https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 05:45:43 +0000 MyBB https://www.astrotalk.ir/thread-2696.html Sun, 24 Jan 2016 10:12:28 +0330 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2696.html اخترشناسان دریافته اند که یکی از درخشان ترین کهکشان های شناخته شده جهان که در فاصله ۱۲.۵ میلیارد سال نوری از ما قرار دارد درحال تکه پاره شدن است. به گفته آنها سیاهچاله ای عظیم در مرکز کهکشان سرمنشا این تحولات است.
سیاهچاله واقع در کهکشان موسوم به W2246-0526 چنان قدرتمند است که باعث به حرکت درآمدن گاز و غبار در سراسر کهشکان می شود. این کهکشان در سال ۲۰۱۵ با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی وایز ناسا (Wide-Field Infrared Survey Explorer) شناسایی شد. اکنون یک مطالعه تازه که در مجله ی “Astrophysical Letters“منتشر شده نتیجه گیری می کند که این کهکشان در حال تکه پاره شدن است.
روبرتو آصف از دانشگاه دیه گو پورتالس در شیلی گفت: « انرژی ذرات نور رسوب کرده در گاز و غبار کهکشان چنان شدید است که باعث عقب زدن گاز در همه جهات می شود.» این کهکشان حاوی انرژی فوق العاده ای است و محققان آن را به دیگ آب جوشی که از یک راکتور اتمی حرارت بگیرد تشبیه می کنند. علت، وجود یک سیاهچاله عظیم در وسط کهکشان است. نیروی گرانش آن چنان زیاد است که تاثیری تکان دهنده بر همه مواد و گازهای اطراف دارد.]]> اخترشناسان دریافته اند که یکی از درخشان ترین کهکشان های شناخته شده جهان که در فاصله ۱۲.۵ میلیارد سال نوری از ما قرار دارد درحال تکه پاره شدن است. به گفته آنها سیاهچاله ای عظیم در مرکز کهکشان سرمنشا این تحولات است.
سیاهچاله واقع در کهکشان موسوم به W2246-0526 چنان قدرتمند است که باعث به حرکت درآمدن گاز و غبار در سراسر کهشکان می شود. این کهکشان در سال ۲۰۱۵ با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی وایز ناسا (Wide-Field Infrared Survey Explorer) شناسایی شد. اکنون یک مطالعه تازه که در مجله ی “Astrophysical Letters“منتشر شده نتیجه گیری می کند که این کهکشان در حال تکه پاره شدن است.
روبرتو آصف از دانشگاه دیه گو پورتالس در شیلی گفت: « انرژی ذرات نور رسوب کرده در گاز و غبار کهکشان چنان شدید است که باعث عقب زدن گاز در همه جهات می شود.» این کهکشان حاوی انرژی فوق العاده ای است و محققان آن را به دیگ آب جوشی که از یک راکتور اتمی حرارت بگیرد تشبیه می کنند. علت، وجود یک سیاهچاله عظیم در وسط کهکشان است. نیروی گرانش آن چنان زیاد است که تاثیری تکان دهنده بر همه مواد و گازهای اطراف دارد.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2612.html Sun, 23 Nov 2014 07:51:48 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2612.html
خوشه*های کهکشانی، پرجرم*ترین اجرام در کائنات محسوب می*شوند و حاوی صدها تا هزاران کهکشان هستند که توسط گرانش به یکدیگر متصل شده*اند.

جهان حدود 13.8 میلیارد سال قبل در رویدادی موسوم به انفجار بزرگ (Big Bang) متولد شد و در آن زمان، ستارگان و کهکشان*های اولیه شکل گرفته و سپس نور فرابنفش آنها یونیزه شد که این فرآیند، باز یونیزه شدن کیهانی (cosmic reionisation) نامیده می*شود.

اخترشناسان جستجو برای کهکشان*های ساطع*کننده لیمن- آلفا (LAEs)* اولیه را در فاصله 13.1 میلیارد سال نوری با هدف بررسی پدیده باز یونیزه شدن کیهانی آغاز کردند.

تیم تحقیقاتی به سرپرستی دکتر «ماسامی اوچی»، از تلسکوپ سوبارو در ژاپن برای شناسایی کهکشان*های ساطع*کننده لیمن- آلفا (LAEs)* - نوع خاصی از کهکشان*های کم*جرم - استفاده کردند.

اخترشناسان در کمال تعجب متوجه شدند که این کهکشان*ها بطور ناگهانی در حدود 13 میلیارد سال قبل ظاهر شده*اند.

«آکیرا کونو» یکی از نویسندگان این تحقیق تأکید کرد: درخشش این کهکشان*ها بطور ناگهانی در مدت 700 تا 800 میلیون سال پس از انفجار بزرگ ظاهر می*شود؛ این نتایج به درک بهتر مفهوم باز یونیزه شدن کیهانی و ویژگی*های کهکشان*های ساطع*کننده لیمن- آلفا (LAEs)* کمک می*کند]]>
خوشه*های کهکشانی، پرجرم*ترین اجرام در کائنات محسوب می*شوند و حاوی صدها تا هزاران کهکشان هستند که توسط گرانش به یکدیگر متصل شده*اند.

جهان حدود 13.8 میلیارد سال قبل در رویدادی موسوم به انفجار بزرگ (Big Bang) متولد شد و در آن زمان، ستارگان و کهکشان*های اولیه شکل گرفته و سپس نور فرابنفش آنها یونیزه شد که این فرآیند، باز یونیزه شدن کیهانی (cosmic reionisation) نامیده می*شود.

اخترشناسان جستجو برای کهکشان*های ساطع*کننده لیمن- آلفا (LAEs)* اولیه را در فاصله 13.1 میلیارد سال نوری با هدف بررسی پدیده باز یونیزه شدن کیهانی آغاز کردند.

تیم تحقیقاتی به سرپرستی دکتر «ماسامی اوچی»، از تلسکوپ سوبارو در ژاپن برای شناسایی کهکشان*های ساطع*کننده لیمن- آلفا (LAEs)* - نوع خاصی از کهکشان*های کم*جرم - استفاده کردند.

اخترشناسان در کمال تعجب متوجه شدند که این کهکشان*ها بطور ناگهانی در حدود 13 میلیارد سال قبل ظاهر شده*اند.

«آکیرا کونو» یکی از نویسندگان این تحقیق تأکید کرد: درخشش این کهکشان*ها بطور ناگهانی در مدت 700 تا 800 میلیون سال پس از انفجار بزرگ ظاهر می*شود؛ این نتایج به درک بهتر مفهوم باز یونیزه شدن کیهانی و ویژگی*های کهکشان*های ساطع*کننده لیمن- آلفا (LAEs)* کمک می*کند]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2508.html Sun, 27 Oct 2013 10:04:50 +0330 N.Sayah]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2508.html کشف دورترین کهکشان جهان با همکاری دانشمند ایرانی
تیمی از ستاره شناسان با همکاری یک دانشمند ایرانی موفق به کشف دورترین کهکشان جهان در فاصله 13 میلیارد سال نوری با زمین شدند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نور کهکشان z8_GND_5296 متعلق به 13.1 میلیارد سال پیش، به تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه کک در هاوایی رسیده که هر دو آن را در نور مادون قرمز شناسایی کرده بودند.
جالب اینجاست که از میان 43 کهکشان دور کاندید، این کهکشان تنها نمونه ای است که از شواهد شیمیایی کلیدی مورد نیاز برای تائید مسافت آن برخوردار است.
«پروفسور بهرام مبشر» دانشمند ایرانی از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید و همکارانش بر این باورند که در برخی نقاط، تابش فرابنفش پرانرژی از ستارگان منفجر شده باعث تجزیه هیدروژن میان کهکشانی به الکترون و پروتون شده است. هیدروژن پس از یونیزه شدن به رسانای برق تبدیل شده و دیگر نور را پخش نمی کند. این امر احتمالا در زمان وجود z8_GND_5296 رخ داده است.
این کهکشان که حدود یک میلیارد برابر، بزرگتر از خورشید است، از دو ویژگی غیرعادی برخوردار بوده که می تواند یکی از عوامل مرئی بودن آن در مقایسه با کهکشانهای دیگر باشد.
اول اینکه این کهکشان با سرعتی بالا ستاره تولید کرده و با نرخ تولد حدود 330 ستاره در هر سال، تقریبا 100 برابر ستاره بیشتر از کهکشان راه شیری بوجود می آورد که سالانه دو تا سه ستاره تولید می کند؛ از این رو از دیگر کهکشانهای کاندید درخشانتر است.
دوم اینکه این کهکشان حاوی درصد بالایی از عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم است.
این عناصر توسط همجوشی هسته ای درون ستارگان بوجود آمده و از این رو یا کهکشان حاوی بقایای منفجره تعداد زیادی از ستارگان غول پیکر بوده یا به منطقه ای در فضا تبدیل شده که پیش از آن بقایای یک نسل قبلی از ستارگان در آن وجود داشته است.
پروفسور مبشر اظهار کرد: آنچه این کهکشان را نسبت به کهکشانهای دیگر منحصربفرد ساخته، تاییدیه طیف سنجی فاصله آن است.
طبق سنجشهای دستگاه طیف سنج نصب شده بر روی تلسکوپ کک، تغییر قرمز این سیاره 7.51 است، به این معنی که کهکشان تنها 700 میلیون سال پس از انفجار بزرگ بوجود آمده است.
مبشر افزود: با رصد کهکشانی با این فاصله می توان ساختارهای اولیه کهکشانی را بررسی کرد. مقایسه ویژگیهای کهکشانها در مسافتهای مختلف می تواند به ما در بررسی تکامل آنها در طول عمر جهان کمک کند.
این دانشمند ایرانی که در حال حاضر نماینده سازمان فضایی اروپا (اسا) در ناسا و مسئول تصویر بردار فروسرخ NICMOS تلسکوپ فضایی هابل است، همچنین تائید کرد که کشف کهکشاهای دورافتاده تر با ساخت تلسکوپ قوی 30 متری در هاوایی و تلسکوپ عظیم ماژلانی در شیلی در کنار تلسکوپ فضایی 6.5 ماری جیمز وب قریب الوقوع است.
وی اظهار کرد: تا آخر این دهه باید انتظار کشف کهکشانهای بسیار بیشتر در فواصل دورتر را داشته باشیم که به ما اجازه خواهد داد تا فرآیند شکل گیری کهکشانها را شاهد باشیم.

این پژوهش در مجله نیچر منتشر شده است.]]> کشف دورترین کهکشان جهان با همکاری دانشمند ایرانی
تیمی از ستاره شناسان با همکاری یک دانشمند ایرانی موفق به کشف دورترین کهکشان جهان در فاصله 13 میلیارد سال نوری با زمین شدند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نور کهکشان z8_GND_5296 متعلق به 13.1 میلیارد سال پیش، به تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه کک در هاوایی رسیده که هر دو آن را در نور مادون قرمز شناسایی کرده بودند.
جالب اینجاست که از میان 43 کهکشان دور کاندید، این کهکشان تنها نمونه ای است که از شواهد شیمیایی کلیدی مورد نیاز برای تائید مسافت آن برخوردار است.
«پروفسور بهرام مبشر» دانشمند ایرانی از دانشگاه کالیفرنیا در ریورساید و همکارانش بر این باورند که در برخی نقاط، تابش فرابنفش پرانرژی از ستارگان منفجر شده باعث تجزیه هیدروژن میان کهکشانی به الکترون و پروتون شده است. هیدروژن پس از یونیزه شدن به رسانای برق تبدیل شده و دیگر نور را پخش نمی کند. این امر احتمالا در زمان وجود z8_GND_5296 رخ داده است.
این کهکشان که حدود یک میلیارد برابر، بزرگتر از خورشید است، از دو ویژگی غیرعادی برخوردار بوده که می تواند یکی از عوامل مرئی بودن آن در مقایسه با کهکشانهای دیگر باشد.
اول اینکه این کهکشان با سرعتی بالا ستاره تولید کرده و با نرخ تولد حدود 330 ستاره در هر سال، تقریبا 100 برابر ستاره بیشتر از کهکشان راه شیری بوجود می آورد که سالانه دو تا سه ستاره تولید می کند؛ از این رو از دیگر کهکشانهای کاندید درخشانتر است.
دوم اینکه این کهکشان حاوی درصد بالایی از عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم است.
این عناصر توسط همجوشی هسته ای درون ستارگان بوجود آمده و از این رو یا کهکشان حاوی بقایای منفجره تعداد زیادی از ستارگان غول پیکر بوده یا به منطقه ای در فضا تبدیل شده که پیش از آن بقایای یک نسل قبلی از ستارگان در آن وجود داشته است.
پروفسور مبشر اظهار کرد: آنچه این کهکشان را نسبت به کهکشانهای دیگر منحصربفرد ساخته، تاییدیه طیف سنجی فاصله آن است.
طبق سنجشهای دستگاه طیف سنج نصب شده بر روی تلسکوپ کک، تغییر قرمز این سیاره 7.51 است، به این معنی که کهکشان تنها 700 میلیون سال پس از انفجار بزرگ بوجود آمده است.
مبشر افزود: با رصد کهکشانی با این فاصله می توان ساختارهای اولیه کهکشانی را بررسی کرد. مقایسه ویژگیهای کهکشانها در مسافتهای مختلف می تواند به ما در بررسی تکامل آنها در طول عمر جهان کمک کند.
این دانشمند ایرانی که در حال حاضر نماینده سازمان فضایی اروپا (اسا) در ناسا و مسئول تصویر بردار فروسرخ NICMOS تلسکوپ فضایی هابل است، همچنین تائید کرد که کشف کهکشاهای دورافتاده تر با ساخت تلسکوپ قوی 30 متری در هاوایی و تلسکوپ عظیم ماژلانی در شیلی در کنار تلسکوپ فضایی 6.5 ماری جیمز وب قریب الوقوع است.
وی اظهار کرد: تا آخر این دهه باید انتظار کشف کهکشانهای بسیار بیشتر در فواصل دورتر را داشته باشیم که به ما اجازه خواهد داد تا فرآیند شکل گیری کهکشانها را شاهد باشیم.

این پژوهش در مجله نیچر منتشر شده است.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2434.html Tue, 08 Jan 2013 22:56:06 +0330 Neptune]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2434.html امروز میخام لینک دانلود یکی از بهترین مستند های کیهانی که تا به امروز دیدم رو براتون بزارم. اونم با حجم خیلی کم

قسمت ششم از مستند جذاب و دیدنی « کیهان » با موضوع آشنایی با دورافتاده ترین نقاط عالم هستی، از مناظر دهشتناک فوران های خورشیدی تا زیباترین و هیجان انگیزترین مناظر از نورهای ساطع شده از ستارگان و کهکشانهایی که میلیاردها سال نوری از زمین فاصله دارند

دانلود کنید

حجم : 10 مگایابت

این مجموعه چند سال پیش از شبکه 4 پخش شده و دوبله هست
اگه استقبال بشه بقیه قسمت هاشم میزارم دانلود]]> امروز میخام لینک دانلود یکی از بهترین مستند های کیهانی که تا به امروز دیدم رو براتون بزارم. اونم با حجم خیلی کم

قسمت ششم از مستند جذاب و دیدنی « کیهان » با موضوع آشنایی با دورافتاده ترین نقاط عالم هستی، از مناظر دهشتناک فوران های خورشیدی تا زیباترین و هیجان انگیزترین مناظر از نورهای ساطع شده از ستارگان و کهکشانهایی که میلیاردها سال نوری از زمین فاصله دارند

دانلود کنید

حجم : 10 مگایابت

این مجموعه چند سال پیش از شبکه 4 پخش شده و دوبله هست
اگه استقبال بشه بقیه قسمت هاشم میزارم دانلود]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2374.html Tue, 11 Sep 2012 19:28:26 +0430 هلیا]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2374.html خوشه پروین یکی از خوشه های بسیار زیبا ست که اصولا اولین خوشه ایی که ستاره شناسان میشناستد این خوشه لست . و عموم مردم هم کمابیش با این خوشه زیبا اشنا هستن.و البته سرچی که توی انجمن داشتم تاپیکی به صورت کامل مطالب رو به اون اختصاص داده باشه نیافتم.
لطفا هر چی در مورد این خوشه میدانید به اشتراک بذارید.]]> خوشه پروین یکی از خوشه های بسیار زیبا ست که اصولا اولین خوشه ایی که ستاره شناسان میشناستد این خوشه لست . و عموم مردم هم کمابیش با این خوشه زیبا اشنا هستن.و البته سرچی که توی انجمن داشتم تاپیکی به صورت کامل مطالب رو به اون اختصاص داده باشه نیافتم.
لطفا هر چی در مورد این خوشه میدانید به اشتراک بذارید.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2281.html Fri, 01 Jun 2012 01:09:58 +0430 NARUTO]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2281.html https://www.astrotalk.ir/thread-2160.html Sat, 26 Nov 2011 15:00:42 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2160.html

راز طول عمر، در بازيافت نهفته است. دست كم براي كهكشان*ها كه اينگونه است. اين را دانشمنداني مي*گويند كه اخيراً از طريق سه*گانه*اي از تلسكوپ*هاي برجسته دنيا، دست به بررسي فضاي نامكشوف پيرامون كهكشان*هاي جوان و ستاره*ساز و نيز عموزاده*هاي نه*چندان جوانشان زده*اند.

[ATTACH=CONFIG]1144[/ATTACH]

كهكشان*ها از** همان ابتداي تاريخ هستي آموخته*اند كه زندگي سبزي داشته باشند و پيوسته حجم سرسام*آور گاز هيدروژن و نيز عناصر سنگينشان را براي توليد چندين نسل متوالي از ستارگان، در بازه*اي بالغ بر چندين ميليارد سال به خدمت بگيرند. اين فرآيند بازيافتي، كهكشان*ها را از تحليل رفتن مخازن سوختيشان (كه** همان گاز هيدروژن اتمي باشد) ايمن نگه مي*دارد و لذا مدت*زمان ستاره*سازيشان را به بيش از ۱۰ ميليارد سال متوالي ارتقا مي*بخشد. اين درحالي است كه كهكشان*هايي كه توفاني از ستاره*سازي را در درونشان به*راه مي*اندازند (و به كهكشان*هاي «ابرستاره*ساز» معروفند)،** همان سوخت اضافيشان را هم به فضا مي*ريزند و اساساً خط توليد ستاره*هاي تازه را زود*تر متوقف مي*كنند. اين فرضيه چندي پيش توسط مجموعه*اي متشكل از رصدخانه ۱۰ متري كك-۱، ماژلان و تلسكوپ فضايي هابل به تأييد تجربي رسيد.

تلسكوپ هابل، با «طيف*نگار خاستگاه*هاي كيهاني»*اش (كه به*طور مختصر ابزار COS ناميده مي*شود)، از طريق نور فرابنفش كهكشان*هاي دوردستي كه از ميان گاز پراكنده در گرداگرد كهشان*هاي نزديك*تر و مورد مطالعه مي*تابند، اطلاعاتي را راجع به اين هاله*هاي گازي به*دست آورد. روي زمين از طرفي، ابزارهاي LRIS تلسكوپ غول*آساي كك-۱ (مخفف «طيف*نگار فروسرخ با رزولوشن پايين») و نيز ابزار MagE تلسكوپ ماژلان، دست به تعيين فاصله تا كهكشان*هاي مزبور، محاسبه جرم ستارگان سازنده*شان و حتي تعيين آهنگ ستاره*سازي برخي از آن*ها زدند. نتيجه اين نقشه*برداري، كشف رابطه مهمي مابين كهكشان*ها و گازهاي گرداگردشان شد كه طي سه مقاله در شماره ۱۸ نوامبر نشريه علمي Science انتشار يافته است.

«دسترسي به هردوي مجموعه*داده*ها (هم از زمين و هم از فضا)، به ما امكان استنباط رابطه فوق*العاده مهم مابين ستاره*هاي درون كهكشان*هاي مزبور، با توده*هاي گازي بسط يافته در گرداگرد** همان كهكشان*ها را داد»، اين را جسيكا ورك (Jessica Werk) از رصدخانه ليك دانشگاه كاليفرنيا- سانتاكروز مي*گويد. او نويسنده همكار هر سه مقاله*اي بوده كه در Science انتشار يافته*اند و همچنين نويسنده ارشد مقاله پشتيبان ديگري كه ماه ژانويه آتي در نشريه علمي Astrophysical Journal انتشار داده خواهد شد. وي مي*افزايد: «با اين كشف، از اين پس مي*توان گفت كه جذب نور فرابنفشي كه با طيف*نگار COS هابل تشخيص داده شده، در** همان فاصله*اي از ما رخ داده كه با تلسكوپ كك و در نور مرئي آن را محاسبه كرده*ايم.»

اين روابط نامنتظره مابين كهكشان*ها و گاز پيرامونيشان، حين مقايسه داده*هاي مرتبط با ستاره*هاي درون كهكشان و گازهاي پيراموني*اش كشف شد. ورك مي*گويد: «چيزي كه در **نهايت يافتيم، حيرتمان را برانگيخت. كهكشان*هايي كه فرآيند ستاره*سازيشان فوق*العاده فعال است، هميشه با هاله*هاي غول*آسا و سنگيني از گاز اكسيژنه احاطه شده*اند و اگر نه به*قدر تمامي گاز موجود در درون كهكشان، اما دست*كم به** همان اندازه گاز را در درون خودشان جا داده*اند.» عجيب اينجاست كه اين نوع از ذخاير گازي، ظاهراً در اطراف كهكشان*هايي كه آهنگ ستاره*سازيشان آهسته*تر است، اصلاً ديده نمي*شود. ورك در ادامه مي*گويد: «يك فرد عادي، شايد با شنيدن نام كهكشان، به ياد سازه منظم و زيبا و مارپيچي كه مملو از گاز و ستاره است، بيفتد. اما هم*اكنون ما جزئي قابل توجه از كهكشان*ها را مشاهده مي*كنيم كه تا پيش*تر تشخيص داده نشده بود: هاله*اي سنگين و اشباع از اكسيژن كه تا فواصل فوق*العاده دوردستي از بخش مرئي و مارپيچ كهكشان امتداد پيدا كرده و ديدگاه*مان را راجع به سير تكاملي كهكشان*ها دگرگون كرده است.»

در ميان كشفيات كليدي اين بررسي، مي*توان به رنگ و شكل كهكشاني اشاره كرد كه تا حد زيادي تابع جريان گاز بسط يافته به هاله پيراموني*اش بوده است. هيچ*يك از شبيه*سازي*هاي نوين فرآيند تشكيل كهكشان*ها، قادر به توضيح ويژگي*هاي ديده شده در آن*ها، بدون در نظرگرفتن فرآيندهاي پيچيده و به*هم*پيوسته*اي نيستند كه در جريان*شان، كهكشان، مقادير عظيمي گاز را به*دست آورده و بعد از توليد ستارگان آن را به پس مي*راند. هر سه اين بررسي*ها (كه در سه مقاله پياده شده*اند)، جوانب مختلفي از پديده بازيافت اين گاز را به نمايش گذاشته*اند.

جيسون توملينسون (Jason Tumlinson) از «مؤسسه علمي تلسكوپ فضايي» (STScI- متولي علمي تلسكوپ فضايي هابل) در شهر بالتيمور مريلند كه از كمك*نويسندگان يكي از اين سه پژوهش نيز بوده مي*گويد: «نتايجمان نه*تن*ها نشان از صحت حدسياتي مي*دهد كه بر اساسشان كهكشان*ها قادر به بازيافت گاز درونيشان هستند، بلكه چالش نويني را هم پيش روي مدل*هاي نظري مربوط به درك فرآيندهاي حاكم بر جريان اين گاز*ها قرار داده و چنين سئوالاتي را به پس*زمينه تصوير كليمان سير تكاملي كهكشان*ها سنجاق كرده است.»

  85_62_44_11-11-22-14175513.jpg (اندازه 73.44 KB / تعداد دانلود: 0) ]]>

راز طول عمر، در بازيافت نهفته است. دست كم براي كهكشان*ها كه اينگونه است. اين را دانشمنداني مي*گويند كه اخيراً از طريق سه*گانه*اي از تلسكوپ*هاي برجسته دنيا، دست به بررسي فضاي نامكشوف پيرامون كهكشان*هاي جوان و ستاره*ساز و نيز عموزاده*هاي نه*چندان جوانشان زده*اند.

[ATTACH=CONFIG]1144[/ATTACH]

كهكشان*ها از** همان ابتداي تاريخ هستي آموخته*اند كه زندگي سبزي داشته باشند و پيوسته حجم سرسام*آور گاز هيدروژن و نيز عناصر سنگينشان را براي توليد چندين نسل متوالي از ستارگان، در بازه*اي بالغ بر چندين ميليارد سال به خدمت بگيرند. اين فرآيند بازيافتي، كهكشان*ها را از تحليل رفتن مخازن سوختيشان (كه** همان گاز هيدروژن اتمي باشد) ايمن نگه مي*دارد و لذا مدت*زمان ستاره*سازيشان را به بيش از ۱۰ ميليارد سال متوالي ارتقا مي*بخشد. اين درحالي است كه كهكشان*هايي كه توفاني از ستاره*سازي را در درونشان به*راه مي*اندازند (و به كهكشان*هاي «ابرستاره*ساز» معروفند)،** همان سوخت اضافيشان را هم به فضا مي*ريزند و اساساً خط توليد ستاره*هاي تازه را زود*تر متوقف مي*كنند. اين فرضيه چندي پيش توسط مجموعه*اي متشكل از رصدخانه ۱۰ متري كك-۱، ماژلان و تلسكوپ فضايي هابل به تأييد تجربي رسيد.

تلسكوپ هابل، با «طيف*نگار خاستگاه*هاي كيهاني»*اش (كه به*طور مختصر ابزار COS ناميده مي*شود)، از طريق نور فرابنفش كهكشان*هاي دوردستي كه از ميان گاز پراكنده در گرداگرد كهشان*هاي نزديك*تر و مورد مطالعه مي*تابند، اطلاعاتي را راجع به اين هاله*هاي گازي به*دست آورد. روي زمين از طرفي، ابزارهاي LRIS تلسكوپ غول*آساي كك-۱ (مخفف «طيف*نگار فروسرخ با رزولوشن پايين») و نيز ابزار MagE تلسكوپ ماژلان، دست به تعيين فاصله تا كهكشان*هاي مزبور، محاسبه جرم ستارگان سازنده*شان و حتي تعيين آهنگ ستاره*سازي برخي از آن*ها زدند. نتيجه اين نقشه*برداري، كشف رابطه مهمي مابين كهكشان*ها و گازهاي گرداگردشان شد كه طي سه مقاله در شماره ۱۸ نوامبر نشريه علمي Science انتشار يافته است.

«دسترسي به هردوي مجموعه*داده*ها (هم از زمين و هم از فضا)، به ما امكان استنباط رابطه فوق*العاده مهم مابين ستاره*هاي درون كهكشان*هاي مزبور، با توده*هاي گازي بسط يافته در گرداگرد** همان كهكشان*ها را داد»، اين را جسيكا ورك (Jessica Werk) از رصدخانه ليك دانشگاه كاليفرنيا- سانتاكروز مي*گويد. او نويسنده همكار هر سه مقاله*اي بوده كه در Science انتشار يافته*اند و همچنين نويسنده ارشد مقاله پشتيبان ديگري كه ماه ژانويه آتي در نشريه علمي Astrophysical Journal انتشار داده خواهد شد. وي مي*افزايد: «با اين كشف، از اين پس مي*توان گفت كه جذب نور فرابنفشي كه با طيف*نگار COS هابل تشخيص داده شده، در** همان فاصله*اي از ما رخ داده كه با تلسكوپ كك و در نور مرئي آن را محاسبه كرده*ايم.»

اين روابط نامنتظره مابين كهكشان*ها و گاز پيرامونيشان، حين مقايسه داده*هاي مرتبط با ستاره*هاي درون كهكشان و گازهاي پيراموني*اش كشف شد. ورك مي*گويد: «چيزي كه در **نهايت يافتيم، حيرتمان را برانگيخت. كهكشان*هايي كه فرآيند ستاره*سازيشان فوق*العاده فعال است، هميشه با هاله*هاي غول*آسا و سنگيني از گاز اكسيژنه احاطه شده*اند و اگر نه به*قدر تمامي گاز موجود در درون كهكشان، اما دست*كم به** همان اندازه گاز را در درون خودشان جا داده*اند.» عجيب اينجاست كه اين نوع از ذخاير گازي، ظاهراً در اطراف كهكشان*هايي كه آهنگ ستاره*سازيشان آهسته*تر است، اصلاً ديده نمي*شود. ورك در ادامه مي*گويد: «يك فرد عادي، شايد با شنيدن نام كهكشان، به ياد سازه منظم و زيبا و مارپيچي كه مملو از گاز و ستاره است، بيفتد. اما هم*اكنون ما جزئي قابل توجه از كهكشان*ها را مشاهده مي*كنيم كه تا پيش*تر تشخيص داده نشده بود: هاله*اي سنگين و اشباع از اكسيژن كه تا فواصل فوق*العاده دوردستي از بخش مرئي و مارپيچ كهكشان امتداد پيدا كرده و ديدگاه*مان را راجع به سير تكاملي كهكشان*ها دگرگون كرده است.»

در ميان كشفيات كليدي اين بررسي، مي*توان به رنگ و شكل كهكشاني اشاره كرد كه تا حد زيادي تابع جريان گاز بسط يافته به هاله پيراموني*اش بوده است. هيچ*يك از شبيه*سازي*هاي نوين فرآيند تشكيل كهكشان*ها، قادر به توضيح ويژگي*هاي ديده شده در آن*ها، بدون در نظرگرفتن فرآيندهاي پيچيده و به*هم*پيوسته*اي نيستند كه در جريان*شان، كهكشان، مقادير عظيمي گاز را به*دست آورده و بعد از توليد ستارگان آن را به پس مي*راند. هر سه اين بررسي*ها (كه در سه مقاله پياده شده*اند)، جوانب مختلفي از پديده بازيافت اين گاز را به نمايش گذاشته*اند.

جيسون توملينسون (Jason Tumlinson) از «مؤسسه علمي تلسكوپ فضايي» (STScI- متولي علمي تلسكوپ فضايي هابل) در شهر بالتيمور مريلند كه از كمك*نويسندگان يكي از اين سه پژوهش نيز بوده مي*گويد: «نتايجمان نه*تن*ها نشان از صحت حدسياتي مي*دهد كه بر اساسشان كهكشان*ها قادر به بازيافت گاز درونيشان هستند، بلكه چالش نويني را هم پيش روي مدل*هاي نظري مربوط به درك فرآيندهاي حاكم بر جريان اين گاز*ها قرار داده و چنين سئوالاتي را به پس*زمينه تصوير كليمان سير تكاملي كهكشان*ها سنجاق كرده است.»

  85_62_44_11-11-22-14175513.jpg (اندازه 73.44 KB / تعداد دانلود: 0) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2127.html Wed, 16 Nov 2011 08:36:51 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2127.html

بابك امين*تفرشي كه چند وقتي است در رصدگاه*هاي شيلي به*سر مي*برد، تصوير زير را از تلسكوپ*هاي كمكي تداخل*سنج وي.ال.تي در برابر سحابي بزرگ شاه*تخته در بخش جنوبي كهكشان راه*شيري ثبت كرده است.

در مركز اين سحابي بزرگ، ستاره عجيب اتا-شاه*تخته واقع است، يكي از سنگين*ترين غول*هاي سرخ كهكشان راه*شيري با جرم بين 80 تا 100 برابر خورشيد كه در آخرين مراحل زندگي خود به سر مي*برد و درآينده نزديك (البته در مقياس كيهاني) منفجر خواهد شد. چنين ستاره سنگيني از ابتداي تولد تا انفجار كمتر از 200هزار سال عمر خواهد كرد. پرنورترين ستاره صورت*فلكي شاه*تخته، ستاره سهيل است كه دومين ستاره پرنور آسمان شب (از ديد زميني*ها) محسوب مي*شود. ستاره سهيل اين شب*ها از نواحي جنوبي كشور و در ارتفاع پاييني از افق جنوب قابل مشاهده است.

منبع: خبرآنلاين
[/COLOR]

[ATTACH=CONFIG]1088[/ATTACH]

  image.php.jpg (اندازه 6.97 KB / تعداد دانلود: 8) ]]>

بابك امين*تفرشي كه چند وقتي است در رصدگاه*هاي شيلي به*سر مي*برد، تصوير زير را از تلسكوپ*هاي كمكي تداخل*سنج وي.ال.تي در برابر سحابي بزرگ شاه*تخته در بخش جنوبي كهكشان راه*شيري ثبت كرده است.

در مركز اين سحابي بزرگ، ستاره عجيب اتا-شاه*تخته واقع است، يكي از سنگين*ترين غول*هاي سرخ كهكشان راه*شيري با جرم بين 80 تا 100 برابر خورشيد كه در آخرين مراحل زندگي خود به سر مي*برد و درآينده نزديك (البته در مقياس كيهاني) منفجر خواهد شد. چنين ستاره سنگيني از ابتداي تولد تا انفجار كمتر از 200هزار سال عمر خواهد كرد. پرنورترين ستاره صورت*فلكي شاه*تخته، ستاره سهيل است كه دومين ستاره پرنور آسمان شب (از ديد زميني*ها) محسوب مي*شود. ستاره سهيل اين شب*ها از نواحي جنوبي كشور و در ارتفاع پاييني از افق جنوب قابل مشاهده است.

منبع: خبرآنلاين
[/COLOR]

[ATTACH=CONFIG]1088[/ATTACH]

  image.php.jpg (اندازه 6.97 KB / تعداد دانلود: 8) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2100.html Fri, 04 Nov 2011 17:50:15 +0330 S I L V E R]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2100.html اونجور که خونده بودم اصلا نبود!

- اندازه قرص کامل ماه هست
- تو دل یه شهر بزرگ هم کاملا پیدا هست
- ستاره هاش پر نورن و به راحتی دیده میشن
- 7 تا ستاره هاش به راحتی پیداست.

وقتی دیدمش به اندازه یه نقطه بود که اگه کلی خیره میشدی 3 تا ستاره هاش به زور پیدا میشد. اندازه قرص ماه و این چیزا هم نبود!

خوشه پروین همینه؟؟!]]> اونجور که خونده بودم اصلا نبود!

- اندازه قرص کامل ماه هست
- تو دل یه شهر بزرگ هم کاملا پیدا هست
- ستاره هاش پر نورن و به راحتی دیده میشن
- 7 تا ستاره هاش به راحتی پیداست.

وقتی دیدمش به اندازه یه نقطه بود که اگه کلی خیره میشدی 3 تا ستاره هاش به زور پیدا میشد. اندازه قرص ماه و این چیزا هم نبود!

خوشه پروین همینه؟؟!]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2064.html Thu, 29 Sep 2011 16:20:17 +0330 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2064.html [ATTACH=CONFIG]974[/ATTACH]
Image Credit & Copyright: Tony Hallas

در این تصویر با زمینه ای پر ستاره به پهنای 3 درجه در میان صورت فلکی دجاجه، سحابی پیله به چشم می خورد. منطقه فشرده تولید ستارگان، پیله کیهانی رد طولانی ابرهای غباری میان ستاره ای را نشان گذاری می کند. این سحابی که با نام IC 5146 نامگذاری شده است، تقریبا 15 سال نوری پهنا دارد و در فاصله 4000 سال نوری از ما قرار دارد. همانند دیگر مناطق تولید ستارگان، این سحابی با رنگ قرمز و درخشان ، گاز هیدروژن برانگیخته شدن به وسیله ستارگان جوان، ستارگان داغ و آبی و نور ستارگان منعکس شده از گردو غبار در لبه ابر مولوکولی غیر قابل مشاهده، مشخص است. در واقع، ستاره درخشان نزدیک مرکز این سحابی احتمالا چند هزار سال سن دارد، و قدرت درخشش آن گودال و حفره ای خالی از ابر گاز و غبار مولد ستارگان را به وجود می آورد. اما رشته غباری بلندی که در این تصویر نور مرئی، تاریک به نظر می رسد خود نیز ستاره های پنهان در پروسه تشکیل هستند. این در حالی است که اینها در طول موج فرو سرخ دیده می شوند.

  APOD-29-Sep-nightsky.ws[1].jpg (اندازه 84.55 KB / تعداد دانلود: 3) ]]> [ATTACH=CONFIG]974[/ATTACH]
Image Credit & Copyright: Tony Hallas

در این تصویر با زمینه ای پر ستاره به پهنای 3 درجه در میان صورت فلکی دجاجه، سحابی پیله به چشم می خورد. منطقه فشرده تولید ستارگان، پیله کیهانی رد طولانی ابرهای غباری میان ستاره ای را نشان گذاری می کند. این سحابی که با نام IC 5146 نامگذاری شده است، تقریبا 15 سال نوری پهنا دارد و در فاصله 4000 سال نوری از ما قرار دارد. همانند دیگر مناطق تولید ستارگان، این سحابی با رنگ قرمز و درخشان ، گاز هیدروژن برانگیخته شدن به وسیله ستارگان جوان، ستارگان داغ و آبی و نور ستارگان منعکس شده از گردو غبار در لبه ابر مولوکولی غیر قابل مشاهده، مشخص است. در واقع، ستاره درخشان نزدیک مرکز این سحابی احتمالا چند هزار سال سن دارد، و قدرت درخشش آن گودال و حفره ای خالی از ابر گاز و غبار مولد ستارگان را به وجود می آورد. اما رشته غباری بلندی که در این تصویر نور مرئی، تاریک به نظر می رسد خود نیز ستاره های پنهان در پروسه تشکیل هستند. این در حالی است که اینها در طول موج فرو سرخ دیده می شوند.

  APOD-29-Sep-nightsky.ws[1].jpg (اندازه 84.55 KB / تعداد دانلود: 3) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2059.html Sat, 24 Sep 2011 12:14:29 +0330 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2059.html
1)کهکشان بیضوی

2) کهکشان حلزونی|کهکشان مارپیچی یا حلزونی

3)کهکشان مارپیچی میله ای

4)کهکشان نامنظم

کهکشان مارپیچی یا حلزونی

[ATTACH=CONFIG]966[/ATTACH]
نمایی از یک کهکشان مارپیچی
[ATTACH=CONFIG]967[/ATTACH]

50% از کل کهکشان ها از نوع حلزونی هستند. آن ها در مرکز خود دارای هسته کوچک و کروی می باشند، شکل های متفاوتی دارند. ستارگان در این کهکشان ها در هسته مرکزی و در بازوان مارپیچی متمرکز شده اند. چون بازوان مارپیچی دارای انحنا هستند به نظر می رسد که این ستارگان در حال چرخش هستند. کهکشان راه شیری و کهکشان امراه المسلسله از این نوعند. هابل آن ها را با توجه به درجه باز بودن بازوان به سه ن.ع اصلی تقسیم کرده است: کهکشان مارپیچی، نسبتاً بزرگ و سنگین مباشند. تعداد زیادی از ستارگان کاملا از قرص مرکزی دور هستند و به صورت خوشه های کروی متمرکز شده اند. یک کهکشان مارپیچی شامل چند خوشه کروی است که در فضای اطراف قرص پراکنده شده اند.




کهکشان بیضوی
حدود 20% کل کهکشان ها از این نوعند و خاصیت اصلی آن ها جدا شکلشان می باشد. آن ها دارای ستارگان مسن و پیر هستند که کم نورند. و علت کم نور بودن آن ها این است که در این کهکشان ها ستارگان جوان بسیار کم است و به صورت قرص های مسطحی به نظرمی رسند.

[ATTACH=CONFIG]968[/ATTACH]

نمایی از یک کهکشان بیضوی


کهکشان مارپیچی میله ای

حدود 30% از کهکشان های جهان از این نوعند. آن ها دارای دو بازو مانند میله به سمت خارج می باشند و این میله سبب نامگذاری نام کهکشان شده است. هابل کهکشان های مارپیچی میله ای را به ه گروه تقسیم می کند:مارپیچی های میله ای از نظر جرم، تابندگی، هاله و توزیع گاز و غبار، شبیه مارپچی های معمولی هستند.

کهکشان نامنظم

حدود یک چهارم کهکشان ها، نامنظم هستند.آن ها شکل هندسی خاصی ندارند. غالبا کوچک و جرمی به اندازه یک هزارم جرم یک کهکشان بیضوی دارند. کهکشان های نامنظم معمولا از ستارگان جوان، روشن و تعداد بسیار کمی ستارگان پیر تشکیل شده است. این کهکشان ها تحت تاثیر نیروی گرانش کهکشان های مارپیچی اند. ابرهایماژلانی از این نوعند.

[ATTACH=CONFIG]969[/ATTACH]

  spiral-%20galaxy_fr[1].jpg (اندازه 5.79 KB / تعداد دانلود: 2)

  kahkeshan%20halazoni%20_FF[1].jpg (اندازه 19.75 KB / تعداد دانلود: 1)

  oval%20galaxy_fr[1].jpg (اندازه 10.72 KB / تعداد دانلود: 0)

  kahkeshan%20bezavi%20_FF[1].jpg (اندازه 17.64 KB / تعداد دانلود: 4) ]]>
1)کهکشان بیضوی

2) کهکشان حلزونی|کهکشان مارپیچی یا حلزونی

3)کهکشان مارپیچی میله ای

4)کهکشان نامنظم

کهکشان مارپیچی یا حلزونی

[ATTACH=CONFIG]966[/ATTACH]
نمایی از یک کهکشان مارپیچی
[ATTACH=CONFIG]967[/ATTACH]

50% از کل کهکشان ها از نوع حلزونی هستند. آن ها در مرکز خود دارای هسته کوچک و کروی می باشند، شکل های متفاوتی دارند. ستارگان در این کهکشان ها در هسته مرکزی و در بازوان مارپیچی متمرکز شده اند. چون بازوان مارپیچی دارای انحنا هستند به نظر می رسد که این ستارگان در حال چرخش هستند. کهکشان راه شیری و کهکشان امراه المسلسله از این نوعند. هابل آن ها را با توجه به درجه باز بودن بازوان به سه ن.ع اصلی تقسیم کرده است: کهکشان مارپیچی، نسبتاً بزرگ و سنگین مباشند. تعداد زیادی از ستارگان کاملا از قرص مرکزی دور هستند و به صورت خوشه های کروی متمرکز شده اند. یک کهکشان مارپیچی شامل چند خوشه کروی است که در فضای اطراف قرص پراکنده شده اند.




کهکشان بیضوی
حدود 20% کل کهکشان ها از این نوعند و خاصیت اصلی آن ها جدا شکلشان می باشد. آن ها دارای ستارگان مسن و پیر هستند که کم نورند. و علت کم نور بودن آن ها این است که در این کهکشان ها ستارگان جوان بسیار کم است و به صورت قرص های مسطحی به نظرمی رسند.

[ATTACH=CONFIG]968[/ATTACH]

نمایی از یک کهکشان بیضوی


کهکشان مارپیچی میله ای

حدود 30% از کهکشان های جهان از این نوعند. آن ها دارای دو بازو مانند میله به سمت خارج می باشند و این میله سبب نامگذاری نام کهکشان شده است. هابل کهکشان های مارپیچی میله ای را به ه گروه تقسیم می کند:مارپیچی های میله ای از نظر جرم، تابندگی، هاله و توزیع گاز و غبار، شبیه مارپچی های معمولی هستند.

کهکشان نامنظم

حدود یک چهارم کهکشان ها، نامنظم هستند.آن ها شکل هندسی خاصی ندارند. غالبا کوچک و جرمی به اندازه یک هزارم جرم یک کهکشان بیضوی دارند. کهکشان های نامنظم معمولا از ستارگان جوان، روشن و تعداد بسیار کمی ستارگان پیر تشکیل شده است. این کهکشان ها تحت تاثیر نیروی گرانش کهکشان های مارپیچی اند. ابرهایماژلانی از این نوعند.

[ATTACH=CONFIG]969[/ATTACH]

  spiral-%20galaxy_fr[1].jpg (اندازه 5.79 KB / تعداد دانلود: 2)

  kahkeshan%20halazoni%20_FF[1].jpg (اندازه 19.75 KB / تعداد دانلود: 1)

  oval%20galaxy_fr[1].jpg (اندازه 10.72 KB / تعداد دانلود: 0)

  kahkeshan%20bezavi%20_FF[1].jpg (اندازه 17.64 KB / تعداد دانلود: 4) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2058.html Thu, 22 Sep 2011 20:35:49 +0330 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2058.html [ATTACH=CONFIG]965[/ATTACH]
Image credit and copyright: Stanislav Volskiy



در این تصویر زیبای کیهانی که از داده های تصویری میراث هابل بدست آمده دو کهکشان بزرگ را نشان می دهد که با بهم پسویتن بازوهایشان با هم برخورد کرده اند. این جفت که در اطلس کیهان های منحصر بفرد هالتون آرپ وبنام آرپ 272 نامگذاری شده اند به نام های NGC 6050 در نزدیکی مرکز وIC 1179 در سمت راست هم شناخته می شوند. یک کهکشان سوم هم عضو دیگری از این سیستم بهم پیوسته است که می توان آن را در بالای سمت چپ مارپیچ بزرگتر NGC 6050 دید. اینها در فاصله 450 میلیون سال نوری در خوشه کهکشانی هرکول قرار گرفته اند. در این فاصله تخمینی، این تصویر وسعتی حدود 150 هزار سال نوری را می پوشاند. گرچه این سناریو عجیب به نظر می رسد، اما اکنون مشخص شده است که برخورد و ادغام کهکشان ها اتفاقی رایج است در حالی که آرپ 272 هم در این روند اجتناب ناپذیر قرار گرفته است. در حقیقت کهکشان بزرگ مارپیچی آندرومدا در حال نزدیک شدن به کهکشان ماست و آرپ 272 ممکن است نمایانگر از برخورد آینده ی آندرومدا و راه شیری باشد.


ترجمه و تنظیم: معصومه ابراهیمی- مریم حاج

  APOD-21-Sept[1].jpg (اندازه 21.62 KB / تعداد دانلود: 3) ]]> [ATTACH=CONFIG]965[/ATTACH]
Image credit and copyright: Stanislav Volskiy



در این تصویر زیبای کیهانی که از داده های تصویری میراث هابل بدست آمده دو کهکشان بزرگ را نشان می دهد که با بهم پسویتن بازوهایشان با هم برخورد کرده اند. این جفت که در اطلس کیهان های منحصر بفرد هالتون آرپ وبنام آرپ 272 نامگذاری شده اند به نام های NGC 6050 در نزدیکی مرکز وIC 1179 در سمت راست هم شناخته می شوند. یک کهکشان سوم هم عضو دیگری از این سیستم بهم پیوسته است که می توان آن را در بالای سمت چپ مارپیچ بزرگتر NGC 6050 دید. اینها در فاصله 450 میلیون سال نوری در خوشه کهکشانی هرکول قرار گرفته اند. در این فاصله تخمینی، این تصویر وسعتی حدود 150 هزار سال نوری را می پوشاند. گرچه این سناریو عجیب به نظر می رسد، اما اکنون مشخص شده است که برخورد و ادغام کهکشان ها اتفاقی رایج است در حالی که آرپ 272 هم در این روند اجتناب ناپذیر قرار گرفته است. در حقیقت کهکشان بزرگ مارپیچی آندرومدا در حال نزدیک شدن به کهکشان ماست و آرپ 272 ممکن است نمایانگر از برخورد آینده ی آندرومدا و راه شیری باشد.


ترجمه و تنظیم: معصومه ابراهیمی- مریم حاج

  APOD-21-Sept[1].jpg (اندازه 21.62 KB / تعداد دانلود: 3) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2055.html Wed, 21 Sep 2011 10:41:43 +0430 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2055.html

[ATTACH=CONFIG]964[/ATTACH]

Image credit and copyright: Stanislav Volskiy



آیا تاکنون خوشه ی ستاره ای پروین را دیده اید؟ احتمالاً هرگز آن را به این شکل ندیده بودید: پر از گرد و غبار. ستاره های درخشان پروین که شاید مشهورترین خوشه ی ستاره ای در آسمان باشد آنقدر روشن هستند که با چشم غیر مسلح حتی در دل شهرهای پر از آلودگی نوری هم قابل رویت هستند. اگرچه وقتی از مکانی تاریک نوردهی طولانی انجام دهید، ابرهای غبارآلود اطراف پروین بسیارنمایان می شوند. نوردهی بالا حدود 30 ساعت بطول انجامید و فضایی در آسمان به اندازه چندین برابر قرص کامل ماه را می پوشاند. پروین که به نام های هفت خواهر و M45 هم شناخته می شود در فاصله حدود 400 سال نوری در نزدیکی صورت فلکی گاو( ثور) قرار دارد. افسانه ی رایج با تغییراتی امروزی این است که از وقتی که خوشه نامگذاری شد یکی از ستاره های درخشان محو شد و تنها 6 ستاره باقی ماندند که با چشم غیر مسلح قابل رویت هستند. اگرچه تعداد واقعی ستاره های قابل رویت می تواند کمتر یا بیشتر از هفت عدد باشد که این بستگی به تاریکی آسمان و قدرت بینایی چشم ناظر دارد.

ترجمه و تنظیم: معصومه ابراهیمی- مریم حاج حیدری

  APOD-21-sept-nightsky[1].jpg (اندازه 41.63 KB / تعداد دانلود: 25) ]]>

[ATTACH=CONFIG]964[/ATTACH]

Image credit and copyright: Stanislav Volskiy



آیا تاکنون خوشه ی ستاره ای پروین را دیده اید؟ احتمالاً هرگز آن را به این شکل ندیده بودید: پر از گرد و غبار. ستاره های درخشان پروین که شاید مشهورترین خوشه ی ستاره ای در آسمان باشد آنقدر روشن هستند که با چشم غیر مسلح حتی در دل شهرهای پر از آلودگی نوری هم قابل رویت هستند. اگرچه وقتی از مکانی تاریک نوردهی طولانی انجام دهید، ابرهای غبارآلود اطراف پروین بسیارنمایان می شوند. نوردهی بالا حدود 30 ساعت بطول انجامید و فضایی در آسمان به اندازه چندین برابر قرص کامل ماه را می پوشاند. پروین که به نام های هفت خواهر و M45 هم شناخته می شود در فاصله حدود 400 سال نوری در نزدیکی صورت فلکی گاو( ثور) قرار دارد. افسانه ی رایج با تغییراتی امروزی این است که از وقتی که خوشه نامگذاری شد یکی از ستاره های درخشان محو شد و تنها 6 ستاره باقی ماندند که با چشم غیر مسلح قابل رویت هستند. اگرچه تعداد واقعی ستاره های قابل رویت می تواند کمتر یا بیشتر از هفت عدد باشد که این بستگی به تاریکی آسمان و قدرت بینایی چشم ناظر دارد.

ترجمه و تنظیم: معصومه ابراهیمی- مریم حاج حیدری

  APOD-21-sept-nightsky[1].jpg (اندازه 41.63 KB / تعداد دانلود: 25) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1982.html Sat, 13 Aug 2011 22:32:07 +0430 amin fereydouni]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1982.html این کهکشان داری دو قمر کهکشانی میباشد به نام های m32و m110
کهکشان آندرومدا با قدر 4 از پرنورترین کهکشان در آسمان نیمکره ی شمالی میباشد و 31 مین جرم فهرست مسیه میباشد وبه نام Andromeda
اگر با صورت فلکی ها آشنا باشید در یه شب صاف و درو از آلودگی شهر میتونید با چشم غیر مسلح این جرم رو در صورت فلکی آندرومدا رصد کنید!!!
برای دانلود تصویر با کیفیت اینجا کلیک کنید
http://apod.nasa.gov/apod/image/0905/m31...er_big.jpg[ATTACH=CONFIG]903[/ATTACH]

  248418_210145345687753_151830501519238_539113_2682925_n.jpg (اندازه 91.45 KB / تعداد دانلود: 9) ]]> این کهکشان داری دو قمر کهکشانی میباشد به نام های m32و m110
کهکشان آندرومدا با قدر 4 از پرنورترین کهکشان در آسمان نیمکره ی شمالی میباشد و 31 مین جرم فهرست مسیه میباشد وبه نام Andromeda
اگر با صورت فلکی ها آشنا باشید در یه شب صاف و درو از آلودگی شهر میتونید با چشم غیر مسلح این جرم رو در صورت فلکی آندرومدا رصد کنید!!!
برای دانلود تصویر با کیفیت اینجا کلیک کنید
http://apod.nasa.gov/apod/image/0905/m31...er_big.jpg[ATTACH=CONFIG]903[/ATTACH]

  248418_210145345687753_151830501519238_539113_2682925_n.jpg (اندازه 91.45 KB / تعداد دانلود: 9) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1955.html Thu, 28 Jul 2011 08:59:45 +0430 -Vega-]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1955.html حد بینایی چشم انسان:
فوران پرتو های گاما(Gamma-ray burst) درخشش های ناگهانی و انفجارهای عظیمی از پرتوهای پر انرژی گاما هستند که در کهکشان های بسیار دور اتفاق می افتند و بین 10 میلی ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامند. این فوران ها درخشان ترین رخدادهای الکترو مغناطیسی جهان را شکل می دهند. منبع این فوران ها اغلب میلیاردها سال با زمین فاصله دارد و دلالت بر چند نکته میکند: یکی اینکه فوران ها بسیار بسیار نادرند (به طوری که در یک میلیون سال شاید تنها یک یا چند فوران در کهکشانی به بزرگی راه شیری رخ دهد) دوم اینکه بسیار پر انرژی هستند (.یک فوران عادی در عرض چند ثانیه همان مقدار انرژی آزاد می کند که خورشید در طول ده میلیارد سال عمر خود آزاد می کند.
این طور تلقی میگردد که این فوران ها در اصل باریکه های پرتو های گاما اند که یک ابرنواختر ازاد می کند. دقیقا زمانی که یک ستاره نوترونی یا سیاه چاله که تازه متولد شده که با سرعت باور نکردنی به دور خود می چرخد یه ستاره بسیار عظیم را در خود متلاشی کرده و می بلعد.
حالا اصل مطلب: :wink:
این فوران ها انرژی خود را در طول موج پرتو های گاما ساتع میکنند اما برخی فوران های خاص میزان قابل توجهی انرژی در طول موج مرئی هم ساتع میکنند.
تا چند سال قبل کهکشان M33 با فاصله 3 میلیون سال نوری و قدر ظاهری 5.72 دورترین جسمی بود که چشم انسان میتوانست ببیند اما در 2008 اتفاق خار العاده ای افتاد! hock: و از ان پس M33 این افتخار را برای همیشه از دست داد!
در تاریخ19 مارس 2008 راس ساعت 6:12 صبح یک فوران پرتو های گاما توسط ماهواره Swift ثبت شد. این فوران بسیار خاص بود . فوران رکورد جدیدی را در زمینه دورترین شئ قابل رویت وپر انرژی ترین و درخشان ترین رخداد ثبت کرد .قدر این فوران در اوج درخشانی خود به 5.8 رسید و به مدت30 ثانیه با چشم غیر مسلح قابل رویت بود همچنین به مدت 60 ثانیه دیگر هم درخشان تر از قدر 9.0 باقی ماند.
انتقال به سرخی این فوران 0.937 اندازه گیری شد به این معنی که این فوران 7.5 میلیارد سال نوری با ما فاصله داشته است یعنی نیمی از شعاع جهان قابل رویت را طی کرده تا به ما رسیده ونیمی از زمان بیگ بنگ و تولد جهان گذشته بوده که این نور سفر خود را آغاز کرده بوده و با این حال زمانی که به زمین رسید انقدر پر نور بود که با چشمان ناتوان ما قابل رویت بوده است! hock: hock: hock:
پستاب این فوران 2.5 میلیون بار درخشانتر از درخشان ترین ابر نواختر ثبت شده کیهان یعنی SN 2005ap بوده است!
اگر این فوران به صورت کره کامل اتفاق افتاده باشد و در تمام سطوح کیهان به یک میزان پخش شده باشد انرژی آزاد شده از این فوران برابر این است که جسمی با دو برابر جرم خورشید یا به اندازه Sirius (پر نورترین ستاره آسمان شب) به طور کامل به پرتو الکترو مغناطیسی تبدیل گردد!
نام این فوران بی همتا GRB 080319B است.
عزیزان اگه مطلب زیاد علمی نبود یا دارای غلط های دستوری و املایی بود به بزرگی خودتون ببخشید چون این اولین باریه که من یه مطلب رو در اینترنت مینویسم :oops: :oops: :oops:]]> حد بینایی چشم انسان:
فوران پرتو های گاما(Gamma-ray burst) درخشش های ناگهانی و انفجارهای عظیمی از پرتوهای پر انرژی گاما هستند که در کهکشان های بسیار دور اتفاق می افتند و بین 10 میلی ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامند. این فوران ها درخشان ترین رخدادهای الکترو مغناطیسی جهان را شکل می دهند. منبع این فوران ها اغلب میلیاردها سال با زمین فاصله دارد و دلالت بر چند نکته میکند: یکی اینکه فوران ها بسیار بسیار نادرند (به طوری که در یک میلیون سال شاید تنها یک یا چند فوران در کهکشانی به بزرگی راه شیری رخ دهد) دوم اینکه بسیار پر انرژی هستند (.یک فوران عادی در عرض چند ثانیه همان مقدار انرژی آزاد می کند که خورشید در طول ده میلیارد سال عمر خود آزاد می کند.
این طور تلقی میگردد که این فوران ها در اصل باریکه های پرتو های گاما اند که یک ابرنواختر ازاد می کند. دقیقا زمانی که یک ستاره نوترونی یا سیاه چاله که تازه متولد شده که با سرعت باور نکردنی به دور خود می چرخد یه ستاره بسیار عظیم را در خود متلاشی کرده و می بلعد.
حالا اصل مطلب: :wink:
این فوران ها انرژی خود را در طول موج پرتو های گاما ساتع میکنند اما برخی فوران های خاص میزان قابل توجهی انرژی در طول موج مرئی هم ساتع میکنند.
تا چند سال قبل کهکشان M33 با فاصله 3 میلیون سال نوری و قدر ظاهری 5.72 دورترین جسمی بود که چشم انسان میتوانست ببیند اما در 2008 اتفاق خار العاده ای افتاد! hock: و از ان پس M33 این افتخار را برای همیشه از دست داد!
در تاریخ19 مارس 2008 راس ساعت 6:12 صبح یک فوران پرتو های گاما توسط ماهواره Swift ثبت شد. این فوران بسیار خاص بود . فوران رکورد جدیدی را در زمینه دورترین شئ قابل رویت وپر انرژی ترین و درخشان ترین رخداد ثبت کرد .قدر این فوران در اوج درخشانی خود به 5.8 رسید و به مدت30 ثانیه با چشم غیر مسلح قابل رویت بود همچنین به مدت 60 ثانیه دیگر هم درخشان تر از قدر 9.0 باقی ماند.
انتقال به سرخی این فوران 0.937 اندازه گیری شد به این معنی که این فوران 7.5 میلیارد سال نوری با ما فاصله داشته است یعنی نیمی از شعاع جهان قابل رویت را طی کرده تا به ما رسیده ونیمی از زمان بیگ بنگ و تولد جهان گذشته بوده که این نور سفر خود را آغاز کرده بوده و با این حال زمانی که به زمین رسید انقدر پر نور بود که با چشمان ناتوان ما قابل رویت بوده است! hock: hock: hock:
پستاب این فوران 2.5 میلیون بار درخشانتر از درخشان ترین ابر نواختر ثبت شده کیهان یعنی SN 2005ap بوده است!
اگر این فوران به صورت کره کامل اتفاق افتاده باشد و در تمام سطوح کیهان به یک میزان پخش شده باشد انرژی آزاد شده از این فوران برابر این است که جسمی با دو برابر جرم خورشید یا به اندازه Sirius (پر نورترین ستاره آسمان شب) به طور کامل به پرتو الکترو مغناطیسی تبدیل گردد!
نام این فوران بی همتا GRB 080319B است.
عزیزان اگه مطلب زیاد علمی نبود یا دارای غلط های دستوری و املایی بود به بزرگی خودتون ببخشید چون این اولین باریه که من یه مطلب رو در اینترنت مینویسم :oops: :oops: :oops:]]>