<![CDATA[تالار گفتگو ستاره‌شناسان - رویدادهای مهم دنیای ستاره شناسی]]> https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 00:22:40 +0000 MyBB <![CDATA[دانشمندان چهارسیاره‌ شبیه به زمین پیدا کرده‌اند که به دور ستاره‌ای مثل خورشید می‌گردد]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2800.html Sun, 13 Aug 2017 14:31:16 +0430 mamin]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2800.html [عکس: 1502421500_tau_ceti_story.jpg]
تیمی از ستاره‌شناسان زبده، چهار سیاره هم‌اندازه با زمین پیدا کرده‌اند که به دور Tau Ceti -ستاره‌ای هم اندازه خورشید- می‌گردند و تنها ۱۲ سال نوری با زمین فاصله دارند. با توجه به ابعاد این سیاره‌ها می‌توان آن‌ها را از کوچک‌ترین سیارات کشف شده‌ای محسوب کرد که به دور ستاره‌ای همچون خورشید می‌چرخند.


دو مورد از این چهار سیاره در فاصله قابل سکونت نسبت به ستاره خود قرار گرفته‌اند که به این ترتیب احتمال وجود آب در آن زیاد خواهد بود. در سیستم سیاره‌ای ما ونوس، زمین و مریخ در منطقه قابل سکونت قرار دارند. فاکتور مهم در مورد این دو سیاره مورد نظر وجود دو سیاره خارج از منطقه قابل سکونت است که تاثیر مستقیمی بر روی قابل سکونت بودن دو تای دیگر می‌گذارد. 

کشف سیارات جدید به وسیله یکی از جدیدترین تکنیک‌های ستاره‌شناسی انجام شده. در این تکنیک سیارات به صورت مستقیم دیده نمی‌شوند بلکه با توجه به حرکت ستاره آن‌ها که در این جا Tau Ceti بوده و ایجاد سایه در مقاطع زمانی مختلف از وجود سیارات باخبر می‌شوند. در فاصله کنونی این ستاره‌ها در هر ثانیه ۳۰ سانتی‌متر جابه‌جا می‌شوند که شرایط تحقیق و رصد را پیچیده و بسیار سخت می‌کنند. البته این تکنیک با توجه به پیشرفت تجهیزات به زودی امکان تحرکان تا ۱۰ سانتی‌متر در ثانیه را نیز به محققان خواهد داد.

ستاره‌های هم‌اندازه خورشید فعلا بهترین گزینه در جستجو به دنبال سیارات قابل سکونت مثل زمین هستند. 

Heart Heart Heart Heart Heart 

منبع]]> [عکس: 1502421500_tau_ceti_story.jpg]
تیمی از ستاره‌شناسان زبده، چهار سیاره هم‌اندازه با زمین پیدا کرده‌اند که به دور Tau Ceti -ستاره‌ای هم اندازه خورشید- می‌گردند و تنها ۱۲ سال نوری با زمین فاصله دارند. با توجه به ابعاد این سیاره‌ها می‌توان آن‌ها را از کوچک‌ترین سیارات کشف شده‌ای محسوب کرد که به دور ستاره‌ای همچون خورشید می‌چرخند.


دو مورد از این چهار سیاره در فاصله قابل سکونت نسبت به ستاره خود قرار گرفته‌اند که به این ترتیب احتمال وجود آب در آن زیاد خواهد بود. در سیستم سیاره‌ای ما ونوس، زمین و مریخ در منطقه قابل سکونت قرار دارند. فاکتور مهم در مورد این دو سیاره مورد نظر وجود دو سیاره خارج از منطقه قابل سکونت است که تاثیر مستقیمی بر روی قابل سکونت بودن دو تای دیگر می‌گذارد. 

کشف سیارات جدید به وسیله یکی از جدیدترین تکنیک‌های ستاره‌شناسی انجام شده. در این تکنیک سیارات به صورت مستقیم دیده نمی‌شوند بلکه با توجه به حرکت ستاره آن‌ها که در این جا Tau Ceti بوده و ایجاد سایه در مقاطع زمانی مختلف از وجود سیارات باخبر می‌شوند. در فاصله کنونی این ستاره‌ها در هر ثانیه ۳۰ سانتی‌متر جابه‌جا می‌شوند که شرایط تحقیق و رصد را پیچیده و بسیار سخت می‌کنند. البته این تکنیک با توجه به پیشرفت تجهیزات به زودی امکان تحرکان تا ۱۰ سانتی‌متر در ثانیه را نیز به محققان خواهد داد.

ستاره‌های هم‌اندازه خورشید فعلا بهترین گزینه در جستجو به دنبال سیارات قابل سکونت مثل زمین هستند. 

Heart Heart Heart Heart Heart 

منبع]]> <![CDATA[راهنمای رصد آسمان شب - 3 فروردین 1396]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2737.html Thu, 23 Mar 2017 11:21:56 +0430 AstroTalk]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2737.html ☄️ سیاره عطارد 20 دقیقه پس از غروب خورشید در ارتفاع 9 درجه*ای افق به آسانی قابل مشاهده است.
☄️ سیاره مریخ 40 دقیقه پس از غروب خورشید در ارتفاع 20 درجه*ای افق غربی به مانند جسم قرمز رنگ کم نوری ( 1.4 ) دیده می*شود.
???? در افق جنوبی ستاره سهیل در لبه افق دیده می*شود و کمی بالاتر از آن ستاره زیبای شعرای یمانی ( شباهنگ ) خودنمایی می کند.
☄️ طلوع سیاره مشتری 19:30
4 فروردین
☄️ طلوع سیاره زحل 00:48
???? طلوع ماه 04:18 با فاز 11.5 درصد

عضویت در کانال تلگرامی : https://t.me/nightsky_ir

لینک خبر : آسمان شب ایران - راهنمای رصد آسمان شب - 3 فروردین 1396]]> ☄️ سیاره عطارد 20 دقیقه پس از غروب خورشید در ارتفاع 9 درجه*ای افق به آسانی قابل مشاهده است.
☄️ سیاره مریخ 40 دقیقه پس از غروب خورشید در ارتفاع 20 درجه*ای افق غربی به مانند جسم قرمز رنگ کم نوری ( 1.4 ) دیده می*شود.
???? در افق جنوبی ستاره سهیل در لبه افق دیده می*شود و کمی بالاتر از آن ستاره زیبای شعرای یمانی ( شباهنگ ) خودنمایی می کند.
☄️ طلوع سیاره مشتری 19:30
4 فروردین
☄️ طلوع سیاره زحل 00:48
???? طلوع ماه 04:18 با فاز 11.5 درصد

عضویت در کانال تلگرامی : https://t.me/nightsky_ir

لینک خبر : آسمان شب ایران - راهنمای رصد آسمان شب - 3 فروردین 1396]]> <![CDATA[نوروز و راهنمای رصدی امشب - 1396]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2736.html Mon, 20 Mar 2017 22:39:27 +0330 AstroTalk]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2736.html رویدادهای مهم شب اول سال جدید جعفری زاده با بیان اینکه در شب نوروز، یکم فروردین ( شامگاه روز ۳۰ اسفند ۱۳۹۵ تا صبحگاه روز ۱ فروردین ۱۳۹۶ )، بعد ازغروب خورشید اولین سیاره ای که می توان در آسمان دید، سیاره زهره و عطارد در بالای افق غربی ( محل غروب خورشید ) است، گفت: ۳۰ دقیقه پس از غروب خورشید، سیاره زهره به مانند ستاره ای بسیار نورانی در بالای افق غربی دیده می شود و کمی بالاتر از آن سیاره عطارد قرار دارد. سیاره زهره از قدر ۴.۴- و سیاره مریخ از قدر ۱.۴ است. مدیر انجمن نجوم اهواز افزود: همچنین بالاتر از سیاره مریخ، خوشه پروین یا هفت خواهران قابل مشاهده است که با چشم مسلح به خوبی دیده می شود؛ اما رصد این خوشه زیبا با تلسکوپ می تواند بسیار جذاب باشد. خوشه پروین از دسته خوشه های ستاره ای باز است که حداقل ۴۰۰ ستاره در آن قراردارد.
[عکس: 10073-skymap-01.png]
این کارشناس نجوم عنوان کرد: دقیقا در نصف النهار در افق نیمه جنوبی یک ستاره خیلی پرنور در افق جنوبی وجود دارد ستاره شباهنگ، صورت فلکی جبار با ستاره کمربند معروفش قابل دیدن است. به گفته وی، نصف النهار آسمان، آسمان بالای سر ما به صورت کروی شکل است. این کره را اگر به دو نیم تقسیم کنیم به دو نیم کره تقسیم می شود. این خط از ستاره قطبی شمال تا مکان قطبی جنوب است. وی با اشاره به مشاهده سایر ستاره ها در این شب خاطر نشان کرد: می توان درعرض های مرکزی و جنوبی ایران ستاره سهیل را مشاهده کرد. این ستاره از قدر منفی ۰.۵ در لبه افق دیده می شود. ستاره سهیل یک ساعت بعد از غروب خورشید دیده می شود. وی افزود: از سوی دیگر در همین شب، صورت فلکی شیر با ستاره معروف قلب الاسد ( قلب شیر ) در بالای افق شرقی دیده می شود. سیاره مشتری تقریبا در ساعت ۱۹ و ۴۰ دقیقه از افق شرقی طلوع می کند که در نزدیکی ستاره سماک اعزل قرار دارد.
[عکس: 10073-jupiter.jpg]
جعفری زاده تاکید داشت: همچنین صورت فلکی عقرب در نیمه شب ۱۲ شب روز یکم با ستاره قرمز رنگ قلب عقرب طلوع می کند و بعد از آن در ساعت یک بامداد روز ۱ فروردین ۱۳۹۶ سیاره زحل به مانند ستاره ای زرد رنگ از افق شرقی طلوع می کند.دیدن حلقه*های این سیاره با ابزار رصدی مانند تلسکوپ بسیار جذاب است.
[عکس: 10073-saturn.png]
وی افزود: روز یکم فروردین ۹۶ در ساعت ۲ بامداد، ماه با فاز ۳۷.۷ درصد طلوع می کند و به صورت نیمه دیده می شود.

www.nightsky.ir]]> رویدادهای مهم شب اول سال جدید جعفری زاده با بیان اینکه در شب نوروز، یکم فروردین ( شامگاه روز ۳۰ اسفند ۱۳۹۵ تا صبحگاه روز ۱ فروردین ۱۳۹۶ )، بعد ازغروب خورشید اولین سیاره ای که می توان در آسمان دید، سیاره زهره و عطارد در بالای افق غربی ( محل غروب خورشید ) است، گفت: ۳۰ دقیقه پس از غروب خورشید، سیاره زهره به مانند ستاره ای بسیار نورانی در بالای افق غربی دیده می شود و کمی بالاتر از آن سیاره عطارد قرار دارد. سیاره زهره از قدر ۴.۴- و سیاره مریخ از قدر ۱.۴ است. مدیر انجمن نجوم اهواز افزود: همچنین بالاتر از سیاره مریخ، خوشه پروین یا هفت خواهران قابل مشاهده است که با چشم مسلح به خوبی دیده می شود؛ اما رصد این خوشه زیبا با تلسکوپ می تواند بسیار جذاب باشد. خوشه پروین از دسته خوشه های ستاره ای باز است که حداقل ۴۰۰ ستاره در آن قراردارد.
[عکس: 10073-skymap-01.png]
این کارشناس نجوم عنوان کرد: دقیقا در نصف النهار در افق نیمه جنوبی یک ستاره خیلی پرنور در افق جنوبی وجود دارد ستاره شباهنگ، صورت فلکی جبار با ستاره کمربند معروفش قابل دیدن است. به گفته وی، نصف النهار آسمان، آسمان بالای سر ما به صورت کروی شکل است. این کره را اگر به دو نیم تقسیم کنیم به دو نیم کره تقسیم می شود. این خط از ستاره قطبی شمال تا مکان قطبی جنوب است. وی با اشاره به مشاهده سایر ستاره ها در این شب خاطر نشان کرد: می توان درعرض های مرکزی و جنوبی ایران ستاره سهیل را مشاهده کرد. این ستاره از قدر منفی ۰.۵ در لبه افق دیده می شود. ستاره سهیل یک ساعت بعد از غروب خورشید دیده می شود. وی افزود: از سوی دیگر در همین شب، صورت فلکی شیر با ستاره معروف قلب الاسد ( قلب شیر ) در بالای افق شرقی دیده می شود. سیاره مشتری تقریبا در ساعت ۱۹ و ۴۰ دقیقه از افق شرقی طلوع می کند که در نزدیکی ستاره سماک اعزل قرار دارد.
[عکس: 10073-jupiter.jpg]
جعفری زاده تاکید داشت: همچنین صورت فلکی عقرب در نیمه شب ۱۲ شب روز یکم با ستاره قرمز رنگ قلب عقرب طلوع می کند و بعد از آن در ساعت یک بامداد روز ۱ فروردین ۱۳۹۶ سیاره زحل به مانند ستاره ای زرد رنگ از افق شرقی طلوع می کند.دیدن حلقه*های این سیاره با ابزار رصدی مانند تلسکوپ بسیار جذاب است.
[عکس: 10073-saturn.png]
وی افزود: روز یکم فروردین ۹۶ در ساعت ۲ بامداد، ماه با فاز ۳۷.۷ درصد طلوع می کند و به صورت نیمه دیده می شود.

www.nightsky.ir]]> <![CDATA[رویدادهای داغ نجومی]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2689.html Mon, 28 Dec 2015 19:40:38 +0330 hanieirvani]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2689.html ورزش 5 :: لحظه به لحظه با اخبار
دانشمندان ناسا تأیید کرده اند که روی مریخ آب مایع جاری می شود. این نتایج ساعاتی پیش طی یک نشست خبری در اختیار عموم قرار گرفت.]]> ورزش 5 :: لحظه به لحظه با اخبار
دانشمندان ناسا تأیید کرده اند که روی مریخ آب مایع جاری می شود. این نتایج ساعاتی پیش طی یک نشست خبری در اختیار عموم قرار گرفت.]]> <![CDATA[تقویم نجومی]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2630.html Sat, 03 Jan 2015 15:29:15 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2630.html با تقویم نجومی چطورید ؟

[ATTACH=CONFIG]2195[/ATTACH]

آغاز اولین شهاب*باران سال ۲۰۱۵

شنبه شب نقطه اوج اولین شهاب*باران سال ۲۰۱۵ میلادی خواهد*بود، شهاب*باران ربعی که اولین آتش*بازی کیهانی را در سال جدید میلادی برای ساکنان زمین به نمایش خواهد*گذاشت.

شهاب*باران*ها معمولا در ارتباط با صورت فلكي نام*گذاري مي*شوند كه در آسمان كانون درخشش آنها به نظر مي*آيد. از اين رو نام شهاب*باران برساوشي از نام صورت فلكي برساوش گرفته شده و نام شهاب*باران جوزايي از نام صورت فلكي جوزا يا جميني.

اما هيچ صورت فلكي با نام ربع يا ربعي وجود ندارد. نام اين شهاب*باران از صورتكي به همين*نام در صورت فلكي گاوران مي*آيد و نقطه اوج شهاب**باران ربعي امشب، سوم ژانويه 2015 بوده و كانون آن نقطه شمالي ساختاري بادبادك مانند در صورت فلكي گاوران خواهد*بود.

اگرچه در نقطه اوج اين شهاب*باران نسبت به شهاب*باران برساوشي مي*توان شهاب*هاي بيشتري را مشاهده كرد، اما به دليل كوتاه بودن نقطه اوج اين رويداد،*احتمال ديدن شهاب*هاي آن نسبت به شهاب*باران برساوشي بسيار كمتر است، از اين رو زمانبندي درست در مشاهده اين رويداد آسماني اهميت زيادي دارد.

رصد*هاي پيشين امكان پيش*بيني شهاب**باران ربعي را آسانتر كرده*اند. نقطه اوج اين بارش در شب سوم ژانويه و در ساعت*9 عصر به وقت گرينويچ خواهد*بود. در اين مدت كانون بارش به افق شمالي نزديك خواهد بود. با گذشت شب، كانون بارش به شمال شرق آسمان نزديك* خواهد*شد و به اين شكل تعداد بيشتري از شهاب*ها را مي*توان در پهنه آسمان، به ويژه در بخش*هاي شرقي، مشاهده كرد.

.jpg   ØªÙ‚ویم روز.jpg (اندازه 87.22 KB / تعداد دانلود: 9) ]]> با تقویم نجومی چطورید ؟

[ATTACH=CONFIG]2195[/ATTACH]

آغاز اولین شهاب*باران سال ۲۰۱۵

شنبه شب نقطه اوج اولین شهاب*باران سال ۲۰۱۵ میلادی خواهد*بود، شهاب*باران ربعی که اولین آتش*بازی کیهانی را در سال جدید میلادی برای ساکنان زمین به نمایش خواهد*گذاشت.

شهاب*باران*ها معمولا در ارتباط با صورت فلكي نام*گذاري مي*شوند كه در آسمان كانون درخشش آنها به نظر مي*آيد. از اين رو نام شهاب*باران برساوشي از نام صورت فلكي برساوش گرفته شده و نام شهاب*باران جوزايي از نام صورت فلكي جوزا يا جميني.

اما هيچ صورت فلكي با نام ربع يا ربعي وجود ندارد. نام اين شهاب*باران از صورتكي به همين*نام در صورت فلكي گاوران مي*آيد و نقطه اوج شهاب**باران ربعي امشب، سوم ژانويه 2015 بوده و كانون آن نقطه شمالي ساختاري بادبادك مانند در صورت فلكي گاوران خواهد*بود.

اگرچه در نقطه اوج اين شهاب*باران نسبت به شهاب*باران برساوشي مي*توان شهاب*هاي بيشتري را مشاهده كرد، اما به دليل كوتاه بودن نقطه اوج اين رويداد،*احتمال ديدن شهاب*هاي آن نسبت به شهاب*باران برساوشي بسيار كمتر است، از اين رو زمانبندي درست در مشاهده اين رويداد آسماني اهميت زيادي دارد.

رصد*هاي پيشين امكان پيش*بيني شهاب**باران ربعي را آسانتر كرده*اند. نقطه اوج اين بارش در شب سوم ژانويه و در ساعت*9 عصر به وقت گرينويچ خواهد*بود. در اين مدت كانون بارش به افق شمالي نزديك خواهد بود. با گذشت شب، كانون بارش به شمال شرق آسمان نزديك* خواهد*شد و به اين شكل تعداد بيشتري از شهاب*ها را مي*توان در پهنه آسمان، به ويژه در بخش*هاي شرقي، مشاهده كرد.

.jpg   ØªÙ‚ویم روز.jpg (اندازه 87.22 KB / تعداد دانلود: 9) ]]> <![CDATA[رویدادهای داغ فضایی 2014 و 2015]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2625.html Wed, 24 Dec 2014 08:35:47 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2625.html با نگاهی به عقب و بررسی رویدادهای فضایی 2014، یک دستاورد از همه چشمگیرتر بوده و آن، فرود بی*سابقه کاوشگر فیلائه بر روی یک دنباله*دار در فاصله صدها میلیون کیلومتری زمین است که نقطه اوج ماموریت روزتای سازمان فضایی اروپا به شمار می*رود.

این موفقیت تاکنون جایگاه*های بسیاری را در برترین*های سالی که گذشت، به دست آورده است.

با وجود به خواب رفتن فرودگر فیلائه، این ماموریت 1.7 میلیارد دلاری هنوز به پایان نرسیده است. دانشمندان در نشست اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا در سان*فرانسیسکو به نمایش تصاویر جدید این ماموریت پرداخته و در مورد مرحله بعدی سفر فضاپیمای روزتا صحبت کردند که اکنون دنباله*دار را دنبال می*کند.

این دانشمندان همچنین اظهار امیدواری کردند که بتوانند کاوشگر فیلائه را که اکنون به دلیل پایان یافتن باتری*ها و فقدان نور خورشید به خواب زمستانی فرو رفته، بازیابی کنند.

مت تیلور، دانشمند پروژه روزتا از برنامه تیم خود برای ارسال این فضاپیما در فاصله شش کیلومتری سطح دنباله*دار 67P/Churyumov-Gerasimenko در فوریه سال 2015 خبر داد که نزدیکترین رویایی آن در ماموریت اولیه*اش محسوب می*شود.

روزتا در طول این نزدیکی می*تواند تصاویر وضوح بالایی را در کنار داده*های مفید از انتشارات گازی دنباله*دار بدست بیاورد. همچنین ممکن است بتوان محل فرود فیلائه را که در روز 12 نوامبر (21 آبان) پس از برخورد با سطح دنباله*دار به مکان نامعلومی پرتاب شده، شناسایی کرد. تصاویر بدست آمده تاکنون نشان*دهنده یک محیط سایه*دار است که فرودگر را ناتوان از استفاده از پنلهای خورشیدی برای شارژ مجدد باتری*هایش کرده است.
[COLOR="#FF0000"]
در کنار داستان داغ روزتا[/COLOR]، رویدادهای فضایی دیگری نیز در سال 2014 رخ داد که از آن جمله می*توان به تراژدی فضاپیمای اسپیس*شیپ 2 اشاره کرد. فضاپیمای شرکت ویرجین گالکتیک در ماه ژانویه پرواز موفقی را به نمایش گذاشته بود اما تراژدی ماه اکتبر رخ داد که طی آن یکی از دو خلبان در پرواز آزمایشی سرنشین*دار فضاپیمای اسپیس*شیپ 2، کشته شد. بررسی*ها بر روی این حادثه ادامه داشته و برخی از مسافران آینده که برای سفر به فضا با این فضاپیما بلیت رزرو کرده بودند، با تردید روبرو شده*اند.

از دیگر رویدادهای جالب انسال باید به کشف سطوح متان در جو و همچنین مواد شیمیایی در سنگهای مریخ توسط کاوشگر کنجکاوی ناسا اشاره کرد. این دو، سرنخ*هایی هستند که بررسی*ها برای نشانه*های حیات در گذشته یا حال سیاره سرخ را ارزشمند کرده*اند؛ اما کنجکاوی تنها کاوشگری نبود که این نشانه را کشف کرد؛ در ماه سپتامبر دو فضاپیمای ماون و همچنین ماموریت مدارگرد مریخ هند با موفقیت وارد مدار مریخ شده و به بررسی جو سیاره پرداختند. کاوشگر هندی از قابلیتهایی برخوردار بوده که می*تواند سطوح متان را در هوای مریخ پیگیری کند.

همچنین در سال 2014، دانشمندان با بررسی داده*های ماموریت شکار سیاره کپلر دریافتند که سیاره*های فراخورشیدی بسیار شبیه زمین در جهان وجود دارند. همچنین اخبار بهتری نیز وجود داشت و آن، بازگشت مجدد ماموریت کپلر به کار بود.
[COLOR="#FF0000"]
از دیگر رویدادهای فضایی[/COLOR] امسال باید به آزمایش موفق پرواز فضاپیمای بدون سرنشین اوریون اشاره کرد که ناسا قصد دارد در آینده از آن برای ارسال فضانورد به سیارات و در نهایت به مریخ بهره ببرد.
[COLOR="#FF0000"]
سال 2015 در فضا[/COLOR]

گذشته از رویدادهایی که در سال 2014 رخ داده، اتفاقات جالبی نیز در سال 2015 رخ خواهد داد که در اینجا به فهرستی از آن اشاره می*شود.

روز سیارات کوتوله: در ماه مارس، فضاپیمای داون ناسا در مدار اطراف سیاره کوتوله سرس برای اولین رویارویی نزدیک با آن قرار خواهد گرفت. سپس در ماه ژوئیه، کاوشگر نیو هورایزون(New Horizons) از کنار پلوتو و قمرهای آن خواهد گذشت.

فضاپیماهای بخش خصوصی: برنامه اسپیس*شیپ 2 تنها گزینه ناسا در برنامه فضایی خصوصی نیست. شرکت هوافضای XCOR احتمالا سال آینده آزمایشات هواپیمای موشکی Lynx خود را آغاز کرده و همچنین تاکسی*های فضایی سرنشین*دار پیشنهادی شرکتهای بوئینگ و اسپیس*ایکس نیز شکل خواهند گرفت.

یک سال حضور در ایستگاه فضایی: دو فضانورد آمریکایی و روسی قرار است ماموریت یک ساله خود را به عنوان تمرینی برای کاوشهای فضای عمیق در آینده در ایستگاه فضایی بین*المللی آغاز کنند.

تصمیمات کیهانی: آخرین بخش اطلاعات ماموریت پلانک سازمان فضایی اروپا قرار است ماه آینده منتشر شود. همچنین داده*های بیشتری از سوی طیف*سنج مغناطیسی آلفا و برخورددهنده بزرگ هادرونی در راه است. با در نظر گرفتن جنجالها در مورد یافته*های امواج گرانشی BICEP2، باید منتظر بررسی اسرار کیهانی زیادی در سال 2015 بود.

خورشیدگرفتگی در روز اعتدال: علاقمندان به نمایش*های آسمانی می*توانند در روز 20 مارس (29 اسفند) به تماشای ترکیبی از رویدادهای فضایی بپردازند. در این روز که اعتدال بهاری برای ساکنان نیمکره شمالی زمین آغاز می*شود، انسانها می*توانند به تماشای خورشیدگرفتگی کلی در کنار ابرماه بپردازند. البته کل این خورشیدگرفتگی تنها در گرینلند و ایسلند قابل مشاهده خواهد بود.]]> با نگاهی به عقب و بررسی رویدادهای فضایی 2014، یک دستاورد از همه چشمگیرتر بوده و آن، فرود بی*سابقه کاوشگر فیلائه بر روی یک دنباله*دار در فاصله صدها میلیون کیلومتری زمین است که نقطه اوج ماموریت روزتای سازمان فضایی اروپا به شمار می*رود.

این موفقیت تاکنون جایگاه*های بسیاری را در برترین*های سالی که گذشت، به دست آورده است.

با وجود به خواب رفتن فرودگر فیلائه، این ماموریت 1.7 میلیارد دلاری هنوز به پایان نرسیده است. دانشمندان در نشست اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا در سان*فرانسیسکو به نمایش تصاویر جدید این ماموریت پرداخته و در مورد مرحله بعدی سفر فضاپیمای روزتا صحبت کردند که اکنون دنباله*دار را دنبال می*کند.

این دانشمندان همچنین اظهار امیدواری کردند که بتوانند کاوشگر فیلائه را که اکنون به دلیل پایان یافتن باتری*ها و فقدان نور خورشید به خواب زمستانی فرو رفته، بازیابی کنند.

مت تیلور، دانشمند پروژه روزتا از برنامه تیم خود برای ارسال این فضاپیما در فاصله شش کیلومتری سطح دنباله*دار 67P/Churyumov-Gerasimenko در فوریه سال 2015 خبر داد که نزدیکترین رویایی آن در ماموریت اولیه*اش محسوب می*شود.

روزتا در طول این نزدیکی می*تواند تصاویر وضوح بالایی را در کنار داده*های مفید از انتشارات گازی دنباله*دار بدست بیاورد. همچنین ممکن است بتوان محل فرود فیلائه را که در روز 12 نوامبر (21 آبان) پس از برخورد با سطح دنباله*دار به مکان نامعلومی پرتاب شده، شناسایی کرد. تصاویر بدست آمده تاکنون نشان*دهنده یک محیط سایه*دار است که فرودگر را ناتوان از استفاده از پنلهای خورشیدی برای شارژ مجدد باتری*هایش کرده است.
[COLOR="#FF0000"]
در کنار داستان داغ روزتا[/COLOR]، رویدادهای فضایی دیگری نیز در سال 2014 رخ داد که از آن جمله می*توان به تراژدی فضاپیمای اسپیس*شیپ 2 اشاره کرد. فضاپیمای شرکت ویرجین گالکتیک در ماه ژانویه پرواز موفقی را به نمایش گذاشته بود اما تراژدی ماه اکتبر رخ داد که طی آن یکی از دو خلبان در پرواز آزمایشی سرنشین*دار فضاپیمای اسپیس*شیپ 2، کشته شد. بررسی*ها بر روی این حادثه ادامه داشته و برخی از مسافران آینده که برای سفر به فضا با این فضاپیما بلیت رزرو کرده بودند، با تردید روبرو شده*اند.

از دیگر رویدادهای جالب انسال باید به کشف سطوح متان در جو و همچنین مواد شیمیایی در سنگهای مریخ توسط کاوشگر کنجکاوی ناسا اشاره کرد. این دو، سرنخ*هایی هستند که بررسی*ها برای نشانه*های حیات در گذشته یا حال سیاره سرخ را ارزشمند کرده*اند؛ اما کنجکاوی تنها کاوشگری نبود که این نشانه را کشف کرد؛ در ماه سپتامبر دو فضاپیمای ماون و همچنین ماموریت مدارگرد مریخ هند با موفقیت وارد مدار مریخ شده و به بررسی جو سیاره پرداختند. کاوشگر هندی از قابلیتهایی برخوردار بوده که می*تواند سطوح متان را در هوای مریخ پیگیری کند.

همچنین در سال 2014، دانشمندان با بررسی داده*های ماموریت شکار سیاره کپلر دریافتند که سیاره*های فراخورشیدی بسیار شبیه زمین در جهان وجود دارند. همچنین اخبار بهتری نیز وجود داشت و آن، بازگشت مجدد ماموریت کپلر به کار بود.
[COLOR="#FF0000"]
از دیگر رویدادهای فضایی[/COLOR] امسال باید به آزمایش موفق پرواز فضاپیمای بدون سرنشین اوریون اشاره کرد که ناسا قصد دارد در آینده از آن برای ارسال فضانورد به سیارات و در نهایت به مریخ بهره ببرد.
[COLOR="#FF0000"]
سال 2015 در فضا[/COLOR]

گذشته از رویدادهایی که در سال 2014 رخ داده، اتفاقات جالبی نیز در سال 2015 رخ خواهد داد که در اینجا به فهرستی از آن اشاره می*شود.

روز سیارات کوتوله: در ماه مارس، فضاپیمای داون ناسا در مدار اطراف سیاره کوتوله سرس برای اولین رویارویی نزدیک با آن قرار خواهد گرفت. سپس در ماه ژوئیه، کاوشگر نیو هورایزون(New Horizons) از کنار پلوتو و قمرهای آن خواهد گذشت.

فضاپیماهای بخش خصوصی: برنامه اسپیس*شیپ 2 تنها گزینه ناسا در برنامه فضایی خصوصی نیست. شرکت هوافضای XCOR احتمالا سال آینده آزمایشات هواپیمای موشکی Lynx خود را آغاز کرده و همچنین تاکسی*های فضایی سرنشین*دار پیشنهادی شرکتهای بوئینگ و اسپیس*ایکس نیز شکل خواهند گرفت.

یک سال حضور در ایستگاه فضایی: دو فضانورد آمریکایی و روسی قرار است ماموریت یک ساله خود را به عنوان تمرینی برای کاوشهای فضای عمیق در آینده در ایستگاه فضایی بین*المللی آغاز کنند.

تصمیمات کیهانی: آخرین بخش اطلاعات ماموریت پلانک سازمان فضایی اروپا قرار است ماه آینده منتشر شود. همچنین داده*های بیشتری از سوی طیف*سنج مغناطیسی آلفا و برخورددهنده بزرگ هادرونی در راه است. با در نظر گرفتن جنجالها در مورد یافته*های امواج گرانشی BICEP2، باید منتظر بررسی اسرار کیهانی زیادی در سال 2015 بود.

خورشیدگرفتگی در روز اعتدال: علاقمندان به نمایش*های آسمانی می*توانند در روز 20 مارس (29 اسفند) به تماشای ترکیبی از رویدادهای فضایی بپردازند. در این روز که اعتدال بهاری برای ساکنان نیمکره شمالی زمین آغاز می*شود، انسانها می*توانند به تماشای خورشیدگرفتگی کلی در کنار ابرماه بپردازند. البته کل این خورشیدگرفتگی تنها در گرینلند و ایسلند قابل مشاهده خواهد بود.]]> <![CDATA[بارش شهابی جوزایی]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2619.html Sun, 14 Dec 2014 12:05:10 +0330 رضا باجلان]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2619.html
ZHR یا تعداد شهاب ها که در یک ساعت در سرسو دیده می شوند برای این بارش در سال ۲۰۰۳ به ۲۵۰ رسیده بود! که بارش شهابی بسیار باشکوهی را در تاریخ رقم زد.
منشا این بارش سیارک “فایتون ۳۲۰۰″ است که حدودا هر یک سال و نیم، یک بار خورشید را دور میزند.
شهاب های این بارش نسبتا درشت هستند، از این رو آذر گوی های فراوانی را می توان در این بارش رصد کرد.
امسال به دلیل حضور ماه در آسمان، در زمان اوج گیری این بارش، شاید شهاب های کمتری را بتوان دید. اما چون صورت فلکی جوزا، که کانون بارش در آن قرار دارد، پیش از ماه طلوع می کند، شانس خوبی برای رصد شهاب های پر نور این بارش خواهیم داشت.

http://sarisky.ir/wp-content/uploads/201...miniCC.jpg

منبع ساری اسکای]]>
ZHR یا تعداد شهاب ها که در یک ساعت در سرسو دیده می شوند برای این بارش در سال ۲۰۰۳ به ۲۵۰ رسیده بود! که بارش شهابی بسیار باشکوهی را در تاریخ رقم زد.
منشا این بارش سیارک “فایتون ۳۲۰۰″ است که حدودا هر یک سال و نیم، یک بار خورشید را دور میزند.
شهاب های این بارش نسبتا درشت هستند، از این رو آذر گوی های فراوانی را می توان در این بارش رصد کرد.
امسال به دلیل حضور ماه در آسمان، در زمان اوج گیری این بارش، شاید شهاب های کمتری را بتوان دید. اما چون صورت فلکی جوزا، که کانون بارش در آن قرار دارد، پیش از ماه طلوع می کند، شانس خوبی برای رصد شهاب های پر نور این بارش خواهیم داشت.

http://sarisky.ir/wp-content/uploads/201...miniCC.jpg

منبع ساری اسکای]]> <![CDATA[رویداد های مهم نجومی]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2540.html Thu, 20 Feb 2014 20:01:54 +0330 رضا باجلان]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2540.html <![CDATA[کشف نوعی کوتوله ی قهوه ای به رنگ سرخ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2538.html Fri, 14 Feb 2014 19:10:02 +0330 رضا باجلان]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2538.html تیمی از محققان «مرکز تحقیقات فیزیک نجومی» دانشگاه هارتفوردشایر، کوتوله ای قهوه ای با آسمان قرمزرنگ نامعمول را کشف کرده اند.

به گزارش تازه هاي نجومي به نقل از ايسنا کوتوله های قهوه ای بین ستارگان و سیارات قرار دارند. آنها بیش از آن بزرگ هستند که سیاره در نظر گرفته شوند با این حال دارای ماده کافی برای همجوشی هیدروژن در هسته هایشان برای تبدیل شدن به ستاره نیز نیستند. این اجرام کیهانی اغلب «ستارگان ناکام» نام دارند، زیرا دارای منبع انرژی درونی نبوده و بنابراین، سرد و بسیار کم نور هستند و در طول زمان به خنک شدن ادامه می دهند.

کوتوله قهوه ای جدید موسوم به ULAS J222711-004547 به دلیل ظاهر بی نهایت سرخرنگش در مقایسه با کوتوله های قهوه ای نرمال، رصد شد. مشاهدات بیشتر با بهره گیری از «تلسکوپ بسیار بزرگ» شیلی و استفاده از شیوه تحلیل داده ها نشان داد دلیل این سرخی بیش از اندازه، حضور لایه بسیار ضخیمی از ابرها در جو فوقانی تر آن است.

فردریکو موراکو، رهبر تیم تحقیقاتی از دانشگاه هارتفوردشایر، گفت: ابرهای ضخیم این نوع کوتوله قهوه ای تقریبا از غبار معدنی مانند انستاتیت و سنگ سنباده تشکیل شده اند و ما موفق به کشف حضور این ابرها و همچنین تخمین زدن اندازه دانه های غبار آن ها شدیم.

http://cdn.physorg.com/newman/gfx/news/h...flarge.jpg]]> تیمی از محققان «مرکز تحقیقات فیزیک نجومی» دانشگاه هارتفوردشایر، کوتوله ای قهوه ای با آسمان قرمزرنگ نامعمول را کشف کرده اند.

به گزارش تازه هاي نجومي به نقل از ايسنا کوتوله های قهوه ای بین ستارگان و سیارات قرار دارند. آنها بیش از آن بزرگ هستند که سیاره در نظر گرفته شوند با این حال دارای ماده کافی برای همجوشی هیدروژن در هسته هایشان برای تبدیل شدن به ستاره نیز نیستند. این اجرام کیهانی اغلب «ستارگان ناکام» نام دارند، زیرا دارای منبع انرژی درونی نبوده و بنابراین، سرد و بسیار کم نور هستند و در طول زمان به خنک شدن ادامه می دهند.

کوتوله قهوه ای جدید موسوم به ULAS J222711-004547 به دلیل ظاهر بی نهایت سرخرنگش در مقایسه با کوتوله های قهوه ای نرمال، رصد شد. مشاهدات بیشتر با بهره گیری از «تلسکوپ بسیار بزرگ» شیلی و استفاده از شیوه تحلیل داده ها نشان داد دلیل این سرخی بیش از اندازه، حضور لایه بسیار ضخیمی از ابرها در جو فوقانی تر آن است.

فردریکو موراکو، رهبر تیم تحقیقاتی از دانشگاه هارتفوردشایر، گفت: ابرهای ضخیم این نوع کوتوله قهوه ای تقریبا از غبار معدنی مانند انستاتیت و سنگ سنباده تشکیل شده اند و ما موفق به کشف حضور این ابرها و همچنین تخمین زدن اندازه دانه های غبار آن ها شدیم.

http://cdn.physorg.com/newman/gfx/news/h...flarge.jpg]]> <![CDATA[قدیمی ترین ستاره ی کیهان کشف شد]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2537.html Wed, 12 Feb 2014 22:32:58 +0330 رضا باجلان]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2537.html به گفته دانشمندان این ستاره در فاصله 6 هزار سال نوری از زمین قرار گرفته است که این فاصله از نظر نجومی فاصله نزدیکی به حساب می آید.



گروهی از ستاره شناسان دانشگاه ملی استرالیا موفق شدند قدیمی ترین ستاره موجود در کیهان را که مدت کوتاهی پس از انفجار بزرگ (Big Bang) شکل گرفته است، شناسایی کنند.

به گفته ستاره شناسان این ستاره کمی پس از انفجار بزرگ و حدود 13.7میلیارد سال پیش شکل گرفته است.

به گزارش پایگاه خبری ساینس دیلی، این کشف تازه بستر لازم برای مطالعه دانشمندان در زمینه مواد شیمیایی ستاره های نخستین و داشتن درک بهتر از مراحل ابتدایی کهکشان ها را فراهم می کند.

ستاره شناسان این ستاره را با استفاده از تلسکوپ ANU SkyMapper در رصد خانه ی سایدینگ اسپرینگ شناسایی کردند.

به گفته دانشمندان این ستاره در فاصله 6 هزار سال نوری از زمین قرار گرفته است که این فاصله از نظر نجومی فاصله نزدیکی به حساب می آید.

این ستاره یکی از 60 میلیون ستاره ای است که تلسکوپ SkyMapper در اولین سال فعالیت خود تصویر برداری کرده است.

ترکیب ستاره تازه کشف شده نشان می دهد که این ستاره از یک ستاره بسیار قدیمی دیگر که جرمی 60 برابر خورشید داشته است، شکل گرفته است.

این کشف جدید دانشمندان در شماره اخیر نشریه Nature به چاپ رسیده است.]]> به گفته دانشمندان این ستاره در فاصله 6 هزار سال نوری از زمین قرار گرفته است که این فاصله از نظر نجومی فاصله نزدیکی به حساب می آید.



گروهی از ستاره شناسان دانشگاه ملی استرالیا موفق شدند قدیمی ترین ستاره موجود در کیهان را که مدت کوتاهی پس از انفجار بزرگ (Big Bang) شکل گرفته است، شناسایی کنند.

به گفته ستاره شناسان این ستاره کمی پس از انفجار بزرگ و حدود 13.7میلیارد سال پیش شکل گرفته است.

به گزارش پایگاه خبری ساینس دیلی، این کشف تازه بستر لازم برای مطالعه دانشمندان در زمینه مواد شیمیایی ستاره های نخستین و داشتن درک بهتر از مراحل ابتدایی کهکشان ها را فراهم می کند.

ستاره شناسان این ستاره را با استفاده از تلسکوپ ANU SkyMapper در رصد خانه ی سایدینگ اسپرینگ شناسایی کردند.

به گفته دانشمندان این ستاره در فاصله 6 هزار سال نوری از زمین قرار گرفته است که این فاصله از نظر نجومی فاصله نزدیکی به حساب می آید.

این ستاره یکی از 60 میلیون ستاره ای است که تلسکوپ SkyMapper در اولین سال فعالیت خود تصویر برداری کرده است.

ترکیب ستاره تازه کشف شده نشان می دهد که این ستاره از یک ستاره بسیار قدیمی دیگر که جرمی 60 برابر خورشید داشته است، شکل گرفته است.

این کشف جدید دانشمندان در شماره اخیر نشریه Nature به چاپ رسیده است.]]> <![CDATA[کشف ستاره های جدید]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2509.html Sun, 27 Oct 2013 11:13:00 +0330 N.Sayah]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2509.html کشف ستاره ای با ترکیب شیمیایی بیگ بنگ!
 ستاره ی بسیار کهنی که در سال 2012 در لبه ی کهکشان راه شیری مان کشف شد، نظریه های فعلی در مورد شکل گیری ستارگان در جهان را به چالش کشید. دانشمندان می گویند که این ستاره نباید به سادگی وجود داشته باشد زیرا بر اساس قانونِ جرم، فاقد مواد ضروری برای تشکیل ستارگان است
به گزارش بیگ بنگ، وقتی لورنزو موناکو و همکارانش از رصدخانه ی جنوب اروپا در شیلی ترکیب عنصریِ ستاره ی عجیب و غریب بنام SDSS J102915+172927 را بررسی کردند، متوجه شدند که جرمی کمتر از جرم خورشید و احتمالأ سنی بیش از 13 میلیارد سال دارد. پیرکارلو بونیفاسیو از رصدخانه یپاریس در فرانسه می گوید: «این ستاره دارای نزدیک ترین ترکیب شیمیایی به ترکیب شیمیایی بیگ بنگ است که تاکنون کشف شده است.» غلظت کمِ عناصر شیمیاییِ سنگین تر از هیدروژن و هلیوم نشان می دهد که ابتدایی ترین ستاره ای است که تاکنون شناخته شده، اما نسبت دقیق این عناصرِ سنگین تر نشان می دهد که سن کمتری دارد.
اخترشناسان فقط سه ستاره با مقدار بسیار کمی عناصر سنگین یافت کردند. جرم این ستارگان کم بود و اکسیژن و کربن در ردّ این عناصر سنگین تر غالب بودند یعنی از آستانه ی کربن – اکسیژن لازم برای تشکیل ستاره ای کم جرم عبور کرده بودند – صرف نظر از غلظت کم عناصر سنگین تر. اما SDSS J102915+172927 متفاوت و اسرارآمیز است: این ستاره عمدتأ از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده و با این عناصر شبیه یکی از ابتدایی ترین ستارگان در جهان میباشند.
وقتی موناکو و همکارانش از دو طیف نگار در رصدخانه ی تلسکوپ بسیار بزرگ ( VLT ) در شیلی استفاده کردند تا ترکیب عنصریِ ستاره را بررسی کنند متوجه شدند که دارای کمترین محتوای عناصر سنگینی است که تاکنون شناخته شده است – 4.5 میلیونیمِ خورشید.
[ATTACH=CONFIG]1910[/ATTACH]
اما همانند ستارگان جدید، اکسیژن و کربنش بر عناصر سنگین ترِ دیگر غلبه ندارد. این امر به این معنی است که کربن و اکسیژن برای نیازهای آستانه ی بحرانی لازم برای تشکیل ستاره ای کم جرم کافی نیست.بر اساس این نظریه، این ستاره نمی بایست تواناییِ تشکیل را داشته باشد (یعنی نمی توانست تشکیل شود). یک نظریه این است که این ستاره تقریبأ بسیار قدیمی و اولیه است و محل رشدش بجای کربن و اکسیژن در واقع گرد و غبارِ بین ستاره ایِ سرد بوده است. آبراهام لوئب از دانشگاه هاروارد بر اساس مجله ی علمیِ New Scientist می گوید: «همچنین این امکان وجود دارد که ستارگان کم جرم با سطح پایینی از فلز همانند این ستاره بتوانند ذراتی ناشی از تولدِ ستارگان غول پیکر باشند.»

.jpg   zimg_002_446.jpg (اندازه 20.72 KB / تعداد دانلود: 6) ]]> کشف ستاره ای با ترکیب شیمیایی بیگ بنگ!
 ستاره ی بسیار کهنی که در سال 2012 در لبه ی کهکشان راه شیری مان کشف شد، نظریه های فعلی در مورد شکل گیری ستارگان در جهان را به چالش کشید. دانشمندان می گویند که این ستاره نباید به سادگی وجود داشته باشد زیرا بر اساس قانونِ جرم، فاقد مواد ضروری برای تشکیل ستارگان است
به گزارش بیگ بنگ، وقتی لورنزو موناکو و همکارانش از رصدخانه ی جنوب اروپا در شیلی ترکیب عنصریِ ستاره ی عجیب و غریب بنام SDSS J102915+172927 را بررسی کردند، متوجه شدند که جرمی کمتر از جرم خورشید و احتمالأ سنی بیش از 13 میلیارد سال دارد. پیرکارلو بونیفاسیو از رصدخانه یپاریس در فرانسه می گوید: «این ستاره دارای نزدیک ترین ترکیب شیمیایی به ترکیب شیمیایی بیگ بنگ است که تاکنون کشف شده است.» غلظت کمِ عناصر شیمیاییِ سنگین تر از هیدروژن و هلیوم نشان می دهد که ابتدایی ترین ستاره ای است که تاکنون شناخته شده، اما نسبت دقیق این عناصرِ سنگین تر نشان می دهد که سن کمتری دارد.
اخترشناسان فقط سه ستاره با مقدار بسیار کمی عناصر سنگین یافت کردند. جرم این ستارگان کم بود و اکسیژن و کربن در ردّ این عناصر سنگین تر غالب بودند یعنی از آستانه ی کربن – اکسیژن لازم برای تشکیل ستاره ای کم جرم عبور کرده بودند – صرف نظر از غلظت کم عناصر سنگین تر. اما SDSS J102915+172927 متفاوت و اسرارآمیز است: این ستاره عمدتأ از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده و با این عناصر شبیه یکی از ابتدایی ترین ستارگان در جهان میباشند.
وقتی موناکو و همکارانش از دو طیف نگار در رصدخانه ی تلسکوپ بسیار بزرگ ( VLT ) در شیلی استفاده کردند تا ترکیب عنصریِ ستاره را بررسی کنند متوجه شدند که دارای کمترین محتوای عناصر سنگینی است که تاکنون شناخته شده است – 4.5 میلیونیمِ خورشید.
[ATTACH=CONFIG]1910[/ATTACH]
اما همانند ستارگان جدید، اکسیژن و کربنش بر عناصر سنگین ترِ دیگر غلبه ندارد. این امر به این معنی است که کربن و اکسیژن برای نیازهای آستانه ی بحرانی لازم برای تشکیل ستاره ای کم جرم کافی نیست.بر اساس این نظریه، این ستاره نمی بایست تواناییِ تشکیل را داشته باشد (یعنی نمی توانست تشکیل شود). یک نظریه این است که این ستاره تقریبأ بسیار قدیمی و اولیه است و محل رشدش بجای کربن و اکسیژن در واقع گرد و غبارِ بین ستاره ایِ سرد بوده است. آبراهام لوئب از دانشگاه هاروارد بر اساس مجله ی علمیِ New Scientist می گوید: «همچنین این امکان وجود دارد که ستارگان کم جرم با سطح پایینی از فلز همانند این ستاره بتوانند ذراتی ناشی از تولدِ ستارگان غول پیکر باشند.»

.jpg   zimg_002_446.jpg (اندازه 20.72 KB / تعداد دانلود: 6) ]]> <![CDATA[رازی به نام "زنـــدگی"]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2507.html Thu, 24 Oct 2013 23:47:52 +0330 SefidMeshki]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2507.html
[COLOR="#FF0000"]رازی به نام زندگی
[/COLOR]
[عکس: 6a00d8341bf7f753ef019b0045c348970b-800wi-600x250.jpg]

زندگی چیست؟ ، پرسشی است که در ذهن کری ونتر مطرح است ؛ نویسنده مقاله Life at Speed of Light و در زمینه توالی بخشیدن به ژنوم انسان ها از نخستین افراد بود. وی ، که نخستین سلول را بوسیله ژنوم مصنوعی ساخته است ، میگوید : " این پرسش تنها دو کلمه ساده است و راه حل آن همانند کائنات ، هنوز در گردش است . به طور دقیق تفاوت میان زنده و بی جان چیست؟ عناصر اساسی حیات کدامند؟ نخستین جنبش از حیات در کجا بود؟ تکامل موجودات زنده چگونه بود ؟ آیا حیات و زندگی همه جا هست؟ به چه میزان زندگی در میان کائنات گسترش دارد؟ اگر انواع دیگری از مخلوقات در سیارات فراخورشیدی وجود داشته باشند ، آیا آنها به زکاوت ما هستند ، یا حتی بیشتر از ما؟ امروزه این دست سوالات پیرامون طبیعت و منشاء حیات از بزرگترین و داغترین مباحث مورد بحث در زیست شناسی است که باقی مانده است."

این بخشی از مقاله است | لینک مقاله کامل
ترجمه : تیمور خسروی
منبع : سایت DailyGalaxy

دانشنامه ستاره شناسی سفید مشکی

منتظر بحث های جذابتون تو سایت سفید مشکی هستیم !]]>
[COLOR="#FF0000"]رازی به نام زندگی
[/COLOR]
[عکس: 6a00d8341bf7f753ef019b0045c348970b-800wi-600x250.jpg]

زندگی چیست؟ ، پرسشی است که در ذهن کری ونتر مطرح است ؛ نویسنده مقاله Life at Speed of Light و در زمینه توالی بخشیدن به ژنوم انسان ها از نخستین افراد بود. وی ، که نخستین سلول را بوسیله ژنوم مصنوعی ساخته است ، میگوید : " این پرسش تنها دو کلمه ساده است و راه حل آن همانند کائنات ، هنوز در گردش است . به طور دقیق تفاوت میان زنده و بی جان چیست؟ عناصر اساسی حیات کدامند؟ نخستین جنبش از حیات در کجا بود؟ تکامل موجودات زنده چگونه بود ؟ آیا حیات و زندگی همه جا هست؟ به چه میزان زندگی در میان کائنات گسترش دارد؟ اگر انواع دیگری از مخلوقات در سیارات فراخورشیدی وجود داشته باشند ، آیا آنها به زکاوت ما هستند ، یا حتی بیشتر از ما؟ امروزه این دست سوالات پیرامون طبیعت و منشاء حیات از بزرگترین و داغترین مباحث مورد بحث در زیست شناسی است که باقی مانده است."

این بخشی از مقاله است | لینک مقاله کامل
ترجمه : تیمور خسروی
منبع : سایت DailyGalaxy

دانشنامه ستاره شناسی سفید مشکی

منتظر بحث های جذابتون تو سایت سفید مشکی هستیم !]]> <![CDATA[ساخت ستاره بر روی زمین]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2499.html Sun, 06 Oct 2013 01:03:14 +0330 N.Sayah]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2499.html محققان تسهیلات ملی احتراق بتازگی اعلام کرده*اند که توانسته*اند جهش بزرگی به سوی روشن کردن یک واکنش همجوشی خودکفا با بازدهی بالای انرژی انجام دهند که می*تواند شبیه ساخت یک ستاره مینیاتوری روی زمین باشد.
این محققان با همکاری آزمایشگاه ملی «لارنس لیورمور» خبر دادند که پیش از دستیابی به انفجار بسیار پایدار و دقیق هدایت شده حداقل یک مانع چشمگیر برای غلبه وجود دارد اما توانسته اند بسیاری از چالشهای منتهی به هدف را حل کنند.
برای دستیابی به احتراق، محققان 192 پرتو لیزری را بطور همزمان در یک میلیاردم ثانیه بر روی یک هولورام سرد شده که یک استوانه توخالی به اندازه مداد پاک کن است، متمرکز کردند.
درون هولورام یک کپسول به اندازه بلبرینگ قرار داشته که حاوی دو ایزوتوپ هیدروژن، دوتریوم و تریتیوم (d-t)است.
لیزرهای متحد 1.8 مگاژول انرژی و 500 تراوات نیرو را به هولورام منتقل کرده و یک فر پرتو ایکس تولید کردند که کپسول d-t را به دما و فشار مشابه مرکز خورشید رساند.
محققان قصد دارند که از پرتوهای ایکس برای منفجر کردن لایه خارجی کپسول به یک شیوه کنترل شده استفاده کنند تا قرص d-t در شرایط مناسب برای آغاز واکنش همجوشی فشرده شود.
به گفته محققان، آنها بسیاری از الزامات لازم را برای دستیابی به شدت پرتو ایکس مناسب جهت احتراق در هولورام، انتقال دقیق انرژی به هدف و سطوح مطلوب فشرده سازی برآورده کرده اند اما حداقل هنوز یک مانع برای غلبه وجود دارد که شکستن زودهنگام کپسول است.]]> محققان تسهیلات ملی احتراق بتازگی اعلام کرده*اند که توانسته*اند جهش بزرگی به سوی روشن کردن یک واکنش همجوشی خودکفا با بازدهی بالای انرژی انجام دهند که می*تواند شبیه ساخت یک ستاره مینیاتوری روی زمین باشد.
این محققان با همکاری آزمایشگاه ملی «لارنس لیورمور» خبر دادند که پیش از دستیابی به انفجار بسیار پایدار و دقیق هدایت شده حداقل یک مانع چشمگیر برای غلبه وجود دارد اما توانسته اند بسیاری از چالشهای منتهی به هدف را حل کنند.
برای دستیابی به احتراق، محققان 192 پرتو لیزری را بطور همزمان در یک میلیاردم ثانیه بر روی یک هولورام سرد شده که یک استوانه توخالی به اندازه مداد پاک کن است، متمرکز کردند.
درون هولورام یک کپسول به اندازه بلبرینگ قرار داشته که حاوی دو ایزوتوپ هیدروژن، دوتریوم و تریتیوم (d-t)است.
لیزرهای متحد 1.8 مگاژول انرژی و 500 تراوات نیرو را به هولورام منتقل کرده و یک فر پرتو ایکس تولید کردند که کپسول d-t را به دما و فشار مشابه مرکز خورشید رساند.
محققان قصد دارند که از پرتوهای ایکس برای منفجر کردن لایه خارجی کپسول به یک شیوه کنترل شده استفاده کنند تا قرص d-t در شرایط مناسب برای آغاز واکنش همجوشی فشرده شود.
به گفته محققان، آنها بسیاری از الزامات لازم را برای دستیابی به شدت پرتو ایکس مناسب جهت احتراق در هولورام، انتقال دقیق انرژی به هدف و سطوح مطلوب فشرده سازی برآورده کرده اند اما حداقل هنوز یک مانع برای غلبه وجود دارد که شکستن زودهنگام کپسول است.]]> <![CDATA[کشف سرمنشاء جریان ماژلانی]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2488.html Sun, 25 Aug 2013 15:53:22 +0430 SefidMeshki]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2488.html

ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل متعلق به ناسا ، یک راز 40 ساله از منشاء جریان ماژلانی را کشف کرده اند ؛ روبانی بلند از گاز که تقریبا اطراف نیمی از کهکشان راه شیری ما کشیده شده است .

ابر های ماژلانی کوچک و بزرگ ، دو کهکشان کوتوله در مدار کهکشان راه شیری در جلوی این جریان گازی واقع هستند. از زمان کشف این جریان توسط تلسکوپ های رادیویی در اوایل دهه 1970 ، ستاره شناسان به دنبال فهم این موصوع هستند که آیا این گاز از هر دو یا از یکی از کهکشان های اقماری آمده است؟ امروزه مشاهدات جدید تلسکوپ فضایی هابل نشان می دهد که بیشتر این گاز ها حدود 2 میلیارد سال پیش از ابر ماژلانی کوچک جدا شده اند ، و ناحیه دوم این جریان از ابر ماژلانی بزرگ سرچشمه می گیرد.

یکی تیم از ستاره شناسان ، به رهبری آندرو .جی. فاکس از موسسه علمی تلسکوپ فضایی در Baltimore ، منبع این رشته گاز را بوسیله Cosmic Origin Spectrograph هابل، برای اندازه گیری مقدار سنگینی عناصر ، مانند اکسیژن و گوگرد ، در شش منطقه از جریان ماژلانی، مشخص کردند . آنها اختر نماها (کوازار ها) ، هسته های درخشان کهکشان های فعال را مشاهده کردند که از خود نور ساطع میکنند و از میان جریان ماژلانی عبور میکنند. آنها عناصر سنگین را از راه عناصر جذب کننده نور فرابنفش شناسایی کردند.

این بخشی از مقاله است ؛ لینک کامل مقاله

به نقل از : دانشنامه ستاره شناسی | سفید مشکی
منبع : وبسایت تلسکوپ فضایی هابل
ترجمه : تیمور خسروی]]>

ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل متعلق به ناسا ، یک راز 40 ساله از منشاء جریان ماژلانی را کشف کرده اند ؛ روبانی بلند از گاز که تقریبا اطراف نیمی از کهکشان راه شیری ما کشیده شده است .

ابر های ماژلانی کوچک و بزرگ ، دو کهکشان کوتوله در مدار کهکشان راه شیری در جلوی این جریان گازی واقع هستند. از زمان کشف این جریان توسط تلسکوپ های رادیویی در اوایل دهه 1970 ، ستاره شناسان به دنبال فهم این موصوع هستند که آیا این گاز از هر دو یا از یکی از کهکشان های اقماری آمده است؟ امروزه مشاهدات جدید تلسکوپ فضایی هابل نشان می دهد که بیشتر این گاز ها حدود 2 میلیارد سال پیش از ابر ماژلانی کوچک جدا شده اند ، و ناحیه دوم این جریان از ابر ماژلانی بزرگ سرچشمه می گیرد.

یکی تیم از ستاره شناسان ، به رهبری آندرو .جی. فاکس از موسسه علمی تلسکوپ فضایی در Baltimore ، منبع این رشته گاز را بوسیله Cosmic Origin Spectrograph هابل، برای اندازه گیری مقدار سنگینی عناصر ، مانند اکسیژن و گوگرد ، در شش منطقه از جریان ماژلانی، مشخص کردند . آنها اختر نماها (کوازار ها) ، هسته های درخشان کهکشان های فعال را مشاهده کردند که از خود نور ساطع میکنند و از میان جریان ماژلانی عبور میکنند. آنها عناصر سنگین را از راه عناصر جذب کننده نور فرابنفش شناسایی کردند.

این بخشی از مقاله است ؛ لینک کامل مقاله

به نقل از : دانشنامه ستاره شناسی | سفید مشکی
منبع : وبسایت تلسکوپ فضایی هابل
ترجمه : تیمور خسروی]]> <![CDATA[مسابقات نجومی]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2479.html Sun, 18 Aug 2013 14:55:18 +0430 هلیا]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2479.html فکر میکنم بهتر باشه از این به بعد مسابقات نجومی رو اخبار مربوط به اون رو در این تاپیک بذاریم]]> فکر میکنم بهتر باشه از این به بعد مسابقات نجومی رو اخبار مربوط به اون رو در این تاپیک بذاریم]]>