https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 04:03:26 +0000 MyBB https://www.astrotalk.ir/thread-2695.html Sun, 24 Jan 2016 09:20:39 +0330 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2695.html - در فضا شما در طی یک روز ۱۶ بار طلوع و غروب خورشید را مشاهده می کنید یعنی هر ۹۰ دقیقه یک بار.
۲ – در فضا به خاطر عدم وجود جاذبه ، قد شما ۵ تا ۸ سانتی*متر افزایش می یابد که البته با کمر درد همراه خواهد بود.
۳ – در مطالعه ی که در سال ۲۰۰۱ صورت گرفت مشخص شد فضانوردانی که در زمین خروپف میکنند در فضا و در هنگام خواب آرام خواهند بود.
۴ – یک سری از غذاها و ادویه ها را در فضا باید با آب ترکیب کرد تا بتوان خورد.به عنوان مثال اگر شما بخواهید به غذای خود نمک و فلفل اضافه کنید به این خاطر که آن ها به سادگی در هوا معلق می شوند و برای سیستم هوای فضاپیما خطرناک هستند باید با آب ترکیب کنید. ۵
– طولانی ترین زمانی که یک نفر در فضا سپری کرده است ۴۳۸ روز میباشد.]]> - در فضا شما در طی یک روز ۱۶ بار طلوع و غروب خورشید را مشاهده می کنید یعنی هر ۹۰ دقیقه یک بار.
۲ – در فضا به خاطر عدم وجود جاذبه ، قد شما ۵ تا ۸ سانتی*متر افزایش می یابد که البته با کمر درد همراه خواهد بود.
۳ – در مطالعه ی که در سال ۲۰۰۱ صورت گرفت مشخص شد فضانوردانی که در زمین خروپف میکنند در فضا و در هنگام خواب آرام خواهند بود.
۴ – یک سری از غذاها و ادویه ها را در فضا باید با آب ترکیب کرد تا بتوان خورد.به عنوان مثال اگر شما بخواهید به غذای خود نمک و فلفل اضافه کنید به این خاطر که آن ها به سادگی در هوا معلق می شوند و برای سیستم هوای فضاپیما خطرناک هستند باید با آب ترکیب کنید. ۵
– طولانی ترین زمانی که یک نفر در فضا سپری کرده است ۴۳۸ روز میباشد.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2687.html Sat, 24 Oct 2015 00:02:26 +0330 hp2]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2687.html


http://uupload.ir/files/m7ko_sp08mfdmuk015102115400.jpg
همانطور که در تصویر مشاهده می کنید این دستگاه به شکل کره طراحی شده برای رویت داخل کره ، ان را از جلو برش دادیم قسمت برش داده شده به صورت خط چین مشاهده می شود سه کاربرد برای این دستگاه در نظر گرفته شده . می تواند کاوشگرهای فضایی را تا حد سرعت نور شتاب دهد و می تواند برای شتاب دادن به ماشین زمان از ان استفاده شود و هم جهت تولید انرژی ! که در ادامه توضیحات، به ان خواهیم پرداخت
نام قسمتها: 1_ دریافت کننده انرژی لیزر ( سلول نوری ) از اسانسور فضایی یا از نیروی تولید شده از خود شتاب دهنده 2_ نیروگاه تولید برق 3_ موتور الکتریکی ( یا ... ) که سیم پیچ ( رنگ قرمز ) به نیم کره بالا متصل است و روتور به نیم کره پایین ( رنگ ابی )( بر خلاف موتورهای معمولی در این مکانیزیم قسمت ثابت و متحرک هم زمان و به یک اندازه می چرخد )
4_ محور کابل ، که تعداد انها چهار عدد است ( کابلهای مقابل هم دیگر در دو نیم کره هستند تا نیروی چرخش مساوی بین دو نیم کره تقسیم شود ) 5_ نیم کره بالا 6_ نیم کره پایین 7_ کابل
این دستگاه به این دلیل که زمان پرتاب، طول کابلهایش به 50 هزار کیلومتر می رسد و سرعت ان هم بالا است می بایست در فضا اجرا شود . دستگاه را به دلیل کوچک بودن می توان بعد از ساخت اسانسور فضایی یا موشک به فضا برد ( توضیحات در مورد اسانسور فضایی را می توانید از اینترنت سرچ کنید ) ولی کابلها را می بایست جدا سوار اسانسور یا موشک کرد .جنس این کابلها به دلیل نازک بودن و تحمل کشش گریز از مرکز از جنس نانولوله های کربنی خواهد بود این شتاب دهنده می تواند در صورت امکان روی اسانسور اجرا شود . البته برای مانور بیشتر در تمام جهات بهتر است خارج از مدار زمین قرار گیرد و نیازی به متصل بودن به زمین ندارد زیرا دستگاه به صورت کاملا متعادل طراحی شده تا در فضا ثابت بماند.
مکانیزم شتاب و پرتاب:
شتاب دهنده می تواند کاوشگر های که به دلیل طولانی بودم مسیر نیاز به سرعت بالا دارند را تا حد سرعت نور شتاب بدهد یعنی بعد از قرار گرفتن دستگاه در فضا و چرخش به سمت مسیر (سازه دارای موشک است تا جهت خود را تنظیم کند ) کاوشگر به کابل مورد نظر متصل شده که طول ان در ابتدا یک متر است ( در تصویر کاوشگر با شتابدهنده فاصله ندارد و در شروع به کار به این شکل است ) وقتی دستگاه شروع به چرخش می کند نیروی گریز از مرکز ایجاد می شود این نیرو باعث می شود کابلی که به دور محور ( شماره 4 ) پیچیده باز شود و طول کابل از یک متر به چند متر و در ادامه به چند کیلومتر تا وقتی طول کابل به 50 هزار کیلومتر رسید (سرعت چرخش دستگاه در این طول یک دور در ثانیه است ) تقریبا سرعت کاوشگر به حد سرعت نور رسیده و خود را از کابل ازاد می کند ( بسته به نوع اجرا می توان طول کابل را کم و زیاد کرد و در نتیجه سرعت چرخش را بالا یا پایین برد ) تا در جهت مورد نظر پرتاب شود اگر به مکانیزم اسانسور فضایی نگاه کنیم تقریبا به همین شکل است اول کابلها را بین فضا و زمین قرار می دهند بعد کابین از روی زمین شروع به اوج گیری می کند. اما با کمی تفاوت در شتاب دهنده فضایی کاوشگر از همان ابتدا که طول کابل صفر است با چرخش و ایجاد نیروی گریز از مرکز شتاب دهنده شروع به اوج گیری می کنه و وقتی طول کابل به 50 هزار کیلومتر رسید در نتیجه کاوشگر دارد روی محیط یک دایره 300 هزار کیلومتری ( در یک ثانیه ) حرکت می کند ( یعنی محیط دایره = شعاع ضربدر 2 ضربدر 14/3 ) و بعد پرتاب صورت می گیرد البته می تونیم بعد از پرتاب کابها را جمع نکنیم و تنها سرعت را کاهش دهیم تا نوبت پرتاب بعدی برسد وقتی نوبت پرتاب بعدی رسید سرعت چرخش را بالا می بریم تا دوباره به یک دور در ثانیه برسد بعد کاوشگر را به ابتدای کابل وصل می کنیم در نتیجه همانند اسانسور، کاوشگر نیز با استفاده از غلطکهای خود بر روی کابل اوج می گیرد تا به انتهای کابل برسد در نتیجه چون انتهای کابل دارد در سرعت 300 هزار کیلومتر حرکت می کند کاوشگر نیز با همین سرعت پرتاب می شود و الی اخر.
روش طراحی :
همان طور که در تصویر مشاهده می کنید این مکانیزم شتاب نیروی گریز از مرکز به دستگاه وارد می کند و همچنین باعث می شود نیم کره دیگر ثابت نماند که برای خنثی کردن این دو نیرو، رو به روی هر کابل یک کابل دیگر قرار گر فته تا هم نیروی گریز از مرکز خنثی شود و هم اینکه وقتی موتور شروع به چرخش می کند سیم پیچ به تنهای نچرخد! بلکه هم روتور بچرخد و هم سیم پیچ . در هر نوبت پرتاب نیز می بایست همزمان در مقابل پرتاب یک کاوشگر شیء هم وزن دیگری پرتاب کرد که ان شیء در تصویر یک ماشین زمان در نظر گرفته شده ( که توضیح در مورد کاربردهای این نوع ماشین زمان در اینترنت موجود است و در حوصله این توضیحات نیست ) و می توانیم به جای ماشین زمان یک کاوشگر دیگر قرار بدهیم که در این صورت در جهت مخالف پرتاب می شود ( روشن است که در چنین سرعتهای خود کاوشگر همان ماشین سفر به اینده است! ) و یا می توان موشک یا وزنه متعادل قرار داد که موشک بعد از پرتاب به وسیله کمک گرفتن از نیروی گرانشی دیگر سیارات ( و خودش ) می تواند دور بزند و بر گردد ولی وزنه متعادل بعد از رها شدن باز نخواهد کشت ( که نوع انتخاب بستگی به برنامه سازمان اجرا کننده و اقتصادی بودن هر کدام از روشها دارد ) در توضیحات این طرح سعی شده به کلیات پرداخته شود و از پرداختن به نتایج نظریه نسبیت تا وقتی که سازمانی عهده دار اجرای ان بشود خودداری شده .
تولید انرژی :
کاربرد سوم که به ان اشاره شد تولید انرژی می باشد که نتیجه ان بعد از زمان نمونه سازی و ازمایش روی کابل شتاب دهنده کاوشگر اعلام خواهد شد ازمایش به این صورت خواهد بود که طول کابلها یا سرعت را انقدر زیاد می کنیم تا سرعت نوک کابل به سرعت نور برسد تا عکس العمل ماده در این سرعت ازمایش بشه که سه حالت پیش میاد 1_ سرعت انتهای کابل به سرعت نور نمی رسد ! 2_ سرعت به نور می رسد و ان مقدار از کابل که در سرعت نور است تغییر ماهیت می دهد که دو حالت دارد یا این تغییر ماهیت قابل استفاده است یا نیست یعنی اگر نوک کابل تبدیل به انرژی بشود قابل استفاده است و می توان ان را همانطور که در تصویر مشاهده میشه تبدیل به لیزر کرد و به دریافت کننده ارسال کرد ( البته باز یافت این انرژی در سامانه به سه صورت امکان پذیر است که در تصویر مشاهده نمی شود و توضیح ان محفوظ است ) 3_ سرعت به نور می رسه و از ان عبور می کند! ( برای امتحان نظریه نسبیت جهت اشیاء ماکروسکپی این شتاب دهنده وسیله ایده الی می باشد )
نیروگاه اتمی تولید برق به این دلیل در نظر گرفته شده تا اگر به هر دلیل به شتاب دهنده انرژی نرسید بتواند به کار خود ادامه دهد
ملاحظات ایمنی در نمونه سازی لحاظ خواهد شد ...
این دستگاه به شماره (28800332203) به ثبت رسیده
Ali.r65@chmail.ir ف.رضایی ( ایران )]]>


http://uupload.ir/files/m7ko_sp08mfdmuk015102115400.jpg
همانطور که در تصویر مشاهده می کنید این دستگاه به شکل کره طراحی شده برای رویت داخل کره ، ان را از جلو برش دادیم قسمت برش داده شده به صورت خط چین مشاهده می شود سه کاربرد برای این دستگاه در نظر گرفته شده . می تواند کاوشگرهای فضایی را تا حد سرعت نور شتاب دهد و می تواند برای شتاب دادن به ماشین زمان از ان استفاده شود و هم جهت تولید انرژی ! که در ادامه توضیحات، به ان خواهیم پرداخت
نام قسمتها: 1_ دریافت کننده انرژی لیزر ( سلول نوری ) از اسانسور فضایی یا از نیروی تولید شده از خود شتاب دهنده 2_ نیروگاه تولید برق 3_ موتور الکتریکی ( یا ... ) که سیم پیچ ( رنگ قرمز ) به نیم کره بالا متصل است و روتور به نیم کره پایین ( رنگ ابی )( بر خلاف موتورهای معمولی در این مکانیزیم قسمت ثابت و متحرک هم زمان و به یک اندازه می چرخد )
4_ محور کابل ، که تعداد انها چهار عدد است ( کابلهای مقابل هم دیگر در دو نیم کره هستند تا نیروی چرخش مساوی بین دو نیم کره تقسیم شود ) 5_ نیم کره بالا 6_ نیم کره پایین 7_ کابل
این دستگاه به این دلیل که زمان پرتاب، طول کابلهایش به 50 هزار کیلومتر می رسد و سرعت ان هم بالا است می بایست در فضا اجرا شود . دستگاه را به دلیل کوچک بودن می توان بعد از ساخت اسانسور فضایی یا موشک به فضا برد ( توضیحات در مورد اسانسور فضایی را می توانید از اینترنت سرچ کنید ) ولی کابلها را می بایست جدا سوار اسانسور یا موشک کرد .جنس این کابلها به دلیل نازک بودن و تحمل کشش گریز از مرکز از جنس نانولوله های کربنی خواهد بود این شتاب دهنده می تواند در صورت امکان روی اسانسور اجرا شود . البته برای مانور بیشتر در تمام جهات بهتر است خارج از مدار زمین قرار گیرد و نیازی به متصل بودن به زمین ندارد زیرا دستگاه به صورت کاملا متعادل طراحی شده تا در فضا ثابت بماند.
مکانیزم شتاب و پرتاب:
شتاب دهنده می تواند کاوشگر های که به دلیل طولانی بودم مسیر نیاز به سرعت بالا دارند را تا حد سرعت نور شتاب بدهد یعنی بعد از قرار گرفتن دستگاه در فضا و چرخش به سمت مسیر (سازه دارای موشک است تا جهت خود را تنظیم کند ) کاوشگر به کابل مورد نظر متصل شده که طول ان در ابتدا یک متر است ( در تصویر کاوشگر با شتابدهنده فاصله ندارد و در شروع به کار به این شکل است ) وقتی دستگاه شروع به چرخش می کند نیروی گریز از مرکز ایجاد می شود این نیرو باعث می شود کابلی که به دور محور ( شماره 4 ) پیچیده باز شود و طول کابل از یک متر به چند متر و در ادامه به چند کیلومتر تا وقتی طول کابل به 50 هزار کیلومتر رسید (سرعت چرخش دستگاه در این طول یک دور در ثانیه است ) تقریبا سرعت کاوشگر به حد سرعت نور رسیده و خود را از کابل ازاد می کند ( بسته به نوع اجرا می توان طول کابل را کم و زیاد کرد و در نتیجه سرعت چرخش را بالا یا پایین برد ) تا در جهت مورد نظر پرتاب شود اگر به مکانیزم اسانسور فضایی نگاه کنیم تقریبا به همین شکل است اول کابلها را بین فضا و زمین قرار می دهند بعد کابین از روی زمین شروع به اوج گیری می کند. اما با کمی تفاوت در شتاب دهنده فضایی کاوشگر از همان ابتدا که طول کابل صفر است با چرخش و ایجاد نیروی گریز از مرکز شتاب دهنده شروع به اوج گیری می کنه و وقتی طول کابل به 50 هزار کیلومتر رسید در نتیجه کاوشگر دارد روی محیط یک دایره 300 هزار کیلومتری ( در یک ثانیه ) حرکت می کند ( یعنی محیط دایره = شعاع ضربدر 2 ضربدر 14/3 ) و بعد پرتاب صورت می گیرد البته می تونیم بعد از پرتاب کابها را جمع نکنیم و تنها سرعت را کاهش دهیم تا نوبت پرتاب بعدی برسد وقتی نوبت پرتاب بعدی رسید سرعت چرخش را بالا می بریم تا دوباره به یک دور در ثانیه برسد بعد کاوشگر را به ابتدای کابل وصل می کنیم در نتیجه همانند اسانسور، کاوشگر نیز با استفاده از غلطکهای خود بر روی کابل اوج می گیرد تا به انتهای کابل برسد در نتیجه چون انتهای کابل دارد در سرعت 300 هزار کیلومتر حرکت می کند کاوشگر نیز با همین سرعت پرتاب می شود و الی اخر.
روش طراحی :
همان طور که در تصویر مشاهده می کنید این مکانیزم شتاب نیروی گریز از مرکز به دستگاه وارد می کند و همچنین باعث می شود نیم کره دیگر ثابت نماند که برای خنثی کردن این دو نیرو، رو به روی هر کابل یک کابل دیگر قرار گر فته تا هم نیروی گریز از مرکز خنثی شود و هم اینکه وقتی موتور شروع به چرخش می کند سیم پیچ به تنهای نچرخد! بلکه هم روتور بچرخد و هم سیم پیچ . در هر نوبت پرتاب نیز می بایست همزمان در مقابل پرتاب یک کاوشگر شیء هم وزن دیگری پرتاب کرد که ان شیء در تصویر یک ماشین زمان در نظر گرفته شده ( که توضیح در مورد کاربردهای این نوع ماشین زمان در اینترنت موجود است و در حوصله این توضیحات نیست ) و می توانیم به جای ماشین زمان یک کاوشگر دیگر قرار بدهیم که در این صورت در جهت مخالف پرتاب می شود ( روشن است که در چنین سرعتهای خود کاوشگر همان ماشین سفر به اینده است! ) و یا می توان موشک یا وزنه متعادل قرار داد که موشک بعد از پرتاب به وسیله کمک گرفتن از نیروی گرانشی دیگر سیارات ( و خودش ) می تواند دور بزند و بر گردد ولی وزنه متعادل بعد از رها شدن باز نخواهد کشت ( که نوع انتخاب بستگی به برنامه سازمان اجرا کننده و اقتصادی بودن هر کدام از روشها دارد ) در توضیحات این طرح سعی شده به کلیات پرداخته شود و از پرداختن به نتایج نظریه نسبیت تا وقتی که سازمانی عهده دار اجرای ان بشود خودداری شده .
تولید انرژی :
کاربرد سوم که به ان اشاره شد تولید انرژی می باشد که نتیجه ان بعد از زمان نمونه سازی و ازمایش روی کابل شتاب دهنده کاوشگر اعلام خواهد شد ازمایش به این صورت خواهد بود که طول کابلها یا سرعت را انقدر زیاد می کنیم تا سرعت نوک کابل به سرعت نور برسد تا عکس العمل ماده در این سرعت ازمایش بشه که سه حالت پیش میاد 1_ سرعت انتهای کابل به سرعت نور نمی رسد ! 2_ سرعت به نور می رسد و ان مقدار از کابل که در سرعت نور است تغییر ماهیت می دهد که دو حالت دارد یا این تغییر ماهیت قابل استفاده است یا نیست یعنی اگر نوک کابل تبدیل به انرژی بشود قابل استفاده است و می توان ان را همانطور که در تصویر مشاهده میشه تبدیل به لیزر کرد و به دریافت کننده ارسال کرد ( البته باز یافت این انرژی در سامانه به سه صورت امکان پذیر است که در تصویر مشاهده نمی شود و توضیح ان محفوظ است ) 3_ سرعت به نور می رسه و از ان عبور می کند! ( برای امتحان نظریه نسبیت جهت اشیاء ماکروسکپی این شتاب دهنده وسیله ایده الی می باشد )
نیروگاه اتمی تولید برق به این دلیل در نظر گرفته شده تا اگر به هر دلیل به شتاب دهنده انرژی نرسید بتواند به کار خود ادامه دهد
ملاحظات ایمنی در نمونه سازی لحاظ خواهد شد ...
این دستگاه به شماره (28800332203) به ثبت رسیده
Ali.r65@chmail.ir ف.رضایی ( ایران )]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2628.html Fri, 02 Jan 2015 11:38:42 +0330 asgari]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2628.html https://www.astrotalk.ir/thread-2622.html Mon, 15 Dec 2014 04:12:37 +0330 shervin]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2622.html کسی میدونه ؟:confused:]]> کسی میدونه ؟:confused:]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2453.html Wed, 10 Jul 2013 00:57:06 +0430 Parnia Shokri]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2453.html
به عقیده ی دانشمندان, راندن پیچ و تابی (Warp Drive) برای دستیابی به سفری با سرعتی بالاتر از نور, امری که روزی غیر واقعی تلقی میشد, امکان پذیر است.
راندن پیچ و تابی با دستکاری فضا-زمان میتواند سفینه ای فضایی را حرکت دهد. این پدیده از موضوع کرم چاله ها در قوانین فیزیک و این که حرکت هرچیزی با سرعتی بیشتر از سرعت نور امکان پذیر نیست, بهره می برد.
ایده ی راندن پیچ و تابی واقعی در سال 1994 توسط فیزیکدان مکزیکی میگوئل الکوبیر (Miguel Alcubierre) پیشنهاد شده بود. با این حال, محاسبات بعدی نشان داد که چنین دستگاهی به مقادیر بسیار بالا و غیر قابل دسترس انرژی نیازمند است.
امروزه فیزیکدانان بر این عقیده اند که با انجام تنظیماتی می توان با صرف انرژی کمتری این عمل را اجرا نمود که این عقیده, ایده ی راندن پیچ و تابی را از حوزه ی علمی-تخیلی به محدوده ی علم برگرداند.
هارولد سونی وایت (Harold "Sonny" White) از مرکز فضایی جانسون ناسا (NASA's Johnson Space Center) اظهار کرد: "[در این زمینه] امید وجود دارد."

تاب برداشتن فضا-زمان:

ایده ی پیچ و تاب الکوبیر شامل فضاپیمایی به شکل توپ فوتبال آمریکایی که حلقه ی بزرگی دور آن را احاطه کرده, میشود.این حلقه که میبایست از ماده ای نامتعارف ساخته شده باشد, باعث پیچ و تاب خوردن فضا-زمان پیرامون فضاپیما میشود که ناحیه ای از فضای منقبض شده را روبروی سفینه و فضای منبسط شده را در پشت آن به وجود می آورد.
ضمنا, خود فضاپیما داخل حبابی از فضا-زمان مسطح که اصلا پیچ و تاب برنداشته, میماند.
"همه چیز در داخل فضاپیما توسط سرعت نور محدود شده. اما فضا-زمان موضوع جالبی است, چراکه بافت فضا توسط سرعت نور محدود نشده است." این نظر ریچارد ابوسی (Richard Obousy) مدیر Icarus Interstellar است.
بنابر این عقیده, فضاپیما میتواند به سرعتی معادل تقریبا 10 برابر سرعت نور برسد و همه ی این ها بدون شکستن حد سرعت کیهانی است.
تنها مشکل این است که در بررسی های قبلی تخمین زده شده که راندن پیچ و تابی حداقل به انرژی معادل جرم-انرژی سیاره ی مشتری نیاز دارد.
اما اخیرا وایت محاسبه کرده که اگر شکل حلقه ای که به دور فضاپیما میگردد به جای یک حلقه ی مسطح به شکل یک دونات گرد باشد, چه اتفاقی می افتد. او به این نتیجه رسید که در این صورت انرژی مورد نیاز راندن پیچ و تابی میتواند توسط جرمی به اندازه ی فضاپیمای وویجر 1 (Voyager 1) ناسا که در سال 1977 پرتاب شد, تامین شود. (میدونین که انرژی معادل جرم از رابطه ی E=mC^2 بدست میاد)
افزون بر این وایت کشف کرد که اگر بتوان شدت پیچ و تاب فضا را به مرور زمان به نوسان درآورد, انرژی مورد نیاز حتی از این هم کمتر میشود.
وایت افزود: "یافته هایی که ارائه دادم, این عمل را از امری نشدنی به امری محتمل که ارزش پژوهش بیشتری را داراست, تبدیل کرده است. کاهش انرژی اضافی که توسط نوسان شدت حباب ممکن میشود, حدس جالبی است که آن را در آزمایشگاه بررسی میکنیم."

آزمایش ها در آزمایشگاه:

وایت و همکارانش در آزمایشگاهشان آزمایش های خود را روی صورت کوچکی از راندن پیچ و تابی شروع کرده اند.
آن ها چیزی را که آن را تداخل سنج میدان پیچ و تابی وایت-جودای (White-Juday warp field interferometer) مینامند در مرکز فضایی جانسون بر پا کردند و در اصل یک تداخل سنج لیزری که صورت های کوچک پیچ و تاب های فضا-زمان را تحریک میکند, ساختند.
وایت گفت: "ما در تلاش برای فهمیدن این موضوع هستیم که آیا میتوانیم نمونه ی بسیار کوچکی از این پدیده را در آزمایشی برای ایجاد آشفتگی فضا-زمان در یک قسمت از 10میلیون تولید کنیم؟"
سایر دانشمندان تاکید کردند که اگر بشر در سفر خود به دیگر ستارگان مصمم است باید حتی به ایده های عجیبی همچون راندن پیچ و تابی نیز رسیدگی شود.

منبع: Warp Drive More Possible Than Thought, Scientists Say | Space.com
توجه: خبر کمی کوتاه شده

لینک Infographic (چون تصویر خیلی بلند بود مستقیم نذاشتم) : How 'Star Trek' Technology Works (Infographic) | Space.com

لینک ویدیو (در اولی از دقیقه 2:03 مربوط به Warp Drive هست) :
Warp Drives & Wormholes | Space.com
http://www.space.com/16413-star-trek-s-w...video.html

من نتونستم هیچ معادل فارسی برای Warp Drive پیدا کنم. حتی در ویکیپدیا مطلب مربوط به این موضوع به فارسی ترجمه نشده بود. مجبور شدم واژه اختراع کنم! راندن پیچ و تابی!! در ضمن این مطلب یه کم سنگینه, ببخشید اگه ترجمش خیلی خوب نشد! :grin:]]>
به عقیده ی دانشمندان, راندن پیچ و تابی (Warp Drive) برای دستیابی به سفری با سرعتی بالاتر از نور, امری که روزی غیر واقعی تلقی میشد, امکان پذیر است.
راندن پیچ و تابی با دستکاری فضا-زمان میتواند سفینه ای فضایی را حرکت دهد. این پدیده از موضوع کرم چاله ها در قوانین فیزیک و این که حرکت هرچیزی با سرعتی بیشتر از سرعت نور امکان پذیر نیست, بهره می برد.
ایده ی راندن پیچ و تابی واقعی در سال 1994 توسط فیزیکدان مکزیکی میگوئل الکوبیر (Miguel Alcubierre) پیشنهاد شده بود. با این حال, محاسبات بعدی نشان داد که چنین دستگاهی به مقادیر بسیار بالا و غیر قابل دسترس انرژی نیازمند است.
امروزه فیزیکدانان بر این عقیده اند که با انجام تنظیماتی می توان با صرف انرژی کمتری این عمل را اجرا نمود که این عقیده, ایده ی راندن پیچ و تابی را از حوزه ی علمی-تخیلی به محدوده ی علم برگرداند.
هارولد سونی وایت (Harold "Sonny" White) از مرکز فضایی جانسون ناسا (NASA's Johnson Space Center) اظهار کرد: "[در این زمینه] امید وجود دارد."

تاب برداشتن فضا-زمان:

ایده ی پیچ و تاب الکوبیر شامل فضاپیمایی به شکل توپ فوتبال آمریکایی که حلقه ی بزرگی دور آن را احاطه کرده, میشود.این حلقه که میبایست از ماده ای نامتعارف ساخته شده باشد, باعث پیچ و تاب خوردن فضا-زمان پیرامون فضاپیما میشود که ناحیه ای از فضای منقبض شده را روبروی سفینه و فضای منبسط شده را در پشت آن به وجود می آورد.
ضمنا, خود فضاپیما داخل حبابی از فضا-زمان مسطح که اصلا پیچ و تاب برنداشته, میماند.
"همه چیز در داخل فضاپیما توسط سرعت نور محدود شده. اما فضا-زمان موضوع جالبی است, چراکه بافت فضا توسط سرعت نور محدود نشده است." این نظر ریچارد ابوسی (Richard Obousy) مدیر Icarus Interstellar است.
بنابر این عقیده, فضاپیما میتواند به سرعتی معادل تقریبا 10 برابر سرعت نور برسد و همه ی این ها بدون شکستن حد سرعت کیهانی است.
تنها مشکل این است که در بررسی های قبلی تخمین زده شده که راندن پیچ و تابی حداقل به انرژی معادل جرم-انرژی سیاره ی مشتری نیاز دارد.
اما اخیرا وایت محاسبه کرده که اگر شکل حلقه ای که به دور فضاپیما میگردد به جای یک حلقه ی مسطح به شکل یک دونات گرد باشد, چه اتفاقی می افتد. او به این نتیجه رسید که در این صورت انرژی مورد نیاز راندن پیچ و تابی میتواند توسط جرمی به اندازه ی فضاپیمای وویجر 1 (Voyager 1) ناسا که در سال 1977 پرتاب شد, تامین شود. (میدونین که انرژی معادل جرم از رابطه ی E=mC^2 بدست میاد)
افزون بر این وایت کشف کرد که اگر بتوان شدت پیچ و تاب فضا را به مرور زمان به نوسان درآورد, انرژی مورد نیاز حتی از این هم کمتر میشود.
وایت افزود: "یافته هایی که ارائه دادم, این عمل را از امری نشدنی به امری محتمل که ارزش پژوهش بیشتری را داراست, تبدیل کرده است. کاهش انرژی اضافی که توسط نوسان شدت حباب ممکن میشود, حدس جالبی است که آن را در آزمایشگاه بررسی میکنیم."

آزمایش ها در آزمایشگاه:

وایت و همکارانش در آزمایشگاهشان آزمایش های خود را روی صورت کوچکی از راندن پیچ و تابی شروع کرده اند.
آن ها چیزی را که آن را تداخل سنج میدان پیچ و تابی وایت-جودای (White-Juday warp field interferometer) مینامند در مرکز فضایی جانسون بر پا کردند و در اصل یک تداخل سنج لیزری که صورت های کوچک پیچ و تاب های فضا-زمان را تحریک میکند, ساختند.
وایت گفت: "ما در تلاش برای فهمیدن این موضوع هستیم که آیا میتوانیم نمونه ی بسیار کوچکی از این پدیده را در آزمایشی برای ایجاد آشفتگی فضا-زمان در یک قسمت از 10میلیون تولید کنیم؟"
سایر دانشمندان تاکید کردند که اگر بشر در سفر خود به دیگر ستارگان مصمم است باید حتی به ایده های عجیبی همچون راندن پیچ و تابی نیز رسیدگی شود.

منبع: Warp Drive More Possible Than Thought, Scientists Say | Space.com
توجه: خبر کمی کوتاه شده

لینک Infographic (چون تصویر خیلی بلند بود مستقیم نذاشتم) : How 'Star Trek' Technology Works (Infographic) | Space.com

لینک ویدیو (در اولی از دقیقه 2:03 مربوط به Warp Drive هست) :
Warp Drives & Wormholes | Space.com
http://www.space.com/16413-star-trek-s-w...video.html

من نتونستم هیچ معادل فارسی برای Warp Drive پیدا کنم. حتی در ویکیپدیا مطلب مربوط به این موضوع به فارسی ترجمه نشده بود. مجبور شدم واژه اختراع کنم! راندن پیچ و تابی!! در ضمن این مطلب یه کم سنگینه, ببخشید اگه ترجمش خیلی خوب نشد! :grin:]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2440.html Tue, 29 Jan 2013 12:03:08 +0330 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2440.html https://www.astrotalk.ir/thread-2432.html Thu, 03 Jan 2013 22:30:06 +0330 amir adib]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2432.html
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، علاوه بر خطرات کنونی سفرهای فضایی برای سلامت انسان، پژوهش جدید محققان دانشگاه روچستر برای اولین بار نشان داده که شرایط فضا می*تواند برای مغز نیز مضر باشد چرا که تابش کیهانی ممکن است منجر به آلزایمر شود.

میدان مغناطیسی زمین بطور کلی از سیاره و ساکنانش در مدار زیر زمین از این تابش کیهانی محافظت می*کند، اما هنگامی که فضانوردان مدار را ترک کنند، با بارش مداوم ذرات مختلف رادیواکتیو مواجه خواهند شد.

به گفته دانشمندان، قرار گرفتن در معرض سطوح تابشی معادل یک ماموریت در مریخ می*تواند منجر به مشکلات شناختی و تسریع در تغییرات در مغز که با آلزایمر مرتبط هستند، شود.

آزمایشات بر روی موشهای مبتلا به مدلهای آلزایمر نشان داد که آنها پس از قرار گرفتن در معرض دوزهای مختلف تابش از جمله سطوح قابل مقایسه با آنچه فضانوردان در ماموریتهایی مانند سفر به مریخ تجربه می*کنند، بسیار زودتر از زمان رایج پیدایش علائم، دچار اختلال عصبی می*شدند.

مغز این موشها همچنین علائمی از تغییرات عروقی و میزان انباشت بیش از حد پلاکهای پروتئین را نشان داد که از نشانه*های آلزایمر است.

فضانوردان با توصیه*های مناسب می*توانند از خود در برابر برخی از انواع تابش محافظت کنند، اما همیشه گونه*های دیگری از تابش کیهانی وجود دارد که بطور موثر نمی*توان خود را از آنها حفظ کرد.

هرچه یک فضانور زمان بیشتری را در فضای عمیق بگذراند، مواجهه با این تابش بیشتر است که این امر می*تواند به یکی از نگرانی*های بزرگ ناسا تبدیل شود چرا که این سازمان قصد دارد یک ماموریت سرنشین*دار را در سال 2021 به یک سیارک و در سال 2035 به مریخ بفرستد.

سفر رفت و برگشت به مریخ حدود سه سال طول خواهد کشید.ناسا هزینه مالی تحقیقات در زمینه تعیین خطرات احتمالی سلامت در سفر فضایی را برای 25 سال تامین کرده تا بتواند اقدامات احتیاطی را آماده ساخته و از ایمنی ارسال زنان و مردان فضانورد به ماموریتهای فضای عمیق اطمینان حاصل کند.

پژوهش*های دیگر احتمال بروز سرطان، مشکلات عروقی و تاثیر عضلانی اسکلتی تابش کیهانی را نشان داده*اند؛ اما این اولین بار است که یک پژوهش به بررسی تاثیرات احتمالی این تابشها بر انحطاط عصبی و بطور خاص آلزایمر پرداخته است.

این محققان که اکنون هشت سال است با ناسا همکاری می*کنند، تاثیر یک شکل خاص از تابش موسوم به ذرات با جرم و بار بالا (hze) را بررسی کرده*اند که با نیروی ستارگان منفجر شده و با سرعت بالا در فضا حرکت کرده و شکلهای مختلفی دارند.

برای این پژوهش، دانشمندان از ذرات آهن استفاده کردند. برخلاف پروتونهای هیدروژن که با جرقه*های خورشیدی تولید می*شوند، جرم ذرات (hze) مانند آهن در ترکیب با سرعت بالا، آنها را قادر به نفوذ در اجسام جامد مانند دیوار و سپر محافظ یک فضاپیما می*کند.]]>
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، علاوه بر خطرات کنونی سفرهای فضایی برای سلامت انسان، پژوهش جدید محققان دانشگاه روچستر برای اولین بار نشان داده که شرایط فضا می*تواند برای مغز نیز مضر باشد چرا که تابش کیهانی ممکن است منجر به آلزایمر شود.

میدان مغناطیسی زمین بطور کلی از سیاره و ساکنانش در مدار زیر زمین از این تابش کیهانی محافظت می*کند، اما هنگامی که فضانوردان مدار را ترک کنند، با بارش مداوم ذرات مختلف رادیواکتیو مواجه خواهند شد.

به گفته دانشمندان، قرار گرفتن در معرض سطوح تابشی معادل یک ماموریت در مریخ می*تواند منجر به مشکلات شناختی و تسریع در تغییرات در مغز که با آلزایمر مرتبط هستند، شود.

آزمایشات بر روی موشهای مبتلا به مدلهای آلزایمر نشان داد که آنها پس از قرار گرفتن در معرض دوزهای مختلف تابش از جمله سطوح قابل مقایسه با آنچه فضانوردان در ماموریتهایی مانند سفر به مریخ تجربه می*کنند، بسیار زودتر از زمان رایج پیدایش علائم، دچار اختلال عصبی می*شدند.

مغز این موشها همچنین علائمی از تغییرات عروقی و میزان انباشت بیش از حد پلاکهای پروتئین را نشان داد که از نشانه*های آلزایمر است.

فضانوردان با توصیه*های مناسب می*توانند از خود در برابر برخی از انواع تابش محافظت کنند، اما همیشه گونه*های دیگری از تابش کیهانی وجود دارد که بطور موثر نمی*توان خود را از آنها حفظ کرد.

هرچه یک فضانور زمان بیشتری را در فضای عمیق بگذراند، مواجهه با این تابش بیشتر است که این امر می*تواند به یکی از نگرانی*های بزرگ ناسا تبدیل شود چرا که این سازمان قصد دارد یک ماموریت سرنشین*دار را در سال 2021 به یک سیارک و در سال 2035 به مریخ بفرستد.

سفر رفت و برگشت به مریخ حدود سه سال طول خواهد کشید.ناسا هزینه مالی تحقیقات در زمینه تعیین خطرات احتمالی سلامت در سفر فضایی را برای 25 سال تامین کرده تا بتواند اقدامات احتیاطی را آماده ساخته و از ایمنی ارسال زنان و مردان فضانورد به ماموریتهای فضای عمیق اطمینان حاصل کند.

پژوهش*های دیگر احتمال بروز سرطان، مشکلات عروقی و تاثیر عضلانی اسکلتی تابش کیهانی را نشان داده*اند؛ اما این اولین بار است که یک پژوهش به بررسی تاثیرات احتمالی این تابشها بر انحطاط عصبی و بطور خاص آلزایمر پرداخته است.

این محققان که اکنون هشت سال است با ناسا همکاری می*کنند، تاثیر یک شکل خاص از تابش موسوم به ذرات با جرم و بار بالا (hze) را بررسی کرده*اند که با نیروی ستارگان منفجر شده و با سرعت بالا در فضا حرکت کرده و شکلهای مختلفی دارند.

برای این پژوهش، دانشمندان از ذرات آهن استفاده کردند. برخلاف پروتونهای هیدروژن که با جرقه*های خورشیدی تولید می*شوند، جرم ذرات (hze) مانند آهن در ترکیب با سرعت بالا، آنها را قادر به نفوذ در اجسام جامد مانند دیوار و سپر محافظ یک فضاپیما می*کند.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2394.html Thu, 04 Oct 2012 14:27:27 +0330 amir adib]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2394.html https://www.astrotalk.ir/thread-2323.html Sat, 04 Aug 2012 17:15:57 +0430 AstroTalk]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2323.html زندگی در خارج از زمین

:confused:]]> زندگی در خارج از زمین

:confused:]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2260.html Thu, 19 Apr 2012 17:42:47 +0430 amir adib]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2260.html https://www.astrotalk.ir/thread-2252.html Sat, 07 Apr 2012 20:35:11 +0430 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2252.html سلام دوستان هیچ میدانستید......
پنجاه و يك سال پيش در چنين روزهايي گاگارین، نخستین فضانورد تاريخ با عبور از مرزهاي فضا به روياي ديرينه بشر جامه عمل پوشاند. يوري گاگارين در 12 آوریل سال 1961 میلادی (23 فروردين 1340) با فضاپیمای «وستک»(زمین) شوروی در مدت یک ساعت و 48 دقیقه بیش از 40 هزار کیلومتر در فضا پرواز کرد.

12 آوریل علاوه بر اين كه یادآور پرتاب نخستین فضاپیمای رفت و برگشت جهان است، سالگرد پرتاب شاتل فضايي «کلمبیا» نخستين فضاپيما با قابليت استفاده مجدد نيز هست.

اين روز تاريخي به ياد نخستين پرواز فضايي انسان با برگزاري مراسم مختلف به عنوان «شب يوري» در كشورهاي مختلف جهان گرامي داشته مي*شود.
یادش گرامی باد[/COLOR]]]> سلام دوستان هیچ میدانستید......
پنجاه و يك سال پيش در چنين روزهايي گاگارین، نخستین فضانورد تاريخ با عبور از مرزهاي فضا به روياي ديرينه بشر جامه عمل پوشاند. يوري گاگارين در 12 آوریل سال 1961 میلادی (23 فروردين 1340) با فضاپیمای «وستک»(زمین) شوروی در مدت یک ساعت و 48 دقیقه بیش از 40 هزار کیلومتر در فضا پرواز کرد.

12 آوریل علاوه بر اين كه یادآور پرتاب نخستین فضاپیمای رفت و برگشت جهان است، سالگرد پرتاب شاتل فضايي «کلمبیا» نخستين فضاپيما با قابليت استفاده مجدد نيز هست.

اين روز تاريخي به ياد نخستين پرواز فضايي انسان با برگزاري مراسم مختلف به عنوان «شب يوري» در كشورهاي مختلف جهان گرامي داشته مي*شود.
یادش گرامی باد[/COLOR]]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2185.html Sun, 04 Dec 2011 20:33:34 +0330 Parnia Shokri]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2185.html

راکت پرتاب کننده فضاپیمای حامل آزمایشگاه مریخ آماده شلیک است و در جایگاه خود در مرکز فضایی کندی واقع در کالیفرنیا قرار گرفته است، دریچه پرواز باز شده و همه منتظر موقعیت مناسب قرارگیری زمین و مریخ برای آغاز عملیات هستند. بالاخره روز شنبه ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ برای آغاز این ماموریت تاریخی انتخاب می شود. ماموریتی که دانشمندان آن را «پیچیده ترین ماموریتی که تا کنون برای شناسایی سطح سیاره دیگر انجام شده» می دانند و برخی هم آن را بزرگترین ماموریت فضایی تاریخ بشریت می دانند.

حالا فضاپیمای حامل آزمایشگاه علمی مریخ سفر ۵۷۰ میلیون کیلومتری خود را به سمت سیاره سرخ آغاز کرده است. اگر همه چیز طبق نقشه پیش برود، کاوشگر غول پیکر یک تنی، آگوست آینده به سطح سیاره مریخ رسیده و ماموریت ۱۰ ساله شناسایی اش را آغاز می کند.

در واقع این کاوشگر ۲.۵ میلیارد دلاری که با نام Curiosity شناخته می شود، یک ربات عظیم الجثه است که نسبت به اجداد مریخ نورد خود یک ماموت ماقبل تاریخ است. این ربات به دستگاه های علمی فراوانی از نقاط مختلف دنیا مجهز شده و قصد دارد مشخص کند که آیا این سیاره عقیم و بی حاصل روزی توانایی حمایت از حیات و زندگی را داشته یا خیر؟

Curiosity سه متر ارتقاع داشته و وزن آن ۸۹۹ کیلوگرم است. یعنی تقریبا دو برابر بلند تر و چهار برابر سنگین تر از کاوشگرهای دوقلوی Spirit و Opportunity که سال ۲۰۰۴ به سوی سیاره سرخ پرتاب شدند. این کاوشگر به اندازه ای بزرگ است که دانشمندان سازمان فضا و هوانوردی ملی آمریکا مجبور به ابداع شیوه جدیدی برای فرود آن بر سطح مریخ شدند. در ماموریت های قبلی کاوشگرها به اندازه کافی کوچک بودند که به راحتی درون جعبه ویژه ای با کیسه های هوا گذارده شده و هنگام برخورد به سطح سیاره از درون آن بیرون بیایند.

اما Curiosity برای احتیاط بیشتر، به قسمت زیرین یک وسیله نقلیه با قابلیت ایستایی و توقف که نیروی لازم را از یک راکت تامین می کند، بسته شده؛ که با نیروی راکت در جهت عکس جاذبه مریخ، کاوشگر به آرامی به سطح سیاره نزدیک می شود. این ابزار همان طرح اولیه ای است که قرار است برای فرود انسان بر سطح مریخ مورد استفاده قرار گیرد.

دانشمندان منجم وقت فراوانی را صرف انتخاب مناسب ترین محل برای فرود کاوشگر کرده اند. در نهایت دهانه ۱۵۴ کیلومتری آتشفشانی با نام Gale را برای این منظور انتخاب کردند. در مرکز این دهانه یک کوه با ارتفاع ۵ کیلومتر قرار دارد که انتظار می رود دارای رکوردهای زمین شناسی سیاره از ابتدای عمرش که گرمتر و خیس تر بوده، تا کنون باشد. زیرا دانشمندان احتمال می دهند سیاره سرخ در گذشته مکانی مهربان تر از امروز برای حیات بوده است. دکتر گروتزینگر می گوید که تاریخ این دهانه به بیش از سه میلیارد سال قبل بر می گردد و احتمالا در گذر زمان با رسوب هایی که توسط آبهای جاری و رودخانه ها آورده شده، پر شده است.

این کاوشگر توسط یک قلب هسته ای پلوتونیومی قرار است که حداقل ۱۰ سال به کار در مریخ ادامه داده و خود را به بالای قله ۵ کیلومتری این کوه برساند. از تجهیزات ویژه آن می توان به طیف سنج ذره آلفا - اشعه ایکس (APXS) اشاره کرد که در انتهای بازوی رباتی کاوشگر واقع شده و با شلیک ذرات آلفا و اشعه ایکس بر روی سنگ ها ترکیبات شیمیایی آنها را مشخص می کند. ترکیبات سنگ ها کلیدهایی برای کشف این موضوع است که محیط زیست سیاره هنگام شکل گیری آنها چگونه بوده است.

اگر کشفیات APXS قابل توجه و جالب باشند، دانشمندان کنترل پروژه آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در پاسادانا، می توانند به بازوی رباتیک دستور دهند که صخره را سوراخ کرده و نمونه هایی از آن را به درون شکم Curiosity منتقل کند تا با دیگر ابزارهای موجود، آزمایش های تشخیصی دقیق تری روی آنها انجام گیرد. کاوشگرهای قبلی هم به چنین طیف نگارهایی مجهز بودند، اما مثل اینکه طیف نگار این ربات سریعتر، بهتر و دقیق تر است.

و نکته پایانی اینکه هدف دانشمندان پروژه آزمایشگاه علمی مریخ کشف حیات در سیاره سرخ نیست. بلکه آنها به دنبال شرایط و مکان های محیطی مناسبی می گردند که در گذشته امکان حیات داشته اند و یا اینکه ممکن است هم اکنون انواعی از حیات بتوانند در آن شکل گیرند. گورتزینگر (یکی از دانشمندان پروژه آزمایشگاه علمی مریخ) می گوید این مساله مهمی است که مشخص کنیم این ماموریت یک حلقه واسط در فعالیت های کاوش مریخ است. کاوشگرهای قبلی به دنبال آب بودند و کاوشگرهای آینده شاید به دنبال شواهد زندگی باشند. اما ماموریت ما یافتن محیط های قابل سکونت قدیمی است.

مدیر برنامه کاوش مریخ می گوید: «تخیلات علمی به حقایق علمی بدل شده اند. ما هم اکنون به مریخ پرواز می کنیم. و در آینده به آنجا پا می گذاریم... بگذارید ببینیم چه پیدا می کنیم»]]>

راکت پرتاب کننده فضاپیمای حامل آزمایشگاه مریخ آماده شلیک است و در جایگاه خود در مرکز فضایی کندی واقع در کالیفرنیا قرار گرفته است، دریچه پرواز باز شده و همه منتظر موقعیت مناسب قرارگیری زمین و مریخ برای آغاز عملیات هستند. بالاخره روز شنبه ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ برای آغاز این ماموریت تاریخی انتخاب می شود. ماموریتی که دانشمندان آن را «پیچیده ترین ماموریتی که تا کنون برای شناسایی سطح سیاره دیگر انجام شده» می دانند و برخی هم آن را بزرگترین ماموریت فضایی تاریخ بشریت می دانند.

حالا فضاپیمای حامل آزمایشگاه علمی مریخ سفر ۵۷۰ میلیون کیلومتری خود را به سمت سیاره سرخ آغاز کرده است. اگر همه چیز طبق نقشه پیش برود، کاوشگر غول پیکر یک تنی، آگوست آینده به سطح سیاره مریخ رسیده و ماموریت ۱۰ ساله شناسایی اش را آغاز می کند.

در واقع این کاوشگر ۲.۵ میلیارد دلاری که با نام Curiosity شناخته می شود، یک ربات عظیم الجثه است که نسبت به اجداد مریخ نورد خود یک ماموت ماقبل تاریخ است. این ربات به دستگاه های علمی فراوانی از نقاط مختلف دنیا مجهز شده و قصد دارد مشخص کند که آیا این سیاره عقیم و بی حاصل روزی توانایی حمایت از حیات و زندگی را داشته یا خیر؟

Curiosity سه متر ارتقاع داشته و وزن آن ۸۹۹ کیلوگرم است. یعنی تقریبا دو برابر بلند تر و چهار برابر سنگین تر از کاوشگرهای دوقلوی Spirit و Opportunity که سال ۲۰۰۴ به سوی سیاره سرخ پرتاب شدند. این کاوشگر به اندازه ای بزرگ است که دانشمندان سازمان فضا و هوانوردی ملی آمریکا مجبور به ابداع شیوه جدیدی برای فرود آن بر سطح مریخ شدند. در ماموریت های قبلی کاوشگرها به اندازه کافی کوچک بودند که به راحتی درون جعبه ویژه ای با کیسه های هوا گذارده شده و هنگام برخورد به سطح سیاره از درون آن بیرون بیایند.

اما Curiosity برای احتیاط بیشتر، به قسمت زیرین یک وسیله نقلیه با قابلیت ایستایی و توقف که نیروی لازم را از یک راکت تامین می کند، بسته شده؛ که با نیروی راکت در جهت عکس جاذبه مریخ، کاوشگر به آرامی به سطح سیاره نزدیک می شود. این ابزار همان طرح اولیه ای است که قرار است برای فرود انسان بر سطح مریخ مورد استفاده قرار گیرد.

دانشمندان منجم وقت فراوانی را صرف انتخاب مناسب ترین محل برای فرود کاوشگر کرده اند. در نهایت دهانه ۱۵۴ کیلومتری آتشفشانی با نام Gale را برای این منظور انتخاب کردند. در مرکز این دهانه یک کوه با ارتفاع ۵ کیلومتر قرار دارد که انتظار می رود دارای رکوردهای زمین شناسی سیاره از ابتدای عمرش که گرمتر و خیس تر بوده، تا کنون باشد. زیرا دانشمندان احتمال می دهند سیاره سرخ در گذشته مکانی مهربان تر از امروز برای حیات بوده است. دکتر گروتزینگر می گوید که تاریخ این دهانه به بیش از سه میلیارد سال قبل بر می گردد و احتمالا در گذر زمان با رسوب هایی که توسط آبهای جاری و رودخانه ها آورده شده، پر شده است.

این کاوشگر توسط یک قلب هسته ای پلوتونیومی قرار است که حداقل ۱۰ سال به کار در مریخ ادامه داده و خود را به بالای قله ۵ کیلومتری این کوه برساند. از تجهیزات ویژه آن می توان به طیف سنج ذره آلفا - اشعه ایکس (APXS) اشاره کرد که در انتهای بازوی رباتی کاوشگر واقع شده و با شلیک ذرات آلفا و اشعه ایکس بر روی سنگ ها ترکیبات شیمیایی آنها را مشخص می کند. ترکیبات سنگ ها کلیدهایی برای کشف این موضوع است که محیط زیست سیاره هنگام شکل گیری آنها چگونه بوده است.

اگر کشفیات APXS قابل توجه و جالب باشند، دانشمندان کنترل پروژه آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در پاسادانا، می توانند به بازوی رباتیک دستور دهند که صخره را سوراخ کرده و نمونه هایی از آن را به درون شکم Curiosity منتقل کند تا با دیگر ابزارهای موجود، آزمایش های تشخیصی دقیق تری روی آنها انجام گیرد. کاوشگرهای قبلی هم به چنین طیف نگارهایی مجهز بودند، اما مثل اینکه طیف نگار این ربات سریعتر، بهتر و دقیق تر است.

و نکته پایانی اینکه هدف دانشمندان پروژه آزمایشگاه علمی مریخ کشف حیات در سیاره سرخ نیست. بلکه آنها به دنبال شرایط و مکان های محیطی مناسبی می گردند که در گذشته امکان حیات داشته اند و یا اینکه ممکن است هم اکنون انواعی از حیات بتوانند در آن شکل گیرند. گورتزینگر (یکی از دانشمندان پروژه آزمایشگاه علمی مریخ) می گوید این مساله مهمی است که مشخص کنیم این ماموریت یک حلقه واسط در فعالیت های کاوش مریخ است. کاوشگرهای قبلی به دنبال آب بودند و کاوشگرهای آینده شاید به دنبال شواهد زندگی باشند. اما ماموریت ما یافتن محیط های قابل سکونت قدیمی است.

مدیر برنامه کاوش مریخ می گوید: «تخیلات علمی به حقایق علمی بدل شده اند. ما هم اکنون به مریخ پرواز می کنیم. و در آینده به آنجا پا می گذاریم... بگذارید ببینیم چه پیدا می کنیم»]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2170.html Thu, 01 Dec 2011 12:01:46 +0330 amir adib]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2170.html
نتایج مطالعه ای جدید نشان می دهد کرمهای میکروسکوپی می توانند بدون نیاز به نگهداری خاص، در درون یک سیستم کشت خودکار در ایستگاه فضایی بین المللی رشد و تکامل پیدا کنند. این جانداران به دانشمندان کمک می کنند تا تاثیر بی وزنی و سطوح بالای تشعشعات کیهانی موجود در فضا را درک کنند؛ درسی که روزی می تواند به انسانها در اکتشاف سامانه خورشیدی کمک کند.

دانشمندان در راستای آماده سازی برای انجام پروازهای فضایی طولانی مدت، سپرهای محافظتی را برای بازتاباندن ذرات پرانرژی مضر ابداع کرده اند و به مطالعه بر روی تاثیر بیماری زایی بی وزنی بر روی فضانوردان پرداختند. مطالعات بی وزنی بیشتر بر روی گروهی از ماهیچه ها متمرکز شده اند که بدون وجود کشش گرانشی زمین به تدریج از بین می روند. با این همه نشانه هایی از تضعیف تمامی ماهیچه های بدن فضانوردان، از جمله ماهیچه های قلب وجود دارد.

به گفته محققان دانشگاه ناتینگهام، بی وزنی نه تنها منجر به کاهش میزان استفاده از ماهیچه های بدن جانداران می شود، بلکه منجر به تغییر واکنشهای شیمیایی در درون سلولهای ماهیچه نیز می شود. این محققان با مطالعه بر روی ماهیچه های گونه ای از کرمها که در درون مخزن رشدی خودکار به ایستگاه فضایی ارسال شدند دریافتند کرمها درون این مخزن نه تنها می توانند سالم باقی بمانند بلکه می توانند تولید مثل کرده و به جمعیت خود بیافزایند.

به گفته این محققان، جانداران چند سلولی از ژنهای مشترک زیادی با انسانها برخوردارند و از این رو می توانند به دانشمندان در درک تاثیر طولانی مدت پروازهای فضایی طولانی بر روی انسانها کمک کند.

بر اساس گزارش اسپیس، در سال 2006 در حدود چهار هزار عدد از کرمهای C-elegans در درون سیستم کشت خودکاری قرار گرفتند که محققان می توانستند آن را از راه دور کنترل کنند. نتایج بررسی های دقیق نشان داد این جانداران در حالی که با سرعت 28 هزار و 163 کیلومتر بر ساعت به دور زمین در حرکت بودند توانستند به خوبی رشد کرده و تولید مثل کنند بدون اینکه خلاء و پرتوهای کیهانی سلامت آنها را تحت تاثیر قرار دهد.
کنجکاو]]>
نتایج مطالعه ای جدید نشان می دهد کرمهای میکروسکوپی می توانند بدون نیاز به نگهداری خاص، در درون یک سیستم کشت خودکار در ایستگاه فضایی بین المللی رشد و تکامل پیدا کنند. این جانداران به دانشمندان کمک می کنند تا تاثیر بی وزنی و سطوح بالای تشعشعات کیهانی موجود در فضا را درک کنند؛ درسی که روزی می تواند به انسانها در اکتشاف سامانه خورشیدی کمک کند.

دانشمندان در راستای آماده سازی برای انجام پروازهای فضایی طولانی مدت، سپرهای محافظتی را برای بازتاباندن ذرات پرانرژی مضر ابداع کرده اند و به مطالعه بر روی تاثیر بیماری زایی بی وزنی بر روی فضانوردان پرداختند. مطالعات بی وزنی بیشتر بر روی گروهی از ماهیچه ها متمرکز شده اند که بدون وجود کشش گرانشی زمین به تدریج از بین می روند. با این همه نشانه هایی از تضعیف تمامی ماهیچه های بدن فضانوردان، از جمله ماهیچه های قلب وجود دارد.

به گفته محققان دانشگاه ناتینگهام، بی وزنی نه تنها منجر به کاهش میزان استفاده از ماهیچه های بدن جانداران می شود، بلکه منجر به تغییر واکنشهای شیمیایی در درون سلولهای ماهیچه نیز می شود. این محققان با مطالعه بر روی ماهیچه های گونه ای از کرمها که در درون مخزن رشدی خودکار به ایستگاه فضایی ارسال شدند دریافتند کرمها درون این مخزن نه تنها می توانند سالم باقی بمانند بلکه می توانند تولید مثل کرده و به جمعیت خود بیافزایند.

به گفته این محققان، جانداران چند سلولی از ژنهای مشترک زیادی با انسانها برخوردارند و از این رو می توانند به دانشمندان در درک تاثیر طولانی مدت پروازهای فضایی طولانی بر روی انسانها کمک کند.

بر اساس گزارش اسپیس، در سال 2006 در حدود چهار هزار عدد از کرمهای C-elegans در درون سیستم کشت خودکاری قرار گرفتند که محققان می توانستند آن را از راه دور کنترل کنند. نتایج بررسی های دقیق نشان داد این جانداران در حالی که با سرعت 28 هزار و 163 کیلومتر بر ساعت به دور زمین در حرکت بودند توانستند به خوبی رشد کرده و تولید مثل کنند بدون اینکه خلاء و پرتوهای کیهانی سلامت آنها را تحت تاثیر قرار دهد.
کنجکاو]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2148.html Wed, 23 Nov 2011 10:44:23 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2148.html دور دنیا در نود دقیقه
[COLOR="#0000FF"]
گردش به دور زمين چه شكلي است؟ فضانوردان ايستگاه بين*المللي فضايي هر 90 دقيقه اين حس را تجربه مي*كنند. به*تازگي خدمه*ي ايستگاه مجموعه*اي از فيلم*هاي حساس به نور گرفته*اند كه در شب به زمين نگاه مي*كنند و اين فيلم*ها به طور ديجيتالي هم وصل شده*اند تا فيلم گذر زمان بالا را توليد كنند. بسياري از عجايب زمين و آسمان در 18نما شامل شفق قطبي سرخ در بالاي شفق قطبي سبز، نور بسياري از شهرهاي* بزرگ، و ستاره*ها در پس*زمينه*ي شب ديده مي*شود. معمولاً در بالاي هر كادر بخشي از ايستگاه فضايي كه در حال جهت*دهي به صفحات خورشيدي*اش است هم ديده مي*شود.
[/COLOR]]]> دور دنیا در نود دقیقه
[COLOR="#0000FF"]
گردش به دور زمين چه شكلي است؟ فضانوردان ايستگاه بين*المللي فضايي هر 90 دقيقه اين حس را تجربه مي*كنند. به*تازگي خدمه*ي ايستگاه مجموعه*اي از فيلم*هاي حساس به نور گرفته*اند كه در شب به زمين نگاه مي*كنند و اين فيلم*ها به طور ديجيتالي هم وصل شده*اند تا فيلم گذر زمان بالا را توليد كنند. بسياري از عجايب زمين و آسمان در 18نما شامل شفق قطبي سرخ در بالاي شفق قطبي سبز، نور بسياري از شهرهاي* بزرگ، و ستاره*ها در پس*زمينه*ي شب ديده مي*شود. معمولاً در بالاي هر كادر بخشي از ايستگاه فضايي كه در حال جهت*دهي به صفحات خورشيدي*اش است هم ديده مي*شود.
[/COLOR]]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2035.html Tue, 06 Sep 2011 20:14:06 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2035.html