<![CDATA[تالار گفتگو ستاره‌شناسان - هوا فضا]]> https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 04:03:18 +0000 MyBB <![CDATA[انتخاب رشته ی تحصیلی برای فعالیت در ناسا]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2712.html Sun, 24 Apr 2016 10:59:50 +0430 pawrsa_m]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2712.html <![CDATA[فضاپیمای جونو رکورد شکست]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2694.html Wed, 20 Jan 2016 09:18:27 +0330 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2694.html
دستاورد کاوشگر جونو از آن رو از اهمیت بیشتری برخوردار است که این کاوشگر هرچه از خورشید دورتر می شود، شدت تابش پرتوهای خورشیدی نیز کاهش پیدا می کند. به این شکل منبع انرژی این کاوشگر به تدریج و با نزدیک تر شدن به مقصد تعیین شده اش، سیاره مشتری، تضعیف می شود. به گفته ریک نیباکن مدیر پروژه جونو در لابراتوار jpl ناسا، فاصله مشتری تا خورشید پنج برابر زمین تا خورشید است و نور خورشید در این فاصله ۲۵ برابر تضعیف می شود. با این همه طراحی جونو به گونه ای است که می تواند انرژی خورشید را تا حد کافی و مورد نیاز برای انجام ماموریتش جذب کند.]]>
دستاورد کاوشگر جونو از آن رو از اهمیت بیشتری برخوردار است که این کاوشگر هرچه از خورشید دورتر می شود، شدت تابش پرتوهای خورشیدی نیز کاهش پیدا می کند. به این شکل منبع انرژی این کاوشگر به تدریج و با نزدیک تر شدن به مقصد تعیین شده اش، سیاره مشتری، تضعیف می شود. به گفته ریک نیباکن مدیر پروژه جونو در لابراتوار jpl ناسا، فاصله مشتری تا خورشید پنج برابر زمین تا خورشید است و نور خورشید در این فاصله ۲۵ برابر تضعیف می شود. با این همه طراحی جونو به گونه ای است که می تواند انرژی خورشید را تا حد کافی و مورد نیاز برای انجام ماموریتش جذب کند.]]> <![CDATA[پنج بلندپروازی جالب ناسا که رنگ واقعیت ندیدند]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2640.html Wed, 25 Mar 2015 23:24:39 +0430 amir adib]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2640.html
این ایده*ها شامل توهماتی دور از ذهن تا ماموریت*های محتاطانه*تر به لحاظ مالی و برخی طرحها و معادلاتی بر روی برگه بودند؛ اگرچه برخی دیگر مدلسازی و آزمایش شدند اما همه آن*ها در یک چیز مشترک بودند و آن عملی نشدن آن*ها بود.

در این گزارش به برخی از جالب*ترین ایده*هایی که طی سال*ها اما عملی نشدند، اشاره شده است.
1- تراکتور بزرگ ماهنورد جنرال موتورز

با پیشرفت برنامه آپولو به سوی فرود فضاپیمای سرنشین*دار بر روی ماه، برخی دانشمندان ناسا برنامه*هایی را برای ماموریت*های انسانی طولانی*تر به منظور بررسی و کاوش سطح ماه طرح کردند.

به این منظور، ناسا در سال 1963 با شرکت جنرال موتورز برای تولید یک آزمایشگاه مسکونی چرخدار قرارداد بست که فضانوردان بتوانند در زمان سفر بر روی سطح ماه برای هفته*ها در آن زندگی کنند. این وسیله در ابتلا یک خودروی ماهنورد بود که نیروی آن توسط موتور شرکت شورولت کوروایر تامین می*شد. اما پس از چند فرود موفق آپولو، برنامه برای کاوش طولانی*تر ماه لغو شد. شرکت جنرال موتورز یک پیش*ساخت تولید کرد و در نهایت به سازمان زمین شناسی آمریکا امانت داده شد که از آن برای چند پروژه در بیابان*های جنوب غرب آمریکا استفاده شد.

2- کلونی*های فضایی دهه 1970 ناسا

در پی موفقیت برنامه آ*پولو، برخی دانمشندان ایده*ای برای کلونی*های فضایی بیشمار را ارائه دادند که در ایستگاههای در مدار زمین قرار می*گرفتند. برای مثال یک پژوهش ناسا در سال 1975، یک سکونتگاه فضایی را به تصویر کشیده بود که در آن 10 هزار انسان به کار، توسعه خانواده و زندگی مانند انسان*های عادی مشغول هستند.

برنامه*هایی برای چند ایستگاه فضایی مختلف طراحی شد که هر کدام از نیروی گریز از مرکز برای شبیه*سازی حس گرانش استفاده می*کردند. ساکنان می*توانستند از خاک بدست آمده از ماه برای پرورش مواد غذایی خود، تصفیه آب و ساخت پارک، فروشگاه، مدرسه و بیمارستان استفاده کنند. هدف یکی از این کلونی*ها صنعتی بود که در آن از انرژی خورشیدی برای تولید برق و تامین نیروی کوره*های خورشیدی برای پالایش آلومینیوم، تیتانیوم و سیلیکون بدست آمده از سنگهای معدن ماه استفاده می*شد.

3- پرواز به مریخ و ناهید

یک برنامه واقع*بینانه*تر برای کاوش فضایی انسانی پس از آپولو، مبتنی بر چند ماموریت پرواز به سیارات بود.

اولین ماموریت شامل پروازی توسط یک فضاپیمای الهام*گرفته از آپولو در سال 1975 بود که فضانوردان را طی یک سفر دو ساله به سوی مریخ برای نمونه*برداری از نمونه سنگهای سیاره برده و نمونه*ها را به زمین بازمی*گرداند.

ماموریت دیگر شامل انجام پروازهای سه*گانه سرنشین*دار با استفاده از همترازی زمین، مریخ و ناهید برای پرواز به ناهید، سپس مریخ و مجددا به ناهید بود.

اما این پروازها مانند بسیاری از برنامه*های دیگر کاوش سرنشین*دار فضا پس از آپولو به دلیل کاهش چشمگیر بودجه توسط کنگره کنار گذاشته شد. در عوض پس از آخرین پرتاب آپولو در سال 1972، ناسا طراحی ساده*تر ایستگاه فضایی Skylab را در دهه 1970 دنبال کرد.

4- پروژه لانگ*شات

در سال 1987، محققان ناسا و نیروی دریایی آمریکا پروژه لانگ*شات را که یک کاوشگر میان*ستاره*ای برای سفر به ستاره آلفا قنظورس B – یکی از نزدیکترین ستارگان به خورشید – بود، مطرح کردند. این فضاپیما از یک راکتور همجوشی هسته*ای آنبرد برای تامین نیروی موتورش استفاده و توسط یک لیزر، داده*ها را به زمین منتقل می*کرد.

اگر این فضاپیما با سرعت 48 میلیون کیلومتر در ساعت (4.5 درصد سرعت نور) سفر می*مرد، سفر به ستاره آلفا قنطورس B حدود 100 سال طول می*کشید.

این ایده به چند دلیل متفاوت هیچگاه اتفاق نیفتاد: جدای از مشکل تولید فناوری لازم برای سفری این چنین طولانی با این سرعت، مشکل دیگر شامل متقاعد کردن مقامات ناسا برای سرمایه*گذاری بر روی ماموریتی بود که برای یک قرن هیچ ثمری نداشت. اکنون فضاپیمای وویجر 1 که دورترین فضاپیمای ساخت دست بشر در فضا محسوب می*شود، تنها 12 میلیارد مایل سفر کرده که دو درصد مسیر ستاره آلفا قنطورس B محسوب می*شود.

5- کاوشگر دریای تیتان

تیتان بزرگترین قمر سیاره زحل بوده و با چند دریاچه پر از متان مایع پوشیده شده است. ناسا در سال 2009 برای بررسی آن، طرح ارسال کاوشگر دریایی تیتان را مطرح کرد. در این طرح، یک کاوشگر در دومین دریاچه بزرگ تیتان فرود آمده و مانند یک قایق برای بررسی شیمی دریا و کمک به درک چگونگی عملکرد چرخه متان بر روی آن حرکت می*کند. تیتان یک قمر ابری است اما در صورت انتخاب طرح، کاوشگر می*توانست بر یک ژنراتور جدید فوق کارآمد هسته*ای با سوخت پلوتونیوم تکیه کند که برای مدت بسیار طولانی*تری می*توانست بقای آن را تضمین کند.

اما در سال 2012 این طرح به دلیل کمبود بودجه کنار گذاشته شد و بجای آن کاوشگری برای فرود بر مریخ و بررسی درون سیاره انتخاب شد. ناسا در سال 2013 ساخت ژنراتور جدید هسته*ای را متوقف کرده و بطور کلی پروژه دریای تیتان را تعطیل کرد.

اگرچه هنوز امکان بررسی دریاچه*های تیتان وجود دارد. ناسا از یک مفهوم زیردریایی برای تیتان رونمایی کرد که ممکن است بتواند نظره کنگره را برای تامین بودجه جذب کرده و در دهه 2020 یا 2030 شاهد حضور آن بر روی این قمر باشیم.]]>
این ایده*ها شامل توهماتی دور از ذهن تا ماموریت*های محتاطانه*تر به لحاظ مالی و برخی طرحها و معادلاتی بر روی برگه بودند؛ اگرچه برخی دیگر مدلسازی و آزمایش شدند اما همه آن*ها در یک چیز مشترک بودند و آن عملی نشدن آن*ها بود.

در این گزارش به برخی از جالب*ترین ایده*هایی که طی سال*ها اما عملی نشدند، اشاره شده است.
1- تراکتور بزرگ ماهنورد جنرال موتورز

با پیشرفت برنامه آپولو به سوی فرود فضاپیمای سرنشین*دار بر روی ماه، برخی دانشمندان ناسا برنامه*هایی را برای ماموریت*های انسانی طولانی*تر به منظور بررسی و کاوش سطح ماه طرح کردند.

به این منظور، ناسا در سال 1963 با شرکت جنرال موتورز برای تولید یک آزمایشگاه مسکونی چرخدار قرارداد بست که فضانوردان بتوانند در زمان سفر بر روی سطح ماه برای هفته*ها در آن زندگی کنند. این وسیله در ابتلا یک خودروی ماهنورد بود که نیروی آن توسط موتور شرکت شورولت کوروایر تامین می*شد. اما پس از چند فرود موفق آپولو، برنامه برای کاوش طولانی*تر ماه لغو شد. شرکت جنرال موتورز یک پیش*ساخت تولید کرد و در نهایت به سازمان زمین شناسی آمریکا امانت داده شد که از آن برای چند پروژه در بیابان*های جنوب غرب آمریکا استفاده شد.

2- کلونی*های فضایی دهه 1970 ناسا

در پی موفقیت برنامه آ*پولو، برخی دانمشندان ایده*ای برای کلونی*های فضایی بیشمار را ارائه دادند که در ایستگاههای در مدار زمین قرار می*گرفتند. برای مثال یک پژوهش ناسا در سال 1975، یک سکونتگاه فضایی را به تصویر کشیده بود که در آن 10 هزار انسان به کار، توسعه خانواده و زندگی مانند انسان*های عادی مشغول هستند.

برنامه*هایی برای چند ایستگاه فضایی مختلف طراحی شد که هر کدام از نیروی گریز از مرکز برای شبیه*سازی حس گرانش استفاده می*کردند. ساکنان می*توانستند از خاک بدست آمده از ماه برای پرورش مواد غذایی خود، تصفیه آب و ساخت پارک، فروشگاه، مدرسه و بیمارستان استفاده کنند. هدف یکی از این کلونی*ها صنعتی بود که در آن از انرژی خورشیدی برای تولید برق و تامین نیروی کوره*های خورشیدی برای پالایش آلومینیوم، تیتانیوم و سیلیکون بدست آمده از سنگهای معدن ماه استفاده می*شد.

3- پرواز به مریخ و ناهید

یک برنامه واقع*بینانه*تر برای کاوش فضایی انسانی پس از آپولو، مبتنی بر چند ماموریت پرواز به سیارات بود.

اولین ماموریت شامل پروازی توسط یک فضاپیمای الهام*گرفته از آپولو در سال 1975 بود که فضانوردان را طی یک سفر دو ساله به سوی مریخ برای نمونه*برداری از نمونه سنگهای سیاره برده و نمونه*ها را به زمین بازمی*گرداند.

ماموریت دیگر شامل انجام پروازهای سه*گانه سرنشین*دار با استفاده از همترازی زمین، مریخ و ناهید برای پرواز به ناهید، سپس مریخ و مجددا به ناهید بود.

اما این پروازها مانند بسیاری از برنامه*های دیگر کاوش سرنشین*دار فضا پس از آپولو به دلیل کاهش چشمگیر بودجه توسط کنگره کنار گذاشته شد. در عوض پس از آخرین پرتاب آپولو در سال 1972، ناسا طراحی ساده*تر ایستگاه فضایی Skylab را در دهه 1970 دنبال کرد.

4- پروژه لانگ*شات

در سال 1987، محققان ناسا و نیروی دریایی آمریکا پروژه لانگ*شات را که یک کاوشگر میان*ستاره*ای برای سفر به ستاره آلفا قنظورس B – یکی از نزدیکترین ستارگان به خورشید – بود، مطرح کردند. این فضاپیما از یک راکتور همجوشی هسته*ای آنبرد برای تامین نیروی موتورش استفاده و توسط یک لیزر، داده*ها را به زمین منتقل می*کرد.

اگر این فضاپیما با سرعت 48 میلیون کیلومتر در ساعت (4.5 درصد سرعت نور) سفر می*مرد، سفر به ستاره آلفا قنطورس B حدود 100 سال طول می*کشید.

این ایده به چند دلیل متفاوت هیچگاه اتفاق نیفتاد: جدای از مشکل تولید فناوری لازم برای سفری این چنین طولانی با این سرعت، مشکل دیگر شامل متقاعد کردن مقامات ناسا برای سرمایه*گذاری بر روی ماموریتی بود که برای یک قرن هیچ ثمری نداشت. اکنون فضاپیمای وویجر 1 که دورترین فضاپیمای ساخت دست بشر در فضا محسوب می*شود، تنها 12 میلیارد مایل سفر کرده که دو درصد مسیر ستاره آلفا قنطورس B محسوب می*شود.

5- کاوشگر دریای تیتان

تیتان بزرگترین قمر سیاره زحل بوده و با چند دریاچه پر از متان مایع پوشیده شده است. ناسا در سال 2009 برای بررسی آن، طرح ارسال کاوشگر دریایی تیتان را مطرح کرد. در این طرح، یک کاوشگر در دومین دریاچه بزرگ تیتان فرود آمده و مانند یک قایق برای بررسی شیمی دریا و کمک به درک چگونگی عملکرد چرخه متان بر روی آن حرکت می*کند. تیتان یک قمر ابری است اما در صورت انتخاب طرح، کاوشگر می*توانست بر یک ژنراتور جدید فوق کارآمد هسته*ای با سوخت پلوتونیوم تکیه کند که برای مدت بسیار طولانی*تری می*توانست بقای آن را تضمین کند.

اما در سال 2012 این طرح به دلیل کمبود بودجه کنار گذاشته شد و بجای آن کاوشگری برای فرود بر مریخ و بررسی درون سیاره انتخاب شد. ناسا در سال 2013 ساخت ژنراتور جدید هسته*ای را متوقف کرده و بطور کلی پروژه دریای تیتان را تعطیل کرد.

اگرچه هنوز امکان بررسی دریاچه*های تیتان وجود دارد. ناسا از یک مفهوم زیردریایی برای تیتان رونمایی کرد که ممکن است بتواند نظره کنگره را برای تامین بودجه جذب کرده و در دهه 2020 یا 2030 شاهد حضور آن بر روی این قمر باشیم.]]> <![CDATA[جدید ترین برنامه های سازمان فضایی ایران]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2587.html Sun, 08 Jun 2014 13:22:02 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2587.html اولین جشنواره ملی ایده های فضایی

 شناسایی و جذب افراد نخبه و ایده های برتر در حوزه فضاییسازمان فضایی ایران اگر چه جزو سازمان های فضایی نوپا در جهان میباشد اما میتوان گفت تا حدی توانسته با بکار گیری متخصصان جوان ایرانی نام خود را در سطح منطقه مطرح کند.
طرح هایی در سازمان هست که با فرزندان علاقمند ایران که ارتباط مستقیم با سازمان ندارند زمینه آشنایی فراهم و استعداد یابی شود. در این راستا امسال سازمان برای اولین بار تصمیم به برگذاری جشنواره ملی ایده های فضایی گرفته. امیدوارم دوستان علاقمندی که توی این فروم هستند بتونن از این فرصت به خوبی استفاده کنند.

اهداف جشنواره :
  • حمایت مادی و معنوی از پژوهشگران جوان
  • جهت دهی اید ها و پژوهش ها در حوزه فضایی با توجه به چشم انداز های فضایی کشور
  • آماده سازی فکری کودکان و نوجوانان برای آینده برنامه های فضایی کشور
    نحوه برگزاری :
    این جشنواره در دو بخش ثبت ایده و بخش نمایشگاهی باشد که در بخش ثبت ایده فقط ایده ها ارسال و توسط کمیته داوری که متشکل از متخصصین هر حوزه می باشد مورد بررسی قرار می گیرد .در بخش نمایشگاهی ایده های که به انجام رسیده و اجرایی شده و یا قابلیت اجرا را دارد را در غرفه های نمایشگاه به تماشای عموم گذاشته می شود .
    مخاطبین جشنواره : دانش آموزان ، دانشجویان ف دانشگاه ها ، شرکت های و سازمان های دولتی و خصوصی
برای اطلاعات بیشتر به وب سایت سازمان مراجعه فرمایید
]]> اولین جشنواره ملی ایده های فضایی

 شناسایی و جذب افراد نخبه و ایده های برتر در حوزه فضاییسازمان فضایی ایران اگر چه جزو سازمان های فضایی نوپا در جهان میباشد اما میتوان گفت تا حدی توانسته با بکار گیری متخصصان جوان ایرانی نام خود را در سطح منطقه مطرح کند.
طرح هایی در سازمان هست که با فرزندان علاقمند ایران که ارتباط مستقیم با سازمان ندارند زمینه آشنایی فراهم و استعداد یابی شود. در این راستا امسال سازمان برای اولین بار تصمیم به برگذاری جشنواره ملی ایده های فضایی گرفته. امیدوارم دوستان علاقمندی که توی این فروم هستند بتونن از این فرصت به خوبی استفاده کنند.

اهداف جشنواره :
  • حمایت مادی و معنوی از پژوهشگران جوان
  • جهت دهی اید ها و پژوهش ها در حوزه فضایی با توجه به چشم انداز های فضایی کشور
  • آماده سازی فکری کودکان و نوجوانان برای آینده برنامه های فضایی کشور
    نحوه برگزاری :
    این جشنواره در دو بخش ثبت ایده و بخش نمایشگاهی باشد که در بخش ثبت ایده فقط ایده ها ارسال و توسط کمیته داوری که متشکل از متخصصین هر حوزه می باشد مورد بررسی قرار می گیرد .در بخش نمایشگاهی ایده های که به انجام رسیده و اجرایی شده و یا قابلیت اجرا را دارد را در غرفه های نمایشگاه به تماشای عموم گذاشته می شود .
    مخاطبین جشنواره : دانش آموزان ، دانشجویان ف دانشگاه ها ، شرکت های و سازمان های دولتی و خصوصی
برای اطلاعات بیشتر به وب سایت سازمان مراجعه فرمایید
]]> <![CDATA[اطلاع رسانی کنفرانس های انجمن هوافضای ایران]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2522.html Sat, 23 Nov 2013 19:05:33 +0330 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2522.html
[h=2]سیزدهمین کنفرانس انجمن هوافضای ایران[/h]با سلام
احتراما به استحضار میرساند سیزدهمین کنفرانس انجمن هوافضای ایران در تاریخ 13 الی 15 اسفند ماه سال 1392 در دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران برگزار می گردد. آخرین مهلت ارسال مقاله کامل 20 آذر ماه می باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر به پایگاه اطلاع رسانی http://aero2014.ias.ir مراجعه نموده و یا با شماره تلفن 88057915 021 تماس حاصل فرمائید.
با تشکر
دبیرخانه
نشانی دبیرخانه کنفرانس:
تهران- خیابان کارگرشمالی-بعدازپل حکیم-دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران- گروه مهندسی هوافضا
]]>
[h=2]سیزدهمین کنفرانس انجمن هوافضای ایران[/h]با سلام
احتراما به استحضار میرساند سیزدهمین کنفرانس انجمن هوافضای ایران در تاریخ 13 الی 15 اسفند ماه سال 1392 در دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران برگزار می گردد. آخرین مهلت ارسال مقاله کامل 20 آذر ماه می باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر به پایگاه اطلاع رسانی http://aero2014.ias.ir مراجعه نموده و یا با شماره تلفن 88057915 021 تماس حاصل فرمائید.
با تشکر
دبیرخانه
نشانی دبیرخانه کنفرانس:
تهران- خیابان کارگرشمالی-بعدازپل حکیم-دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران- گروه مهندسی هوافضا
]]> <![CDATA[خبر:در فضا هم برف مي بارد]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2462.html Wed, 24 Jul 2013 20:40:02 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2462.html در روي زمين، خط برفي جايي است که در تمام طول سال برف و يخ بر روي سطح زمين وجود دارد. در فضا اما، برف جايي وجود دارد که ترکيباتي همانند آب يا مونوکسيد کربن بر روي ذرات بسيار ريز گرد و غبار در صفحه*اي از مواد احاطه کننده ستارگان جوان يخ مي زند. دليل اين که مرزهاي يخي در کيهان اين قدر اهميت دارند اين است که اختر شناسه ا بر اين باورند که آنها در تشکيل سياره ها نقش دارند. به گفته يکي از نويسندگان اين مقاله به نام جفري بليک؛ که يک اختر شيمي دان در انستيتو صنعتي کاليفرنيا در پاسادنا است؛ صفحه ماده اي که يک ستاره جوان را احاطه مي کند حاوي بلوک هايي از سيارات بالقوه است که پيش سياره ناميده مي شوند. در طول زمان، برخوردهاي بين ذرات گرد و غبار (که به اندازه ذرات دانه هاي پودر هستند)، مي تواند تدريجا منجر به تشکيل سياره ها شود. اما او به اين نکته هم اشاره کرده که چسبنده بودن اين گرد و غبار ها مي تواند به سرعت يافتن فرايند کمک کند. بليک ميگويد: «تصور کنيد که مقاديري سنگ و ماسه داشته باشيد، اگر شما دو قطعه سنگ سخت و صخره اي را به يکديگر بکوبيد، آنها از هم دور ميشوند. اما اگر شما اين دانه هاي ماسه را بگيريد و انها را با آب و يا چيزهايي چسبناک بپوشانيد، به يکديگر مي چسبند. اين بخشي از دليل اهميت بسيار زياد اين خطوط برفي است». يخي که در اين نواحي تشکيل مي شود، کمک مي کند تا دانه هاي اين گرد وغبارها به يکديگر بچسبند و اجسام بزرگتري تبديل شوند.گم شده در سر و صدا خط برفي مونوکسيد کربن که گزارش آن در اين هفته توسط بليک و همکارانش در ژورنال ساينس منتشر شده، در اطراف يک ستاره جوان به نام tw-نهر تشکيل شده که فاصله آن از زمين 175 سال نوري است. اين اولين مدرکي است که ستاره شناسان از چنين ساختارهايي در اطراف ستارگان نوپا به دست آورده اند.دانشمندان از سال 2009/1388 سعي داشته اند که مدرک مستقيمي از وجود اين خطوط برفي بدست بياورند. ساختار خاص اين صفحات سبب ناموفق بودن تمام تلاش ها شده و آنها را از ديد پنهان نگاه داشته بود.سطح اين صفحات براي يخ زدن مونو اکسيد کربن خيلي داغ است. و دما وقتي کاهش مي يابد که شما در قسمت دروني اين ديسک فرو ميرويد و مونوکسيد کربن مي تواند بر روي دانه*هاي اين ماسه ها يخ بزند. اما گاز مونوکسيد کربن به شدت درخشان است و مانع از ديده شدن هر گونه نشانه اي از وجود خطوط برفي مي شود.اختر شناسي از مرکز اخترفيزيک هاروارد- اسميتسونيان در کمريج ماساچوست به نام چونهوا کي، که رهبري اين پژوهش را بر عهده داشته، مي گويد که در عمل، خطوط برفي مونوکسيد کربن در پوشش بزرگي از گاز مونوکسيد کربن دفن مي شوند.برف خوش قلق بنابراين کي، بليک و همکارانشان راه حلي براي غلبه بر اين مشکل يافتند، ترکيبي به نام ديازنيليوم که آن هم بسيار درخشان است، اما فقط در جايي يافت مي شود که مونوکسيد کربن يخ زده موجود باشد.فرکانس تابش اين ماده با مونواکسيد کربن متفاوت است و اين به محققين امکان مي دهد ديازنيليوم را از غباري که ديسک را احاطه کرده است، تمييز دهند. حضور اين ماده ثابت مي کند که مونوکسيد کربن در حالت منجمد خود حضور دارد، که خود بيانگر وجود خطوط برفي مونوکسيد کربن در اطراف ستاره است.کي فکر مي کرد که در بهترين حالت، اين کار يک لکه را نزديک جاي خطوط برفي نشان خواهد داد، اما خودش مي گويد : «نتيجه اين شد که به طور کاملا واضح ديده شود؛ اين يک حلقه کامل است». او اشاره کرد که اين داده ها اصلا بدقلقي نداشتند.حال او ديگر نمي تواند براي تنظيم مجدد آرايش تلسکوپ راديويي آلما بر روي صفحه هاي اطراف ستارگان جوان ديگر براي جستجو در خطوط برفي مونوکسيد کربن صبر کند. او همچنين مشتاق است تا ببيند که ايا ترکيبات ديگري هستند تا حضور رگه هاي اب يخ زده و يا متان يخ زده را نشان دهند؟به گفته کي، شناسايي وجود خطوط برفي ناشي از وجود يخ، بسيار مفيد خواهد بود. وي افزود که محققين فکر مي کنند که رگه برف آبي سيارات خاکي را از سيارات گازي جدا مي کند. او مي گويد: «پيدا کردن اين خطوط برفي راهبردها و يا نقاط شروع جايي را به ما مي دهند که اين سيارات و ترکيبات تشکيل دهنده شان تشکيل مي شوند». منبع: خبر آنلاین
]]> در روي زمين، خط برفي جايي است که در تمام طول سال برف و يخ بر روي سطح زمين وجود دارد. در فضا اما، برف جايي وجود دارد که ترکيباتي همانند آب يا مونوکسيد کربن بر روي ذرات بسيار ريز گرد و غبار در صفحه*اي از مواد احاطه کننده ستارگان جوان يخ مي زند. دليل اين که مرزهاي يخي در کيهان اين قدر اهميت دارند اين است که اختر شناسه ا بر اين باورند که آنها در تشکيل سياره ها نقش دارند. به گفته يکي از نويسندگان اين مقاله به نام جفري بليک؛ که يک اختر شيمي دان در انستيتو صنعتي کاليفرنيا در پاسادنا است؛ صفحه ماده اي که يک ستاره جوان را احاطه مي کند حاوي بلوک هايي از سيارات بالقوه است که پيش سياره ناميده مي شوند. در طول زمان، برخوردهاي بين ذرات گرد و غبار (که به اندازه ذرات دانه هاي پودر هستند)، مي تواند تدريجا منجر به تشکيل سياره ها شود. اما او به اين نکته هم اشاره کرده که چسبنده بودن اين گرد و غبار ها مي تواند به سرعت يافتن فرايند کمک کند. بليک ميگويد: «تصور کنيد که مقاديري سنگ و ماسه داشته باشيد، اگر شما دو قطعه سنگ سخت و صخره اي را به يکديگر بکوبيد، آنها از هم دور ميشوند. اما اگر شما اين دانه هاي ماسه را بگيريد و انها را با آب و يا چيزهايي چسبناک بپوشانيد، به يکديگر مي چسبند. اين بخشي از دليل اهميت بسيار زياد اين خطوط برفي است». يخي که در اين نواحي تشکيل مي شود، کمک مي کند تا دانه هاي اين گرد وغبارها به يکديگر بچسبند و اجسام بزرگتري تبديل شوند.گم شده در سر و صدا خط برفي مونوکسيد کربن که گزارش آن در اين هفته توسط بليک و همکارانش در ژورنال ساينس منتشر شده، در اطراف يک ستاره جوان به نام tw-نهر تشکيل شده که فاصله آن از زمين 175 سال نوري است. اين اولين مدرکي است که ستاره شناسان از چنين ساختارهايي در اطراف ستارگان نوپا به دست آورده اند.دانشمندان از سال 2009/1388 سعي داشته اند که مدرک مستقيمي از وجود اين خطوط برفي بدست بياورند. ساختار خاص اين صفحات سبب ناموفق بودن تمام تلاش ها شده و آنها را از ديد پنهان نگاه داشته بود.سطح اين صفحات براي يخ زدن مونو اکسيد کربن خيلي داغ است. و دما وقتي کاهش مي يابد که شما در قسمت دروني اين ديسک فرو ميرويد و مونوکسيد کربن مي تواند بر روي دانه*هاي اين ماسه ها يخ بزند. اما گاز مونوکسيد کربن به شدت درخشان است و مانع از ديده شدن هر گونه نشانه اي از وجود خطوط برفي مي شود.اختر شناسي از مرکز اخترفيزيک هاروارد- اسميتسونيان در کمريج ماساچوست به نام چونهوا کي، که رهبري اين پژوهش را بر عهده داشته، مي گويد که در عمل، خطوط برفي مونوکسيد کربن در پوشش بزرگي از گاز مونوکسيد کربن دفن مي شوند.برف خوش قلق بنابراين کي، بليک و همکارانشان راه حلي براي غلبه بر اين مشکل يافتند، ترکيبي به نام ديازنيليوم که آن هم بسيار درخشان است، اما فقط در جايي يافت مي شود که مونوکسيد کربن يخ زده موجود باشد.فرکانس تابش اين ماده با مونواکسيد کربن متفاوت است و اين به محققين امکان مي دهد ديازنيليوم را از غباري که ديسک را احاطه کرده است، تمييز دهند. حضور اين ماده ثابت مي کند که مونوکسيد کربن در حالت منجمد خود حضور دارد، که خود بيانگر وجود خطوط برفي مونوکسيد کربن در اطراف ستاره است.کي فکر مي کرد که در بهترين حالت، اين کار يک لکه را نزديک جاي خطوط برفي نشان خواهد داد، اما خودش مي گويد : «نتيجه اين شد که به طور کاملا واضح ديده شود؛ اين يک حلقه کامل است». او اشاره کرد که اين داده ها اصلا بدقلقي نداشتند.حال او ديگر نمي تواند براي تنظيم مجدد آرايش تلسکوپ راديويي آلما بر روي صفحه هاي اطراف ستارگان جوان ديگر براي جستجو در خطوط برفي مونوکسيد کربن صبر کند. او همچنين مشتاق است تا ببيند که ايا ترکيبات ديگري هستند تا حضور رگه هاي اب يخ زده و يا متان يخ زده را نشان دهند؟به گفته کي، شناسايي وجود خطوط برفي ناشي از وجود يخ، بسيار مفيد خواهد بود. وي افزود که محققين فکر مي کنند که رگه برف آبي سيارات خاکي را از سيارات گازي جدا مي کند. او مي گويد: «پيدا کردن اين خطوط برفي راهبردها و يا نقاط شروع جايي را به ما مي دهند که اين سيارات و ترکيبات تشکيل دهنده شان تشکيل مي شوند». منبع: خبر آنلاین
]]> <![CDATA[خبر نامه انجمن هوا فضای ایران تیر ماه 92]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2459.html Mon, 22 Jul 2013 17:06:42 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2459.html
.jpg   1 (1).jpg (اندازه 99.22 KB / تعداد دانلود: 4)

.jpg   1 (2).jpg (اندازه 101.92 KB / تعداد دانلود: 4)

.jpg   1 (3).jpg (اندازه 104.43 KB / تعداد دانلود: 4)

.jpg   1 (4).jpg (اندازه 102.97 KB / تعداد دانلود: 4) ]]>
.jpg   1 (1).jpg (اندازه 99.22 KB / تعداد دانلود: 4)

.jpg   1 (2).jpg (اندازه 101.92 KB / تعداد دانلود: 4)

.jpg   1 (3).jpg (اندازه 104.43 KB / تعداد دانلود: 4)

.jpg   1 (4).jpg (اندازه 102.97 KB / تعداد دانلود: 4) ]]> <![CDATA[شستن موها در فضا!]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2455.html Mon, 15 Jul 2013 21:21:46 +0430 Parnia Shokri]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2455.html Astronaut Tips: How to Wash Your Hair in Space | Video | Space.com]]> Astronaut Tips: How to Wash Your Hair in Space | Video | Space.com]]> <![CDATA[نمایـش خداحافـظی از شاتـل فـضائی اِنـدِور]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2393.html Wed, 03 Oct 2012 14:06:45 +0330 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2393.html س از بازنشستگی فضاپیماهای باقی*مانده در ناوگان شاتل و کوچ "دیسکاوری" و "انترپرایز" که قبلا به خانه های جدیدشان کوچ کرده اند، عزیمت "فضاپیمای اِندِور" نیز از ناسا به خانه ی جدیدش که مرکز علمی کالیفرنیا خواهد بود از جمعه گذشته شروع شد. این فضاپیما که بر روی یک بوئینگ 747 تغییر یافته سفر می کند، قبل از رسیدن به فرودگاه بین المللی لس آنجلس، در تگزاس و پایگاه نیروی هوایی در ایالت کالیفرنیا، توقف هایی داشت. در طول این سفر، هواپیمای حمل کننده شاتل، از روی چندین شهر و برخی سایت های ناسا از ارتفاع 1500 پایی عبور کرد.

نمایش خداحافظی اِندِور بر فراز بیش از 20 مکان نمادین در لس آنجلس و سان فرانسیسکو، از جمله دیزنی لند، دره سیلیکون، پل گلدن گیت، شهرک هالیوود در ارتفاع پایین انجام شد. پس از اتمام این سفر، اِندِور در 13 اکتبر به موزه نهایی خود که همان مرکز علمی کالیفرنیا می باشد خواهد رسید.

شاتل فضایی اِندِور از نظر تجهیزات و وسایل مدرن ترین شاتل ناسا بود. کامپیوترهای قوی تر و همچنین سیستم پیشرانه ی آن در نوع خود منحصر به فرد بود. این فضاپیمای 78 تنی در دوران خدمت ۲۰ ساله خود و در طی بیست و پنج ماموریت فضایی، جمعا ۱۴۸ فضانورد را به فضا برده است (برخی از فضانوردان چندین بار سفر با شاتل*های فضایی را تجربه کرده اند) و ۴۴۲۹ بار زمین را دور زده است و می*توان گفت که حدود ۲۸۰ روز از این ۲۰ سال را در فضا سپری کرده است. اِندِور یک بار در کنار ایستگاه فضایی میر و ۱۰ بار در کنار ایستگاه فضایی بین*المللی پهلو گرفته است و جمعا سه ماهواره را در مدار رها کرده است. اِندِور همچنین در کارنامه خود یک ماموریت ویژه برای تعمیر تلسکوپ فضایی هابل را نیز دارد.
[ATTACH=CONFIG]1620[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1621[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1622[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1623[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1624[/ATTACH]


.jpg   05.jpg (اندازه 55.63 KB / تعداد دانلود: 3)

.jpg   06.jpg (اندازه 55.24 KB / تعداد دانلود: 2)

.jpg   07.jpg (اندازه 42.55 KB / تعداد دانلود: 2)

.jpg   08.jpg (اندازه 28.24 KB / تعداد دانلود: 2)

.jpg   39.jpg (اندازه 81.48 KB / تعداد دانلود: 2) ]]> س از بازنشستگی فضاپیماهای باقی*مانده در ناوگان شاتل و کوچ "دیسکاوری" و "انترپرایز" که قبلا به خانه های جدیدشان کوچ کرده اند، عزیمت "فضاپیمای اِندِور" نیز از ناسا به خانه ی جدیدش که مرکز علمی کالیفرنیا خواهد بود از جمعه گذشته شروع شد. این فضاپیما که بر روی یک بوئینگ 747 تغییر یافته سفر می کند، قبل از رسیدن به فرودگاه بین المللی لس آنجلس، در تگزاس و پایگاه نیروی هوایی در ایالت کالیفرنیا، توقف هایی داشت. در طول این سفر، هواپیمای حمل کننده شاتل، از روی چندین شهر و برخی سایت های ناسا از ارتفاع 1500 پایی عبور کرد.

نمایش خداحافظی اِندِور بر فراز بیش از 20 مکان نمادین در لس آنجلس و سان فرانسیسکو، از جمله دیزنی لند، دره سیلیکون، پل گلدن گیت، شهرک هالیوود در ارتفاع پایین انجام شد. پس از اتمام این سفر، اِندِور در 13 اکتبر به موزه نهایی خود که همان مرکز علمی کالیفرنیا می باشد خواهد رسید.

شاتل فضایی اِندِور از نظر تجهیزات و وسایل مدرن ترین شاتل ناسا بود. کامپیوترهای قوی تر و همچنین سیستم پیشرانه ی آن در نوع خود منحصر به فرد بود. این فضاپیمای 78 تنی در دوران خدمت ۲۰ ساله خود و در طی بیست و پنج ماموریت فضایی، جمعا ۱۴۸ فضانورد را به فضا برده است (برخی از فضانوردان چندین بار سفر با شاتل*های فضایی را تجربه کرده اند) و ۴۴۲۹ بار زمین را دور زده است و می*توان گفت که حدود ۲۸۰ روز از این ۲۰ سال را در فضا سپری کرده است. اِندِور یک بار در کنار ایستگاه فضایی میر و ۱۰ بار در کنار ایستگاه فضایی بین*المللی پهلو گرفته است و جمعا سه ماهواره را در مدار رها کرده است. اِندِور همچنین در کارنامه خود یک ماموریت ویژه برای تعمیر تلسکوپ فضایی هابل را نیز دارد.
[ATTACH=CONFIG]1620[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1621[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1622[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1623[/ATTACH]
[ATTACH=CONFIG]1624[/ATTACH]


.jpg   05.jpg (اندازه 55.63 KB / تعداد دانلود: 3)

.jpg   06.jpg (اندازه 55.24 KB / تعداد دانلود: 2)

.jpg   07.jpg (اندازه 42.55 KB / تعداد دانلود: 2)

.jpg   08.jpg (اندازه 28.24 KB / تعداد دانلود: 2)

.jpg   39.jpg (اندازه 81.48 KB / تعداد دانلود: 2) ]]> <![CDATA[پژوهشکده داده های فضایی ایجاد می شود]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2371.html Sun, 09 Sep 2012 12:47:57 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2371.html
[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="align: justify"]سرپرست سازمان فضایی ایران گفت : پژوهشكده داده های فضایی با هدف گسترش فعالیتهای پژوهشی و تحقیقاتی در زمینه هوافضا ایجاد می شود .[/TD]
[TD][/TD]
[TD][عکس: 13.06.1391-01.jpg][/TD]
[/TR]
[/TABLE]
دكتر 'حمید فاضلی' افزود : در حال حاضر گروه پژوهشی در سازمان فضایی مشغول به فعالیت است كه قرار است كه ظرفیت های علمی و پژوهشی این گروه افزایش یابد و با مجوز وزارت علوم، تحقیقات وفناوری به پژوهشكده تبدیل شود .

وی درمورد نحوه فعالیت این پژوهشكده گفت : فعالیت های این پژوهشكده با دیگر پژوهشكده ها هم پوشانی نخواهد داشت زیرا پژوهشكده های دیگر بیشتر محصول محور و ماموریت گرا هستند و این درحالیست كه پژوهشكده داده های فضایی ، تحقیقاتی است و حتی نیاز به تجهیزات فوق العاده ندارد و با تلسكوپ آماتوری نیز می تواند به فعالیت های تحقیقاتی خود ادامه دهد.

سرپرست سازمان فضایی خاطرنشان كرد : قرار است كه برای فعالیت های بیشتر این پژوهشكده تلسكوپی مدرن و با قدرت بالا به منظور مشاهده بیشتر فضا تهیه و در جای مناسبی نصب شود .

وی تاكید كرد كه سازمان فضایی توجه خاصی به تمامی حوزه های فضایی دارد و به همت كارشناسان این سازمان به زودی در پژوهشگاه فضایی ، گروه های پژوهشی علوم و اكتشافات فضایی ایجاد می شود .

وی در مورد گشایش رصدخانه مركز فضایی البرز گفت : این رصدخانه یكی از رصدخانه های بزرگ استان البرز و یكی از پنج رصدخانه بزرگ كشور است كه با استفاده از آن می توان به رصد كهكشان راه شیری و نیز اجرام سماوی پرداخت.

سرپرست سازمان فضایی خاطرنشان كرد : همچنین با استفاده از امكانات و تجهیزات این رصدخانه می توان به مطالعه و رصد اجرام نزدیك به زمین و ماهواره های كه از فضای كشور عبور می كنند ، پرداخت و تصاویری از آن ها تهیه كرد.

[h=2][/h]]]>
[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="align: justify"]سرپرست سازمان فضایی ایران گفت : پژوهشكده داده های فضایی با هدف گسترش فعالیتهای پژوهشی و تحقیقاتی در زمینه هوافضا ایجاد می شود .[/TD]
[TD][/TD]
[TD][عکس: 13.06.1391-01.jpg][/TD]
[/TR]
[/TABLE]
دكتر 'حمید فاضلی' افزود : در حال حاضر گروه پژوهشی در سازمان فضایی مشغول به فعالیت است كه قرار است كه ظرفیت های علمی و پژوهشی این گروه افزایش یابد و با مجوز وزارت علوم، تحقیقات وفناوری به پژوهشكده تبدیل شود .

وی درمورد نحوه فعالیت این پژوهشكده گفت : فعالیت های این پژوهشكده با دیگر پژوهشكده ها هم پوشانی نخواهد داشت زیرا پژوهشكده های دیگر بیشتر محصول محور و ماموریت گرا هستند و این درحالیست كه پژوهشكده داده های فضایی ، تحقیقاتی است و حتی نیاز به تجهیزات فوق العاده ندارد و با تلسكوپ آماتوری نیز می تواند به فعالیت های تحقیقاتی خود ادامه دهد.

سرپرست سازمان فضایی خاطرنشان كرد : قرار است كه برای فعالیت های بیشتر این پژوهشكده تلسكوپی مدرن و با قدرت بالا به منظور مشاهده بیشتر فضا تهیه و در جای مناسبی نصب شود .

وی تاكید كرد كه سازمان فضایی توجه خاصی به تمامی حوزه های فضایی دارد و به همت كارشناسان این سازمان به زودی در پژوهشگاه فضایی ، گروه های پژوهشی علوم و اكتشافات فضایی ایجاد می شود .

وی در مورد گشایش رصدخانه مركز فضایی البرز گفت : این رصدخانه یكی از رصدخانه های بزرگ استان البرز و یكی از پنج رصدخانه بزرگ كشور است كه با استفاده از آن می توان به رصد كهكشان راه شیری و نیز اجرام سماوی پرداخت.

سرپرست سازمان فضایی خاطرنشان كرد : همچنین با استفاده از امكانات و تجهیزات این رصدخانه می توان به مطالعه و رصد اجرام نزدیك به زمین و ماهواره های كه از فضای كشور عبور می كنند ، پرداخت و تصاویری از آن ها تهیه كرد.

[h=2][/h]]]> <![CDATA[دوازدهمین کنفرانس انجمن هوا فضای ایران]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2354.html Sat, 18 Aug 2012 17:03:03 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2354.html آخرین مهلت ارسال چکیده*ی دوصفحه*ای ۳۰ مهر ماه ۱۳۹۱


اعلام پذیرش نسخه*ی نهایی ۳۰ آبان ماه ۱۳۹۱


آخرین مهلت ارسال مقاله*ی کامل ۱۸ آذر ماه ۱۳۹۱


اعلام پذیرش نسخه*ی نهایی ۱۸ دی ماه ۱۳۹۱

محور های کنفرانس:
آیرودینامیک و پیشرانش
آیرودینامیک عددی
آیرودینامیک تجربی
آیرودینامیک وسایل پرنده
توربو ماشین
سوخت و احتراق
سیستم*های دانش

سازه*های هوافضایی
طراحی وسایل پرنده
روش*های تحلیل سازه
آیروالاستیسیته، ارتعاشات و دینامیک سازه
مکانیک موارد مرکب
بهینه*سازی
خزش، خستگی و شکست سازه
سلامت و تست سازه
طراحی و تحلیل سازه

مکانیک پرواز و کنترل
کنترل و پایداری
هدایت و ناوبری
دینامیک پرواز
شبیه*سازی
آزمایش پرداز
اویونیک

علوم و فناوری هوافضایی
الزامات استاندارد و تست
طراحی ماهواره
طراحی سیستم
فناوری*های نوین

مدیریت صنایع هوافضایی
ایمنی پرواز و بررسی سوانح
مدیریت پروژه*های هوافضایی
قوانین و حقوق هوایی و فضایی
مدیریت ترافیک هوایی

مباحث منتخب
بر اساس مقالات دریافتی
ias.ir - صفحه اصلی]]> آخرین مهلت ارسال چکیده*ی دوصفحه*ای ۳۰ مهر ماه ۱۳۹۱


اعلام پذیرش نسخه*ی نهایی ۳۰ آبان ماه ۱۳۹۱


آخرین مهلت ارسال مقاله*ی کامل ۱۸ آذر ماه ۱۳۹۱


اعلام پذیرش نسخه*ی نهایی ۱۸ دی ماه ۱۳۹۱

محور های کنفرانس:
آیرودینامیک و پیشرانش
آیرودینامیک عددی
آیرودینامیک تجربی
آیرودینامیک وسایل پرنده
توربو ماشین
سوخت و احتراق
سیستم*های دانش

سازه*های هوافضایی
طراحی وسایل پرنده
روش*های تحلیل سازه
آیروالاستیسیته، ارتعاشات و دینامیک سازه
مکانیک موارد مرکب
بهینه*سازی
خزش، خستگی و شکست سازه
سلامت و تست سازه
طراحی و تحلیل سازه

مکانیک پرواز و کنترل
کنترل و پایداری
هدایت و ناوبری
دینامیک پرواز
شبیه*سازی
آزمایش پرداز
اویونیک

علوم و فناوری هوافضایی
الزامات استاندارد و تست
طراحی ماهواره
طراحی سیستم
فناوری*های نوین

مدیریت صنایع هوافضایی
ایمنی پرواز و بررسی سوانح
مدیریت پروژه*های هوافضایی
قوانین و حقوق هوایی و فضایی
مدیریت ترافیک هوایی

مباحث منتخب
بر اساس مقالات دریافتی
ias.ir - صفحه اصلی]]> <![CDATA[آتش در فضا]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2343.html Sat, 11 Aug 2012 01:04:13 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2343.html سلام. همیشه برای من سوال بوده که توی فضا که همه چیز شناوره آتش چطوره؟؟؟
امیدوارم از خوندن این مقاله لذت ببرین.
 آتش در فضا مانند همزاد زمینی خود هم می*تواند مفید باشد و هم بلای جان. اصولا با اینکه بیش از ۵۰ سال از آغاز عصر فضا می گذرد، هنوز هم نیروی اصلی پیشران در فضا از سوختن دو ماده شیمیایی در کنار هم تامین می*شود. از این رو افزایش علم و دانش بشر به احتراق و سوختن مواد در فضای ماوراء جو، جایی که بی وزنی[/url] حکمفرماست برای آینده سفرهای فضایی بشر واجب و ضروری است. از دیگر سو امروزه در هر لحظه حداقل شش فضانورد در فضا زندگی می*کنند. ایستگاه بین*المللی فضایی که تا همین اواخر و قبل از ارسال ایستگاه فضایی چینی*ها تنها مقصد مداری انسان محسوب می*شد، همیشه شاهد حضور انسانهای شجاعی در عرشه خود است که برای بقا به اکسیژن نیاز دارند. وجود اکسیژن در یک کابین فضایی که مملو از سیم*های برق فراوان در دیواره*های خود است و وجود مواد قابل احتراق فراوانی که اطراف آنها را دربرگرفته است، شرایط بسیار عالی و بی*نظیری برای یک فاجعه آتش*سوزی را در دل نهفته دارد. این هم دومین دلیل مهم برای مطالعه فرایند احتراق در فضا و در شرایط بی وزنی است. اینجا و روی زمین که گرانش وجود دارد، آتش باعث گرم و در نتیجه سبک شدن هوا می شود. هوای گرم و سبک بالا می رود و هوای سرد و تازه که مملو از اکسیژن است، جای آن را اشغال می نماید. همین موضوع ساده باعث شعله*ور شدن آتش می*شود. اما در داخل یک کابین فضاپیما و در فضا، جایی که بی وزنی حاکم است و بالا و پایینی وجود ندارد، قطعا فرآیند سوختن مواد باید فرم متفاوتی داشته باشد.
شعله اساسا محصول قابل دیدن یک فرایند شیمیایی گرماده است. مفهوم این حرف این است که وقتی دو ماده در شرایط خاصی با هم ادغام شوند و در نتیجه آن گرما تولید شود٬ می*توان انتظار دیدن شعله آتش را داشت. از نظر فیزیکی شعله حالت چهارمی از ماده است که آن را پلاسما می*نامند. پلاسما مخلوط گازی است که در اثر حرارت بسیار یونیزه شده و اتمهای گاز، یک یا تعدادی از الکترون*های خود را از دست داده نها به لایه**های بالاتری از سطح انرژی منتقل شده*اند.[url=http://www.spacescience.ir/ShowPost.aspx?Post=0000193]در چنین حالتی چنانچه اتمهای برانگیخته شده فرصتی برای برگشتن به حالت عادی خود پیدا کنند٬ نوری از خود ساطع خواهند کرد که رنگ آن بستگی به میزان برانگیختگی اولیه آنها٬ دمای شعله٬ جنس سوخت٬ وجود میزان کافی اکسیژن و یا هر اکسیدکننده دیگر و پارامترهای فراوان دیگری دارد.

اما شعله*ها در زمین غیر از رنگ مسحور کننده٬ شکل خاطره*انگیز و رقص به یادماندنی نیز دارند. شاید تعجب کنید اگر بدانید که این همه به گرانش ربط دارد. وقتی شعله*ای در ریشه آتش شکل می*گیرد٬ دمای محیط اطراف خود را گرم می کند. هوای گرم٬ منبسط شده و سبک می*شود و به طبعیت از قانون شناوری بالا می رود و جای خود را به هوای سرد سنگین*تر می*دهد. هوای سرد که اتفاقا سرشار از اکسیژن است آتش را شعله*ورتر ساخته و این فرآیند تکرار می*شود. همین آمد و شد هوا تازه باعث می*شود که همواره در کنار منبع آتش٬ جریانی از هوا به سمت بالا وجود داشته باشد. همین جریان هوای بالا رونده است که شکل کاج مانند و لرزان شعله را ممکن می*سازد.
منبع: Fight Fire in Space
ادامه هم داره]]> سلام. همیشه برای من سوال بوده که توی فضا که همه چیز شناوره آتش چطوره؟؟؟
امیدوارم از خوندن این مقاله لذت ببرین.
 آتش در فضا مانند همزاد زمینی خود هم می*تواند مفید باشد و هم بلای جان. اصولا با اینکه بیش از ۵۰ سال از آغاز عصر فضا می گذرد، هنوز هم نیروی اصلی پیشران در فضا از سوختن دو ماده شیمیایی در کنار هم تامین می*شود. از این رو افزایش علم و دانش بشر به احتراق و سوختن مواد در فضای ماوراء جو، جایی که بی وزنی[/url] حکمفرماست برای آینده سفرهای فضایی بشر واجب و ضروری است. از دیگر سو امروزه در هر لحظه حداقل شش فضانورد در فضا زندگی می*کنند. ایستگاه بین*المللی فضایی که تا همین اواخر و قبل از ارسال ایستگاه فضایی چینی*ها تنها مقصد مداری انسان محسوب می*شد، همیشه شاهد حضور انسانهای شجاعی در عرشه خود است که برای بقا به اکسیژن نیاز دارند. وجود اکسیژن در یک کابین فضایی که مملو از سیم*های برق فراوان در دیواره*های خود است و وجود مواد قابل احتراق فراوانی که اطراف آنها را دربرگرفته است، شرایط بسیار عالی و بی*نظیری برای یک فاجعه آتش*سوزی را در دل نهفته دارد. این هم دومین دلیل مهم برای مطالعه فرایند احتراق در فضا و در شرایط بی وزنی است. اینجا و روی زمین که گرانش وجود دارد، آتش باعث گرم و در نتیجه سبک شدن هوا می شود. هوای گرم و سبک بالا می رود و هوای سرد و تازه که مملو از اکسیژن است، جای آن را اشغال می نماید. همین موضوع ساده باعث شعله*ور شدن آتش می*شود. اما در داخل یک کابین فضاپیما و در فضا، جایی که بی وزنی حاکم است و بالا و پایینی وجود ندارد، قطعا فرآیند سوختن مواد باید فرم متفاوتی داشته باشد.
شعله اساسا محصول قابل دیدن یک فرایند شیمیایی گرماده است. مفهوم این حرف این است که وقتی دو ماده در شرایط خاصی با هم ادغام شوند و در نتیجه آن گرما تولید شود٬ می*توان انتظار دیدن شعله آتش را داشت. از نظر فیزیکی شعله حالت چهارمی از ماده است که آن را پلاسما می*نامند. پلاسما مخلوط گازی است که در اثر حرارت بسیار یونیزه شده و اتمهای گاز، یک یا تعدادی از الکترون*های خود را از دست داده نها به لایه**های بالاتری از سطح انرژی منتقل شده*اند.[url=http://www.spacescience.ir/ShowPost.aspx?Post=0000193]در چنین حالتی چنانچه اتمهای برانگیخته شده فرصتی برای برگشتن به حالت عادی خود پیدا کنند٬ نوری از خود ساطع خواهند کرد که رنگ آن بستگی به میزان برانگیختگی اولیه آنها٬ دمای شعله٬ جنس سوخت٬ وجود میزان کافی اکسیژن و یا هر اکسیدکننده دیگر و پارامترهای فراوان دیگری دارد.

اما شعله*ها در زمین غیر از رنگ مسحور کننده٬ شکل خاطره*انگیز و رقص به یادماندنی نیز دارند. شاید تعجب کنید اگر بدانید که این همه به گرانش ربط دارد. وقتی شعله*ای در ریشه آتش شکل می*گیرد٬ دمای محیط اطراف خود را گرم می کند. هوای گرم٬ منبسط شده و سبک می*شود و به طبعیت از قانون شناوری بالا می رود و جای خود را به هوای سرد سنگین*تر می*دهد. هوای سرد که اتفاقا سرشار از اکسیژن است آتش را شعله*ورتر ساخته و این فرآیند تکرار می*شود. همین آمد و شد هوا تازه باعث می*شود که همواره در کنار منبع آتش٬ جریانی از هوا به سمت بالا وجود داشته باشد. همین جریان هوای بالا رونده است که شکل کاج مانند و لرزان شعله را ممکن می*سازد.
منبع: Fight Fire in Space
ادامه هم داره]]> <![CDATA[بیایید یک چیزی بسازیم که با سرعت نور حرکت کند!]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2207.html Sat, 07 Jan 2012 17:59:13 +0330 ناسا]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2207.html
همه اون چیزی رو که میخوام بگم خلاصش همونیه که برای عنوانش گذاشتم.
اینم بگم که من شیفه فضا هستم و از سال های دور زیاد به اون فکر می کردم. به خاطر علاقه ای که داشتم زیاد مقاله و کتاب خوندم و فیلم فضا دیدم.پس نسبت به مردم عادی اطراف یه چیزایی سرم میشه که من میدونم اما اونا نه Wink

پیامیر در زمونه خودش به مردم می گفت: روزی خواهد رسید که فردی از خواندان من و از کنیه من (منظور حضرت مهدی) ظهور خواهد کرد و مردم در غرب و شرق او را در همان لحظه ظهور خواهند دید.
همه میگفتن یعنی چی؟ در یک لحظه مردم سرتاسر دنیا اونو ببینن. مگه ممکنه؟ اگه من و شما هم تو اون زمان بودیم اصلا و ابدا باور نمی کردیم و اونو توهمات می پنداشتیم و می گفتیم این حرفها هذیان هستند. اما درست 1400 سال بعد تلوزیون و بعدش ماهواره های مخابراتی اختراع شد. حالا یه نفر میشینه یه جایی مردم تو سرتاسر زمین اونو تو تلوزیون به صورت زنده میبینن.

آره...هیچ چیزی تو این دنیا غیر ممکن نیست.







مایلید به این موضوع فکر کنیم؟]]>
همه اون چیزی رو که میخوام بگم خلاصش همونیه که برای عنوانش گذاشتم.
اینم بگم که من شیفه فضا هستم و از سال های دور زیاد به اون فکر می کردم. به خاطر علاقه ای که داشتم زیاد مقاله و کتاب خوندم و فیلم فضا دیدم.پس نسبت به مردم عادی اطراف یه چیزایی سرم میشه که من میدونم اما اونا نه Wink

پیامیر در زمونه خودش به مردم می گفت: روزی خواهد رسید که فردی از خواندان من و از کنیه من (منظور حضرت مهدی) ظهور خواهد کرد و مردم در غرب و شرق او را در همان لحظه ظهور خواهند دید.
همه میگفتن یعنی چی؟ در یک لحظه مردم سرتاسر دنیا اونو ببینن. مگه ممکنه؟ اگه من و شما هم تو اون زمان بودیم اصلا و ابدا باور نمی کردیم و اونو توهمات می پنداشتیم و می گفتیم این حرفها هذیان هستند. اما درست 1400 سال بعد تلوزیون و بعدش ماهواره های مخابراتی اختراع شد. حالا یه نفر میشینه یه جایی مردم تو سرتاسر زمین اونو تو تلوزیون به صورت زنده میبینن.

آره...هیچ چیزی تو این دنیا غیر ممکن نیست.







مایلید به این موضوع فکر کنیم؟]]> <![CDATA[نخستين هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين دانشجويان ايراني ساخته شد]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2156.html Sat, 26 Nov 2011 08:17:31 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2156.html [b]


هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين دانشگاه آزاد اسلامي قزوين با موفقيت در محل اين دانشگاه آزمايش شد.


به گزارش خبرنگار فناوري ايسنا، استفاده از هواپيماهاي خورشيدي بدون سرنشين به عنوان يك فناوري جديد مورد توجه مراكز پژوهشي خارجي قرار دارد. اين هواپيماها خصوصا در زمان بلاياي طبيعي همچون زلزله و سيل كه نياز به حضور سريع در محل براي امداد رساني به حادثه*ديدگان است، جايگزين مناسبي براي اعزام بالگرد و گروه هاي انساني تجسس و تحقيق است كه با مخاطرات و محدوديتهاي متعددي مواجهند.

گروهي از پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامي قزوين به تازگي موفق به ساخت يك هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين شدند كه به گفته مجريان طرح، اين هواپيما نخستين هواپيماي بدون سرنشين خورشيدي ساخته شده در سطح دانشگاه هاي كشور است.

پيام خلج، مدير اجرايي طرح ساخت هواپيماي بدون سرنشين «آريا فونيكس» در خصوص ويژگي*هاي اين هواپيما گفت: هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين داراي بالهايي به طول دو متر، بدنه اي به عرض 140 سانتي متر و يك كيلو و 411 گرم وزن است. دور موتور هواپيما 14 هزار دور در دقيقه با قدرت هزار وات است و سلول هاي خورشيدي با راندمان بسيار بالا در اين هواپيما به كار رفته كه در كشور منحصر به فرد است.

وي گفت: اين هواپيما از قابليت پرواز در ارتفاع 500 متري و بعد پروازي 7 كيلومتر برخوردار است. داشتن پايداري و تعادل بالا و قابليت پرواز در شب به دليل وجود باترهاي قابل شارژ از جمله قابليت هاي ويژه اين هواپيما است. داشتن بدنه تركيبي از جنس چوب ، كربن و فوم از ديگر ويژگي هاي آن است كه وجود كربن و فوم به ما وزن پايين و مقاومت خيلي بالايي براي استحكام هواپيما مي دهد.

وي در خصوص انگيزه و هدف اعضاي تيم از ساخت چنين هواپيمايي گفت: ايده اوليه ساخت اين هواپيما يك سال و چهار ماه پيش به ذهنمان خطور كرد. در آن موقع به همراه دوستم پوريا نجفي در كلاس درس يكي از استادان درس ترموديناميك ايده اوليه ساخت چنين هواپيمايي به ذهن مان رسيد و اين ايده را با مسوولان دانشگاه مطرح كرديم. بعد از پيگيري پيشنهادمان با اين طرح موافقت شد. سپس اتاقي در دانشكده صنايع و مكانيك در اختيارمان قرار دادند كه جا دارد از مدير مراكز تحقيقاتي دانشگاه به دليل حمايت هايشان تشكر كنيم. بعد از مدتي كه كاميپوتر و وسايل اداري مان فراهم شد استارت اوليه كارمان كه همان طراحي اوليه ساخت هواپيما بود، صورت گرفت. از اين مرحله دوستان ديگري به گروه ملحق شده و رسماً كارمان آغاز شد.

وي گفت: هواپيماي خورشيدي كاربردهاي فراواني در زمينه*هايي همچون امدادرساني، مسائل كنترل ترافيك و ماهواره هاي كوتاه برد دارد. در زمينه امداد رساني در حوادثي همچون زلزله اي كه چند سال پيش در بم اتفاق افتاد تا چند ساعت اوليه پس از زلزله نمي*توان برداشت صحيحي از عمق فاجعه داشت كه با وجود وسايل پرنده همچون بالگرد مي*توان اين مشكل را برطرف كرد. البته استفاده از بالگرد به دليل مصرف بالاي انرژي، حضور و درگير شدن نيروي انساني، وقت و انرژي براي هماهنگي پرواز باعث مي شود كه روند امداد رساني با تاخير صورت گيرد ولي با استفاده از هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين كه يكي از مزايايش قيمت تمام شده بسيار پايين تر از بالگرد است از صرف هزينه هاي گزاف جلوگيري مي*شود. در ضمن با استفاده از هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين از رخدادهايي كه ممكن است براي خلبانان بالگرد پيش بيايد جلوگيري مي شود.

خلج گفت: در اين هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين با وجود يك موقعيت ياب (gps) و با يك دوربين حرارتي نصب شده بر روي آن مي توان يك ديد كلي نسبت به عمق فاجعه و افراد زيرآوار به دست آورد.

وي تصريح كرد: در فاز دوم طرح با تكميل هواپيما به طوري كه قادر به پرواز بدون شارژ اوليه باشد در مسابقات هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين كه در سال 2012 به ميزباني دانشگاه لويزويل آمريكا برگزار مي*شود، حضور پيدا مي كنيم.

اعضاي تيم هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين دانشگاه آزاد اسلامي قزوين (آريا فونيكس) را پيام خلج، پوريا نجفي، علي پور حسين، مهدي بتويي، مرتضي صابر دانشجويان رشته مكانيك و پارسا ملك پور و مرضيه كردگاري دانشجويان رشته الكترونيك تشكيل مي دهند.
[/b][/color]
[attach=config]1139[/attach]

منبع: ايسنا

.jpg   85_62_44_11-11-22-14175513.jpg (اندازه 27.79 KB / تعداد دانلود: 0) ]]> [b]


هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين دانشگاه آزاد اسلامي قزوين با موفقيت در محل اين دانشگاه آزمايش شد.


به گزارش خبرنگار فناوري ايسنا، استفاده از هواپيماهاي خورشيدي بدون سرنشين به عنوان يك فناوري جديد مورد توجه مراكز پژوهشي خارجي قرار دارد. اين هواپيماها خصوصا در زمان بلاياي طبيعي همچون زلزله و سيل كه نياز به حضور سريع در محل براي امداد رساني به حادثه*ديدگان است، جايگزين مناسبي براي اعزام بالگرد و گروه هاي انساني تجسس و تحقيق است كه با مخاطرات و محدوديتهاي متعددي مواجهند.

گروهي از پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامي قزوين به تازگي موفق به ساخت يك هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين شدند كه به گفته مجريان طرح، اين هواپيما نخستين هواپيماي بدون سرنشين خورشيدي ساخته شده در سطح دانشگاه هاي كشور است.

پيام خلج، مدير اجرايي طرح ساخت هواپيماي بدون سرنشين «آريا فونيكس» در خصوص ويژگي*هاي اين هواپيما گفت: هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين داراي بالهايي به طول دو متر، بدنه اي به عرض 140 سانتي متر و يك كيلو و 411 گرم وزن است. دور موتور هواپيما 14 هزار دور در دقيقه با قدرت هزار وات است و سلول هاي خورشيدي با راندمان بسيار بالا در اين هواپيما به كار رفته كه در كشور منحصر به فرد است.

وي گفت: اين هواپيما از قابليت پرواز در ارتفاع 500 متري و بعد پروازي 7 كيلومتر برخوردار است. داشتن پايداري و تعادل بالا و قابليت پرواز در شب به دليل وجود باترهاي قابل شارژ از جمله قابليت هاي ويژه اين هواپيما است. داشتن بدنه تركيبي از جنس چوب ، كربن و فوم از ديگر ويژگي هاي آن است كه وجود كربن و فوم به ما وزن پايين و مقاومت خيلي بالايي براي استحكام هواپيما مي دهد.

وي در خصوص انگيزه و هدف اعضاي تيم از ساخت چنين هواپيمايي گفت: ايده اوليه ساخت اين هواپيما يك سال و چهار ماه پيش به ذهنمان خطور كرد. در آن موقع به همراه دوستم پوريا نجفي در كلاس درس يكي از استادان درس ترموديناميك ايده اوليه ساخت چنين هواپيمايي به ذهن مان رسيد و اين ايده را با مسوولان دانشگاه مطرح كرديم. بعد از پيگيري پيشنهادمان با اين طرح موافقت شد. سپس اتاقي در دانشكده صنايع و مكانيك در اختيارمان قرار دادند كه جا دارد از مدير مراكز تحقيقاتي دانشگاه به دليل حمايت هايشان تشكر كنيم. بعد از مدتي كه كاميپوتر و وسايل اداري مان فراهم شد استارت اوليه كارمان كه همان طراحي اوليه ساخت هواپيما بود، صورت گرفت. از اين مرحله دوستان ديگري به گروه ملحق شده و رسماً كارمان آغاز شد.

وي گفت: هواپيماي خورشيدي كاربردهاي فراواني در زمينه*هايي همچون امدادرساني، مسائل كنترل ترافيك و ماهواره هاي كوتاه برد دارد. در زمينه امداد رساني در حوادثي همچون زلزله اي كه چند سال پيش در بم اتفاق افتاد تا چند ساعت اوليه پس از زلزله نمي*توان برداشت صحيحي از عمق فاجعه داشت كه با وجود وسايل پرنده همچون بالگرد مي*توان اين مشكل را برطرف كرد. البته استفاده از بالگرد به دليل مصرف بالاي انرژي، حضور و درگير شدن نيروي انساني، وقت و انرژي براي هماهنگي پرواز باعث مي شود كه روند امداد رساني با تاخير صورت گيرد ولي با استفاده از هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين كه يكي از مزايايش قيمت تمام شده بسيار پايين تر از بالگرد است از صرف هزينه هاي گزاف جلوگيري مي*شود. در ضمن با استفاده از هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين از رخدادهايي كه ممكن است براي خلبانان بالگرد پيش بيايد جلوگيري مي شود.

خلج گفت: در اين هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين با وجود يك موقعيت ياب (gps) و با يك دوربين حرارتي نصب شده بر روي آن مي توان يك ديد كلي نسبت به عمق فاجعه و افراد زيرآوار به دست آورد.

وي تصريح كرد: در فاز دوم طرح با تكميل هواپيما به طوري كه قادر به پرواز بدون شارژ اوليه باشد در مسابقات هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين كه در سال 2012 به ميزباني دانشگاه لويزويل آمريكا برگزار مي*شود، حضور پيدا مي كنيم.

اعضاي تيم هواپيماي خورشيدي بدون سرنشين دانشگاه آزاد اسلامي قزوين (آريا فونيكس) را پيام خلج، پوريا نجفي، علي پور حسين، مهدي بتويي، مرتضي صابر دانشجويان رشته مكانيك و پارسا ملك پور و مرضيه كردگاري دانشجويان رشته الكترونيك تشكيل مي دهند.
[/b][/color]
[attach=config]1139[/attach]

منبع: ايسنا

.jpg   85_62_44_11-11-22-14175513.jpg (اندازه 27.79 KB / تعداد دانلود: 0) ]]> <![CDATA[پروازي ايمن در برابر خاكسترهاي آتشفشاني]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2153.html Thu, 24 Nov 2011 09:29:53 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2153.html

[b]پروازي ايمن در برابر خاكسترهاي آتشفشاني

نخستين پرواز آزمايشي هواپيماي مجهز به دوربين مادون قرمز، با هدف هشدار به خلبانان، 10 دقيقه قبل از برخورد با ابرهاي خاكستر آتشفشاني، در اطراف كوه «اتنا» در سيسيلي ايتاليا، با موفقيت انجام شد.

[attach=config]1130[/attach]

به گزارش سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين فناوري موسوم به «آشكارساز تصويربرداري شيء آتشفشاني هوابرد » (avoid) كه اكنون توسط شركت ترابري ارزان*قيمت «ايزي*جت» مورد استفاده قرار گرفته، براي حفظ خطوط هوايي از ميليونها دلار خسارت در مواقع فرود اضطراري هواپيماها حين بحرانهايي مانند «بحران خاكسترهاي آتشفشاني ايسلند» در سال 2010، طراحي شده است.

«فرد پراتا»، فيزيكدان جوي سازنده اين دستگاه و «آدام دورانت» از موسسه تحقيقات هواي نروژ، به انجام اين پروازهاي آزمايشي از فرودگاه «كالاتابيانو» در 20 كيلومتري شمال شرقي «اتنا» پرداختند.

در اين پروژه محققاني از دانشگاه علوم پايه «داسلدورف» آلمان نيز شركت داشتند كه هواپيماي تحقيقاتي تك موتوره ctsw را براي اين آزمايش ارائه كرده بودند.

از آنجايي كه كوهستان «اتنا» اكنون در حال انتشار ابرهاي خاكستر بوده، بهترين زمان براي آزمايش اين دوربين به شمار مي*رود.

در روزهاي آينده قرار است براي حصول اطمينان از دقت اين آشكارساز، سنجش*هاي پروازي تراكم ابر خاكستر با سنجشهاي انجام شده زميني بطور متقابل بررسي شوند.

منبع: ايسنا[/b][/color]

.jpg   Multimedia_pics_1390_9_science_10.jpg (اندازه 93.23 KB / تعداد دانلود: 0) ]]>

[b]پروازي ايمن در برابر خاكسترهاي آتشفشاني

نخستين پرواز آزمايشي هواپيماي مجهز به دوربين مادون قرمز، با هدف هشدار به خلبانان، 10 دقيقه قبل از برخورد با ابرهاي خاكستر آتشفشاني، در اطراف كوه «اتنا» در سيسيلي ايتاليا، با موفقيت انجام شد.

[attach=config]1130[/attach]

به گزارش سرويس فناوري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين فناوري موسوم به «آشكارساز تصويربرداري شيء آتشفشاني هوابرد » (avoid) كه اكنون توسط شركت ترابري ارزان*قيمت «ايزي*جت» مورد استفاده قرار گرفته، براي حفظ خطوط هوايي از ميليونها دلار خسارت در مواقع فرود اضطراري هواپيماها حين بحرانهايي مانند «بحران خاكسترهاي آتشفشاني ايسلند» در سال 2010، طراحي شده است.

«فرد پراتا»، فيزيكدان جوي سازنده اين دستگاه و «آدام دورانت» از موسسه تحقيقات هواي نروژ، به انجام اين پروازهاي آزمايشي از فرودگاه «كالاتابيانو» در 20 كيلومتري شمال شرقي «اتنا» پرداختند.

در اين پروژه محققاني از دانشگاه علوم پايه «داسلدورف» آلمان نيز شركت داشتند كه هواپيماي تحقيقاتي تك موتوره ctsw را براي اين آزمايش ارائه كرده بودند.

از آنجايي كه كوهستان «اتنا» اكنون در حال انتشار ابرهاي خاكستر بوده، بهترين زمان براي آزمايش اين دوربين به شمار مي*رود.

در روزهاي آينده قرار است براي حصول اطمينان از دقت اين آشكارساز، سنجش*هاي پروازي تراكم ابر خاكستر با سنجشهاي انجام شده زميني بطور متقابل بررسي شوند.

منبع: ايسنا[/b][/color]

.jpg   Multimedia_pics_1390_9_science_10.jpg (اندازه 93.23 KB / تعداد دانلود: 0) ]]>