https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 04:10:51 +0000 MyBB https://www.astrotalk.ir/thread-2536.html Sun, 02 Feb 2014 22:11:11 +0330 Neptune]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2536.html

Betelgeuse_explosion_footage_as_seen_from_Earth.zip]]>

Betelgeuse_explosion_footage_as_seen_from_Earth.zip]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2528.html Thu, 09 Jan 2014 12:15:52 +0330 Neptune]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2528.html
فهرست ستارگان نامزد ابرنواختر - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد]]>
فهرست ستارگان نامزد ابرنواختر - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2520.html Mon, 18 Nov 2013 15:57:35 +0330 N.Sayah]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2520.html ستاره اتا کارینا( اتا شاه تخته ) یک سامانهٔ ستاره ای در صورت فلکی شاه تخته است که تقریباً ۷۵۰۰ تا ۸۰۰۰ سال نوری با خورشید فاصله داشته و جرم آن بالای ۱۲۰ جرم خورشیدی تخمین زده شده است. این سامانه حدّاقل از دو ستاره تشکیل شده است. این ستاره با جرم در حدود 100 برابر جرم خورشید در مرز ناپایداری است، بر اساس شواهدی که از اتا کارینا به دست آمده ظاهرا در این گونه موارد قبل از انفجار ابر نواختری اصلی، پیش انفجار هایی در ستاره رخ می دهد که این پیش انفجارها به طور کلی ستاره را نابود نمی کند.
[ATTACH=CONFIG]1924[/ATTACH]
تصویر تلسکوپ هابل از اتا کارنیا
یکی از دو ستاره شناخته شدهٔ این سامانه، یک متغیر آبی درخشان (LBV) است که در مراحل اولیه زندگی خود جرمی در حدود ۱۵۰ جرم خورشیدی داشته است؛ ولی امروزه حداقل ۳۰ جرم خورشیدی از جرم آن کاسته شده است. ستاره دیگر این سامانه یک ستارهٔ ولف-را ( Wolf-Rayet stars ) است که جرمی تقریباً ۳۰ برابر جرم خورشید دارد و به دور همدم بزرگترش در گردش است. این ستاره همدم به هیچ وجه به صورت بصری قابل مشاهده نیست، زیرا اتا شاه تخته به وسیلهٔ سحابی سرخ رنگ ضخیم و بزرگی احاطه شده است که مشاهدهٔ آن را عملاً غیر ممکن می سازد. ستاره ای اسرارآمیز، بسیار فروزنده و ناپایدار، بزرگترین ،درخشان ترین(درخشندگی حدود 4 میلیون برابر خورشید) و شاید شناخته شده ترین ستاره کهکشان راه شیری بعد از خورشید است. تصور بر این است که این ستاره سوخت هسته ای خود را با سرعت سرسام آوری مصرف می کند و به سرنوشتش ٬انفجار ابر نواختری و مرگ نزدیک می شود.
گرچه گرانش ستاره تقریبا با فشار رو به بیرون تابش شدیدی که در کوره هسته ای درونش تولید می شود برابر است اما به علت قرار گیری در آستانه ناپایداری گه گاهی فوران های شدید ماده از سطحش دارد. بطور معمول سالانه به اندازه یک دهم جرم خورشید از وزن این ستاره کم می شود. بزرگترین سحابی پخشی آسمان با نام سحابی اتای کارینا هم از مواد فرار کننده از این ستاره بوجود آمده اند. تابش این سحابی وخود ستاره در ناحیه مادون قرمز از هر منطقه دیگر آسمان بجز اجرام درون منظومه شمسی بسیار بیشتر است.
هنگامی که در سال ۱۶۷۷ برای نخستین بار اتا شاه تخته به وسیلهٔ ادموند هالی فهرست شد، از قدر ۴ بود؛ امّا در سال ۱۷۳۰ رصدگران متوجّه شدند که این ستاره به میزان قابل توجّهی پرنورتر شده است. در آن دوران اتا کارینا به یکی از درخشان ترین ستارگان شاه تخته تبدیل شده بود. پس از آن درخشندگی اتا کارینا دوباره کاهش یافت، به طوری که در حدود سال ۱۷۸۲ به وضع سابق خود بازگشت. در سال ۱۸۲۰ درخشندگی آن دگربار رو به افزایش گذاشت. در سال ۱۸۲۷ درخشندگی اتا کارینا بیش از ده برابر شد و به بالاترین حدّ خود رسید و برای مدتی دومین ستاره درخشان آسمان بود.در این انفجار سرعت فرار مواد از ستاره به 700 کیلومتر در ثانیه می رسید.
[ATTACH=CONFIG]1925[/ATTACH]
تصویر اتا کارینا در رنگ طبیعی که توسط تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه جنوبی اروپا به کمک دوربین میدان گسترده سیاره ای 2(WFPC-2) درست شده است.
چنین انفجاری ممکن است هر ستاره ای را متلاشی کند اما ستاره جان سالم بدر برد. در تصاویر بدست آمده از تلسکوپ هابل از این ستاره تابشهای مرئی آشکار شده که به سبب فوران گاز وغبار از ستاره ایجاد شده اند. اینها پوسته ای دوقطبی به دور ستاره شکل داده اند.خود این پوسته را هم ابر نامنظمی از مواد کم فروغتر احاطه کرده است. اکنون بر این سحابی نام سحابی هومون کولوس گذاشته شده است. نکته قابل توجهی که در باره این ستاره وجود دارد این است که موج انفجاری حاصل از فر آیند انفجار، انرژی کمتری نسبت به یک انفجار ابر نو اختری معمولی داشت و این به این معناست که اتا کارینا احتمالا متعلق به دسته ای از ستاره های انفجاری کم فروغی است که مشابه آن در کهکشان های دیگر هم دیده شده است. فورانی غیرعادی نیز از ستاره به چشم می خورد.
چنین ستاره های بزرگی تنها برای چند میلیون سال بسیار درخشان می سوزند در طول این مدت ریزش جرم به صورت نوری شدید لایه های بیرونی ستاره را همراه با بادهای ستاره ای به بیرون می افکند . بعد از گذشت 2 یا3 میلیون سال از این فعالیت اتا کارینا اکنون وزنی در حدود 90 تا 100 برابر جرم خورشیدی دارد و تنها در فوران های اخیر خود (1843)جرمی حدود 10 برابر جرم خورشیدی را از دست داده است. ظاهرا این انفجارها احتمالا عمده ترین راهی است که چنین ستاره های پر جرمی می توانند لایه بیرونی هیدروژن خود را قبل از مرگ آزاد کنند. این انفجارها با نوری بسیار کمتر از انفجار های ابر نو اختری و تولید موج های انفجاری با سرعت بسیار بالا در اطراف اتا کارینا بسیار شبیه انفجار های کم فروغ ستاره ای است که شبه ابر نو اختر نامیده می شود.

  1.jpg (اندازه 41.32 KB / تعداد دانلود: 3)

  2.jpg (اندازه 46.22 KB / تعداد دانلود: 2) ]]> ستاره اتا کارینا( اتا شاه تخته ) یک سامانهٔ ستاره ای در صورت فلکی شاه تخته است که تقریباً ۷۵۰۰ تا ۸۰۰۰ سال نوری با خورشید فاصله داشته و جرم آن بالای ۱۲۰ جرم خورشیدی تخمین زده شده است. این سامانه حدّاقل از دو ستاره تشکیل شده است. این ستاره با جرم در حدود 100 برابر جرم خورشید در مرز ناپایداری است، بر اساس شواهدی که از اتا کارینا به دست آمده ظاهرا در این گونه موارد قبل از انفجار ابر نواختری اصلی، پیش انفجار هایی در ستاره رخ می دهد که این پیش انفجارها به طور کلی ستاره را نابود نمی کند.
[ATTACH=CONFIG]1924[/ATTACH]
تصویر تلسکوپ هابل از اتا کارنیا
یکی از دو ستاره شناخته شدهٔ این سامانه، یک متغیر آبی درخشان (LBV) است که در مراحل اولیه زندگی خود جرمی در حدود ۱۵۰ جرم خورشیدی داشته است؛ ولی امروزه حداقل ۳۰ جرم خورشیدی از جرم آن کاسته شده است. ستاره دیگر این سامانه یک ستارهٔ ولف-را ( Wolf-Rayet stars ) است که جرمی تقریباً ۳۰ برابر جرم خورشید دارد و به دور همدم بزرگترش در گردش است. این ستاره همدم به هیچ وجه به صورت بصری قابل مشاهده نیست، زیرا اتا شاه تخته به وسیلهٔ سحابی سرخ رنگ ضخیم و بزرگی احاطه شده است که مشاهدهٔ آن را عملاً غیر ممکن می سازد. ستاره ای اسرارآمیز، بسیار فروزنده و ناپایدار، بزرگترین ،درخشان ترین(درخشندگی حدود 4 میلیون برابر خورشید) و شاید شناخته شده ترین ستاره کهکشان راه شیری بعد از خورشید است. تصور بر این است که این ستاره سوخت هسته ای خود را با سرعت سرسام آوری مصرف می کند و به سرنوشتش ٬انفجار ابر نواختری و مرگ نزدیک می شود.
گرچه گرانش ستاره تقریبا با فشار رو به بیرون تابش شدیدی که در کوره هسته ای درونش تولید می شود برابر است اما به علت قرار گیری در آستانه ناپایداری گه گاهی فوران های شدید ماده از سطحش دارد. بطور معمول سالانه به اندازه یک دهم جرم خورشید از وزن این ستاره کم می شود. بزرگترین سحابی پخشی آسمان با نام سحابی اتای کارینا هم از مواد فرار کننده از این ستاره بوجود آمده اند. تابش این سحابی وخود ستاره در ناحیه مادون قرمز از هر منطقه دیگر آسمان بجز اجرام درون منظومه شمسی بسیار بیشتر است.
هنگامی که در سال ۱۶۷۷ برای نخستین بار اتا شاه تخته به وسیلهٔ ادموند هالی فهرست شد، از قدر ۴ بود؛ امّا در سال ۱۷۳۰ رصدگران متوجّه شدند که این ستاره به میزان قابل توجّهی پرنورتر شده است. در آن دوران اتا کارینا به یکی از درخشان ترین ستارگان شاه تخته تبدیل شده بود. پس از آن درخشندگی اتا کارینا دوباره کاهش یافت، به طوری که در حدود سال ۱۷۸۲ به وضع سابق خود بازگشت. در سال ۱۸۲۰ درخشندگی آن دگربار رو به افزایش گذاشت. در سال ۱۸۲۷ درخشندگی اتا کارینا بیش از ده برابر شد و به بالاترین حدّ خود رسید و برای مدتی دومین ستاره درخشان آسمان بود.در این انفجار سرعت فرار مواد از ستاره به 700 کیلومتر در ثانیه می رسید.
[ATTACH=CONFIG]1925[/ATTACH]
تصویر اتا کارینا در رنگ طبیعی که توسط تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه جنوبی اروپا به کمک دوربین میدان گسترده سیاره ای 2(WFPC-2) درست شده است.
چنین انفجاری ممکن است هر ستاره ای را متلاشی کند اما ستاره جان سالم بدر برد. در تصاویر بدست آمده از تلسکوپ هابل از این ستاره تابشهای مرئی آشکار شده که به سبب فوران گاز وغبار از ستاره ایجاد شده اند. اینها پوسته ای دوقطبی به دور ستاره شکل داده اند.خود این پوسته را هم ابر نامنظمی از مواد کم فروغتر احاطه کرده است. اکنون بر این سحابی نام سحابی هومون کولوس گذاشته شده است. نکته قابل توجهی که در باره این ستاره وجود دارد این است که موج انفجاری حاصل از فر آیند انفجار، انرژی کمتری نسبت به یک انفجار ابر نو اختری معمولی داشت و این به این معناست که اتا کارینا احتمالا متعلق به دسته ای از ستاره های انفجاری کم فروغی است که مشابه آن در کهکشان های دیگر هم دیده شده است. فورانی غیرعادی نیز از ستاره به چشم می خورد.
چنین ستاره های بزرگی تنها برای چند میلیون سال بسیار درخشان می سوزند در طول این مدت ریزش جرم به صورت نوری شدید لایه های بیرونی ستاره را همراه با بادهای ستاره ای به بیرون می افکند . بعد از گذشت 2 یا3 میلیون سال از این فعالیت اتا کارینا اکنون وزنی در حدود 90 تا 100 برابر جرم خورشیدی دارد و تنها در فوران های اخیر خود (1843)جرمی حدود 10 برابر جرم خورشیدی را از دست داده است. ظاهرا این انفجارها احتمالا عمده ترین راهی است که چنین ستاره های پر جرمی می توانند لایه بیرونی هیدروژن خود را قبل از مرگ آزاد کنند. این انفجارها با نوری بسیار کمتر از انفجار های ابر نو اختری و تولید موج های انفجاری با سرعت بسیار بالا در اطراف اتا کارینا بسیار شبیه انفجار های کم فروغ ستاره ای است که شبه ابر نو اختر نامیده می شود.

  1.jpg (اندازه 41.32 KB / تعداد دانلود: 3)

  2.jpg (اندازه 46.22 KB / تعداد دانلود: 2) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2478.html Sun, 11 Aug 2013 12:08:31 +0430 Neptune]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2478.html این صورت فلکی در شرق آسمان دیده می*شود در حالیکه در همین زمان صورت فلکی جبار یا همان شکارچی در غرب آسمان از دیده پنهان می*شود، باید گفت صورت فلکی کژدم در میان صورت فلکی میزان و قوس قرار گرفته است و به تشخیص یکی از این دو می توانید به راحتی عقرب را در اسمان با آن قلب قرمز رنگش پیدا کنید.

ساکنان نیمکره جنوبی زمین، صورت فلکی عقرب را نشانه*ای از خوش اقبالی می*دانند و با مشاهده آن به رویاهای دست نیافتی خود می*اندیشند.
عطا مقتدری در گفتگو با ایمنا با بیان اینکه ستاره قلب العقرب در حال مرگ است و به پایان زندگی خود نزدیک می*شود، افزود: قلب العقرب یا همان قلب سرخ رنگی که در صورت فلکی کژدم مشاهده می*شود نوعی غول سرخ است که به نوعی خورشید در حال مرگ تلقی می*شود، این غول قرمز رنگ در آینده با یک انفجار ابرنواختری از زندگی ستاره مانند خود خداحافظی خواهد کرد.
وی با اشاره به اینکه این بدان معنا نیست که برای ساکنان زمین این ستاره به زودی تاریک شود، خاطرنشان کرد: پس از انفجار این غول سرخ در آسمان این ستاره قرمز رنگ حتی در نور بسیار شدید روز نیز قابل مشاهده است و در نهایت پس از زمان بسیار طولانی حتی از دید ساکنان زمین نیز دیگر رویت نخواهد بود.
این عکاس نجومی بیان داشت: برای پیدا کردن قلب صورت فلکی عقرب کافی است، بزرگترین و سرخ*ترین ستاره آن قلب العقرب نام دارد در حالیکه در انتهای دم آن نیز چندین ستاره دوتایی نیز خودنمایی می*کند.
خبرگزاری ایمنا - ستاره قلب عقرب به مرگ خود نزدیک می شود]]> این صورت فلکی در شرق آسمان دیده می*شود در حالیکه در همین زمان صورت فلکی جبار یا همان شکارچی در غرب آسمان از دیده پنهان می*شود، باید گفت صورت فلکی کژدم در میان صورت فلکی میزان و قوس قرار گرفته است و به تشخیص یکی از این دو می توانید به راحتی عقرب را در اسمان با آن قلب قرمز رنگش پیدا کنید.

ساکنان نیمکره جنوبی زمین، صورت فلکی عقرب را نشانه*ای از خوش اقبالی می*دانند و با مشاهده آن به رویاهای دست نیافتی خود می*اندیشند.
عطا مقتدری در گفتگو با ایمنا با بیان اینکه ستاره قلب العقرب در حال مرگ است و به پایان زندگی خود نزدیک می*شود، افزود: قلب العقرب یا همان قلب سرخ رنگی که در صورت فلکی کژدم مشاهده می*شود نوعی غول سرخ است که به نوعی خورشید در حال مرگ تلقی می*شود، این غول قرمز رنگ در آینده با یک انفجار ابرنواختری از زندگی ستاره مانند خود خداحافظی خواهد کرد.
وی با اشاره به اینکه این بدان معنا نیست که برای ساکنان زمین این ستاره به زودی تاریک شود، خاطرنشان کرد: پس از انفجار این غول سرخ در آسمان این ستاره قرمز رنگ حتی در نور بسیار شدید روز نیز قابل مشاهده است و در نهایت پس از زمان بسیار طولانی حتی از دید ساکنان زمین نیز دیگر رویت نخواهد بود.
این عکاس نجومی بیان داشت: برای پیدا کردن قلب صورت فلکی عقرب کافی است، بزرگترین و سرخ*ترین ستاره آن قلب العقرب نام دارد در حالیکه در انتهای دم آن نیز چندین ستاره دوتایی نیز خودنمایی می*کند.
خبرگزاری ایمنا - ستاره قلب عقرب به مرگ خود نزدیک می شود]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2400.html Sat, 13 Oct 2012 13:09:47 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2400.html
سحابی سیاره*ای یک ستاره درحال مرگ است که لایه*های بیرونی اش فروریخته است؛ این سحابی زمانی شکل می*گیرد که یک ستاره شبه خورشید از تمامی هیدروژن درون هسته خود استفاده کرده و به یک غول سرخ با شعاع بسیار بزرگ تبدیل می*شود.

در نخستین بررسی سیستماتیک سحابی های سیاره ای با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر حیرت انگیزی از چهار ستاره در حال مرگ توسط رصدخانه اشعه ایکس چاندرا ناسا تهیه شده است.

این تصاویر بخشی از برنامه بررسی 21 سحابی سیاره*ای در فاصله پنج هزار سال نوری با زمین محسوب می شود.

تیم تحقیقاتی موسسه تکنولوژی روچستر به سرپرستی «جوئل کاستنر» در سال 2011 میلادی برنده یک دوره تحقیقاتی هفت روزه در رصدخانه چاندرا برای بررسی و عکسبرداری از سحابی های سیاره ای شد و با توجه به موفقیت های بدست آمده، این تیم برنده یک دوره مطالعاتی هشت روزه دیگر در این رصدخانه شده است.

این تصاویر با جزئیات بسیار دقیق، سحابی های سیاره ای ngc 6543 معروف به چشم گربه، ngc 7662، ngc 7009* و ngc 6826* دیده می شوند؛ اشکال متفاوت آنها ناشی از بادهای پر سرعت هسته ستاره در حال مرگ است.

[ATTACH=CONFIG]1653[/ATTACH]

[ATTACH=CONFIG]1654[/ATTACH]

  3.jpg (اندازه 10.43 KB / تعداد دانلود: 8)

  4.jpg (اندازه 10.57 KB / تعداد دانلود: 6) ]]>
سحابی سیاره*ای یک ستاره درحال مرگ است که لایه*های بیرونی اش فروریخته است؛ این سحابی زمانی شکل می*گیرد که یک ستاره شبه خورشید از تمامی هیدروژن درون هسته خود استفاده کرده و به یک غول سرخ با شعاع بسیار بزرگ تبدیل می*شود.

در نخستین بررسی سیستماتیک سحابی های سیاره ای با استفاده از اشعه ایکس، تصاویر حیرت انگیزی از چهار ستاره در حال مرگ توسط رصدخانه اشعه ایکس چاندرا ناسا تهیه شده است.

این تصاویر بخشی از برنامه بررسی 21 سحابی سیاره*ای در فاصله پنج هزار سال نوری با زمین محسوب می شود.

تیم تحقیقاتی موسسه تکنولوژی روچستر به سرپرستی «جوئل کاستنر» در سال 2011 میلادی برنده یک دوره تحقیقاتی هفت روزه در رصدخانه چاندرا برای بررسی و عکسبرداری از سحابی های سیاره ای شد و با توجه به موفقیت های بدست آمده، این تیم برنده یک دوره مطالعاتی هشت روزه دیگر در این رصدخانه شده است.

این تصاویر با جزئیات بسیار دقیق، سحابی های سیاره ای ngc 6543 معروف به چشم گربه، ngc 7662، ngc 7009* و ngc 6826* دیده می شوند؛ اشکال متفاوت آنها ناشی از بادهای پر سرعت هسته ستاره در حال مرگ است.

[ATTACH=CONFIG]1653[/ATTACH]

[ATTACH=CONFIG]1654[/ATTACH]

  3.jpg (اندازه 10.43 KB / تعداد دانلود: 8)

  4.jpg (اندازه 10.57 KB / تعداد دانلود: 6) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2338.html Fri, 10 Aug 2012 14:35:13 +0430 kia]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2338.html اصول شکل گیری ستارگان


سال 2011 | 380 صفحه | ISBN: 9783642150623 | 5.3 MB |

[TABLE="class: outer_border, width: 150, align: center"]
[TR]
[TD="align: center"] دانلود کتاب[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

توضیحات: درک چگونگی شکل گیری ستارگان، یکی از زمینه های کلیدی در اختر فیزیک امروزی است.
این کتاب طیف گسترده ای از فرآیندهای فیزیکی پیچیده، همچنین مشاهدات و کشفیات مهم و جزئیات نکات کلیدی را بحث می کند.
امروزه نظریه ی شکل گیری ستارگان موجود در کهکشان ما تایید شده است، چرا که برای این مورد، مشاهدات بسیار دقیقی وجود دارد.
نویسنده ی کتاب، یک کارشناس شناخته شده در محاسبات سیر تکاملی ستاره ها است.
مطالعه ی این کتاب ارزشمند به دانشجویان فارغ التحصیل در نجوم و اخترفیزیک و نیز به پژوهشگران فعال در این زمینه توصیه می شود.

[SIZE=2]دانلود کتابهای نجوم و کیهان شناسی
[/SIZE]

---

برگهای کتاب به منزله بالهایی هستند که روح ما را به عالم نور و روشنایی پرواز می دهند. "فرانسوا ولتر"

]]> اصول شکل گیری ستارگان


سال 2011 | 380 صفحه | ISBN: 9783642150623 | 5.3 MB |

[TABLE="class: outer_border, width: 150, align: center"]
[TR]
[TD="align: center"] دانلود کتاب[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

توضیحات: درک چگونگی شکل گیری ستارگان، یکی از زمینه های کلیدی در اختر فیزیک امروزی است.
این کتاب طیف گسترده ای از فرآیندهای فیزیکی پیچیده، همچنین مشاهدات و کشفیات مهم و جزئیات نکات کلیدی را بحث می کند.
امروزه نظریه ی شکل گیری ستارگان موجود در کهکشان ما تایید شده است، چرا که برای این مورد، مشاهدات بسیار دقیقی وجود دارد.
نویسنده ی کتاب، یک کارشناس شناخته شده در محاسبات سیر تکاملی ستاره ها است.
مطالعه ی این کتاب ارزشمند به دانشجویان فارغ التحصیل در نجوم و اخترفیزیک و نیز به پژوهشگران فعال در این زمینه توصیه می شود.

[SIZE=2]دانلود کتابهای نجوم و کیهان شناسی
[/SIZE]

---

برگهای کتاب به منزله بالهایی هستند که روح ما را به عالم نور و روشنایی پرواز می دهند. "فرانسوا ولتر"

]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2166.html Sun, 27 Nov 2011 13:27:29 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2166.html
[COLOR="#FF0000"][B][SIZE=3]
14 روز پس از انفجار يك ستاره
دقيق*ترين تصوير از تولد يك ابرنواختر ثبت شد
[/COLOR]
سرويس: علمي
1390/09/06
11-27-2011
13:00:10
9009-03717: كد خبر

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: علمي

محققان توانسته*اند براي اولين بار يك تصوير راديويي نجومي از جوان*ترين ابرنواختر جهان را چندي پس از انفجار آن ثبت كنند.

[ATTACH=CONFIG]1157[/ATTACH]

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، 14 روز پس از انفجار يك ستاره در كهكشان گرداب (M51) در ماه ژوئن، تلسكوپ*هاي هماهنگ در سراسر اروپا به ثبت يك تصوير دقيق از اين انفجار كيهاني پرداختند.

اين پژوهش كه با همكاري دانشگاه والنسيا و موسسه فيزيک نجومي آندولس انجام شده در مجله Astronomy & Astrophysics منتشرشده است.

تلسكوپ*هاي شركت*كننده در اين پژوهش شامل تلسكوپ*هاي ناسا در مادريد و موسسه نشنال جئوگرافيك در گوادالاخاراي اسپانيا بودند.

كهكشان گرداب كه در فاصله حدود 23 ميليون سال نوري در صورت*فلكي ترازو قرار گرفته، صحنه يكي از خشونت*بارترين پديده*هاي جهان يعني مرگ يك ستاره به شكل انفجار ابرنواختر بوده كه از ظاهري زيبا برخوردار است.

چندين تلسكوپ در اسپانيا، سوئد، آلمان و فنلاند به همراه داده*هاي پردازش شده توسط يك ابررايانه در هلند با شيوه*اي موسوم به تداخل سنجي راديويي موفق به ايجاد يك تصوير با جزئيات صدها بار بيشتر از تلسكوپ فضايي هابل شده*اند.

ابرنواخترها يكي از ديدني*ترين پديده*هاي جهان هستند. هنگامي که تمام سوخت هسته*اي يک ستاره با جرم بيشتر از حد چاندراسکار (نام حدي در نجوم) به پايان برسد، نيروي گرانش برتري يافته و ستاره شروع به انقباض مي*کند. دراين حالت به دليل نبود فشار کافي داخلي، ستاره شروع به فروريزش مي*کند. فشار روي هسته ستاره سبب فشردگي آن مي*شود که در نتيجه، الکترون*ها و پروتون*هاي مجزا ترکيب شده و نوترون*ها را به وجود مي*آورند. سرانجام بخش بيروني ستاره منفجر شده و تبديل به سحابي ابرنواختري مي*شود.

انتهاي پيام
[/SIZE][/B][/COLOR]

  wh120-84.jpg (اندازه 2.18 KB / تعداد دانلود: 9) ]]>
[COLOR="#FF0000"][B][SIZE=3]
14 روز پس از انفجار يك ستاره
دقيق*ترين تصوير از تولد يك ابرنواختر ثبت شد
[/COLOR]
سرويس: علمي
1390/09/06
11-27-2011
13:00:10
9009-03717: كد خبر

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: علمي

محققان توانسته*اند براي اولين بار يك تصوير راديويي نجومي از جوان*ترين ابرنواختر جهان را چندي پس از انفجار آن ثبت كنند.

[ATTACH=CONFIG]1157[/ATTACH]

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، 14 روز پس از انفجار يك ستاره در كهكشان گرداب (M51) در ماه ژوئن، تلسكوپ*هاي هماهنگ در سراسر اروپا به ثبت يك تصوير دقيق از اين انفجار كيهاني پرداختند.

اين پژوهش كه با همكاري دانشگاه والنسيا و موسسه فيزيک نجومي آندولس انجام شده در مجله Astronomy & Astrophysics منتشرشده است.

تلسكوپ*هاي شركت*كننده در اين پژوهش شامل تلسكوپ*هاي ناسا در مادريد و موسسه نشنال جئوگرافيك در گوادالاخاراي اسپانيا بودند.

كهكشان گرداب كه در فاصله حدود 23 ميليون سال نوري در صورت*فلكي ترازو قرار گرفته، صحنه يكي از خشونت*بارترين پديده*هاي جهان يعني مرگ يك ستاره به شكل انفجار ابرنواختر بوده كه از ظاهري زيبا برخوردار است.

چندين تلسكوپ در اسپانيا، سوئد، آلمان و فنلاند به همراه داده*هاي پردازش شده توسط يك ابررايانه در هلند با شيوه*اي موسوم به تداخل سنجي راديويي موفق به ايجاد يك تصوير با جزئيات صدها بار بيشتر از تلسكوپ فضايي هابل شده*اند.

ابرنواخترها يكي از ديدني*ترين پديده*هاي جهان هستند. هنگامي که تمام سوخت هسته*اي يک ستاره با جرم بيشتر از حد چاندراسکار (نام حدي در نجوم) به پايان برسد، نيروي گرانش برتري يافته و ستاره شروع به انقباض مي*کند. دراين حالت به دليل نبود فشار کافي داخلي، ستاره شروع به فروريزش مي*کند. فشار روي هسته ستاره سبب فشردگي آن مي*شود که در نتيجه، الکترون*ها و پروتون*هاي مجزا ترکيب شده و نوترون*ها را به وجود مي*آورند. سرانجام بخش بيروني ستاره منفجر شده و تبديل به سحابي ابرنواختري مي*شود.

انتهاي پيام
[/SIZE][/B][/COLOR]

  wh120-84.jpg (اندازه 2.18 KB / تعداد دانلود: 9) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2114.html Thu, 10 Nov 2011 11:16:12 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2114.html [color="#0000ff"][b][b]


نخستين نگاه به اغتشاشات ميان ستاره اي


فضاي اطراف ما خالي نيست ، چنانکه ميدانيم نواحي بزرگي از راه شيري با گازهاي طغيانگر پر شده اما هرگز آنها را مشاهده نکرده بوديم ...تا اينکه اکنون توانستيم ببينيم . پروفسور رايان گنسلر و تيمش از دانشگاه سيدني استراليا با استفاده از تلسکوپ راديويي csiro در شرق استراليا توانستند براي اولين بار اين پديده را مشاهده نمايند .گنسلر ميگويد: "اولين بار است که توانستيم اغتشاشات ميان ستاره اي را ببينيم . روي اين مساله 30 سال کار شده ." اما نکته پس اين ماجرا چيست ؟ اين اغتشاشات سبب انتشار نيروي مغناطيسي شده و گرماي حاصل از انفجار ابرنواختري را پراکنده مي سازد و در ايجاد ستاره نقش دارد .

گنسلر ميگويد : "حال ما قصد داريم به مطالعه اين اغتشاشات در ميان راه شيري بپردازيم و توسط آن بفهميم که چرا برخي قسمتهاي کهکشان گرمتر از ساير قسمتهاست و چرا ستاره ها در زمانهاي خاص در مکانهاي خاص تشکيل مي شوند ." با بکارگيري آرايه تلسکوپ استراليايي csiro که يکي از بهترين تلسکوپها به گفته دکتر رابرت برون مي باشد و باعث شد تا 10000سال نوري دورتر قابل مشاهده باشد دانشمندان وارد عمل شدند هدف ثبت کردن سيگنالهاي راديوييست که از بخشهايي از راه شيري ناشي مي شوند . همزمان باعبور امواج راديويي از ميان گازچرخان آنها پلاريزه مي شوند اين کار باعث تغيير مسير موجهاي نور شده و در نتيجه ابزار حساس اين اختلافات جزئي را شناسايي و انتخاب مي کند . با اندازه گيري تغييرات پلاريزيشن تيم توانست يک پرتره از نواحي گازي را به تصوير بکشد که اغتشاشات در آن موجب ايجاد زمينه متراکم و مغناطيسي مي شود .همچنين پيچش ها در تصوير بسيار مهمند .آنها نشان مي دهند که اين تغييرات چه سريع در حال وقوع است وچه بحراني ايجاد مي شود . يکي از اعضاي تيم بلکسلي بوخارت دانشجوي دوره دکتراي دانشگاه ويسکانسن چندين مدل کامپيوتري از حرکت اغتشاش آميز گازها در سرعتهاي مختلف ارائه داد . با مقايسه اين مدلهاي کامپيوتري با تصوير واقعي تيم حدس زد که سرعت چرخش گاز ميان ستاره اي 70000کيلومتر در ساعت است که در مقايسه با استانداردهاي کيهاني آرام مي باشد .


برگرفته از : جهان امروز[attach=config]1040[/attach]



[/b][/color][/b][/color]

  11-10-18-234048book1.jpg (اندازه 33.98 KB / تعداد دانلود: 1) ]]> [color="#0000ff"][b][b]


نخستين نگاه به اغتشاشات ميان ستاره اي


فضاي اطراف ما خالي نيست ، چنانکه ميدانيم نواحي بزرگي از راه شيري با گازهاي طغيانگر پر شده اما هرگز آنها را مشاهده نکرده بوديم ...تا اينکه اکنون توانستيم ببينيم . پروفسور رايان گنسلر و تيمش از دانشگاه سيدني استراليا با استفاده از تلسکوپ راديويي csiro در شرق استراليا توانستند براي اولين بار اين پديده را مشاهده نمايند .گنسلر ميگويد: "اولين بار است که توانستيم اغتشاشات ميان ستاره اي را ببينيم . روي اين مساله 30 سال کار شده ." اما نکته پس اين ماجرا چيست ؟ اين اغتشاشات سبب انتشار نيروي مغناطيسي شده و گرماي حاصل از انفجار ابرنواختري را پراکنده مي سازد و در ايجاد ستاره نقش دارد .

گنسلر ميگويد : "حال ما قصد داريم به مطالعه اين اغتشاشات در ميان راه شيري بپردازيم و توسط آن بفهميم که چرا برخي قسمتهاي کهکشان گرمتر از ساير قسمتهاست و چرا ستاره ها در زمانهاي خاص در مکانهاي خاص تشکيل مي شوند ." با بکارگيري آرايه تلسکوپ استراليايي csiro که يکي از بهترين تلسکوپها به گفته دکتر رابرت برون مي باشد و باعث شد تا 10000سال نوري دورتر قابل مشاهده باشد دانشمندان وارد عمل شدند هدف ثبت کردن سيگنالهاي راديوييست که از بخشهايي از راه شيري ناشي مي شوند . همزمان باعبور امواج راديويي از ميان گازچرخان آنها پلاريزه مي شوند اين کار باعث تغيير مسير موجهاي نور شده و در نتيجه ابزار حساس اين اختلافات جزئي را شناسايي و انتخاب مي کند . با اندازه گيري تغييرات پلاريزيشن تيم توانست يک پرتره از نواحي گازي را به تصوير بکشد که اغتشاشات در آن موجب ايجاد زمينه متراکم و مغناطيسي مي شود .همچنين پيچش ها در تصوير بسيار مهمند .آنها نشان مي دهند که اين تغييرات چه سريع در حال وقوع است وچه بحراني ايجاد مي شود . يکي از اعضاي تيم بلکسلي بوخارت دانشجوي دوره دکتراي دانشگاه ويسکانسن چندين مدل کامپيوتري از حرکت اغتشاش آميز گازها در سرعتهاي مختلف ارائه داد . با مقايسه اين مدلهاي کامپيوتري با تصوير واقعي تيم حدس زد که سرعت چرخش گاز ميان ستاره اي 70000کيلومتر در ساعت است که در مقايسه با استانداردهاي کيهاني آرام مي باشد .


برگرفته از : جهان امروز[attach=config]1040[/attach]



[/b][/color][/b][/color]

  11-10-18-234048book1.jpg (اندازه 33.98 KB / تعداد دانلود: 1) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2067.html Thu, 29 Sep 2011 17:03:02 +0330 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2067.html به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اين سياره گازي سرد كه كپلر-16b نام دارد، تقريبا به اندازه سياره زحل بوده و در فاصله 200 سال نوري قرار دارد.
سيستم ستاره*هاي دوتايي كه به دور يكديگر مي*چرخند، پيش از اين ديده شده بود و دانشمندان به وجود سياره در اطراف آنها مشكوك بودند؛ اما مشاهدات كپلر براي اولين بار اين فرضيه را اثبات كرد.
ماموريت كپلر اين است كه كهكشان راه شيري را براي شناسايي سيارات شبه زمين در منطقه قابل سكونت آن جستجو كند.
اين فضاپيما با جست*وجوي ستاره*هاي چشمك*زن كه به معني گذر يك سياره از برابر آنهاست، اين كار را انجام مي*دهد. به اين عمل «انتقال سياره*يي» گفته مي*شود.
به گفته محققان، كشش گرانشي دو ستاره، حتي ستاره*هاي نسبتا كوچك اين سيستم ستاره*يي، بسيار متفاوت از گرانش ايجاد شده توسط يك ستاره است.
از جمله يافته*هاي جالب در مورد اين سيستم ستاره*يي اين بود كه اين دو ستاره به نوبت روي يكديگر را پوشانده و در زمان*هاي معيني اين اتفاق تكرار نمي*شد. اين حالت، نشان*دهنده وجود يك سياره در اين سيستم است كه به دور هر دو ستاره گردش مي*كند.
كپلر-16b اولين سياره*اي است كه دانشمندان، عبور سياره*اي مستقيم آن*را از برابر ستاره*هاي آن شناسايي كرده*اند.
به دليل كوچكتر بودن هر دو ستاره اين سيستم از خورشيد منظومه شمسي، سياره كپلر-16b كاملا سرد بوده و دماي سطح آن احتمالا منفي 73 تا منفي 101 درجه سانتيگراد است.
كپلر-16b از لحاظ اندازه و جرم شبيه به زحل است كه هر 229 روز يكبار در فاصله 104.6 ميليون كيلومتري به دور دو ستاره خود مي*چرخد.
نتايج اين تحقيقات در مجله ساينس منتشر شده است.

منبع: ایسنا
[ATTACH=CONFIG]975[/ATTACH]

  55170_2[1].jpg (اندازه 14.37 KB / تعداد دانلود: 1) ]]> به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اين سياره گازي سرد كه كپلر-16b نام دارد، تقريبا به اندازه سياره زحل بوده و در فاصله 200 سال نوري قرار دارد.
سيستم ستاره*هاي دوتايي كه به دور يكديگر مي*چرخند، پيش از اين ديده شده بود و دانشمندان به وجود سياره در اطراف آنها مشكوك بودند؛ اما مشاهدات كپلر براي اولين بار اين فرضيه را اثبات كرد.
ماموريت كپلر اين است كه كهكشان راه شيري را براي شناسايي سيارات شبه زمين در منطقه قابل سكونت آن جستجو كند.
اين فضاپيما با جست*وجوي ستاره*هاي چشمك*زن كه به معني گذر يك سياره از برابر آنهاست، اين كار را انجام مي*دهد. به اين عمل «انتقال سياره*يي» گفته مي*شود.
به گفته محققان، كشش گرانشي دو ستاره، حتي ستاره*هاي نسبتا كوچك اين سيستم ستاره*يي، بسيار متفاوت از گرانش ايجاد شده توسط يك ستاره است.
از جمله يافته*هاي جالب در مورد اين سيستم ستاره*يي اين بود كه اين دو ستاره به نوبت روي يكديگر را پوشانده و در زمان*هاي معيني اين اتفاق تكرار نمي*شد. اين حالت، نشان*دهنده وجود يك سياره در اين سيستم است كه به دور هر دو ستاره گردش مي*كند.
كپلر-16b اولين سياره*اي است كه دانشمندان، عبور سياره*اي مستقيم آن*را از برابر ستاره*هاي آن شناسايي كرده*اند.
به دليل كوچكتر بودن هر دو ستاره اين سيستم از خورشيد منظومه شمسي، سياره كپلر-16b كاملا سرد بوده و دماي سطح آن احتمالا منفي 73 تا منفي 101 درجه سانتيگراد است.
كپلر-16b از لحاظ اندازه و جرم شبيه به زحل است كه هر 229 روز يكبار در فاصله 104.6 ميليون كيلومتري به دور دو ستاره خود مي*چرخد.
نتايج اين تحقيقات در مجله ساينس منتشر شده است.

منبع: ایسنا
[ATTACH=CONFIG]975[/ATTACH]

  55170_2[1].jpg (اندازه 14.37 KB / تعداد دانلود: 1) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2066.html Thu, 29 Sep 2011 17:00:20 +0330 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2066.html
در این تصاویر جدید ستاره ای که در کهکشانی که سه ممیز نه دهم میلیارد سال نوری از زمین دور است، در سیاهچاله بلعیده می شود.
پژوهشگران همچنین با استفاده از این تصاویرموفق شدند این پدیده را به صورت سه بعدی و گرافیکی بازسازی کنند. تاکنون هیچ کس نتوانسته بود از چنین پدیده ای تصویر بگیرد اما به تازگی پژوهشگران کره جنوبی تصویری را که این رویداد را ثابت می کند، منتشر کردند. پژوهشگران با استفاده از دستگاه بسیار قدرتمند رصد مادون قرمز ژاپنی چنین عکسی گرفته اند.
انان با تحقیق در گروهی بین المللی متشکل از پنجاه و هشت عضو از شش کشور (امریکا، ایتالیا؛ کره جنوبی، انگلیس، ژاپن ، تایوان) به چنین پیشرفتهایی در زمینه نجوم دست یافته اند.
این دستگاه ژاپنی موسوم به ماکسی بر روی ایستگاه فضایی بین المللی نصب شده بود.
ایم میونگ شین استاد دانشگاه ملی سئول می گوید : quotation mark برای ما بسیار جالب بود بدانیم چگونه سیاهچاله ها رشد می کنند و سنگین تر می شوند.
از اواسط دهه 1970 تا کنون کسی لحظه بلعیده شدن ستاره را در سیاهچال ثبت نکرده بود.
ما سرانجام موفق شدیم این پدیده را که پیشتر صرفا پیش بینی نظری بود، رصد کنیم.
به این ترتیب موفق شدیم شواهد تازه ای از وجود سیاهچاله ارائه کنیم.
به نظر من این مهمترین علت اهمیت این رصد است.
quotation mark اکثر کهکشانها در مرکز خود سیاهچاله ای بزرگ دارند که کشش های قدرتمندی دارند. جرم سیاهچاله رصدشده، ده میلیون برابر خورشید است.
زمانی که سیاره ای با جرم بزرگ قادر نیست نیروهای عظیم ثقل را تحمل کند، متلاشی می شود و سیاهچاله را ایجاد می کند.
جرم سیاهچاله معمولا بین یک میلیون تا چندین میلیارد برابر بزرگتر از خورشید است.

منبع: واحد مرکزی خبر]]>
در این تصاویر جدید ستاره ای که در کهکشانی که سه ممیز نه دهم میلیارد سال نوری از زمین دور است، در سیاهچاله بلعیده می شود.
پژوهشگران همچنین با استفاده از این تصاویرموفق شدند این پدیده را به صورت سه بعدی و گرافیکی بازسازی کنند. تاکنون هیچ کس نتوانسته بود از چنین پدیده ای تصویر بگیرد اما به تازگی پژوهشگران کره جنوبی تصویری را که این رویداد را ثابت می کند، منتشر کردند. پژوهشگران با استفاده از دستگاه بسیار قدرتمند رصد مادون قرمز ژاپنی چنین عکسی گرفته اند.
انان با تحقیق در گروهی بین المللی متشکل از پنجاه و هشت عضو از شش کشور (امریکا، ایتالیا؛ کره جنوبی، انگلیس، ژاپن ، تایوان) به چنین پیشرفتهایی در زمینه نجوم دست یافته اند.
این دستگاه ژاپنی موسوم به ماکسی بر روی ایستگاه فضایی بین المللی نصب شده بود.
ایم میونگ شین استاد دانشگاه ملی سئول می گوید : quotation mark برای ما بسیار جالب بود بدانیم چگونه سیاهچاله ها رشد می کنند و سنگین تر می شوند.
از اواسط دهه 1970 تا کنون کسی لحظه بلعیده شدن ستاره را در سیاهچال ثبت نکرده بود.
ما سرانجام موفق شدیم این پدیده را که پیشتر صرفا پیش بینی نظری بود، رصد کنیم.
به این ترتیب موفق شدیم شواهد تازه ای از وجود سیاهچاله ارائه کنیم.
به نظر من این مهمترین علت اهمیت این رصد است.
quotation mark اکثر کهکشانها در مرکز خود سیاهچاله ای بزرگ دارند که کشش های قدرتمندی دارند. جرم سیاهچاله رصدشده، ده میلیون برابر خورشید است.
زمانی که سیاره ای با جرم بزرگ قادر نیست نیروهای عظیم ثقل را تحمل کند، متلاشی می شود و سیاهچاله را ایجاد می کند.
جرم سیاهچاله معمولا بین یک میلیون تا چندین میلیارد برابر بزرگتر از خورشید است.

منبع: واحد مرکزی خبر]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2065.html Thu, 29 Sep 2011 16:54:43 +0330 uranous]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2065.html
به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان موسسه ماکس پلانک و دانشگاه بن دریافتند که بسیاری از ستارگانی که در کهکشان تنها هستند به دلیل اینکه تحت تاثیر فعل و انفعلات گرانشی با اجرام آسمانی دیگر حاضر در ابرهای گرد و غبار قرار می گیرند از ستارگان همراه خود جدا می شوند.
تقریباً نیمی از کل ستارگان کهکشان راه شیری تنها هستند. یکی از این ستارگان، خورشید است. ستارگان دیگری که "اجتماعی تر" هستند و در منظومه های چندگانه با ستارگان همراه زندگی می کنند در بیشتر موارد از دو جرم آسمانی تشکیل شده اند که به شدت تحت تاثیر میدانهای گرانشی یکدیگر قرار دارند.
اما دلیل این رفتارهای کم و بیش "اجتماعی" ستارگان تاکنون برای ستاره شناسان یک معما بود اما اکنون به نظر می رسد که دانشمندان آلمانی توضیح مناسبی برای این پرسش بزرگ یافته اند.
در کل، ستارگان به روشی منزوی شکل نمی گیرند بلکه در داخل توده ها و ابرهای گرد وغبار متولد می شوند این "کارخانه های کیهانی" منظومه های ستاره ای دوتایی را تولید می کنند.
به عبارتی دیگر، تمام ستارگان دارای یک همراه و یا یک شریک هستند اما بعد، بخش اعظم این گروههای ستاره ای در زمانهای نسبتاً سریع در داخل کهکشان خود پراکنده می شوند و تنها نیمی از آنها می توانند همزاد خود را حفظ کنند.
این محققان در این خصوص اظهار داشتند: "در بسیاری از موارد زوجهای ستاره ای پس از برخورد با یک زوج دیگر یکی پس از دیگری از هم جدا می شوند."
این بدان معنی است که جمعیت ستارگان دوتایی قبل از خروج از ابر گرد و غبار زادگاه خود و پراکنده شدن در کهکشان تا حد قابل توجهی کاهش می یابد. این محققان برای محاسبه ترکیبات حاصل از ستارگان مجرد و ستارگان زوج در مناطق با تراکمهای متفاوت از مدلهای رایانه ای استفاده کردند.
به این ترتیب حتی پیش بینی کردند که کدامیک از مناطق تشکیل ستاره ای، ستارگان زوج و کدامیک ستارگان مجرد را تولید می کنند.
براساس گزارش مدیا ایناف، این بررسیها نشان داد که ستارگان زوج پس از برخورد با سایر ستارگان، تحت تاثیر نیروهای گرانشی آنها قرار می گیرند و از شریک خود جدا می شوند.

منبع: خبرگزاری مهر]]>
به گزارش خبرگزاری مهر، دانشمندان موسسه ماکس پلانک و دانشگاه بن دریافتند که بسیاری از ستارگانی که در کهکشان تنها هستند به دلیل اینکه تحت تاثیر فعل و انفعلات گرانشی با اجرام آسمانی دیگر حاضر در ابرهای گرد و غبار قرار می گیرند از ستارگان همراه خود جدا می شوند.
تقریباً نیمی از کل ستارگان کهکشان راه شیری تنها هستند. یکی از این ستارگان، خورشید است. ستارگان دیگری که "اجتماعی تر" هستند و در منظومه های چندگانه با ستارگان همراه زندگی می کنند در بیشتر موارد از دو جرم آسمانی تشکیل شده اند که به شدت تحت تاثیر میدانهای گرانشی یکدیگر قرار دارند.
اما دلیل این رفتارهای کم و بیش "اجتماعی" ستارگان تاکنون برای ستاره شناسان یک معما بود اما اکنون به نظر می رسد که دانشمندان آلمانی توضیح مناسبی برای این پرسش بزرگ یافته اند.
در کل، ستارگان به روشی منزوی شکل نمی گیرند بلکه در داخل توده ها و ابرهای گرد وغبار متولد می شوند این "کارخانه های کیهانی" منظومه های ستاره ای دوتایی را تولید می کنند.
به عبارتی دیگر، تمام ستارگان دارای یک همراه و یا یک شریک هستند اما بعد، بخش اعظم این گروههای ستاره ای در زمانهای نسبتاً سریع در داخل کهکشان خود پراکنده می شوند و تنها نیمی از آنها می توانند همزاد خود را حفظ کنند.
این محققان در این خصوص اظهار داشتند: "در بسیاری از موارد زوجهای ستاره ای پس از برخورد با یک زوج دیگر یکی پس از دیگری از هم جدا می شوند."
این بدان معنی است که جمعیت ستارگان دوتایی قبل از خروج از ابر گرد و غبار زادگاه خود و پراکنده شدن در کهکشان تا حد قابل توجهی کاهش می یابد. این محققان برای محاسبه ترکیبات حاصل از ستارگان مجرد و ستارگان زوج در مناطق با تراکمهای متفاوت از مدلهای رایانه ای استفاده کردند.
به این ترتیب حتی پیش بینی کردند که کدامیک از مناطق تشکیل ستاره ای، ستارگان زوج و کدامیک ستارگان مجرد را تولید می کنند.
براساس گزارش مدیا ایناف، این بررسیها نشان داد که ستارگان زوج پس از برخورد با سایر ستارگان، تحت تاثیر نیروهای گرانشی آنها قرار می گیرند و از شریک خود جدا می شوند.

منبع: خبرگزاری مهر]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2017.html Tue, 30 Aug 2011 04:55:48 +0430 fotosina]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2017.html
از کجا باید بفهمم ؟]]>
از کجا باید بفهمم ؟]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1964.html Thu, 04 Aug 2011 20:23:51 +0430 ABASI]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1964.html یعنی اشعه های اون مضر نیست
حالا یا T Pyxidis باشد یا الفا شکارچی یا ...]]> یعنی اشعه های اون مضر نیست
حالا یا T Pyxidis باشد یا الفا شکارچی یا ...]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1890.html Sat, 04 Jun 2011 21:33:37 +0430 ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1890.html
لینک خبر : http://www.nightsky.ir/content/view/1702/1/

اما دوستان من بسیار متأسف شدم. دقیقاً دو روز قبل از ظاهر شدن این ابرنواختر در وب سایت تصویر امروز ستاره شناسی ایران ( http://www.apod.ir/index.php?id=110528 ) تصویری از این کهکشان را به نمایش گذاردم و امیدوار بودن که بسیاری به دیدن آن بشتابن و بر روی آن تحقیق کنن اما بازهم این فرصت از دست رفت... شاید یک ایرانی آن را کشف می کرد ... بازهم حس ششم !!!!!! ]]>
لینک خبر : http://www.nightsky.ir/content/view/1702/1/

اما دوستان من بسیار متأسف شدم. دقیقاً دو روز قبل از ظاهر شدن این ابرنواختر در وب سایت تصویر امروز ستاره شناسی ایران ( http://www.apod.ir/index.php?id=110528 ) تصویری از این کهکشان را به نمایش گذاردم و امیدوار بودن که بسیاری به دیدن آن بشتابن و بر روی آن تحقیق کنن اما بازهم این فرصت از دست رفت... شاید یک ایرانی آن را کشف می کرد ... بازهم حس ششم !!!!!! ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1797.html Wed, 29 Dec 2010 08:29:19 +0330 New Astronomer]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1797.html
به تصویر ماه در شکل زیر خیره شوید. مشاهده می‌کنید که بتدریج برخی از ستاره‌ها ناپدید و دوباره ظاهر می‌شوند!

.........................................

منبع
/.]]>
به تصویر ماه در شکل زیر خیره شوید. مشاهده می‌کنید که بتدریج برخی از ستاره‌ها ناپدید و دوباره ظاهر می‌شوند!

.........................................

منبع
/.]]>