https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 04:03:27 +0000 MyBB https://www.astrotalk.ir/thread-2683.html Mon, 17 Aug 2015 12:16:35 +0430 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2683.html

  Ú©Ù…ربند سیارکها.jpg (اندازه 61.22 KB / تعداد دانلود: 7)

گرافیگ بالا نشان می دهد که بیش از ۱۴۰۰ سیارک بزرگ در مدار نسبتا خطرناکی نسبت به زمین قرار دارند. ناسا این اجرام را مدام زیر نظر دارد، اگر این اجرام فضایی بیشتر از ۷٫۵ میلیون کیلومتر به زمین نزدیک شوند و قطر آنها بزرگ*تر از ۱۰۰ متر باشد، ناسا آنها را به عنوان جرم بالقوه خطرناک یا به اختصار PHO طبقه* بندی می*کند، اما به موجب این واقعیت که آنها در نزدیکی زمین عبور می کنند، ارزش تماشا و اندازه گیری دقیق تر را قطعا خواهند داشت. تخمین زده می*شود بیش از ۳۰ میلیون قطعه سیارک بزرگ*تر از ۱۰۰ متر و میلیون*ها سیارک کوچک*تر از ۱۰۰ متر در فضای منظومه شمسی سرگردان باشند؛ اما جالب اینجاست که اگر همه این سیارک*ها را کنار هم جمع کنید، فقط ۱ درصد زمین سنگینی خواهند داشت.

از لحاظ پارامترهای مداری می*توان سیارک*ها را به سه دسته ی زیر تقسیم کرد: ۱- کمربند سیارکی اصلی (Main Asteroid Belt): بیشتر سیارک*ها در محدوده**ی شکاف میان سیارات سنگی و گازی (فضای بین دو سیاره*ی مریخ و مشتری و حدوداً بین ۲ تا ۴ واحد نجومی) قرار گرفته*اند. ۲- سیارک*های نزدیک به زمین(NEA): این دسته از سیارک*ها دارای خروج از مرکز زیاد با نیم قطر بزرگ کم*تر از ۱٫۳ واحد نجومی هستند و سرچشمه*ی اصلی اکثر آنها کمربند سیارکی است. این دسته سیارک*ها که اکثراً به علت زد و خورد مابین اجرام کمربند سیارکی و یا اثرات گرانشی سیاره*ی مشتری به بیرون از کمربند هدایت شده و در این طیف مداری قرار گرفته*اند خود به سه دسته*ی آپولوها، آمورها و آتن ها تقسیم*بندی می*شوند.۳- تروجان*ها (Trojan): این گروه سیارک*ها در قفل گرانشی نقاط L4 و L5 لاگرانژ سیاره*ی مشتری، جایی در حدود ۶۰ درجه جلوتر (L4) و ۶۰ عقب*تر (L5) از سیاره، به دام افتاده*اند. سیارک*های موجود در نقطه*ی L4، سیارک*های Greek (یونان) نامیده می*شوند و سیارک*های موجود در نقطه*ی L5 را سیارک*های تِروی (Troy) یا تروجان گویند که این اسامی از افسانه**ها و اساطیر یونان باستان در جنگ بین یونان و تِروی الگوبرداری شده*اند.
اولین سیارک کشف شده در سال ۱۸۰۱ میلادی، سرس نام داشت و متعاقب آن پالاس در سال ۱۸۰۲ ، جونو در سال ۱۸۰۴ و بالاخره وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شدند. قطر این چهار سیارک به ترتیب ۵۲۵، ۹۴۰ ، ۲۴۸ و بالاخره ۵۳۰ کیلومتر است، البته همانطور که می دانید سرس هم اکنون در گروه سیاره های کوتوله دسته بندی شده است.

سیارک ها در اثر تکه تکه شدن سیاره ها پدید نیامده اند، بلکه اجسامی به جای مانده از فرایند تشکیل سیاره ها هستند. کشش گرانشی سیاره ی مشتری مانع به هم چسبیدن این خرده سیارک ها و تشکیل یک جسم واحد شد. سیارک ها براساس مواد ترکیبی آنها به انواع گوناگون تقسیم می شوند. در بعضی از آنها آهن زیادی وجود دارد، در حالی که برخی دیگر بیشتر سنگی و کربنی هستند. با وجود اینکه سیارک ها در مداری پایدار به دور خورشید می چرخند، ولی همان طور که دهانه های سطحی آنها نشان می دهد، بین خود سیارک ها نیز برخورد و تصادم پیش می آید. گاهی قطعاتی از این سیارک ها در اثر گرانش خورشید، از کمربند سیارکی به سمت سیاره های داخلی منظومه شمسی فرو می افتند. این اجرام را بر روی زمین، « شهاب سنگ » می نامیم.

دانشمندان معتقدند سیارک ها حاوی کربن، آمینو*اسید و مواد معدنی هستند، که نه* تنها اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه شکل*گیری سامانه خورشیدی در اختیار ما قرار می*دهد، بلکه می*تواند به درک چگونگی شکل*گیری حیات در زمین نیز کمک کند، به همین منظور برای شناخت آنها به کاوش می پردازند. نخستین تصاویر سیارک***ها به اوایل دهه***ی ۱۹۹۰ باز می***گردد. در سال ۱۹۹۱، فضاپیمای گالیله از کنار سیارک گاسپرا عبور کرد. این فضاپیما، در مسیر طولانی خود تا مشتری، در سال ۱۹۹۳ از کنار سیارک ایدا نیز گذشت و تصاویری از آن به زمین مخابره کرد.]]>

  Ú©Ù…ربند سیارکها.jpg (اندازه 61.22 KB / تعداد دانلود: 7)

گرافیگ بالا نشان می دهد که بیش از ۱۴۰۰ سیارک بزرگ در مدار نسبتا خطرناکی نسبت به زمین قرار دارند. ناسا این اجرام را مدام زیر نظر دارد، اگر این اجرام فضایی بیشتر از ۷٫۵ میلیون کیلومتر به زمین نزدیک شوند و قطر آنها بزرگ*تر از ۱۰۰ متر باشد، ناسا آنها را به عنوان جرم بالقوه خطرناک یا به اختصار PHO طبقه* بندی می*کند، اما به موجب این واقعیت که آنها در نزدیکی زمین عبور می کنند، ارزش تماشا و اندازه گیری دقیق تر را قطعا خواهند داشت. تخمین زده می*شود بیش از ۳۰ میلیون قطعه سیارک بزرگ*تر از ۱۰۰ متر و میلیون*ها سیارک کوچک*تر از ۱۰۰ متر در فضای منظومه شمسی سرگردان باشند؛ اما جالب اینجاست که اگر همه این سیارک*ها را کنار هم جمع کنید، فقط ۱ درصد زمین سنگینی خواهند داشت.

از لحاظ پارامترهای مداری می*توان سیارک*ها را به سه دسته ی زیر تقسیم کرد: ۱- کمربند سیارکی اصلی (Main Asteroid Belt): بیشتر سیارک*ها در محدوده**ی شکاف میان سیارات سنگی و گازی (فضای بین دو سیاره*ی مریخ و مشتری و حدوداً بین ۲ تا ۴ واحد نجومی) قرار گرفته*اند. ۲- سیارک*های نزدیک به زمین(NEA): این دسته از سیارک*ها دارای خروج از مرکز زیاد با نیم قطر بزرگ کم*تر از ۱٫۳ واحد نجومی هستند و سرچشمه*ی اصلی اکثر آنها کمربند سیارکی است. این دسته سیارک*ها که اکثراً به علت زد و خورد مابین اجرام کمربند سیارکی و یا اثرات گرانشی سیاره*ی مشتری به بیرون از کمربند هدایت شده و در این طیف مداری قرار گرفته*اند خود به سه دسته*ی آپولوها، آمورها و آتن ها تقسیم*بندی می*شوند.۳- تروجان*ها (Trojan): این گروه سیارک*ها در قفل گرانشی نقاط L4 و L5 لاگرانژ سیاره*ی مشتری، جایی در حدود ۶۰ درجه جلوتر (L4) و ۶۰ عقب*تر (L5) از سیاره، به دام افتاده*اند. سیارک*های موجود در نقطه*ی L4، سیارک*های Greek (یونان) نامیده می*شوند و سیارک*های موجود در نقطه*ی L5 را سیارک*های تِروی (Troy) یا تروجان گویند که این اسامی از افسانه**ها و اساطیر یونان باستان در جنگ بین یونان و تِروی الگوبرداری شده*اند.
اولین سیارک کشف شده در سال ۱۸۰۱ میلادی، سرس نام داشت و متعاقب آن پالاس در سال ۱۸۰۲ ، جونو در سال ۱۸۰۴ و بالاخره وستا در سال ۱۸۰۷ کشف شدند. قطر این چهار سیارک به ترتیب ۵۲۵، ۹۴۰ ، ۲۴۸ و بالاخره ۵۳۰ کیلومتر است، البته همانطور که می دانید سرس هم اکنون در گروه سیاره های کوتوله دسته بندی شده است.

سیارک ها در اثر تکه تکه شدن سیاره ها پدید نیامده اند، بلکه اجسامی به جای مانده از فرایند تشکیل سیاره ها هستند. کشش گرانشی سیاره ی مشتری مانع به هم چسبیدن این خرده سیارک ها و تشکیل یک جسم واحد شد. سیارک ها براساس مواد ترکیبی آنها به انواع گوناگون تقسیم می شوند. در بعضی از آنها آهن زیادی وجود دارد، در حالی که برخی دیگر بیشتر سنگی و کربنی هستند. با وجود اینکه سیارک ها در مداری پایدار به دور خورشید می چرخند، ولی همان طور که دهانه های سطحی آنها نشان می دهد، بین خود سیارک ها نیز برخورد و تصادم پیش می آید. گاهی قطعاتی از این سیارک ها در اثر گرانش خورشید، از کمربند سیارکی به سمت سیاره های داخلی منظومه شمسی فرو می افتند. این اجرام را بر روی زمین، « شهاب سنگ » می نامیم.

دانشمندان معتقدند سیارک ها حاوی کربن، آمینو*اسید و مواد معدنی هستند، که نه* تنها اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه شکل*گیری سامانه خورشیدی در اختیار ما قرار می*دهد، بلکه می*تواند به درک چگونگی شکل*گیری حیات در زمین نیز کمک کند، به همین منظور برای شناخت آنها به کاوش می پردازند. نخستین تصاویر سیارک***ها به اوایل دهه***ی ۱۹۹۰ باز می***گردد. در سال ۱۹۹۱، فضاپیمای گالیله از کنار سیارک گاسپرا عبور کرد. این فضاپیما، در مسیر طولانی خود تا مشتری، در سال ۱۹۹۳ از کنار سیارک ایدا نیز گذشت و تصاویری از آن به زمین مخابره کرد.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2674.html Sat, 11 Jul 2015 16:01:04 +0430 asgari]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2674.html
-باتوجه به اندازه های مختلف سیارکا,ترتیبی براساس اندازه هاشون برحسب فاصله از خورشید وجود داره؟یعنی هرچی از خورشید دودتر میشیم اندازه وجرم سیارکا زیاد میشه یا کم؟؟

-همه ی سیارکا به دور خودشون میچرخن؟ سیارکی که قمر داره بدورخودش میچرخه؟ چی باعث میشه که سیارکی بدور خودش بچرخه؟

-علت گردشدن تقریبی و سیب زمینی شکل شدن بعضی از سیارکا چیه؟؟]]>
-باتوجه به اندازه های مختلف سیارکا,ترتیبی براساس اندازه هاشون برحسب فاصله از خورشید وجود داره؟یعنی هرچی از خورشید دودتر میشیم اندازه وجرم سیارکا زیاد میشه یا کم؟؟

-همه ی سیارکا به دور خودشون میچرخن؟ سیارکی که قمر داره بدورخودش میچرخه؟ چی باعث میشه که سیارکی بدور خودش بچرخه؟

-علت گردشدن تقریبی و سیب زمینی شکل شدن بعضی از سیارکا چیه؟؟]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2653.html Mon, 15 Jun 2015 12:30:50 +0430 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2653.html
مرکز عملیات فضایی اروپا در شهر دارمشتات آلمان، نخستین سیگنال*های فیلائه را روز شنبه (23 خرداد) دریافت کرد و این موضوع نشان می*دهد، فرودگر گرم شده و باتری*هایش را به اندازه کافی برای بازگشت به ماموریت خود، شارژ کرده است.

دکتر استفان اولامک، مدیر پروژه فیلائه از مرکز هوافضای آلمان، اعلام کرد که هم*اکنون حال فیلائه خوب است و دمای عملیایتی آن منفی 35 درجه است؛ این فرودگر همچنین 24 وات انرژی دارد و برای انجام عملیات آماده است.

آژانس فضایی اروپا اعلام کرد، این فرودگر که به اندازه ماشین لباسشویی است، با استفاده از کاوشگر روزتا حدود 85 ثانیه با تیم ماموریت تماس برقرار کرد.

تحلیل*های انجام*شده در مرکز هوافضای آلمان نشان می*دهد فرودگر فیلائه پیش از برقراری تماس فعال بوده است.

فرودگر فیلائه، نخستین شی ساخته دست*بشر برای انجام فرودی نرم بر روی یک دنباله*دار است.

فیلائه در تاریخ 21 آبان سال 1393، نزدیک یک دیواره* صخره*ای موجود بر روی دنباله*دار 67P/Churyumov-Gerasimenko فرود آمد که در آنجا نور کافی به پنل*های خورشیدی آن نرسید. پس از 54 ساعت، باتری*های فیلائه خاموش شدند و این فرودگر در تاریخ 24 آبان سال 1393 به خواب زمستانی فرو رفت.

پس از تلاش ناموفق برای برقراری دوباره تماس در ماه مارس، روزتا همواره چشم* انتظار بیداری فیلائه بود. با بیداری این فرودگر، تیم ماموریت می*تواند دانش جامعه بشری را درباره دنباله*دارها بسط دهد.]]>
مرکز عملیات فضایی اروپا در شهر دارمشتات آلمان، نخستین سیگنال*های فیلائه را روز شنبه (23 خرداد) دریافت کرد و این موضوع نشان می*دهد، فرودگر گرم شده و باتری*هایش را به اندازه کافی برای بازگشت به ماموریت خود، شارژ کرده است.

دکتر استفان اولامک، مدیر پروژه فیلائه از مرکز هوافضای آلمان، اعلام کرد که هم*اکنون حال فیلائه خوب است و دمای عملیایتی آن منفی 35 درجه است؛ این فرودگر همچنین 24 وات انرژی دارد و برای انجام عملیات آماده است.

آژانس فضایی اروپا اعلام کرد، این فرودگر که به اندازه ماشین لباسشویی است، با استفاده از کاوشگر روزتا حدود 85 ثانیه با تیم ماموریت تماس برقرار کرد.

تحلیل*های انجام*شده در مرکز هوافضای آلمان نشان می*دهد فرودگر فیلائه پیش از برقراری تماس فعال بوده است.

فرودگر فیلائه، نخستین شی ساخته دست*بشر برای انجام فرودی نرم بر روی یک دنباله*دار است.

فیلائه در تاریخ 21 آبان سال 1393، نزدیک یک دیواره* صخره*ای موجود بر روی دنباله*دار 67P/Churyumov-Gerasimenko فرود آمد که در آنجا نور کافی به پنل*های خورشیدی آن نرسید. پس از 54 ساعت، باتری*های فیلائه خاموش شدند و این فرودگر در تاریخ 24 آبان سال 1393 به خواب زمستانی فرو رفت.

پس از تلاش ناموفق برای برقراری دوباره تماس در ماه مارس، روزتا همواره چشم* انتظار بیداری فیلائه بود. با بیداری این فرودگر، تیم ماموریت می*تواند دانش جامعه بشری را درباره دنباله*دارها بسط دهد.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2447.html Thu, 14 Feb 2013 18:46:51 +0330 ali_solo_ejay]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2447.html با سلام دوباره و دیر هنگام
دوستان من سنگی پیدا کردم که مشکوک به شهاب سنگ است.
از دوستان می*خوام اگه اطلاعاتی درباره تشخیص دادن یک سنگ فرازمینی از سنگ*های زمینی دارند بگن تا شاید به نتیجه*ای برسم.
]]> با سلام دوباره و دیر هنگام
دوستان من سنگی پیدا کردم که مشکوک به شهاب سنگ است.
از دوستان می*خوام اگه اطلاعاتی درباره تشخیص دادن یک سنگ فرازمینی از سنگ*های زمینی دارند بگن تا شاید به نتیجه*ای برسم.
]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2445.html Mon, 11 Feb 2013 15:31:20 +0330 Neptune]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2445.html سنگ هایی در اندازه ی بزرگتر از ۱۰۰ متر می توانند تهدید بزرگی برای زمین باشند که البته تقریبن هر ۱۰۰۰ سال یک بار به زمین برخورد می*کنند. جسمی به این اندازه اگر درون اقیانوس بیفتد می تواند سونامی های بزرگ ایجاد کرده و به ویرانی ساحل های دوردست بینجامد. برخورد با سیارکی بزرگ در حد ۱ کیلومتر از این هم کمتر رخ می دهد، معمولن هر چند میلیون سال یک بار. ولی می تواند پیامدهایی به گستره ی همه ی جهان داشته باشد.


بسیاری از سیارک ها کشف نشده باقی می مانند. تلسکوپ فضایی هابل در سال ۱۹۹۸ یکی از آنها را کشف کرد که به صورت ردی بلند و آبی در تصویر بالا که متعلق به بایگانی تصاویرش است دیده می شود.
در ژوئن ۲۰۰۲، سیارک کوچک و ۱۰۰ متری 2002MN تنها زمانی کشف شد که به سرعت و از فاصله ای کمتر از فاصله ی ماه از کنار زمین گذشت.
در همین سال گذشته هم سیارک 2012 DA14 به پهنای ۵۰ متر یافته شد که در جمعه ی آینده، از درون مداری که ماهوارههای زمین-ایست ور در آن به گرد زمین می چرخند از کنار زمین خواهد گذشت (یعنی فاصله اش از زمین، از فاصله ی این ماهواره ها هم کمتر خواهد بود. در این باره بخوانید: * سیارکی که رکورد نزدیک شدن به زمین را خواهد شکست).
برخورد با یک سیارک بزرگ بیشتر از آن که بر حرکت مداری زمین اثر بگذارد، با بلند کردن گرد و خاک، بر آب و هوای زمین اثر خواهد داشت. یکی از نتایج اقلیمی آن هم ممکن است نابودی و انقراض گونه های مختلف زیستی باشد؛ بسیار بزرگ تر از انقراضی که اکنون در حال رخ دادن است.]]> سنگ هایی در اندازه ی بزرگتر از ۱۰۰ متر می توانند تهدید بزرگی برای زمین باشند که البته تقریبن هر ۱۰۰۰ سال یک بار به زمین برخورد می*کنند. جسمی به این اندازه اگر درون اقیانوس بیفتد می تواند سونامی های بزرگ ایجاد کرده و به ویرانی ساحل های دوردست بینجامد. برخورد با سیارکی بزرگ در حد ۱ کیلومتر از این هم کمتر رخ می دهد، معمولن هر چند میلیون سال یک بار. ولی می تواند پیامدهایی به گستره ی همه ی جهان داشته باشد.


بسیاری از سیارک ها کشف نشده باقی می مانند. تلسکوپ فضایی هابل در سال ۱۹۹۸ یکی از آنها را کشف کرد که به صورت ردی بلند و آبی در تصویر بالا که متعلق به بایگانی تصاویرش است دیده می شود.
در ژوئن ۲۰۰۲، سیارک کوچک و ۱۰۰ متری 2002MN تنها زمانی کشف شد که به سرعت و از فاصله ای کمتر از فاصله ی ماه از کنار زمین گذشت.
در همین سال گذشته هم سیارک 2012 DA14 به پهنای ۵۰ متر یافته شد که در جمعه ی آینده، از درون مداری که ماهوارههای زمین-ایست ور در آن به گرد زمین می چرخند از کنار زمین خواهد گذشت (یعنی فاصله اش از زمین، از فاصله ی این ماهواره ها هم کمتر خواهد بود. در این باره بخوانید: * سیارکی که رکورد نزدیک شدن به زمین را خواهد شکست).
برخورد با یک سیارک بزرگ بیشتر از آن که بر حرکت مداری زمین اثر بگذارد، با بلند کردن گرد و خاک، بر آب و هوای زمین اثر خواهد داشت. یکی از نتایج اقلیمی آن هم ممکن است نابودی و انقراض گونه های مختلف زیستی باشد؛ بسیار بزرگ تر از انقراضی که اکنون در حال رخ دادن است.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2176.html Thu, 01 Dec 2011 15:45:34 +0330 Regulus]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2176.html https://www.astrotalk.ir/thread-1910.html Sun, 26 Jun 2011 21:41:48 +0430 shabaviz]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1910.html https://www.astrotalk.ir/thread-1777.html Fri, 10 Dec 2010 13:52:31 +0330 Dark Sky]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1777.html ]]> ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1238.html Thu, 26 Nov 2009 03:59:11 +0330 ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1238.html سیارک وستا در آذرماه 1388 وضعیت خیلی خوبی برای رصد داره. قدر اون در حدود 7.4 و نزدیکی ستاره‌ی قلب شیر قرار داره. اما برای پیدا کردن اون باید یه کم سعی و تلاش کنید و به تلسکوپ و یا دوربین دوچشمی حتماً نیاز دارید. اگر نقشه احتیاج داشتید بگید تا براتون آماده کنم. ]]> سیارک وستا در آذرماه 1388 وضعیت خیلی خوبی برای رصد داره. قدر اون در حدود 7.4 و نزدیکی ستاره‌ی قلب شیر قرار داره. اما برای پیدا کردن اون باید یه کم سعی و تلاش کنید و به تلسکوپ و یا دوربین دوچشمی حتماً نیاز دارید. اگر نقشه احتیاج داشتید بگید تا براتون آماده کنم. ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1149.html Wed, 14 Oct 2009 06:54:44 +0330 Sun girl]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1149.html



یکی از این فرایض این است که لایه های یخ چندین متر پایین تر از سطح 24 تمیس قرار دارند و هنگامیکه برخوردهای فضایی با سیارک رخ می دهد ،یخ به سطح راه می یابد.اگر چنین باشد می توان تایید کرد که برخی از سیارک ها شبیه دنباله دار ها هستند یعنی ناگهان فعال می شوند و وقتی بسته های یخ تبخیر می شوند مواد را در فضا پخش می کنند.




فرض دیگر این است که عملی مانند آنچه اخیرا در مورد پیدایش آب در ماه ، رخ داد وجود داشته باشد یعنی باد خورشیدی با سیارکی که فاقد جو است در ارتباط می باشد تا مولکول های H2O و OH شکل بگیرند.هنگامیکه جو موجود نباشد، سیارک در معرض باد خورشیدی قرار می گیرد که دارای یون های هیدروژن است .هیدروژن قادر به واکنش با اکسیژن در سطح سیارک می باشد که موجب شکل گیری مولکول های آب می شود.




منبع : universetoday

  icy-asteroid.jpg (اندازه 44.31 KB / تعداد دانلود: 82) ]]>



یکی از این فرایض این است که لایه های یخ چندین متر پایین تر از سطح 24 تمیس قرار دارند و هنگامیکه برخوردهای فضایی با سیارک رخ می دهد ،یخ به سطح راه می یابد.اگر چنین باشد می توان تایید کرد که برخی از سیارک ها شبیه دنباله دار ها هستند یعنی ناگهان فعال می شوند و وقتی بسته های یخ تبخیر می شوند مواد را در فضا پخش می کنند.




فرض دیگر این است که عملی مانند آنچه اخیرا در مورد پیدایش آب در ماه ، رخ داد وجود داشته باشد یعنی باد خورشیدی با سیارکی که فاقد جو است در ارتباط می باشد تا مولکول های H2O و OH شکل بگیرند.هنگامیکه جو موجود نباشد، سیارک در معرض باد خورشیدی قرار می گیرد که دارای یون های هیدروژن است .هیدروژن قادر به واکنش با اکسیژن در سطح سیارک می باشد که موجب شکل گیری مولکول های آب می شود.




منبع : universetoday

  icy-asteroid.jpg (اندازه 44.31 KB / تعداد دانلود: 82) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-982.html Fri, 04 Sep 2009 16:36:50 +0430 stars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-982.html
این سیارک در اولین روزهای سال ۱۹۰۱ کشف شد.

قطر آن ۹۳۳ کیلومتر وجرم آن در حدود یک سوم جرم کل سیارکهای کمربند سیارکی است.

چگالی آن از بسیاری از سیارکها کمتر است.

زمان چرخش بدور خود نه ساعت بوده ودر فاصله متوسط۷۷/۲ واحدنجومی از خورشید قرار دارد.

چگالی آن ۹۸/۱ گرم بر سانتی متر مکعب بوده که از بسیاری از شهاب سنگها کمتر است.

نکته مهم این که درحال حاضر با تعریف جدید این جرم از رده سیارکها خارج وبه رده جدید سیاره های کوتوله انتقال یافته است.
کمربند سیارکها

این کمربند که در منظومه ی خورشیدی قرار دارد ناحیه ای وسیع بین دو سیاره ی بهرام و هرمز (مریخ و مشتری) است و شامل میلیارد ها سیارک ( اجرام اغلب سیب زمینی شکل - با شکل نا منظم - که به دور ستاره ای در گردش باشند ) و قطعات سنگ می باشد .


سیارک های این کمربند ممکن است کربنی ، سنگی و یا فلزی باشند .


سیارک سرس باپهنای ۹۳۳ کیلومتر (57 مایل) بزرگترین و اولین سیارکی است که در سال 1801 کشف گردید. این سیارک به گونه ای غیر عادی بزرگ است، چرا پهنای اکثر سیارکها از250 کیلومتر تجاوز نمی کند. تخمین زده شده است که تقریبا یک میلیارد سیارک دارای پهنای بیش از یک کیلومتر (6/0 مایل) می باشند..



سیارکهایی که قطرشان بیش از 300 کیلومتر (185 مایل) است، کروی هستند. سیارکهای کوچکتر، شکل نامنظمی دارند. کوچکترین سیارکها ذرات غبار هستند که قطرشان از سر یک سوزن بیشتر نمی باشد.

حدود 6/4 میلیارد سال پیش، جرم کمربند سیارکی تقریبا 1200 برابر جرم امروزی خود بود. کمربند در آن زمان شامل اجسامی صدها برابر بزرگتر از “سرس” (بزرگترین سیارک شناخته شده ) بود.


هنگامیکه این اجسام به همدیگر برخورد کردند،جاذبه ی سیاره ی هرمز مانع از چسبیدن آنها به یکدیگر گردید، در نتیجه آنها به تکه های کوچکتر تقسیم شدند. بسیاری از این سیارکها درمنظومه ی خورشیدی پخش شده اند. این سیارکها، یا به سطح سیارات و اقمار مختلف برخورد می کنند یا به درون خورشید می افتند .


بیش از 90 درصد سیارکها درکمربند سیارکها قرار دارند. بین 3 تا6سال طول می کشد تا این سیارکها مدار گردش خود بدور خورشید را طی کنند. بقیه را که در کمربند نیستند ، معمولا بصورت گروهی طبقه بندی می شوند که هر گروه مدار خاص خودش را دارد. سیارکهای تروایی (برجیسی) دو گروه از سیارکهای کاملا تیره هستند که در مدار سیاره ی هرمز (برجیس) قرار دارند. یکی از این دو گروه جلوتر از هرمز و دیگری بدنبال سیاره ی مشتری حرکت می کند . مدار گردش سیارکهای گروههای آمور، آپولو، و آتن به زمین نزدیکتر است.
]]>
این سیارک در اولین روزهای سال ۱۹۰۱ کشف شد.

قطر آن ۹۳۳ کیلومتر وجرم آن در حدود یک سوم جرم کل سیارکهای کمربند سیارکی است.

چگالی آن از بسیاری از سیارکها کمتر است.

زمان چرخش بدور خود نه ساعت بوده ودر فاصله متوسط۷۷/۲ واحدنجومی از خورشید قرار دارد.

چگالی آن ۹۸/۱ گرم بر سانتی متر مکعب بوده که از بسیاری از شهاب سنگها کمتر است.

نکته مهم این که درحال حاضر با تعریف جدید این جرم از رده سیارکها خارج وبه رده جدید سیاره های کوتوله انتقال یافته است.
کمربند سیارکها

این کمربند که در منظومه ی خورشیدی قرار دارد ناحیه ای وسیع بین دو سیاره ی بهرام و هرمز (مریخ و مشتری) است و شامل میلیارد ها سیارک ( اجرام اغلب سیب زمینی شکل - با شکل نا منظم - که به دور ستاره ای در گردش باشند ) و قطعات سنگ می باشد .


سیارک های این کمربند ممکن است کربنی ، سنگی و یا فلزی باشند .


سیارک سرس باپهنای ۹۳۳ کیلومتر (57 مایل) بزرگترین و اولین سیارکی است که در سال 1801 کشف گردید. این سیارک به گونه ای غیر عادی بزرگ است، چرا پهنای اکثر سیارکها از250 کیلومتر تجاوز نمی کند. تخمین زده شده است که تقریبا یک میلیارد سیارک دارای پهنای بیش از یک کیلومتر (6/0 مایل) می باشند..



سیارکهایی که قطرشان بیش از 300 کیلومتر (185 مایل) است، کروی هستند. سیارکهای کوچکتر، شکل نامنظمی دارند. کوچکترین سیارکها ذرات غبار هستند که قطرشان از سر یک سوزن بیشتر نمی باشد.

حدود 6/4 میلیارد سال پیش، جرم کمربند سیارکی تقریبا 1200 برابر جرم امروزی خود بود. کمربند در آن زمان شامل اجسامی صدها برابر بزرگتر از “سرس” (بزرگترین سیارک شناخته شده ) بود.


هنگامیکه این اجسام به همدیگر برخورد کردند،جاذبه ی سیاره ی هرمز مانع از چسبیدن آنها به یکدیگر گردید، در نتیجه آنها به تکه های کوچکتر تقسیم شدند. بسیاری از این سیارکها درمنظومه ی خورشیدی پخش شده اند. این سیارکها، یا به سطح سیارات و اقمار مختلف برخورد می کنند یا به درون خورشید می افتند .


بیش از 90 درصد سیارکها درکمربند سیارکها قرار دارند. بین 3 تا6سال طول می کشد تا این سیارکها مدار گردش خود بدور خورشید را طی کنند. بقیه را که در کمربند نیستند ، معمولا بصورت گروهی طبقه بندی می شوند که هر گروه مدار خاص خودش را دارد. سیارکهای تروایی (برجیسی) دو گروه از سیارکهای کاملا تیره هستند که در مدار سیاره ی هرمز (برجیس) قرار دارند. یکی از این دو گروه جلوتر از هرمز و دیگری بدنبال سیاره ی مشتری حرکت می کند . مدار گردش سیارکهای گروههای آمور، آپولو، و آتن به زمین نزدیکتر است.
]]> https://www.astrotalk.ir/thread-850.html Tue, 18 Aug 2009 13:13:54 +0430 foroogh]]> https://www.astrotalk.ir/thread-850.html
هرچند این نیرو بسیار ضعیف است اثرش طی میلیون ها سال بسیار فراتر از مقداری جزئی خواهد بود.اخترشناسان بر این باورند که شاید اثر یارکوفسکی موجب سرعت گرفتن برخی سیارکها تا جایی است که از هم بپاشند واحتمالا"منجر به شکل گیری سیارکهای دوتایی شوند.برخی هم حتی سرعتشان کم می شود آن قدر که یک دور کامل چرخیدن آنها چندین روز طول می کشد.این اثر همچنین در تغییر مدار سیارکهای بین مریخ و مشتری ازجمله منتقل شدن آنها به مدارهای گذرنده از مدار سیارات –همچون سیارکهای نزدیک زمین- نقش مهمی دارند.البته مشاهده اثرات این پدیده بسیار مشکل است.یکی از نمونه های مشاهده این اثر سیارک شماره 54509 باقطر 114 متر است که هر روز آن تنها 12 دقیقه طول می کشد.]]>
هرچند این نیرو بسیار ضعیف است اثرش طی میلیون ها سال بسیار فراتر از مقداری جزئی خواهد بود.اخترشناسان بر این باورند که شاید اثر یارکوفسکی موجب سرعت گرفتن برخی سیارکها تا جایی است که از هم بپاشند واحتمالا"منجر به شکل گیری سیارکهای دوتایی شوند.برخی هم حتی سرعتشان کم می شود آن قدر که یک دور کامل چرخیدن آنها چندین روز طول می کشد.این اثر همچنین در تغییر مدار سیارکهای بین مریخ و مشتری ازجمله منتقل شدن آنها به مدارهای گذرنده از مدار سیارات –همچون سیارکهای نزدیک زمین- نقش مهمی دارند.البته مشاهده اثرات این پدیده بسیار مشکل است.یکی از نمونه های مشاهده این اثر سیارک شماره 54509 باقطر 114 متر است که هر روز آن تنها 12 دقیقه طول می کشد.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-804.html Thu, 13 Aug 2009 04:07:00 +0430 foroogh]]> https://www.astrotalk.ir/thread-804.html Asbolus
سیارک شماره 8405 از گروه Centaur که به کمک تلسکوپ هابل کشف شد. یک دهانه برخوردی روشن بر سطح آن دیده می شود که احتمالاً ده میلیون سال پیش به وجود آمده است. قطر آن 80 کیلومترو کشیدگی مداری آن 8/75 درجه است. نقطه حضیض آن در فاصله 84/6 واحد نجومی و اوج در فاصله 98/28 واحد نجومی قرار دارد.]]> Asbolus
سیارک شماره 8405 از گروه Centaur که به کمک تلسکوپ هابل کشف شد. یک دهانه برخوردی روشن بر سطح آن دیده می شود که احتمالاً ده میلیون سال پیش به وجود آمده است. قطر آن 80 کیلومترو کشیدگی مداری آن 8/75 درجه است. نقطه حضیض آن در فاصله 84/6 واحد نجومی و اوج در فاصله 98/28 واحد نجومی قرار دارد.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-610.html Sat, 07 Mar 2009 13:49:07 +0330 Belder]]> https://www.astrotalk.ir/thread-610.html و استاری نایت هم از سیارک ها فقط سرس رو داره لطفا منو راهنمایی کنید ]]> و استاری نایت هم از سیارک ها فقط سرس رو داره لطفا منو راهنمایی کنید ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-366.html Thu, 08 Nov 2007 22:23:27 +0330 Holley]]> https://www.astrotalk.ir/thread-366.html به گزارش ایرنا ، سیاره شناسان انجمن نجوم و هواشناسی "فریولانا" شش خرده سیاره جدید را کشف کردند، این شش جرم آسمانی بین ‪۵۰۰‬ متر تا سه کیلومتر قطر دارند و در فاصله بین ‪ ۱۲۰‬تا ‪ ۲۲۰‬میلیون کیلومتراز زمین واقع شده‌اند.
این کشف در ادامه بررسی یک شهاب سنگ که از سال ‪ ۱۹۹۹‬تاکنون رصد نشده بود انجام شد، این شهاب که " رمنزاکو " نام دارد در سال ‪ ۱۹۹۷‬به دست سیاره شناسان این مرکز کشف شد.
این دانشمندان نتایج این کشف را به مرکز خرده سیارات در کمبریج آمریکا ارسال کردند و این مرکز وجود این شش خرده سیاره را تایید کرد.
نور این خرده سیارات بسیار ضعیف است به طوری که درخشان‌ترین آن‌ها حدود ‪ ۱۵۰‬هزار برابر ضعیف تراز کم نورترین ستارگانی است که با چشم غیر مسلح قابل رویت هستند.
این مرکز تحقیقاتی اکنون در حال ادامه تحقیقات خود در خصوص مدار حرکت این خرده سیارات است.]]> به گزارش ایرنا ، سیاره شناسان انجمن نجوم و هواشناسی "فریولانا" شش خرده سیاره جدید را کشف کردند، این شش جرم آسمانی بین ‪۵۰۰‬ متر تا سه کیلومتر قطر دارند و در فاصله بین ‪ ۱۲۰‬تا ‪ ۲۲۰‬میلیون کیلومتراز زمین واقع شده‌اند.
این کشف در ادامه بررسی یک شهاب سنگ که از سال ‪ ۱۹۹۹‬تاکنون رصد نشده بود انجام شد، این شهاب که " رمنزاکو " نام دارد در سال ‪ ۱۹۹۷‬به دست سیاره شناسان این مرکز کشف شد.
این دانشمندان نتایج این کشف را به مرکز خرده سیارات در کمبریج آمریکا ارسال کردند و این مرکز وجود این شش خرده سیاره را تایید کرد.
نور این خرده سیارات بسیار ضعیف است به طوری که درخشان‌ترین آن‌ها حدود ‪ ۱۵۰‬هزار برابر ضعیف تراز کم نورترین ستارگانی است که با چشم غیر مسلح قابل رویت هستند.
این مرکز تحقیقاتی اکنون در حال ادامه تحقیقات خود در خصوص مدار حرکت این خرده سیارات است.]]>