https://www.astrotalk.ir/ Tue, 23 Jun 2026 05:45:45 +0000 MyBB https://www.astrotalk.ir/thread-2710.html Tue, 05 Apr 2016 01:41:22 +0430 غلامعلی نوری]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2710.html ]]> ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2705.html Mon, 14 Mar 2016 02:49:01 +0330 غلامعلی نوری]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2705.html ]]> ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2497.html Thu, 19 Sep 2013 00:11:48 +0430 N.Sayah]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2497.html فیزیکدان مشهور بریتانیایی برایان کاکس در جشنواره علم بریتانیا گفت: سفر در زمان ممکن است چندان هم یک نظریه علمی تخیلی نباشد و ساخت یک ماشین زمان امکان پذیر است.
به گزارش مهر، برایان کاکس فیزیکدان ذرات که در حال حاضر روی آزمایش اطلس برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن کار می کند با اشاره به این که سفر به زمان فقط در رابطه با آینده عملی می شود توضیح داد که وقتی که این سفر صورت بگیرد بازگشت از آینده غیر ممکن است. پرفسور کاکس قرار است هفته آینده به مناسبت پنجاهمین سالگرد پخش برنامه علمی تخیلی ” Doctor Who” در لندن سخنرانی درباره نظریه سفر در زمان داشته باشد. وی در سخنرانی که در جریان جشنواره علم بریتانیا در بیرمنگهام داشت اظهار داشت تاکنون سفر در زمان در مقیاس بسیار کوچک انجام شده است.

وی افزود که اگر این فناوری برای شتاب بخشیدن به اجسام بزرگ نیز توسعه می یافت، سفر انسان به آینده امکان پذیر بود، اما درحال حاضر این فناوری وجود ندارد و هرگز نیز برای سفر به گذشته وجود نخواهد داشت. شاید بتوان به آینده سفر کرد و در آینده در آزادی کامل حرکت داشت. اگر سریع بروید، ساعت شما نسبت به افرادی که ساکن هستند کند می شود. درحالی که به سرعت نور نزدیک می شوید ساعت شما به قدری آرام می شود که می توانید به 10 هزار سال در آینده بروید.

این نظریه براساس نظریه ” نسبیت خاص” انیشتین است که اظهار می دارد برای سفر به جلو در زمان، یک شی باید به سرعتی نزدیک به سرعت نور برسد. درحالی که این شی ء به چنین سرعتی نزدیک می شود، زمان تنها برای این شی خاص کند می شود.برای مثال، افرادی که برفراز اقیانوس اطلس سفر می کنند گذر زمان را کندتر از افرادی که روی زمین هستند حس می کنند. کاکس ادامه داد: در نظریه نسبیت عام ، می توان این کار را به طور کلی انجام داد. انجام چنین کاری به ساخت کرمچاله* بستگی دارد، کرمچاله ها میانبرهایی بین فضا و زمان هستند اما اکثر فیزیکدانها نسبت به کارکرد آن تردید دارند.

*کرمچاله (Wormhole) در فیزیک یک پل میانبر فرضی در فضا و زمان است. کرمچاله*ها ساختارهای فضازمانی پل مانندی هستند که دو گستره جدا از یک فضا-زمان یا دو فضا-زمان جدا از هم را به یکدیگر پیوند می *دهند. کرمچاله*ها مسافت و زمان برای رسیدن از یک نقطه به نقطه دیگر را کوتاه و آسان می کنند.]]> فیزیکدان مشهور بریتانیایی برایان کاکس در جشنواره علم بریتانیا گفت: سفر در زمان ممکن است چندان هم یک نظریه علمی تخیلی نباشد و ساخت یک ماشین زمان امکان پذیر است.
به گزارش مهر، برایان کاکس فیزیکدان ذرات که در حال حاضر روی آزمایش اطلس برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن کار می کند با اشاره به این که سفر به زمان فقط در رابطه با آینده عملی می شود توضیح داد که وقتی که این سفر صورت بگیرد بازگشت از آینده غیر ممکن است. پرفسور کاکس قرار است هفته آینده به مناسبت پنجاهمین سالگرد پخش برنامه علمی تخیلی ” Doctor Who” در لندن سخنرانی درباره نظریه سفر در زمان داشته باشد. وی در سخنرانی که در جریان جشنواره علم بریتانیا در بیرمنگهام داشت اظهار داشت تاکنون سفر در زمان در مقیاس بسیار کوچک انجام شده است.

وی افزود که اگر این فناوری برای شتاب بخشیدن به اجسام بزرگ نیز توسعه می یافت، سفر انسان به آینده امکان پذیر بود، اما درحال حاضر این فناوری وجود ندارد و هرگز نیز برای سفر به گذشته وجود نخواهد داشت. شاید بتوان به آینده سفر کرد و در آینده در آزادی کامل حرکت داشت. اگر سریع بروید، ساعت شما نسبت به افرادی که ساکن هستند کند می شود. درحالی که به سرعت نور نزدیک می شوید ساعت شما به قدری آرام می شود که می توانید به 10 هزار سال در آینده بروید.

این نظریه براساس نظریه ” نسبیت خاص” انیشتین است که اظهار می دارد برای سفر به جلو در زمان، یک شی باید به سرعتی نزدیک به سرعت نور برسد. درحالی که این شی ء به چنین سرعتی نزدیک می شود، زمان تنها برای این شی خاص کند می شود.برای مثال، افرادی که برفراز اقیانوس اطلس سفر می کنند گذر زمان را کندتر از افرادی که روی زمین هستند حس می کنند. کاکس ادامه داد: در نظریه نسبیت عام ، می توان این کار را به طور کلی انجام داد. انجام چنین کاری به ساخت کرمچاله* بستگی دارد، کرمچاله ها میانبرهایی بین فضا و زمان هستند اما اکثر فیزیکدانها نسبت به کارکرد آن تردید دارند.

*کرمچاله (Wormhole) در فیزیک یک پل میانبر فرضی در فضا و زمان است. کرمچاله*ها ساختارهای فضازمانی پل مانندی هستند که دو گستره جدا از یک فضا-زمان یا دو فضا-زمان جدا از هم را به یکدیگر پیوند می *دهند. کرمچاله*ها مسافت و زمان برای رسیدن از یک نقطه به نقطه دیگر را کوتاه و آسان می کنند.]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2474.html Tue, 06 Aug 2013 02:19:42 +0430 kamy]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2474.html همون نظریه دکتر کامران وفا از دانشگاه Harvard]]> همون نظریه دکتر کامران وفا از دانشگاه Harvard]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2382.html Tue, 18 Sep 2012 15:35:06 +0430 M_Saturn]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2382.html ستاره شناسان از مدتها قبل می دانستند که فلزهای زمینی چون طلا و نقره در انفجارهای نواخترها تشکیل شده*اند، اما ماهیت دقیق این فلزات در هاله ای از ابهام بود، اکنون یک تحقیق جدید دستور العمل منحصر به فردی را برای تهیه نقره در فضا شناسایی کرده است. درحالی که اکثر عناصر سبک چون هیدروژن و هلیوم در انفجار بزرگ شکل گرفته اند، عناصر سنگینتر چون کربن و اکسیژن در ستاره ها از طریق گداخت هسته ای تشکیل شده اند.فلزهای سنگین کمیابی چون طلا و نقره برای تشکیل شدن نیاز به فضای شدید ستاره ای دارند و تنها در طول انفجار ستاره های بسیار بزرگ یا نواخترها مشاهده می شوند.کامیلا هانسن از ستاره شناسان دانشگاه هیدلبرگ در آلمان گفت: وقتی که این غولهای ستاره ای می میرند و منفجر می شوند، مواد جدیدی را با فشار به فضا وارد می کنند که تحقیقات نشان می دهد این امر ماهیت اکثر فلزات سنگین روی زمین است.
یم هانسن برای اینکه به طور جزئی به چگونگی تولید شدن نقره اشاره کنند، از روش مدلهای رایانه ای و همچنین مشاهده بیش از 70 ستاره بزرگ استفاده کردند.براساس اظهارات هانسن به عنوان رئیس این گروه تحقیقاتی، این تیم طول موج های نور را برای تشخیص عناصر شیمیایی تشکیل دهنده ستاره ها مورد تحلیل قرار داد، میزان هر عنصر ارتباط مستقیمی با قدرت خطوط طیفی دارند که این امر نیز به میزان داغ بودن ستاره مربوط می شود.محققان نتیجه گیری کردند که تولید نقره در ستاره هایی که از ابعاد چندان بزرگی برخوردار نیستند شکل می گیرد و تولید طلا در ستاره های بسیار بزرگ شکل می گیرد، اما این امر از طریق نوع کاملا متفاوتی از گداخت هسته ای صورت می گیرد که از آن با عنوان فرآیند r ضعیف یاد می شود.
این کشف موجب می شد که این گروه تحقیقاتی محدودیتی برای فلزاتی قائل شوند که انواع خاصی از نواخترها می توانند ایجاد کنند.ستاره هایی که هشت تا ده برابر خورشید هستند ممکن است در پایان عمر خود به عنوان نواخترهایی با جرم کم عمل کنند و عناصری چون پالادیوم و نقره تولید کند اما نمی تواند عناصر سنگینتری را ایجاد کند.براساس اظهارات این محقق، این ناهماهنگی کیهانی نشان می دهد که چرا نقره روی زمین فراوان تر از طلا است.این مطالعه نقره ستاره ای در شماره سپتامبر مجله ستاره شناسی و فیزیک نجومی منتشر شده است.

]]> ستاره شناسان از مدتها قبل می دانستند که فلزهای زمینی چون طلا و نقره در انفجارهای نواخترها تشکیل شده*اند، اما ماهیت دقیق این فلزات در هاله ای از ابهام بود، اکنون یک تحقیق جدید دستور العمل منحصر به فردی را برای تهیه نقره در فضا شناسایی کرده است. درحالی که اکثر عناصر سبک چون هیدروژن و هلیوم در انفجار بزرگ شکل گرفته اند، عناصر سنگینتر چون کربن و اکسیژن در ستاره ها از طریق گداخت هسته ای تشکیل شده اند.فلزهای سنگین کمیابی چون طلا و نقره برای تشکیل شدن نیاز به فضای شدید ستاره ای دارند و تنها در طول انفجار ستاره های بسیار بزرگ یا نواخترها مشاهده می شوند.کامیلا هانسن از ستاره شناسان دانشگاه هیدلبرگ در آلمان گفت: وقتی که این غولهای ستاره ای می میرند و منفجر می شوند، مواد جدیدی را با فشار به فضا وارد می کنند که تحقیقات نشان می دهد این امر ماهیت اکثر فلزات سنگین روی زمین است.
یم هانسن برای اینکه به طور جزئی به چگونگی تولید شدن نقره اشاره کنند، از روش مدلهای رایانه ای و همچنین مشاهده بیش از 70 ستاره بزرگ استفاده کردند.براساس اظهارات هانسن به عنوان رئیس این گروه تحقیقاتی، این تیم طول موج های نور را برای تشخیص عناصر شیمیایی تشکیل دهنده ستاره ها مورد تحلیل قرار داد، میزان هر عنصر ارتباط مستقیمی با قدرت خطوط طیفی دارند که این امر نیز به میزان داغ بودن ستاره مربوط می شود.محققان نتیجه گیری کردند که تولید نقره در ستاره هایی که از ابعاد چندان بزرگی برخوردار نیستند شکل می گیرد و تولید طلا در ستاره های بسیار بزرگ شکل می گیرد، اما این امر از طریق نوع کاملا متفاوتی از گداخت هسته ای صورت می گیرد که از آن با عنوان فرآیند r ضعیف یاد می شود.
این کشف موجب می شد که این گروه تحقیقاتی محدودیتی برای فلزاتی قائل شوند که انواع خاصی از نواخترها می توانند ایجاد کنند.ستاره هایی که هشت تا ده برابر خورشید هستند ممکن است در پایان عمر خود به عنوان نواخترهایی با جرم کم عمل کنند و عناصری چون پالادیوم و نقره تولید کند اما نمی تواند عناصر سنگینتری را ایجاد کند.براساس اظهارات این محقق، این ناهماهنگی کیهانی نشان می دهد که چرا نقره روی زمین فراوان تر از طلا است.این مطالعه نقره ستاره ای در شماره سپتامبر مجله ستاره شناسی و فیزیک نجومی منتشر شده است.

]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2337.html Fri, 10 Aug 2012 13:51:40 +0430 kia]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2337.html فیزیک نجومی آسان است! آشناسازی منجمان مبتدی


سال 2007 | 218 صفحه | ISBN: 9781852338909 | 3.8 MB |

[TABLE="class: outer_border, width: 150, align: center"]
[TR]
[TD="align: center"] دانلود کتاب[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

توضیحات: فیزیک نجومی، اغلب با برخی از توجیه ها به عنوان موضوعی بسیار دشوار در نظر گرفته می شود، به طوری که برای درک آن داشتن حداقل تحصیلات ریاضی به عنوان یک پیش نیاز، ضروری است. در نتیجه، بسیاری از منجمان مبتدی، اغلب اصول اساسی جذاب این موضوع و درک همان چیزی که آنها شاهد آن بودند را از دست می دهند.
رویکرد کمی Mike Inglis سبب شده تا غیر قابل درک بودن فیزیک نجومی از طریق ریاضیات کمتر شود. او همه جنبه های فیزیک نجومی را در به زبانی ساده توضیح می دهد.
از ویژگی های منحصر به فرد این کتاب این است که در هر مرحله نمونه هایی برای مشاهده ی عملی مثال می زند.

[SIZE=2]دانلود کتابهای نجوم و کیهان شناسی
[/SIZE]

---

کتاب، سفینه ای است که اقیانوس بیکران زمان را درمی نوردد. " فرانسیس بیکن"

]]> فیزیک نجومی آسان است! آشناسازی منجمان مبتدی


سال 2007 | 218 صفحه | ISBN: 9781852338909 | 3.8 MB |

[TABLE="class: outer_border, width: 150, align: center"]
[TR]
[TD="align: center"] دانلود کتاب[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

توضیحات: فیزیک نجومی، اغلب با برخی از توجیه ها به عنوان موضوعی بسیار دشوار در نظر گرفته می شود، به طوری که برای درک آن داشتن حداقل تحصیلات ریاضی به عنوان یک پیش نیاز، ضروری است. در نتیجه، بسیاری از منجمان مبتدی، اغلب اصول اساسی جذاب این موضوع و درک همان چیزی که آنها شاهد آن بودند را از دست می دهند.
رویکرد کمی Mike Inglis سبب شده تا غیر قابل درک بودن فیزیک نجومی از طریق ریاضیات کمتر شود. او همه جنبه های فیزیک نجومی را در به زبانی ساده توضیح می دهد.
از ویژگی های منحصر به فرد این کتاب این است که در هر مرحله نمونه هایی برای مشاهده ی عملی مثال می زند.

[SIZE=2]دانلود کتابهای نجوم و کیهان شناسی
[/SIZE]

---

کتاب، سفینه ای است که اقیانوس بیکران زمان را درمی نوردد. " فرانسیس بیکن"

]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2224.html Wed, 15 Feb 2012 18:31:50 +0330 Parnia Shokri]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2224.html
[COLOR="#800080"]فیزیك بدون شك علمی شگفت انگیز است. ذراتی كه وجود ندارند در احتمالات به حساب می آیند، و زمان متناسب با سرعت حركت شیء تغییر می كند. نشریه تلگراف، 10پدیده عجیب از این عجایب در علم فیزیك را با كمك تعدادی از كاربران توئیتر و كیهان شناسی به نام «ماركوس چاون» ارائه كرده است كه در ادامه از نظرتان می گذرد.[/COLOR]
________________________________________
خورشید می توانست از موز ساخته شده باشد
خورشید بسیار پرحرارت است زیرا وزن چند میلیارد میلیارد میلیارد تنی آن گرانش عظیمی به وجود می آورد كه در نتیجه هسته ستاره را تحت فشاری غیرقابل تصور گذاشته و در نتیجه فشار بالاحرارت فوق العاده تولید می كند. در صورتی كه به جای گاز هیدروژن از میلیاردها میلیارد میلیارد تن موز استفاده می شد نیز همان میزان فشار و در نتیجه همان مقدار حرارت در خورشید به وجود می آمد. با این حال با افزایش حرارت، اتم ها با بخش های مختلف ساختار ستاره یی برخورد كرده و انرژی اتمی را به وجود می آورند كه در اینجا تفاوت میان حضور هیدروژن و موز در ساختار خورشید آشكار خواهد شد.



تمام ماده یی كه نسل بشر را به وجود آورده است در یك حبه قند جا می گیرد
در اتم ها، 9999999999999/99 درصد فضا، خالی است و به همین دلیل در صورتی كه تمامی اتم ها را به گونه یی به هم بفشاریم كه فضای خالی میان آنها از بین برود، یك قاشق چایخوری یا حجمی برابر یك حبه قند از این ماده حدود پنج میلیارد تن وزن خواهد داشت: وزنی 10 برابر مجموع وزن تمامی انسان هایی كه در حال حاضر در جهان حضور دارند. این در واقع همان پدیده یی است كه در ستاره های نوترونی رخ می دهد و وزن آنها را تا حد غیرقابل باوری افزایش می دهد.

آینده می تواند گذشته را تغییر دهد
شگفتی جهان كوانتوم به اثبات رسیده است. آزمایش دو جداره كه نور را در دو حالت موج و ذره به اثبات می رساند به اندازه كافی عجیب و غیرقابل تصور است به خصوص زمانی كه اعلام شود مشاهده نور می تواند آن را از موج به ذره یا برعكس تبدیل كند. اما پدیده های عجیب تر این جهان پس از آزمایش «جان ویلر» فیزیكدان در سال 1978 خود را نمایان كرد. آزمایش وی نشان داد مشاهده یك ذره در زمان حاضر می تواند سرنوشت ذره مشابه دیگری در گذشته را متحول سازد. طبق آزمایش دو جداره در صورتی كه هر یك از پرتوهای نوری خارج شده از یكی از شكاف های صفحه آزمایش را مشاهده كنید، در واقع پرتو را مجبور كرده اید خصوصیات ذره یی به خود بگیرد و اگر به هدف برخورد پرتو چشم بدوزید خصوصیت موج گونه به پرتو نور بخشیده اید. اما در صورتی كه پس از عبور پرتو نور از شكاف به مسیری كه از آن ناشی شده است، چشم بدوزید آنگاه است كه پرتو نور می تواند در هر دوحالت شكل بگیرد. به بیانی دیگر زمان حال بر گذشته پرتو نوری تاثیر گذاشته است. این آزمایش در آزمایشگاه تنها چند صد هزارم ثانیه به طول می انجامد، اما در مشاهده نورهای ناشی از ستاره های دوردست نیز صدق می كند. در واقع مشاهده اكنون ستاره های دوردست می تواند گذشته چند هزار یا میلیون ساله آنها را تغییر دهد.

تقریباً همه جهان گم شده است
می توان به جرات گفت حدود 100 میلیارد كهكشان در جهان هستی وجود دارد كه هر یك از آنها از 10 میلیون تا 10 تریلیون ستاره را در خود گنجانده اند. خورشید زمین در مقایسه با این ستاره ها یكی از كوچك ترین و ضعیف ترین ستاره ها به شمار می رود و حتی می توان نام كوتوله زردرنگ را روی آن گذاشت. در واقع در جهان هستی مقادیر ترسناك و عظیمی از ماده مرئی وجود دارد كه انسان تنها قادر به مشاهده دو درصد از آن است. وجود این مقدار ماده به دلیل نیروی گرانش آنها پیش بینی می شود و ماده تاریك نیز كه مقدار آن شش برابر جرم ماده مرئی تخمین زده می شود بخش نامرئی جهان را تشكیل داده است. به گزارش مهر به نقل از منابع علمی جهان وجود انرژی تاریك به عنوان بخشی دیگر از جهان كه در واقع مابقی جهان را تشكیل داده است، موضوع را پیچیده تر خواهد كرد. این نوع انرژی با گسترش سریع جهان در ارتباط است و به همراه ماده تاریك همچنان ناشناخته باقی مانده است.

جسم می تواند سریع تر از نور حركت كند نور نیز همیشه بسیار سریع حركت نمی كند
سرعت نور در خلا300 هزار كیلومتر بر ساعت است با این حال نور همیشه در خلاحركت نمی كند. برای مثال نور در آب با سرعتی یك سوم سرعت گفته شده حركت می كند. در واكنش های اتمی برخی از ذرات به سرعت های بسیار بالایی دست پیدا می كنند كه بخشی از سرعت نور است و در صورتی كه از میان رابطی كه سرعت نور را خواهد كاست عبور كنند، در واقع می توانند سریع تر از نور حركت كنند. چنین پدیده یی درخششی آبی رنگ از خود به وجود می آورد كه به «تشعشعات شرنكوف» شهرت دارد و با بمب های صوتی قابل مقایسه است. كمترین سرعتی كه تاكنون برای نور به ثبت رسیده است 17 متر بر ثانیه یا 61 كیلومتر بر ساعت بوده كه به واسطه عبور از میان روبیدیوم منجمد با حرارتی برابر صفر مطلق ایجاد شده است. این ماده در این حرارت در حالتی به نام چگالش «بوز- اینشتین» قرار دارد.

سیاهچاله ها سیاه نیستند
به طور حتم سیاهچاله ها بسیار تاریكند اما سیاه نیستند، زیرا این پدیده ها درخشان بوده و به آرامی نور خود را در تمامی طیف های نوری از جمله نور مرئی به اطراف منتشر می كنند. این تشعشعات كه «تشعشعات هاوكینگ» نام دارد نور خود و جرم سیاهچاله ها را به تدریج كاهش داده و با از دست دادن منبع جرم سیاهچاله ها تبخیر می شوند. به گزارش مهر به نقل از منابع علمی جهان، سیاهچاله های كوچك در مقایسه با جرم شان و نسبت به سیاهچاله های بزرگ تر با سرعتی بالاتر از خود نور منتشر می كنند و بر همین اساس در صورتی كه برخورددهنده بزرگ هادرون براساس برخی نظریه ها از خود میكروسیاهچاله هایی تولید كند، آنها به سرعت تبخیر خواهند شد و دانشمندان پس از آن قادر خواهند بود بقایای تابش های آنها را مشاهده كنند.

تعداد نامحدودی نویسنده مطلب را نوشته و تعداد نامحدودی خواننده آن را می خوانند
براساس مدل های استاندارد كیهان شناسی جهان مرئی با تمامی میلیاردها كهكشان و تریلیون تریلیون ستاره هایش تنها یكی از بی نهایت جهان هایی است كه مانند حباب های صابون در یك اسفنج در كنار یكدیگر قرار گرفته اند. به دلیل بی نهایت بودن آنها می توان هر تاریخچه ممكنی را برایشان در نظر گرفت. اما تعداد تاریخچه های ممكن برای این جهان ها متناهی است زیرا تعداد محدودی پدیده و تعداد محدودی نتیجه در بر داشته اند. تعداد این پدیده ها بسیار زیاد اما متناهی است، پس همین پدیده عینی و كنونی كه نویسنده این مطلب نوشته و شما آن را می خوانید، باید بی نهایت بار در زمان رخ داده باشد. شگفت انگیزتر از آن این است كه بدانیم نزدیك ترین همتای ما در چه فاصله یی از ما قرار گرفته است. این فاصله عددی برابر 10 به توان 10 به توان 28 متر تخمین زده شده است كه در صورت علاقه مندی به محاسبه آن می توانید از عدد یك و 10 میلیارد میلیاردمیلیارد صفر در برابر آن استفاده كنید.

تصور بنیادین از جهان مسوول گذشته، حال و آینده آن نیست
براساس نظریه نسبیت خاص چیزی به نام اكنون، گذشته یا آینده وجود ندارد و قالب های زمانی به یكدیگر وابسته اند زیرا همه هستی در سرعتی برابر در حركت است. درصورتی كه انسان با سرعتی كاملاً متفاوت در حركت بود شاهد پیر شدن زودهنگام یكی از نزدیكان یا دیر پیر شدن وی نسبت به دیگران می بود.

ذره می تواند به صورت آنی روی ذره یی در آن طرف جهان تاثیر بگذارد
زمانی كه یك الكترون با همتای ضدماده خود یا پوزیترون روبه رو می شود، هر دو در درخشش كوچكی از انرژی خنثی شده و دو فوتون از این برخورد متولد می شود. ذرات زیراتمی مانند فوتون ها یا كوارك ها یك ویژگی به نام اسپین دارند كه به مفهوم چرخش است. این ذرات در واقع حركت چرخشی ندارند، اما به گونه یی رفتار می كنند كه انگار در حال چرخشند. جهت اسپین فوتون ها در زمان تولد در برابر یكدیگر است و در نتیجه خنثی می شوند. با توجه به رفتارهای غیرقابل پیش بینی كوانتومی، گفتن اینكه كدام فوتون در مسیر چپ گرد و كدام یك در مسیر راست گرد حركت خواهد داشت، غیرممكن است و در واقع تا زمانی كه یكی از آنها مشاهده نشود، هر دو در هر دو جهت حركت خواهند داشت اما به محض اینكه یكی از آنها مشاهده شود جهت راست یا چپ گرد را به خود گرفته و به هر جهتی كه حركت كند، همتایش در مسیر متضاد آن حركت خواهد كرد. این واقعیتی است كه در آزمایش ها به اثبات رسیده است.

هرچه سریع تر حركت كنید سنگین تر می شوید
در صورتی كه بسیار سریع بدوید به صورت لحظه یی و نه دائم، سنگین وزن خواهید شد. سرعت نور مرز سرعت در جهان است در این صورت زمانی كه جسمی با سرعتی نزدیك به نور در حركت است و شما به آن نیرویی وارد كنید، به سرعت آن نخواهید افزود بلكه تنها به آن انرژی اضافی وارد كرده اید كه این انرژی باید در جایی قرار بگیرد. بهترین مكان برای قرارگیری این انرژی جرم جسم است. براساس قانون نسبیت جرم و انرژی با یكدیگر برابرند پس هر چه انرژی وارد شده بیشتر باشد، جرم افزایش پیدا خواهد كرد. البته این افزایش وزن در انسان قابل چشم پوشی بوده و در عین حال غیرقابل انكار است.

منبع: تبیان]]>
[COLOR="#800080"]فیزیك بدون شك علمی شگفت انگیز است. ذراتی كه وجود ندارند در احتمالات به حساب می آیند، و زمان متناسب با سرعت حركت شیء تغییر می كند. نشریه تلگراف، 10پدیده عجیب از این عجایب در علم فیزیك را با كمك تعدادی از كاربران توئیتر و كیهان شناسی به نام «ماركوس چاون» ارائه كرده است كه در ادامه از نظرتان می گذرد.[/COLOR]
________________________________________
خورشید می توانست از موز ساخته شده باشد
خورشید بسیار پرحرارت است زیرا وزن چند میلیارد میلیارد میلیارد تنی آن گرانش عظیمی به وجود می آورد كه در نتیجه هسته ستاره را تحت فشاری غیرقابل تصور گذاشته و در نتیجه فشار بالاحرارت فوق العاده تولید می كند. در صورتی كه به جای گاز هیدروژن از میلیاردها میلیارد میلیارد تن موز استفاده می شد نیز همان میزان فشار و در نتیجه همان مقدار حرارت در خورشید به وجود می آمد. با این حال با افزایش حرارت، اتم ها با بخش های مختلف ساختار ستاره یی برخورد كرده و انرژی اتمی را به وجود می آورند كه در اینجا تفاوت میان حضور هیدروژن و موز در ساختار خورشید آشكار خواهد شد.



تمام ماده یی كه نسل بشر را به وجود آورده است در یك حبه قند جا می گیرد
در اتم ها، 9999999999999/99 درصد فضا، خالی است و به همین دلیل در صورتی كه تمامی اتم ها را به گونه یی به هم بفشاریم كه فضای خالی میان آنها از بین برود، یك قاشق چایخوری یا حجمی برابر یك حبه قند از این ماده حدود پنج میلیارد تن وزن خواهد داشت: وزنی 10 برابر مجموع وزن تمامی انسان هایی كه در حال حاضر در جهان حضور دارند. این در واقع همان پدیده یی است كه در ستاره های نوترونی رخ می دهد و وزن آنها را تا حد غیرقابل باوری افزایش می دهد.

آینده می تواند گذشته را تغییر دهد
شگفتی جهان كوانتوم به اثبات رسیده است. آزمایش دو جداره كه نور را در دو حالت موج و ذره به اثبات می رساند به اندازه كافی عجیب و غیرقابل تصور است به خصوص زمانی كه اعلام شود مشاهده نور می تواند آن را از موج به ذره یا برعكس تبدیل كند. اما پدیده های عجیب تر این جهان پس از آزمایش «جان ویلر» فیزیكدان در سال 1978 خود را نمایان كرد. آزمایش وی نشان داد مشاهده یك ذره در زمان حاضر می تواند سرنوشت ذره مشابه دیگری در گذشته را متحول سازد. طبق آزمایش دو جداره در صورتی كه هر یك از پرتوهای نوری خارج شده از یكی از شكاف های صفحه آزمایش را مشاهده كنید، در واقع پرتو را مجبور كرده اید خصوصیات ذره یی به خود بگیرد و اگر به هدف برخورد پرتو چشم بدوزید خصوصیت موج گونه به پرتو نور بخشیده اید. اما در صورتی كه پس از عبور پرتو نور از شكاف به مسیری كه از آن ناشی شده است، چشم بدوزید آنگاه است كه پرتو نور می تواند در هر دوحالت شكل بگیرد. به بیانی دیگر زمان حال بر گذشته پرتو نوری تاثیر گذاشته است. این آزمایش در آزمایشگاه تنها چند صد هزارم ثانیه به طول می انجامد، اما در مشاهده نورهای ناشی از ستاره های دوردست نیز صدق می كند. در واقع مشاهده اكنون ستاره های دوردست می تواند گذشته چند هزار یا میلیون ساله آنها را تغییر دهد.

تقریباً همه جهان گم شده است
می توان به جرات گفت حدود 100 میلیارد كهكشان در جهان هستی وجود دارد كه هر یك از آنها از 10 میلیون تا 10 تریلیون ستاره را در خود گنجانده اند. خورشید زمین در مقایسه با این ستاره ها یكی از كوچك ترین و ضعیف ترین ستاره ها به شمار می رود و حتی می توان نام كوتوله زردرنگ را روی آن گذاشت. در واقع در جهان هستی مقادیر ترسناك و عظیمی از ماده مرئی وجود دارد كه انسان تنها قادر به مشاهده دو درصد از آن است. وجود این مقدار ماده به دلیل نیروی گرانش آنها پیش بینی می شود و ماده تاریك نیز كه مقدار آن شش برابر جرم ماده مرئی تخمین زده می شود بخش نامرئی جهان را تشكیل داده است. به گزارش مهر به نقل از منابع علمی جهان وجود انرژی تاریك به عنوان بخشی دیگر از جهان كه در واقع مابقی جهان را تشكیل داده است، موضوع را پیچیده تر خواهد كرد. این نوع انرژی با گسترش سریع جهان در ارتباط است و به همراه ماده تاریك همچنان ناشناخته باقی مانده است.

جسم می تواند سریع تر از نور حركت كند نور نیز همیشه بسیار سریع حركت نمی كند
سرعت نور در خلا300 هزار كیلومتر بر ساعت است با این حال نور همیشه در خلاحركت نمی كند. برای مثال نور در آب با سرعتی یك سوم سرعت گفته شده حركت می كند. در واكنش های اتمی برخی از ذرات به سرعت های بسیار بالایی دست پیدا می كنند كه بخشی از سرعت نور است و در صورتی كه از میان رابطی كه سرعت نور را خواهد كاست عبور كنند، در واقع می توانند سریع تر از نور حركت كنند. چنین پدیده یی درخششی آبی رنگ از خود به وجود می آورد كه به «تشعشعات شرنكوف» شهرت دارد و با بمب های صوتی قابل مقایسه است. كمترین سرعتی كه تاكنون برای نور به ثبت رسیده است 17 متر بر ثانیه یا 61 كیلومتر بر ساعت بوده كه به واسطه عبور از میان روبیدیوم منجمد با حرارتی برابر صفر مطلق ایجاد شده است. این ماده در این حرارت در حالتی به نام چگالش «بوز- اینشتین» قرار دارد.

سیاهچاله ها سیاه نیستند
به طور حتم سیاهچاله ها بسیار تاریكند اما سیاه نیستند، زیرا این پدیده ها درخشان بوده و به آرامی نور خود را در تمامی طیف های نوری از جمله نور مرئی به اطراف منتشر می كنند. این تشعشعات كه «تشعشعات هاوكینگ» نام دارد نور خود و جرم سیاهچاله ها را به تدریج كاهش داده و با از دست دادن منبع جرم سیاهچاله ها تبخیر می شوند. به گزارش مهر به نقل از منابع علمی جهان، سیاهچاله های كوچك در مقایسه با جرم شان و نسبت به سیاهچاله های بزرگ تر با سرعتی بالاتر از خود نور منتشر می كنند و بر همین اساس در صورتی كه برخورددهنده بزرگ هادرون براساس برخی نظریه ها از خود میكروسیاهچاله هایی تولید كند، آنها به سرعت تبخیر خواهند شد و دانشمندان پس از آن قادر خواهند بود بقایای تابش های آنها را مشاهده كنند.

تعداد نامحدودی نویسنده مطلب را نوشته و تعداد نامحدودی خواننده آن را می خوانند
براساس مدل های استاندارد كیهان شناسی جهان مرئی با تمامی میلیاردها كهكشان و تریلیون تریلیون ستاره هایش تنها یكی از بی نهایت جهان هایی است كه مانند حباب های صابون در یك اسفنج در كنار یكدیگر قرار گرفته اند. به دلیل بی نهایت بودن آنها می توان هر تاریخچه ممكنی را برایشان در نظر گرفت. اما تعداد تاریخچه های ممكن برای این جهان ها متناهی است زیرا تعداد محدودی پدیده و تعداد محدودی نتیجه در بر داشته اند. تعداد این پدیده ها بسیار زیاد اما متناهی است، پس همین پدیده عینی و كنونی كه نویسنده این مطلب نوشته و شما آن را می خوانید، باید بی نهایت بار در زمان رخ داده باشد. شگفت انگیزتر از آن این است كه بدانیم نزدیك ترین همتای ما در چه فاصله یی از ما قرار گرفته است. این فاصله عددی برابر 10 به توان 10 به توان 28 متر تخمین زده شده است كه در صورت علاقه مندی به محاسبه آن می توانید از عدد یك و 10 میلیارد میلیاردمیلیارد صفر در برابر آن استفاده كنید.

تصور بنیادین از جهان مسوول گذشته، حال و آینده آن نیست
براساس نظریه نسبیت خاص چیزی به نام اكنون، گذشته یا آینده وجود ندارد و قالب های زمانی به یكدیگر وابسته اند زیرا همه هستی در سرعتی برابر در حركت است. درصورتی كه انسان با سرعتی كاملاً متفاوت در حركت بود شاهد پیر شدن زودهنگام یكی از نزدیكان یا دیر پیر شدن وی نسبت به دیگران می بود.

ذره می تواند به صورت آنی روی ذره یی در آن طرف جهان تاثیر بگذارد
زمانی كه یك الكترون با همتای ضدماده خود یا پوزیترون روبه رو می شود، هر دو در درخشش كوچكی از انرژی خنثی شده و دو فوتون از این برخورد متولد می شود. ذرات زیراتمی مانند فوتون ها یا كوارك ها یك ویژگی به نام اسپین دارند كه به مفهوم چرخش است. این ذرات در واقع حركت چرخشی ندارند، اما به گونه یی رفتار می كنند كه انگار در حال چرخشند. جهت اسپین فوتون ها در زمان تولد در برابر یكدیگر است و در نتیجه خنثی می شوند. با توجه به رفتارهای غیرقابل پیش بینی كوانتومی، گفتن اینكه كدام فوتون در مسیر چپ گرد و كدام یك در مسیر راست گرد حركت خواهد داشت، غیرممكن است و در واقع تا زمانی كه یكی از آنها مشاهده نشود، هر دو در هر دو جهت حركت خواهند داشت اما به محض اینكه یكی از آنها مشاهده شود جهت راست یا چپ گرد را به خود گرفته و به هر جهتی كه حركت كند، همتایش در مسیر متضاد آن حركت خواهد كرد. این واقعیتی است كه در آزمایش ها به اثبات رسیده است.

هرچه سریع تر حركت كنید سنگین تر می شوید
در صورتی كه بسیار سریع بدوید به صورت لحظه یی و نه دائم، سنگین وزن خواهید شد. سرعت نور مرز سرعت در جهان است در این صورت زمانی كه جسمی با سرعتی نزدیك به نور در حركت است و شما به آن نیرویی وارد كنید، به سرعت آن نخواهید افزود بلكه تنها به آن انرژی اضافی وارد كرده اید كه این انرژی باید در جایی قرار بگیرد. بهترین مكان برای قرارگیری این انرژی جرم جسم است. براساس قانون نسبیت جرم و انرژی با یكدیگر برابرند پس هر چه انرژی وارد شده بیشتر باشد، جرم افزایش پیدا خواهد كرد. البته این افزایش وزن در انسان قابل چشم پوشی بوده و در عین حال غیرقابل انكار است.

منبع: تبیان]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2206.html Fri, 06 Jan 2012 19:52:10 +0330 ناسا]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2206.html
من یک سوال دیگه هم دارم
میگن ستاره ها (خیلی دور نه همین ستاره های کهکشان خودمون) میلیون ها سال نوری از ما فاصله دارن.میلیون ها سال نوری... ااااااااااا. این یعنی خیلی خیلی زیاااااد.
حالا سوال اینجاست دانشمندا چجوری تخمین میزنن که مثلا کهکشان ما از سر تا انتهاش حدود 100 میلیون سال نوریه؟؟؟؟؟؟ این تلسکوپی که اونا باهاش کهکشان رو از کنار میبینن (تجسم میکنن و براش نقشه و عکس میکشن - عکس کهکشان ما رو کشیدن) باید عدسیش حداقل کمش اندازه سیاره مشتری باشه حداقل!
ما وقتی از زمین میایم بیرون وقتی از منظومه شمسی خارج میشیم زمین خیلی کوچولو دیده میشه حالا وقتی میلیاردها کیلومتر از منظومه شمسی دور میشیم زمین اصلا دیده نمیشه.حالا ما همینجا می ایستیم (مثلا یک میلیارد کیلومتر دورتر از منظومه شمسی) حالا ما اونقدر از زمین دور شدیم که اصلا زمین قابل رویت نیست . اون تلسکوپی که روی زمین داره فضا رو نگاه میکنه اندازه گرد و غبار هم نمی شه. این تلسکوپی که اندازه گرد و غبار هم نیست چطوری میتونه کهکشانی که مثلا یک میلیاااااارد سال نوری از زمین فاصله داره رو رصد کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من حتی دیدم تو مستندها ستاره های کهکشان های دیگه رو نشون میدن. اندازشونو میگن. جنسشون و سوختشون و مواد تشکیل دهندشونو میگن...
آخه چجوری؟؟؟؟ مگه میشه؟]]>
من یک سوال دیگه هم دارم
میگن ستاره ها (خیلی دور نه همین ستاره های کهکشان خودمون) میلیون ها سال نوری از ما فاصله دارن.میلیون ها سال نوری... ااااااااااا. این یعنی خیلی خیلی زیاااااد.
حالا سوال اینجاست دانشمندا چجوری تخمین میزنن که مثلا کهکشان ما از سر تا انتهاش حدود 100 میلیون سال نوریه؟؟؟؟؟؟ این تلسکوپی که اونا باهاش کهکشان رو از کنار میبینن (تجسم میکنن و براش نقشه و عکس میکشن - عکس کهکشان ما رو کشیدن) باید عدسیش حداقل کمش اندازه سیاره مشتری باشه حداقل!
ما وقتی از زمین میایم بیرون وقتی از منظومه شمسی خارج میشیم زمین خیلی کوچولو دیده میشه حالا وقتی میلیاردها کیلومتر از منظومه شمسی دور میشیم زمین اصلا دیده نمیشه.حالا ما همینجا می ایستیم (مثلا یک میلیارد کیلومتر دورتر از منظومه شمسی) حالا ما اونقدر از زمین دور شدیم که اصلا زمین قابل رویت نیست . اون تلسکوپی که روی زمین داره فضا رو نگاه میکنه اندازه گرد و غبار هم نمی شه. این تلسکوپی که اندازه گرد و غبار هم نیست چطوری میتونه کهکشانی که مثلا یک میلیاااااارد سال نوری از زمین فاصله داره رو رصد کنه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من حتی دیدم تو مستندها ستاره های کهکشان های دیگه رو نشون میدن. اندازشونو میگن. جنسشون و سوختشون و مواد تشکیل دهندشونو میگن...
آخه چجوری؟؟؟؟ مگه میشه؟]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2181.html Thu, 01 Dec 2011 16:14:16 +0330 Regulus]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2181.html https://www.astrotalk.ir/thread-2169.html Thu, 01 Dec 2011 12:01:39 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2169.html
[SIZE=3][B]فيزيك كوانتوم و حقايق شگفت انگيزش

[ATTACH=CONFIG]1171[/ATTACH]

فيزيك بدون شك علمي شگفت انگيز است. ذراتي كه وجود ندارند در احتمالات به حساب مي آيند، و زمان متناسب با سرعت حركت شيء تغيير مي كند. نشريه تلگراف، 10پديده عجيب از اين عجايب در علم فيزيك را با كمك تعدادي از كاربران توئيتر و كيهان شناسي به نام «ماركوس چاون» ارائه كرده است كه در ادامه از نظرتان مي گذرد.

خورشيد مي توانست از موز ساخته شده باشد

خورشيد بسيار پرحرارت است زيرا وزن چند ميليارد ميليارد ميليارد تني آن گرانش عظيمي به وجود مي آورد كه در نتيجه هسته ستاره را تحت فشاري غيرقابل تصور گذاشته و در نتيجه فشار بالاحرارت فوق العاده توليد مي كند. در صورتي كه به جاي گاز هيدروژن از ميلياردها ميليارد ميليارد تن موز استفاده مي شد نيز همان ميزان فشار و در نتيجه همان مقدار حرارت در خورشيد به وجود مي آمد. با اين حال با افزايش حرارت، اتم ها با بخش هاي مختلف ساختار ستاره يي برخورد كرده و انرژي اتمي را به وجود مي آورند كه در اينجا تفاوت ميان حضور هيدروژن و موز در ساختار خورشيد آشكار خواهد شد.


تمام ماده يي كه نسل بشر را به وجود آورده است در يك حبه قند جا مي گيرد

در اتم ها، 9999999999999/99 درصد فضا، خالي است و به همين دليل در صورتي كه تمامي اتم ها را به گونه يي به هم بفشاريم كه فضاي خالي ميان آنها از بين برود، يك قاشق چايخوري يا حجمي برابر يك حبه قند از اين ماده حدود پنج ميليارد تن وزن خواهد داشت: وزني 10 برابر مجموع وزن تمامي انسان هايي كه در حال حاضر در جهان حضور دارند. اين در واقع همان پديده يي است كه در ستاره هاي نوتروني رخ مي دهد و وزن آنها را تا حد غيرقابل باوري افزايش مي دهد.

آينده مي تواند گذشته را تغيير دهد

شگفتي جهان كوانتوم به اثبات رسيده است. آزمايش دو جداره كه نور را در دو حالت موج و ذره به اثبات مي رساند به اندازه كافي عجيب و غيرقابل تصور است به خصوص زماني كه اعلام شود مشاهده نور مي تواند آن را از موج به ذره يا برعكس تبديل كند. اما پديده هاي عجيب تر اين جهان پس از آزمايش «جان ويلر» فيزيكدان در سال 1978 خود را نمايان كرد. آزمايش وي نشان داد مشاهده يك ذره در زمان حاضر مي تواند سرنوشت ذره مشابه ديگري در گذشته را متحول سازد. طبق آزمايش دو جداره در صورتي كه هر يك از پرتوهاي نوري خارج شده از يكي از شكاف هاي صفحه آزمايش را مشاهده كنيد، در واقع پرتو را مجبور كرده ايد خصوصيات ذره يي به خود بگيرد و اگر به هدف برخورد پرتو چشم بدوزيد خصوصيت موج گونه به پرتو نور بخشيده ايد. اما در صورتي كه پس از عبور پرتو نور از شكاف به مسيري كه از آن ناشي شده است، چشم بدوزيد آنگاه است كه پرتو نور مي تواند در هر دوحالت شكل بگيرد. به بياني ديگر زمان حال بر گذشته پرتو نوري تاثير گذاشته است. اين آزمايش در آزمايشگاه تنها چند صد هزارم ثانيه به طول مي انجامد، اما در مشاهده نورهاي ناشي از ستاره هاي دوردست نيز صدق مي كند. در واقع مشاهده اكنون ستاره هاي دوردست مي تواند گذشته چند هزار يا ميليون ساله آنها را تغيير دهد.


تقريباً همه جهان گم شده است

مي توان به جرات گفت حدود 100 ميليارد كهكشان در جهان هستي وجود دارد كه هر يك از آنها از 10 ميليون تا 10 تريليون ستاره را در خود گنجانده اند. خورشيد زمين در مقايسه با اين ستاره ها يكي از كوچك ترين و ضعيف ترين ستاره ها به شمار مي رود و حتي مي توان نام كوتوله زردرنگ را روي آن گذاشت. در واقع در جهان هستي مقادير ترسناك و عظيمي از ماده مرئي وجود دارد كه انسان تنها قادر به مشاهده دو درصد از آن است. وجود اين مقدار ماده به دليل نيروي گرانش آنها پيش بيني مي شود و ماده تاريك نيز كه مقدار آن شش برابر جرم ماده مرئي تخمين زده مي شود بخش نامرئي جهان را تشكيل داده است. به گزارش مهر به نقل از منابع علمي جهان وجود انرژي تاريك به عنوان بخشي ديگر از جهان كه در واقع مابقي جهان را تشكيل داده است، موضوع را پيچيده تر خواهد كرد. اين نوع انرژي با گسترش سريع جهان در ارتباط است و به همراه ماده تاريك همچنان ناشناخته باقي مانده است.

جسم مي تواند سريع تر از نور حركت كند نور نيز هميشه بسيار سريع حركت نمي كند

سرعت نور در خلا300 هزار كيلومتر بر ساعت است با اين حال نور هميشه در خلاحركت نمي كند. براي مثال نور در آب با سرعتي يك سوم سرعت گفته شده حركت مي كند. در واكنش هاي اتمي برخي از ذرات به سرعت هاي بسيار بالايي دست پيدا مي كنند كه بخشي از سرعت نور است و در صورتي كه از ميان رابطي كه سرعت نور را خواهد كاست عبور كنند، در واقع مي توانند سريع تر از نور حركت كنند. چنين پديده يي درخششي آبي رنگ از خود به وجود مي آورد كه به «تشعشعات شرنكوف» شهرت دارد و با بمب هاي صوتي قابل مقايسه است. كمترين سرعتي كه تاكنون براي نور به ثبت رسيده است 17 متر بر ثانيه يا 61 كيلومتر بر ساعت بوده كه به واسطه عبور از ميان روبيديوم منجمد با حرارتي برابر صفر مطلق ايجاد شده است. اين ماده در اين حرارت در حالتي به نام چگالش «بوز- اينشتين» قرار دارد.

سياهچاله ها سياه نيستند

[ATTACH=CONFIG]1172[/ATTACH]

به طور حتم سياهچاله ها بسيار تاريكند اما سياه نيستند، زيرا اين پديده ها درخشان بوده و به آرامي نور خود را در تمامي طيف هاي نوري از جمله نور مرئي به اطراف منتشر مي كنند. اين تشعشعات كه «تشعشعات هاوكينگ» نام دارد نور خود و جرم سياهچاله ها را به تدريج كاهش داده و با از دست دادن منبع جرم سياهچاله ها تبخير مي شوند. به گزارش مهر به نقل از منابع علمي جهان، سياهچاله هاي كوچك در مقايسه با جرم شان و نسبت به سياهچاله هاي بزرگ تر با سرعتي بالاتر از خود نور منتشر مي كنند و بر همين اساس در صورتي كه برخورددهنده بزرگ هادرون براساس برخي نظريه ها از خود ميكروسياهچاله هايي توليد كند، آنها به سرعت تبخير خواهند شد و دانشمندان پس از آن قادر خواهند بود بقاياي تابش هاي آنها را مشاهده كنند.


تعداد نامحدودي نويسنده مطلب را نوشته و تعداد نامحدودي خواننده آن را مي خوانند

براساس مدل هاي استاندارد كيهان شناسي جهان مرئي با تمامي ميلياردها كهكشان و تريليون تريليون ستاره هايش تنها يكي از بي نهايت جهان هايي است كه مانند حباب هاي صابون در يك اسفنج در كنار يكديگر قرار گرفته اند. به دليل بي نهايت بودن آنها مي توان هر تاريخچه ممكني را برايشان در نظر گرفت. اما تعداد تاريخچه هاي ممكن براي اين جهان ها متناهي است زيرا تعداد محدودي پديده و تعداد محدودي نتيجه در بر داشته اند. تعداد اين پديده ها بسيار زياد اما متناهي است، پس همين پديده عيني و كنوني كه نويسنده اين مطلب نوشته و شما آن را مي خوانيد، بايد بي نهايت بار در زمان رخ داده باشد. شگفت انگيزتر از آن اين است كه بدانيم نزديك ترين همتاي ما در چه فاصله يي از ما قرار گرفته است. اين فاصله عددي برابر 10 به توان 10 به توان 28 متر تخمين زده شده است كه در صورت علاقه مندي به محاسبه آن مي توانيد از عدد يك و 10 ميليارد ميلياردميليارد صفر در برابر آن استفاده كنيد.



تصور بنيادين از جهان مسوول گذشته، حال و آينده آن نيست

براساس نظريه نسبيت خاص چيزي به نام اكنون، گذشته يا آينده وجود ندارد و قالب هاي زماني به يكديگر وابسته اند زيرا همه هستي در سرعتي برابر در حركت است. درصورتي كه انسان با سرعتي كاملاً متفاوت در حركت بود شاهد پير شدن زودهنگام يكي از نزديكان يا دير پير شدن وي نسبت به ديگران مي بود.

ذره مي تواند به صورت آني روي ذره يي در آن طرف جهان تاثير بگذارد


زماني كه يك الكترون با همتاي ضدماده خود يا پوزيترون روبه رو مي شود، هر دو در درخشش كوچكي از انرژي خنثي شده و دو فوتون از اين برخورد متولد مي شود. ذرات زيراتمي مانند فوتون ها يا كوارك ها يك ويژگي به نام اسپين دارند كه به مفهوم چرخش است. اين ذرات در واقع حركت چرخشي ندارند، اما به گونه يي رفتار مي كنند كه انگار در حال چرخشند. جهت اسپين فوتون ها در زمان تولد در برابر يكديگر است و در نتيجه خنثي مي شوند. با توجه به رفتارهاي غيرقابل پيش بيني كوانتومي، گفتن اينكه كدام فوتون در مسير چپ گرد و كدام يك در مسير راست گرد حركت خواهد داشت، غيرممكن است و در واقع تا زماني كه يكي از آنها مشاهده نشود، هر دو در هر دو جهت حركت خواهند داشت اما به محض اينكه يكي از آنها مشاهده شود جهت راست يا چپ گرد را به خود گرفته و به هر جهتي كه حركت كند، همتايش در مسير متضاد آن حركت خواهد كرد. اين واقعيتي است كه در آزمايش ها به اثبات رسيده است.

هرچه سريع تر حركت كنيد سنگين تر مي شويد


در صورتي كه بسيار سريع بدويد به صورت لحظه يي و نه دائم، سنگين وزن خواهيد شد. سرعت نور مرز سرعت در جهان است در اين صورت زماني كه جسمي با سرعتي نزديك به نور در حركت است و شما به آن نيرويي وارد كنيد، به سرعت آن نخواهيد افزود بلكه تنها به آن انرژي اضافي وارد كرده ايد كه اين انرژي بايد در جايي قرار بگيرد. بهترين مكان براي قرارگيري اين انرژي جرم جسم است. براساس قانون نسبيت جرم و انرژي با يكديگر برابرند پس هر چه انرژي وارد شده بيشتر باشد، جرم افزايش پيدا خواهد كرد. البته اين افزايش وزن در انسان قابل چشم پوشي بوده و در عين حال غيرقابل انكار است.

[ATTACH=CONFIG]1173[/ATTACH]

منبع: تبيان - محسن مرادي





[/SIZE][/B][/COLOR]

  wh120-84.jpg (اندازه 5.58 KB / تعداد دانلود: 17)

  212841166311120215491191671352061922534.jpg (اندازه 5.99 KB / تعداد دانلود: 0)

  212841166311120215491191671352061922534.gif (اندازه 13.74 KB / تعداد دانلود: 0) ]]>
[SIZE=3][B]فيزيك كوانتوم و حقايق شگفت انگيزش

[ATTACH=CONFIG]1171[/ATTACH]

فيزيك بدون شك علمي شگفت انگيز است. ذراتي كه وجود ندارند در احتمالات به حساب مي آيند، و زمان متناسب با سرعت حركت شيء تغيير مي كند. نشريه تلگراف، 10پديده عجيب از اين عجايب در علم فيزيك را با كمك تعدادي از كاربران توئيتر و كيهان شناسي به نام «ماركوس چاون» ارائه كرده است كه در ادامه از نظرتان مي گذرد.

خورشيد مي توانست از موز ساخته شده باشد

خورشيد بسيار پرحرارت است زيرا وزن چند ميليارد ميليارد ميليارد تني آن گرانش عظيمي به وجود مي آورد كه در نتيجه هسته ستاره را تحت فشاري غيرقابل تصور گذاشته و در نتيجه فشار بالاحرارت فوق العاده توليد مي كند. در صورتي كه به جاي گاز هيدروژن از ميلياردها ميليارد ميليارد تن موز استفاده مي شد نيز همان ميزان فشار و در نتيجه همان مقدار حرارت در خورشيد به وجود مي آمد. با اين حال با افزايش حرارت، اتم ها با بخش هاي مختلف ساختار ستاره يي برخورد كرده و انرژي اتمي را به وجود مي آورند كه در اينجا تفاوت ميان حضور هيدروژن و موز در ساختار خورشيد آشكار خواهد شد.


تمام ماده يي كه نسل بشر را به وجود آورده است در يك حبه قند جا مي گيرد

در اتم ها، 9999999999999/99 درصد فضا، خالي است و به همين دليل در صورتي كه تمامي اتم ها را به گونه يي به هم بفشاريم كه فضاي خالي ميان آنها از بين برود، يك قاشق چايخوري يا حجمي برابر يك حبه قند از اين ماده حدود پنج ميليارد تن وزن خواهد داشت: وزني 10 برابر مجموع وزن تمامي انسان هايي كه در حال حاضر در جهان حضور دارند. اين در واقع همان پديده يي است كه در ستاره هاي نوتروني رخ مي دهد و وزن آنها را تا حد غيرقابل باوري افزايش مي دهد.

آينده مي تواند گذشته را تغيير دهد

شگفتي جهان كوانتوم به اثبات رسيده است. آزمايش دو جداره كه نور را در دو حالت موج و ذره به اثبات مي رساند به اندازه كافي عجيب و غيرقابل تصور است به خصوص زماني كه اعلام شود مشاهده نور مي تواند آن را از موج به ذره يا برعكس تبديل كند. اما پديده هاي عجيب تر اين جهان پس از آزمايش «جان ويلر» فيزيكدان در سال 1978 خود را نمايان كرد. آزمايش وي نشان داد مشاهده يك ذره در زمان حاضر مي تواند سرنوشت ذره مشابه ديگري در گذشته را متحول سازد. طبق آزمايش دو جداره در صورتي كه هر يك از پرتوهاي نوري خارج شده از يكي از شكاف هاي صفحه آزمايش را مشاهده كنيد، در واقع پرتو را مجبور كرده ايد خصوصيات ذره يي به خود بگيرد و اگر به هدف برخورد پرتو چشم بدوزيد خصوصيت موج گونه به پرتو نور بخشيده ايد. اما در صورتي كه پس از عبور پرتو نور از شكاف به مسيري كه از آن ناشي شده است، چشم بدوزيد آنگاه است كه پرتو نور مي تواند در هر دوحالت شكل بگيرد. به بياني ديگر زمان حال بر گذشته پرتو نوري تاثير گذاشته است. اين آزمايش در آزمايشگاه تنها چند صد هزارم ثانيه به طول مي انجامد، اما در مشاهده نورهاي ناشي از ستاره هاي دوردست نيز صدق مي كند. در واقع مشاهده اكنون ستاره هاي دوردست مي تواند گذشته چند هزار يا ميليون ساله آنها را تغيير دهد.


تقريباً همه جهان گم شده است

مي توان به جرات گفت حدود 100 ميليارد كهكشان در جهان هستي وجود دارد كه هر يك از آنها از 10 ميليون تا 10 تريليون ستاره را در خود گنجانده اند. خورشيد زمين در مقايسه با اين ستاره ها يكي از كوچك ترين و ضعيف ترين ستاره ها به شمار مي رود و حتي مي توان نام كوتوله زردرنگ را روي آن گذاشت. در واقع در جهان هستي مقادير ترسناك و عظيمي از ماده مرئي وجود دارد كه انسان تنها قادر به مشاهده دو درصد از آن است. وجود اين مقدار ماده به دليل نيروي گرانش آنها پيش بيني مي شود و ماده تاريك نيز كه مقدار آن شش برابر جرم ماده مرئي تخمين زده مي شود بخش نامرئي جهان را تشكيل داده است. به گزارش مهر به نقل از منابع علمي جهان وجود انرژي تاريك به عنوان بخشي ديگر از جهان كه در واقع مابقي جهان را تشكيل داده است، موضوع را پيچيده تر خواهد كرد. اين نوع انرژي با گسترش سريع جهان در ارتباط است و به همراه ماده تاريك همچنان ناشناخته باقي مانده است.

جسم مي تواند سريع تر از نور حركت كند نور نيز هميشه بسيار سريع حركت نمي كند

سرعت نور در خلا300 هزار كيلومتر بر ساعت است با اين حال نور هميشه در خلاحركت نمي كند. براي مثال نور در آب با سرعتي يك سوم سرعت گفته شده حركت مي كند. در واكنش هاي اتمي برخي از ذرات به سرعت هاي بسيار بالايي دست پيدا مي كنند كه بخشي از سرعت نور است و در صورتي كه از ميان رابطي كه سرعت نور را خواهد كاست عبور كنند، در واقع مي توانند سريع تر از نور حركت كنند. چنين پديده يي درخششي آبي رنگ از خود به وجود مي آورد كه به «تشعشعات شرنكوف» شهرت دارد و با بمب هاي صوتي قابل مقايسه است. كمترين سرعتي كه تاكنون براي نور به ثبت رسيده است 17 متر بر ثانيه يا 61 كيلومتر بر ساعت بوده كه به واسطه عبور از ميان روبيديوم منجمد با حرارتي برابر صفر مطلق ايجاد شده است. اين ماده در اين حرارت در حالتي به نام چگالش «بوز- اينشتين» قرار دارد.

سياهچاله ها سياه نيستند

[ATTACH=CONFIG]1172[/ATTACH]

به طور حتم سياهچاله ها بسيار تاريكند اما سياه نيستند، زيرا اين پديده ها درخشان بوده و به آرامي نور خود را در تمامي طيف هاي نوري از جمله نور مرئي به اطراف منتشر مي كنند. اين تشعشعات كه «تشعشعات هاوكينگ» نام دارد نور خود و جرم سياهچاله ها را به تدريج كاهش داده و با از دست دادن منبع جرم سياهچاله ها تبخير مي شوند. به گزارش مهر به نقل از منابع علمي جهان، سياهچاله هاي كوچك در مقايسه با جرم شان و نسبت به سياهچاله هاي بزرگ تر با سرعتي بالاتر از خود نور منتشر مي كنند و بر همين اساس در صورتي كه برخورددهنده بزرگ هادرون براساس برخي نظريه ها از خود ميكروسياهچاله هايي توليد كند، آنها به سرعت تبخير خواهند شد و دانشمندان پس از آن قادر خواهند بود بقاياي تابش هاي آنها را مشاهده كنند.


تعداد نامحدودي نويسنده مطلب را نوشته و تعداد نامحدودي خواننده آن را مي خوانند

براساس مدل هاي استاندارد كيهان شناسي جهان مرئي با تمامي ميلياردها كهكشان و تريليون تريليون ستاره هايش تنها يكي از بي نهايت جهان هايي است كه مانند حباب هاي صابون در يك اسفنج در كنار يكديگر قرار گرفته اند. به دليل بي نهايت بودن آنها مي توان هر تاريخچه ممكني را برايشان در نظر گرفت. اما تعداد تاريخچه هاي ممكن براي اين جهان ها متناهي است زيرا تعداد محدودي پديده و تعداد محدودي نتيجه در بر داشته اند. تعداد اين پديده ها بسيار زياد اما متناهي است، پس همين پديده عيني و كنوني كه نويسنده اين مطلب نوشته و شما آن را مي خوانيد، بايد بي نهايت بار در زمان رخ داده باشد. شگفت انگيزتر از آن اين است كه بدانيم نزديك ترين همتاي ما در چه فاصله يي از ما قرار گرفته است. اين فاصله عددي برابر 10 به توان 10 به توان 28 متر تخمين زده شده است كه در صورت علاقه مندي به محاسبه آن مي توانيد از عدد يك و 10 ميليارد ميلياردميليارد صفر در برابر آن استفاده كنيد.



تصور بنيادين از جهان مسوول گذشته، حال و آينده آن نيست

براساس نظريه نسبيت خاص چيزي به نام اكنون، گذشته يا آينده وجود ندارد و قالب هاي زماني به يكديگر وابسته اند زيرا همه هستي در سرعتي برابر در حركت است. درصورتي كه انسان با سرعتي كاملاً متفاوت در حركت بود شاهد پير شدن زودهنگام يكي از نزديكان يا دير پير شدن وي نسبت به ديگران مي بود.

ذره مي تواند به صورت آني روي ذره يي در آن طرف جهان تاثير بگذارد


زماني كه يك الكترون با همتاي ضدماده خود يا پوزيترون روبه رو مي شود، هر دو در درخشش كوچكي از انرژي خنثي شده و دو فوتون از اين برخورد متولد مي شود. ذرات زيراتمي مانند فوتون ها يا كوارك ها يك ويژگي به نام اسپين دارند كه به مفهوم چرخش است. اين ذرات در واقع حركت چرخشي ندارند، اما به گونه يي رفتار مي كنند كه انگار در حال چرخشند. جهت اسپين فوتون ها در زمان تولد در برابر يكديگر است و در نتيجه خنثي مي شوند. با توجه به رفتارهاي غيرقابل پيش بيني كوانتومي، گفتن اينكه كدام فوتون در مسير چپ گرد و كدام يك در مسير راست گرد حركت خواهد داشت، غيرممكن است و در واقع تا زماني كه يكي از آنها مشاهده نشود، هر دو در هر دو جهت حركت خواهند داشت اما به محض اينكه يكي از آنها مشاهده شود جهت راست يا چپ گرد را به خود گرفته و به هر جهتي كه حركت كند، همتايش در مسير متضاد آن حركت خواهد كرد. اين واقعيتي است كه در آزمايش ها به اثبات رسيده است.

هرچه سريع تر حركت كنيد سنگين تر مي شويد


در صورتي كه بسيار سريع بدويد به صورت لحظه يي و نه دائم، سنگين وزن خواهيد شد. سرعت نور مرز سرعت در جهان است در اين صورت زماني كه جسمي با سرعتي نزديك به نور در حركت است و شما به آن نيرويي وارد كنيد، به سرعت آن نخواهيد افزود بلكه تنها به آن انرژي اضافي وارد كرده ايد كه اين انرژي بايد در جايي قرار بگيرد. بهترين مكان براي قرارگيري اين انرژي جرم جسم است. براساس قانون نسبيت جرم و انرژي با يكديگر برابرند پس هر چه انرژي وارد شده بيشتر باشد، جرم افزايش پيدا خواهد كرد. البته اين افزايش وزن در انسان قابل چشم پوشي بوده و در عين حال غيرقابل انكار است.

[ATTACH=CONFIG]1173[/ATTACH]

منبع: تبيان - محسن مرادي





[/SIZE][/B][/COLOR]

  wh120-84.jpg (اندازه 5.58 KB / تعداد دانلود: 17)

  212841166311120215491191671352061922534.jpg (اندازه 5.99 KB / تعداد دانلود: 0)

  212841166311120215491191671352061922534.gif (اندازه 13.74 KB / تعداد دانلود: 0) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2165.html Sun, 27 Nov 2011 10:29:56 +0330 mars]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2165.html
آزمايشات «كشف ماده تاريك» در دايره ترديد فيزيكدانان:

قويترين حد جرم ماده تاريك جهان تعيين شد

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: علمي

فيزيكدانان دانشگاه براون با تعيين قويترين حد براي جرم ماده تاريك كه طبق باورها تقريبا يك چهارم جهان را تشكيل مي*دهد، جرم آن را بزرگتر از 40 گيگا الكترون ولت تشخيص داده*اند.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين تشخيص از اهميت بسياري برخوردار است؛ چراكه يافته*هاي اخير آزمايشات زيرزميني در مورد كشف ماده تاريك را با ترديد روبه*رو خواهد ساخت.

[ATTACH=CONFIG]1154[/ATTACH]

طبق اين پژوهش كه در مجله Physical Review Letters منتشر شده، در صورت وجود ماده تاريك در جهان، اكنون قويترين حد ممكن تا به امروز براي جرم آن تعيين شده است.

محققان با استفاده از داده*هاي تلسكوپ فضايي پرتو گاماي فرمي و يك رويکرد آماري جديد، جرم ذرات ماده تاريك را با محاسبه سرعتي كه اين ذرات يكديگر را در كهكشانهاي در حال گردش به دور كهكشان راه*شيري حذف مي*كنند، محدود كردند.

اين يافته*ها مي*تواند نتايج بدست آمده توسط گروههاي DAMA/LIBRA، CoGeNT و CRESST در مورد كشف ذره گريزان در آزمايشات زيرزميني را با ترديد روبرو سازد. اين آزمايشات، كشف ماده تاريك را با جرم هفت تا 12 گيگا الكترون ولت گزارش كرده بودند كه بسيار پايين*تر از حد تعيين شده توسط فيزيكدانان براون است.

به گفته محققان، اگر جرم ذره ماده تاريك از 40 گيگا الكترون ولت كمتر باشد، در آن صورت مقدار اين ماده در جهان به حدي بود كه ديگر ما شاهد گسترش جهان با سرعت فزاينده*اي كه امروز شاهد آن هستيم، نبوديم.

ماده تاريك به دليل اين كه مانند ستارگان و سيارات از خود تابش الكترو مغناطيسي ساطع نمي*كند، تنها از طريف تاثيرات گرانشي آن قابل مشاهده است.

انتهاي پيام


  85_62_44_11-11-22-14175513.jpg (اندازه 2.25 KB / تعداد دانلود: 0) ]]>
آزمايشات «كشف ماده تاريك» در دايره ترديد فيزيكدانان:

قويترين حد جرم ماده تاريك جهان تعيين شد

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: علمي

فيزيكدانان دانشگاه براون با تعيين قويترين حد براي جرم ماده تاريك كه طبق باورها تقريبا يك چهارم جهان را تشكيل مي*دهد، جرم آن را بزرگتر از 40 گيگا الكترون ولت تشخيص داده*اند.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين تشخيص از اهميت بسياري برخوردار است؛ چراكه يافته*هاي اخير آزمايشات زيرزميني در مورد كشف ماده تاريك را با ترديد روبه*رو خواهد ساخت.

[ATTACH=CONFIG]1154[/ATTACH]

طبق اين پژوهش كه در مجله Physical Review Letters منتشر شده، در صورت وجود ماده تاريك در جهان، اكنون قويترين حد ممكن تا به امروز براي جرم آن تعيين شده است.

محققان با استفاده از داده*هاي تلسكوپ فضايي پرتو گاماي فرمي و يك رويکرد آماري جديد، جرم ذرات ماده تاريك را با محاسبه سرعتي كه اين ذرات يكديگر را در كهكشانهاي در حال گردش به دور كهكشان راه*شيري حذف مي*كنند، محدود كردند.

اين يافته*ها مي*تواند نتايج بدست آمده توسط گروههاي DAMA/LIBRA، CoGeNT و CRESST در مورد كشف ذره گريزان در آزمايشات زيرزميني را با ترديد روبرو سازد. اين آزمايشات، كشف ماده تاريك را با جرم هفت تا 12 گيگا الكترون ولت گزارش كرده بودند كه بسيار پايين*تر از حد تعيين شده توسط فيزيكدانان براون است.

به گفته محققان، اگر جرم ذره ماده تاريك از 40 گيگا الكترون ولت كمتر باشد، در آن صورت مقدار اين ماده در جهان به حدي بود كه ديگر ما شاهد گسترش جهان با سرعت فزاينده*اي كه امروز شاهد آن هستيم، نبوديم.

ماده تاريك به دليل اين كه مانند ستارگان و سيارات از خود تابش الكترو مغناطيسي ساطع نمي*كند، تنها از طريف تاثيرات گرانشي آن قابل مشاهده است.

انتهاي پيام


  85_62_44_11-11-22-14175513.jpg (اندازه 2.25 KB / تعداد دانلود: 0) ]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2143.html Mon, 21 Nov 2011 22:58:41 +0330 S I L V E R]]> https://www.astrotalk.ir/thread-2143.html خوشحال میشم در مورد این موضوع بحث کنیم.


اگر من به داخل سیاه چاله وارد شوم برای من چه اتفاقی خواهد افتاد ؟
(اول این فرض را بکنیم که در هنگام ورود به داخل سیاه چاله ما نسوزیم)
حال بیایید فرض کنیم که با کشتی فضایی خود یکراست وارد سیاه چاله ی موجود در وسط کهکشان شدیم (البته وجود سیاه چاله در وسط کهکشان ما یک فرضیه است و هنوز اثبات نشده است ولی بیایید فرض وجود آن را بکنیم)
[COLOR="#006400"]هنگامی که وارد شدیم موتور راکت های خود را خاموش می کنیم چه اتفاقی خواهد افتاد ؟
در ابتدا شما به هیچ وجه میدان گرانشی را در اطراف خود احساس نمی کنید بعد شما سقوط می کنید تمام قسمت های بدن شما و کشتی فضایی شما کش می آیند و شما احساس سنگینی می کنید (این همان احساسی است که فضانوردان حین برگشتن به مدار زمین احساس می کنند) همان طور که به مرکز چاله نزدیک می شویم شما احساس نیروی گرانش به صورت جزر و مدی خواهید داشت به این صورت که پای شما به چاله نزدیک تر از سر شماست و اختلاف گرانش به حدی می شود که شما این احساس جزر و مدی را در بدن خود احساس می کنید به صورت خلاصه شما احساس کشیدگی در بدن خود می کنید ؛ این نیروهای جزر و مدی گرانش ثابت نمی مانند و تغییرات آن هرچه به مرکز بیشتر نزدیک می شوید بیشتر می شود و در نهایت شما قطعه قطعه خواهید شد .
برای سیاه چاله ها بلندی مانند آنچه در آن افتادیم در ابتدا نیروهای جزر و مدی گرانش اصلا قابل توجه نیستند و تا فاصله ی 600000 کیلومتری از مرکز سیاه چاله اصلا احساس نمی شوند ؛ حال اگر ما وارد سیاه چاله ی کوتاهی شده بودیم نیروهای جزر و مدی زودتر به اذیت کردن ما می پرداختند و از فاصله ی 6000 کیلومتری از مرکز به بعد اثرات خود را بروز می دادند (و دلیلی که ما سیاه چاله ی بلند را برای سقوط خود انتخاب کردیم این بود که بیشتر بتوانیم زنده بمانیم و تحقیق کنیم )
ممکن است سوال کنید که ما تا اینجا داشتین احساس می کردیم ما در حال سقوط چه چیزی خواهیم دید ؟ و جواب خواهید شنید که لزوما ما نباید چیزی ببینیم شاید ما شاهد تکه تکه شدن چیزهای دیگری باشیم که آنها هم مانند ما در حال سقوط هستند البته بعد از آنکه نور تابشی آنها به ما برسد شما در حال سقوط می توانید اجرامی را ببینید که هنوز سقوط نکرده اند ولی آنها به هیچ وجه شما را نخواهند دید و دلیل آن هم آشکار است که نوری که شما از خود منتشر می کنید قادر به گریز از افق نیست پس به چشم آن شخص خارج از افق رویداد نخواهد رسید .
سوال دیگر اینکه چقدر این فرآیند سقوط طول خواهد کشید ؟ جواب آن بستگی به این دارد که شما از کجا شروع کرده باشید بگذارید از آنجا آغاز کنیم که 10 برابر شعاع آن سیاه چاله از آن فاصله داشته باشیم خوب برای یک سیاه چاله با جرم یک میلیون برابر جرم منظومه شمسی ما این فرآیند و سقوط ما 8 دقیقه تا رسیدن به افق به طول خواهد انجامید بعد از آن 7 ثانیه دیگر مهلت خواهید داشت و بعد از 7 ثانیه شما به مرکز تکینگی یا مرکز سیاه چاله رسیده اید ! حال شما اگر این مسئله را برای سیاه چاله ای کوچکتر در نظر بگیرید این فرآیند سریع تر انجام خواهد شد هنگامی که شما در حال سقوط هستید تمامی موتور و توان خود را در 7 ثانیه به کار خواهید گرفت تا اینکه شاید بتوانید از چنگ سیاه چاله بگریزید اما این کار به شما کمک که نمی کند هیچ باعث می شود که شما به مرکز تکینگی بیشتر نزدیک شوید پس بهتر است که آرام بنشینیم و این شعر را بخوانیم :[/COLOR]
[COLOR="#0000CD"]خیام اگر ز باده مستی خوش باش با ماه رخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چون هستی خوش باش[/COLOR]]]> خوشحال میشم در مورد این موضوع بحث کنیم.


اگر من به داخل سیاه چاله وارد شوم برای من چه اتفاقی خواهد افتاد ؟
(اول این فرض را بکنیم که در هنگام ورود به داخل سیاه چاله ما نسوزیم)
حال بیایید فرض کنیم که با کشتی فضایی خود یکراست وارد سیاه چاله ی موجود در وسط کهکشان شدیم (البته وجود سیاه چاله در وسط کهکشان ما یک فرضیه است و هنوز اثبات نشده است ولی بیایید فرض وجود آن را بکنیم)
[COLOR="#006400"]هنگامی که وارد شدیم موتور راکت های خود را خاموش می کنیم چه اتفاقی خواهد افتاد ؟
در ابتدا شما به هیچ وجه میدان گرانشی را در اطراف خود احساس نمی کنید بعد شما سقوط می کنید تمام قسمت های بدن شما و کشتی فضایی شما کش می آیند و شما احساس سنگینی می کنید (این همان احساسی است که فضانوردان حین برگشتن به مدار زمین احساس می کنند) همان طور که به مرکز چاله نزدیک می شویم شما احساس نیروی گرانش به صورت جزر و مدی خواهید داشت به این صورت که پای شما به چاله نزدیک تر از سر شماست و اختلاف گرانش به حدی می شود که شما این احساس جزر و مدی را در بدن خود احساس می کنید به صورت خلاصه شما احساس کشیدگی در بدن خود می کنید ؛ این نیروهای جزر و مدی گرانش ثابت نمی مانند و تغییرات آن هرچه به مرکز بیشتر نزدیک می شوید بیشتر می شود و در نهایت شما قطعه قطعه خواهید شد .
برای سیاه چاله ها بلندی مانند آنچه در آن افتادیم در ابتدا نیروهای جزر و مدی گرانش اصلا قابل توجه نیستند و تا فاصله ی 600000 کیلومتری از مرکز سیاه چاله اصلا احساس نمی شوند ؛ حال اگر ما وارد سیاه چاله ی کوتاهی شده بودیم نیروهای جزر و مدی زودتر به اذیت کردن ما می پرداختند و از فاصله ی 6000 کیلومتری از مرکز به بعد اثرات خود را بروز می دادند (و دلیلی که ما سیاه چاله ی بلند را برای سقوط خود انتخاب کردیم این بود که بیشتر بتوانیم زنده بمانیم و تحقیق کنیم )
ممکن است سوال کنید که ما تا اینجا داشتین احساس می کردیم ما در حال سقوط چه چیزی خواهیم دید ؟ و جواب خواهید شنید که لزوما ما نباید چیزی ببینیم شاید ما شاهد تکه تکه شدن چیزهای دیگری باشیم که آنها هم مانند ما در حال سقوط هستند البته بعد از آنکه نور تابشی آنها به ما برسد شما در حال سقوط می توانید اجرامی را ببینید که هنوز سقوط نکرده اند ولی آنها به هیچ وجه شما را نخواهند دید و دلیل آن هم آشکار است که نوری که شما از خود منتشر می کنید قادر به گریز از افق نیست پس به چشم آن شخص خارج از افق رویداد نخواهد رسید .
سوال دیگر اینکه چقدر این فرآیند سقوط طول خواهد کشید ؟ جواب آن بستگی به این دارد که شما از کجا شروع کرده باشید بگذارید از آنجا آغاز کنیم که 10 برابر شعاع آن سیاه چاله از آن فاصله داشته باشیم خوب برای یک سیاه چاله با جرم یک میلیون برابر جرم منظومه شمسی ما این فرآیند و سقوط ما 8 دقیقه تا رسیدن به افق به طول خواهد انجامید بعد از آن 7 ثانیه دیگر مهلت خواهید داشت و بعد از 7 ثانیه شما به مرکز تکینگی یا مرکز سیاه چاله رسیده اید ! حال شما اگر این مسئله را برای سیاه چاله ای کوچکتر در نظر بگیرید این فرآیند سریع تر انجام خواهد شد هنگامی که شما در حال سقوط هستید تمامی موتور و توان خود را در 7 ثانیه به کار خواهید گرفت تا اینکه شاید بتوانید از چنگ سیاه چاله بگریزید اما این کار به شما کمک که نمی کند هیچ باعث می شود که شما به مرکز تکینگی بیشتر نزدیک شوید پس بهتر است که آرام بنشینیم و این شعر را بخوانیم :[/COLOR]
[COLOR="#0000CD"]خیام اگر ز باده مستی خوش باش با ماه رخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چون هستی خوش باش[/COLOR]]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1865.html Tue, 19 Apr 2011 10:44:20 +0430 toop]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1865.html هر چه زودتر بهتر.مرسی :wink:]]> هر چه زودتر بهتر.مرسی :wink:]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1792.html Mon, 20 Dec 2010 00:15:30 +0330 noory]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1792.html درود بر راستجویان گرامی

مولوی شاعر نامدار شعرهایی دارد که به عقیده ی مثنوی شناس بزرگ علامه جعفری دلالت بر

انرژی و انفجار اتمی دارد


ما رمیت اذ رمیت فتنه ای
صد هزاران خرمن اندر جفنه ای

آفتابی در یکی ذره نهان
ناگهان آن ذره بگشاید دها ن

ذره ذره گردد افلاک و زمین
پیش آن خورشید چون جست از کمین

اما به تحقیق اینجانب این اشعار بیشتر دلالت بر سیاه چاله دارد تا انفجار اتمی

به چند دلیل

اول
جفنه به معنای چاله و چا ه کوچک است که تداعی کننده ی سیاه چاله است
علاوه بر این در بعضی جاها حفنه آمده که به معنی حجم کوچک میان دوکف دست است

دوم
از بیت دوم می توان دریافت که حجم و جرم فراوانی در یک ذره ی کوچک و چگال فشرده شده است
سوم
از ناگهان آن ذره بگشاید دهان می توان نیروی گرانش فوق العاده ی زیاد سیاه چاله ها را دریافت که کهکشانهای اطراف خود را می بلعد

چارم

از بیت آخر متوجه می شویم که افلاک و زمین وقتی که در میدان گرانش نیرومند سیاه چاه قرار بگیرند متلاشی و به صورت ذرات فشرده ی کوچکی در می آیند[/size]


تحقیق : دکتر غلامعلی نوری]]> درود بر راستجویان گرامی

مولوی شاعر نامدار شعرهایی دارد که به عقیده ی مثنوی شناس بزرگ علامه جعفری دلالت بر

انرژی و انفجار اتمی دارد


ما رمیت اذ رمیت فتنه ای
صد هزاران خرمن اندر جفنه ای

آفتابی در یکی ذره نهان
ناگهان آن ذره بگشاید دها ن

ذره ذره گردد افلاک و زمین
پیش آن خورشید چون جست از کمین

اما به تحقیق اینجانب این اشعار بیشتر دلالت بر سیاه چاله دارد تا انفجار اتمی

به چند دلیل

اول
جفنه به معنای چاله و چا ه کوچک است که تداعی کننده ی سیاه چاله است
علاوه بر این در بعضی جاها حفنه آمده که به معنی حجم کوچک میان دوکف دست است

دوم
از بیت دوم می توان دریافت که حجم و جرم فراوانی در یک ذره ی کوچک و چگال فشرده شده است
سوم
از ناگهان آن ذره بگشاید دهان می توان نیروی گرانش فوق العاده ی زیاد سیاه چاله ها را دریافت که کهکشانهای اطراف خود را می بلعد

چارم

از بیت آخر متوجه می شویم که افلاک و زمین وقتی که در میدان گرانش نیرومند سیاه چاه قرار بگیرند متلاشی و به صورت ذرات فشرده ی کوچکی در می آیند[/size]


تحقیق : دکتر غلامعلی نوری]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1774.html Sat, 27 Nov 2010 14:15:54 +0330 Virologist]]> https://www.astrotalk.ir/thread-1774.html خیلی هواتونو کرده بودم
انشالا که همه خوب و خوشو سلامتن
چقدر عضو جدید!!! کلی کیف کردم
خوب زیاد وقتتون رو نمیگیرم و اینم سوال:
معادله ای میشناسید که 3 عامل زمان-سرعت جسم و سرعت نور رو یه جا با هم داشته باشه؟؟
مرسی]]> خیلی هواتونو کرده بودم
انشالا که همه خوب و خوشو سلامتن
چقدر عضو جدید!!! کلی کیف کردم
خوب زیاد وقتتون رو نمیگیرم و اینم سوال:
معادله ای میشناسید که 3 عامل زمان-سرعت جسم و سرعت نور رو یه جا با هم داشته باشه؟؟
مرسی]]>